บรรยากาศในห้องทำงานของไอรินอบอวลไปด้วยความเงียบงันที่หนักอึ้งกว่าทุกครั้ง หมอกนั่งอยู่ที่เก้าอี้ตรงข้ามกับไอริน มือของเธอประสานกันแน่น ดวงตาจับจ้องไปยังเอกสารกองเล็กๆ ที่วางอยู่บนโต๊ะไม้สัก ใบหน้าของเธอซีดเผือดราวกับเห็นผี สายตาที่เคยเต็มไปด้วยประกายแห่งความหวัง บัดนี้กลับฉายแววแห่งความสับสนและความไม่เชื่อ “นี่… นี่มัน… เรื่องจริงเหรอคะคุณไอริน?” หมอกถาม เสียงของเธอแหบพร่า แทบจะหลุดออกมาจากลำคอ “เอกสารพวกนี้… มัน… มันบอกว่า… คุณพ่อของฉัน… เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ด้วย…” ไอรินพยักหน้าช้าๆ ดวงตาของเขาทอประกายแห่งความเจ็บปวดระคนกับความมุ่งมั่น “ผม… ไม่แน่ใจว่า… จะใช้คำว่า ‘เกี่ยว’ ได้มากน้อยแค่ไหนครับคุณหมอก” เขาถอนหายใจอย่างหนัก “แต่… จากที่ผม… ได้อ่าน… ดูเหมือนว่า… คุณพ่อของคุณ… จะเป็น… คนที่… ให้ข้อมูล… เกี่ยวกับ… ช่องโหว่… ทางการเงิน… ของบริษัท… ให้กับ… คุณสุรัตน์…” “ข้อมูล… เกี่ยวกับช่องโหว่… ทางการเงิน?” หมอกทวนคำ สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ “แต่… คุณพ่อของฉัน… ท่านเป็นแค่… พนักงานธรรมดา… ท่านจะไปรู้เรื่อง… รายละเอียดเหล่านั้นได้ยังไงคะ? มัน… มันเป็นไปไม่ได้…” “ผม… เข้าใจดีครับว่า… มันฟังดู… ไม่สมเหตุสมผล…” ไอรินกล่าว “แต่… ในเอกสาร… ระบุไว้ชัดเจน… ว่า… คุณพ่อของคุณ… เป็นผู้ที่… ให้คำปรึกษา… เกี่ยวกับ… การโยกย้าย… เงินทุน… และ… การจัดการ… บัญชี… เพื่อ… ซ่อนเร้น… การทุจริต… ที่กำลังจะเกิดขึ้น…” หมอกหลับตาลงแน่น ภาพใบหน้าของบิดาที่เปี่ยมไปด้วยความดีและความซื่อสัตย์ปรากฏขึ้นในความทรงจำตลอดเวลาที่ผ่านมา เธอพยายามปัดเป่าความคิดที่ว่าพ่อของเธออาจจะมีความลับดำมืดซ่อนอยู่ “ไม่จริงค่ะ!” เธอปฏิเสธเสียงดัง “คุณพ่อของฉัน… ท่านไม่มีทางทำแบบนั้นเด็ดขาด! ท่าน… ท่านเป็นคนดี… เป็นคนที่มีเกียรติ… ท่านรักครอบครัว… รักความถูกต้อง… ท่านไม่มีทาง… ยอมให้ตัวเอง… เปื้อนแปดเปื้อน… ด้วยเรื่องแบบนี้… เป็นไปไม่ได้!” “ผม… รู้สึกเห็นใจคุณหมอกนะครับ…” ไอรินเอ่ยอย่างนุ่มนวล “และ… ผมก็… ยังไม่อยากจะเชื่อ… กับสิ่งที่เห็น… เหมือนกัน…” เขาหยิบเอกสารแผ่นหนึ่งขึ้นมา “แต่… เอกสารฉบับนี้… เป็นบันทึก… การสนทนา… ที่ถูกบันทึกไว้… อย่างละเอียด… ระบุ… วันที่… เวลา… และ… ประเด็น… ที่พูดคุยกัน… ซึ่ง… ตรงกับ… ช่วงเวลา… ที่บริษัท… กำลังประสบปัญหา… อย่างหนัก…” หมอกมองไปยังเอกสารในมือของไอริน หัวใจของเธอเต้นระส่ำราวกับจะทะลุออกมานอกอก เธอมองเห็นลายมือที่คุ้นเคยบนเอกสารแผ่นนั้น เป็นลายมือของบิดาเธออย่างไม่ต้องสงสัย “ลายมือ… ของคุณพ่อ…” หมอกพึมพำ “มัน… มันใช่… ลายมือของคุณพ่อจริงๆ ค่ะ…” “ใช่ครับ…” ไอรินตอบ “และ… ในบันทึก… ยังมีการกล่าวถึง… ชื่อของคุณสุรัตน์… อย่างชัดเจน… ว่า… เป็นผู้ที่… รับช่วงต่อ… ในการ… ดำเนินการ… ตามแผน… ที่ได้… ตกลงกันไว้…” “แผน… อะไรคะ?” หมอกถาม น้ำตาคลอหน่วย “แผนอะไรที่คุณพ่อ… จะต้องยอม… ทำเรื่องที่… ผิดศีลธรรม… ขนาดนี้…” “ผม… คิดว่า… มันเป็นแผน… ที่จะ… ทุจริต… เงินของบริษัท… ครับ…” ไอรินตอบ เสียงของเขาแผ่วลง “เพื่อ… นำไป… ใช้ส่วนตัว… หรือ… เพื่อ… หวังจะ… ปิดบัง… ความผิดพลาด… อื่นๆ… ที่เคยทำไว้…” หมอกก้มหน้าลงมองมือของตัวเองที่สั่นเทา เธอรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังพังทลายลงตรงหน้า ความเชื่อมั่นที่เธอมีต่อบิดามาตลอดชีวิต กำลังถูกสั่นคลอนด้วยเอกสารเพียงไม่กี่แผ่นนี้ “ถ้า… ถ้ามันเป็นจริง…” หมอกกล่าวเสียงเบา “ถ้าคุณพ่อของฉัน… มีส่วนเกี่ยวข้อง… จริงๆ… งั้น… ที่ผ่านมา… ทุกอย่าง… ที่ฉัน… คิด… มัน… มันผิดไปหมดเลยเหรอคะ?” “ไม่ครับคุณหมอก…” ไอรินรีบปฏิเสธ “ผม… คิดว่า… อาจจะมี… สาเหตุ… หรือ… เหตุผล… บางอย่าง… ที่ทำให้… คุณพ่อของคุณ… ต้องทำเช่นนั้น…” เขาจับมือของหมอกไว้เบาๆ “บางที… คุณสุรัตน์… อาจจะ… บังคับ… หรือ… ข่มขู่… คุณพ่อของคุณ… ก็เป็นได้…” “ข่มขู่?” หมอกเงยหน้ามองไอริน ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความสับสน “ข่มขู่… ด้วยเรื่องอะไรคะ?” “ผม… ไม่ทราบแน่ชัดครับ…” ไอรินตอบ “แต่… ผม… รู้สึกว่า… คุณพ่อของคุณ… น่าจะ… เป็นเหยื่อ… มากกว่า… ผู้สมรู้ร่วมคิด…” เขาบีบมือของหมอกเบาๆ “สิ่งที่สำคัญที่สุด… ตอนนี้… คือ… เราต้อง… หาความจริง… ให้ได้… ว่า… เกิดอะไรขึ้น… กันแน่…” “แต่… ความจริง… มัน… มันจะ… เจ็บปวดเกินไป… หรือเปล่าคะ?” หมอกถาม น้ำเสียงตัดพ้อ “ถ้า… ถ้าคุณพ่อของฉัน… เป็นคนแบบนั้นจริงๆ… ฉัน… ฉันจะยอมรับ… ได้ยังไง…” “ผม… เชื่อว่า… คุณหมอก… เข้มแข็งพอ… ที่จะเผชิญหน้า… กับความจริง… ครับ…” ไอรินกล่าว “และ… ไม่ว่า… ความจริง… จะเป็นอย่างไร… ผม… จะอยู่ตรงนี้… เคียงข้างคุณหมอก… เสมอ…” หมอกมองเข้าไปในดวงตาของไอริน เธอเห็นถึงความจริงใจและความห่วงใยที่ส่งผ่านมา ทำให้เธอรู้สึกมีกำลังใจขึ้นมาบ้าง แม้ว่าหัวใจของเธอจะยังคงปั่นป่วนไปด้วยความเจ็บปวดและความไม่แน่นอน “ขอบคุณค่ะคุณไอริน…” หมอกกล่าว “ฉัน… ฉันจะพยายาม… ค่ะ… ฉันจะพยายาม… หาความจริง… ให้ได้…” ไอรินยิ้มให้หมอก “เรา… จะทำมันไปด้วยกันครับ…” ทั้งสองคนยังคงนั่งนิ่งอยู่ตรงนั้นอีกครู่หนึ่ง ท่ามกลางกองเอกสารที่เป็นเสมือนพยานหลักฐานจากอดีต ความเงียบที่เคยสงบสุข บัดนี้กลับเต็มไปด้วยกระแสแห่งความขัดแย้งในจิตใจของหมอก เธอรู้ดีว่าการเดินทางเพื่อค้นหาความจริงครั้งนี้ จะนำพาเธอไปสู่สิ่งที่ไม่คาดคิด และอาจจะเปลี่ยนแปลงมุมมองของเธอเกี่ยวกับบุคคลที่เธอรักไปตลอดกาล