"เขาข่มขู่คุณหรือเปล่าครับคุณดาว" เสียงของเมฆาถามด้วยความร้อนรน "เขา... เขาบอกว่าถ้าฉันให้ความร่วมมือกับคุณราม จะมีผลประโยชน์ตอบแทนมากมาย" แสงดาวเล่าพลางสูดหายใจลึก "แล้วเขาก็ةเตือนว่า... ถ้าฉันไม่ให้ความร่วมมือ หรือขัดขวางเขา อาจจะนำพาความเดือดร้อนมาสู่ตัวฉันและครอบครัวได้ค่ะ" เมฆาเงียบไปชั่วครู่ "คุณดาวครับ ผมเสียใจด้วยที่คุณต้องเจอเรื่องแบบนี้" เขาว่า "ผมขอให้คุณรีบมาหาผมที่บ้านพักกลางไร่นาตอนนี้เลยนะครับ" "ค่ะ ฉันจะรีบไปค่ะ" แสงดาวตอบรับ ไม่นานนัก แสงดาวก็มาถึงที่พักของเมฆา เธอเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นทั้งหมดอย่างละเอียด เมฆาฟังอย่างตั้งใจ ใบหน้าของเขาเคร่งเครียดขึ้นเรื่อยๆ "ผมว่า... เราไม่สามารถรอให้เขาลงมืออะไรได้มากกว่านี้แล้วครับ" เมฆากล่าว "เราต้องเร่งหาหลักฐานบางอย่างที่จะมัดตัวรามให้ได้" "แต่เราจะหาหลักฐานอะไรได้คะ" แสงดาวถาม "เขาดูเป็นคนฉลาด และระวังตัวมาก" "ผมเชื่อว่า... ต้องมีอะไรบางอย่างที่เขาหลงลืมไป" เมฆาตอบ "หรืออาจจะมีใครบางคนที่รู้ความจริงเกี่ยวกับเรื่องนี้" "ใครคะ" แสงดาวสงสัย "ในหมู่บ้านของเรา ไม่มีใครเคยมีปัญหากับคุณรามมาก่อนเลย" "นั่นคือสิ่งที่ผมกำลังคิดอยู่ครับ" เมฆากล่าว "บางที... อาจจะมีคนที่เคยทำงานกับรามมาก่อน หรือเคยมีความสัมพันธ์กับเขา" แสงดาวนึกถึงคุณลุงสมชาย ชายชราที่เคยทำงานในกรุงเทพฯ มาก่อน และมักจะเล่าเรื่องราวต่างๆ นานาให้เธอฟังเสมอ "คุณลุงสมชายอาจจะพอทราบอะไรบางอย่างนะคะ" เธอพูดขึ้น "แกเคยทำงานในบริษัทใหญ่ๆ ที่กรุงเทพฯ มาก่อน" "คุณลุงสมชายอยู่ที่ไหนครับ" เมฆาถามอย่างกระตือรือร้น "อยู่ไม่ไกลจากที่นี่ค่ะ" แสงดาวชี้ไปทางทิศตะวันตก "บ้านแกอยู่ใกล้ๆ กับทุ่งนาของคุณตา" "ดีเลยครับ" เมฆากล่าว "ผมจะไปคุยกับคุณลุงสมชายทันที" เมฆาและแสงดาวรีบเดินทางไปยังบ้านของคุณลุงสมชาย เมื่อไปถึง พวกเขาก็พบว่าคุณลุงสมชายกำลังนั่งพักผ่อนอยู่หน้าบ้าน "สวัสดีครับคุณลุงสมชาย" เมฆาเอ่ยทักทาย "ผมเมฆาครับ และนี่คือคุณแสงดาว" คุณลุงสมชายยิ้มรับ "อ้าว เชิญครับๆ นั่งก่อน" หลังจากที่ทั้งสองคนแนะนำตัว และเล่าเรื่องที่พวกเขากำลังเผชิญอยู่ คุณลุงสมชายก็พยักหน้าช้าๆ "อ้อ... คุณราม" คุณลุงสมชายเอ่ยชื่อนั้นด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความขุ่นเคือง "ผมพอจะจำชื่อนี้ได้" "คุณลุงจำเขาได้เหรอครับ" แสงดาวถามอย่างตื่นเต้น "เคยได้ยินชื่อเสียงเรียงนามเขามาบ้าง" คุณลุงสมชายตอบ "เขาเป็นนักธุรกิจที่ค่อนข้าง... ฉาวโฉ่ทีเดียว" "ฉาวโฉ่ยังไงครับ" เมฆาถาม "ก็... เขาชอบใช้วิธีสกปรกในการได้มาซึ่งสิ่งที่เขาต้องการ" คุณลุงสมชายเล่า "มีข่าวลือว่าเขาเคยเล่นงานคู่แข่งทางธุรกิจจนล้มละลายมาหลายรายแล้ว" "แล้วเรื่องที่ดินผืนนี้ล่ะครับ" แสงดาวถาม "คุณลุงเคยได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับที่ดินผืนนี้มาก่อนไหมครับ" คุณลุงสมชายครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง "อืม... ผมจำได้ว่าเมื่อหลายปีก่อน มีนักธุรกิจคนหนึ่งเข้ามาพยายามซื้อที่ดินในแถบนี้ แต่ชาวบ้านไม่ยอมขาย" "นักธุรกิจคนนั้นชื่อรามหรือเปล่าครับ" เมฆาถาม "ผมไม่แน่ใจเรื่องชื่อ" คุณลุงสมชายตอบ "แต่ผมจำได้ว่าเขาเป็นคนที่มีอิทธิพลมาก และพยายามกดดันชาวบ้านอย่างหนัก" "เขาใช้กลวิธีอะไรบ้างครับ" แสงดาวถาม "ก็... มีการข่มขู่บ้าง มีการเสนอเงินก้อนโตบ้าง" คุณลุงสมชายเล่า "แต่ชาวบ้านก็ยังคงยึดมั่นในอุดมการณ์ของพวกเขา" "แล้วนักธุรกิจคนนั้น... เขาก็ยอมแพ้ไปใช่ไหมครับ" เมฆาถาม "ก็เหมือนจะยอมแพ้ไป" คุณลุงสมชายตอบ "แต่ผมว่า... เขาคงยังไม่ลืมที่ดินผืนนี้ไปเสียทีเดียว" "คุณลุงพอจะจำชื่อบริษัทของนักธุรกิจคนนั้นได้ไหมครับ" เมฆาถาม "ผมจำได้ว่า... เป็นบริษัทที่เกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์" คุณลุงสมชายตอบ "ชื่อ... ศิลาทอง พัฒนา" คำว่า "ศิลาทอง พัฒนา" ทำให้เมฆาและแสงดาวมองหน้ากันอย่างตกตะลึง "ศิลาทอง พัฒนา!" เมฆาอุทาน "บริษัทนั้น!" "คุณรู้จักบริษัทนี้เหรอครับ" คุณลุงสมชายถาม "ครับ" เมฆาตอบ "เป็นบริษัทที่ผมกำลังพยายามตรวจสอบอยู่" "ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง" แสงดาวกล่าว "แสดงว่าคุณรามตั้งใจจะยึดที่ดินผืนนี้มานานแล้ว" "ใช่ครับ" เมฆาเห็นด้วย "และเขาก็คงไม่ยอมปล่อยโอกาสนี้ไปง่ายๆ" "แล้วเราจะทำยังไงต่อไปครับ" แสงดาวถาม "เราต้องหาหลักฐานที่ชัดเจนกว่านี้ครับ" เมฆากล่าว "เราต้องพิสูจน์ให้ได้ว่ารามมีเจตนาไม่ดีในการเข้ามาที่นี่" "ผมจะลองไปค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับบริษัท ศิลาทอง พัฒนา เพิ่มเติมนะครับ" เมฆาบอก "อาจจะมีอะไรบางอย่างที่เชื่อมโยงไปถึงการกระทำของรามในอดีต" "ฉันก็จะพยายามสอบถามชาวบ้านคนอื่นๆ เพิ่มเติมค่ะ" แสงดาวกล่าว "เผื่อว่าจะมีใครจำเรื่องราวในอดีตได้" หลังจากนั้น เมฆาก็ةรีบกลับไปยังที่พักของเขาเพื่อเริ่มการค้นคว้าข้อมูล ส่วนแสงดาวก็เดินกลับบ้านของเธอ ระหว่างทาง เธอได้พบกับป้าศรี ผู้เป็นแม่ค้าขายผักในตลาด "ป้าศรีคะ" แสงดาวทักทาย "ป้าพอจะจำได้ไหมคะว่าเมื่อก่อนมีนักธุรกิจคนไหนเคยพยายามจะซื้อที่ดินในหมู่บ้านของเราบ้าง" ป้าศรีหยุดคิด "โอ้โห... นานมากแล้วนะ แสงดาว" เธอหัวเราะ "แต่จำได้ว่ามีคนหนึ่งนะ ที่เขามาป้วนเปี้ยนๆ แถวนี้ แล้วก็เสนอเงินให้ชาวบ้านเยอะแยะเลย" "เขาชื่ออะไรคะป้า" แสงดาวถาม "จำชื่อไม่ได้สิ" ป้าศรีตอบ "แต่จำหน้าเขาได้นะ เป็นคนหน้าตาดี ผิวขาวๆ ดูมีอำนาจ" "แล้วเขาก็ไม่ได้ที่ดินไปใช่ไหมคะ" แสงดาวถาม "แน่นอนสิ" ป้าศรีหัวเราะ "ชาวบ้านเราไม่ยอมขายง่ายๆ หรอก" "แล้วป้าจำได้ไหมคะว่าเขามาจากบริษัทอะไร" แสงดาวถามต่อ "เอ่อ..." ป้าศรีทำท่าครุ่นคิด "จำได้ว่าเขาพูดถึงบริษัทอะไรสักอย่างเกี่ยวกับหินนะ... ศิลา... ศิลาอะไรสักอย่างนี่แหละ" "ศิลาทอง พัฒนาหรือเปล่าคะป้า" แสงดาวถามด้วยความหวัง "ใช่ๆ! ศิลาทอง พัฒนา!" ป้าศรีอุทาน "ถูกเผงเลย! ฉันจำได้แล้ว" แสงดาวรู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูก เธอรู้ว่าเธอได้เจอเบาะแสที่สำคัญแล้ว เธอรีบกล่าวลาป้าศรี และมุ่งหน้าไปยังที่พักของเมฆา เพื่อแจ้งข่าวนี้ให้เขาทราบ เมื่อเมฆาได้ยินเรื่องราวจากแสงดาว เขาก็มีประกายแห่งความหวังในแววตา "เยี่ยมมากครับคุณดาว" เขากล่าว "ตอนนี้เรามีข้อมูลที่ชัดเจนมากขึ้นแล้ว" "แต่เราจะใช้ข้อมูลนี้จัดการกับคุณรามได้อย่างไรคะ" แสงดาวถาม "เราต้องหาหลักฐานเพิ่มเติมครับ" เมฆาตอบ "ผมเชื่อว่า... การที่คุณรามพยายามเข้ามาครอบครองที่ดินของเราในครั้งนี้ จะต้องมีร่องรอยบางอย่างที่ทิ้งไว้" "แล้วเราจะหาเจอได้อย่างไรคะ" แสงดาวสงสัย "ผมจะให้คนของเราช่วยกันค้นหาอย่างละเอียดครับ" เมฆากล่าว "และผมจะลองเข้าไปค้นหาข้อมูลในระบบฐานข้อมูลของบริษัท ศิลาทอง พัฒนา ดูด้วย" "ขอบคุณมากนะคะคุณเมฆา" แสงดาวกล่าว "ฉันรู้สึกอุ่นใจขึ้นมากเลยค่ะ" "เราจะสู้ไปด้วยกันครับคุณดาว" เมฆาย้ำ "ผมจะไม่ยอมให้ใครมาทำลายความฝันของพวกเราได้"