เมฆาอึ้งไปชั่วขณะ เขายังคงจับมือของแสงดาวไว้แน่น หัวใจของเขาเต้นระรัวราวกับจะทะลุออกมานอกอก เขาไม่เคยคิดฝันว่าแสงดาวจะเอ่ยความรู้สึกเช่นนี้ออกมา เขาเฝ้ารอคอยช่วงเวลานี้มานานเหลือเกิน แต่เมื่อมันมาถึงจริงๆ เขากลับรู้สึกประหม่าจนพูดอะไรไม่ออก “คุณดาว…” เมฆาเอ่ยเสียงแผ่วเบา ดวงตาของเขาสบเข้ากับดวงตาใสแจ๋วของแสงดาวที่ตอนนี้ฉายแววเขินอาย แต่ก็มีความหวังและความจริงใจฉายชัดอยู่ภายในนั้น “ผม… ผมก็รู้สึกดีกับคุณเหมือนกันครับ” คำตอบของเมฆาทำเอาแสงดาวหน้าแดงระเรื่อยิ่งกว่าเดิม เธอยกมืออีกข้างขึ้นมาปิดปากน้อยๆ ที่กำลังจะส่งเสียงครางเบาๆ ด้วยความดีใจ ปลายจมูกของเธอขึ้นสีชมพูระเรื่อ เธอก้มหน้าหลบสายตาของเมฆาอย่างน่ารัก “จริงเหรอคะ” เสียงของเธอเบาหวิว ราวกับกระซิบแผ่วๆ ที่แทบจะเลือนหายไปกับสายลม เมฆาค่อยๆ ใช้ปลายนิ้วโป้งลูบไล้หลังมือของแสงดาวเบาๆ ปลอบประโลมความเขินอายของเธอ “จริงครับ ผมพูดจริง” เขายกมืออีกข้างขึ้นมาประคองใบหน้าของเธออย่างแผ่วเบา “ผมรักคุณนะครับ แสงดาว” คำว่า ‘รัก’ ที่หลุดออกจากริมฝีปากของเมฆา ทำให้แสงดาวรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบหยุดหมุน เธอเงยหน้าขึ้นสบตาเขาอีกครั้ง ดวงตาคู่สวยฉายแววซาบซึ้งใจระคนดีใจจนน้ำตาคลอ “ฉันก็รักคุณค่ะ คุณเมฆา” เธอเอ่ยเสียงสั่นเครือ น้ำตาเม็ดเล็กๆ หลั่งไหลลงมาอาบแก้มใส เมฆาค่อยๆ ดึงเธอเข้ามาใกล้ เขากอดเธอเอาไว้แน่น รู้สึกถึงความอบอุ่นและความสุขที่เอ่อล้นในหัวใจ การเดินทางที่ผ่านมาทั้งเหนื่อยยากและเจ็บปวด บัดนี้ได้สิ้นสุดลงแล้ว พร้อมกับความรักที่งอกงามขึ้นท่ามกลางทุ่งทองแห่งนี้ “ผมขอโทษนะครับ ที่ทำให้คุณต้องเจอเรื่องราวมากมาย” เมฆากระซิบข้างหูเธอ “แต่ผมสัญญาว่าจะไม่ทำให้คุณเสียใจอีก” “ฉันเชื่อใจคุณค่ะ” แสงดาวซบหน้ากับอกของเขา สูดดมกลิ่นกายที่คุ้นเคย “ขอบคุณนะคะ ที่ทำให้ฉันมีความสุข” ทั้งสองกอดกันอยู่เนิ่นนาน ปล่อยให้ความรักและความรู้สึกดีๆ ที่มีให้กันได้เยียวยาทุกสิ่งอย่างที่เคยเจ็บปวดและผิดหวัง “แล้วหลังจากนี้ เราจะทำอย่างไรกันต่อคะ” แสงดาวถาม เมื่อผละออกจากอ้อมกอดของเมฆา เมฆายิ้ม “ผมจะอยู่ที่นี่ครับ จะดูแลทุ่งทองแห่งนี้ และจะดูแลคุณ” เขาจับมือเธอไว้มั่น “เราจะสร้างอนาคตร่วมกันที่นี่” “ฉันอยากเห็นทุ่งทองของเราเจริญรุ่งเรืองค่ะ” แสงดาวกล่าว “ฉันอยากเห็นชาวบ้านมีความสุข” “เราจะทำให้มันเป็นจริงครับ” เมฆามั่นใจ “ผมมีแผนพัฒนาที่ยั่งยืน ซึ่งจะคำนึงถึงสิ่งแวดล้อม และวิถีชีวิตของชาวบ้านเป็นหลัก ผมจะขอให้ผู้ใหญ่บ้านและชาวบ้านทุกคนมีส่วนร่วมในการตัดสินใจทุกอย่าง” “ฉันดีใจมากเลยค่ะ” แสงดาวเอ่ย “คุณเมฆาทำให้ฉันรู้สึกมีความหวังจริงๆ” “คุณเองก็เช่นกันครับ” เมฆาตอบ “คุณคือแสงดาวของทุ่งทองแห่งนี้ และคุณก็เป็นแสงดาวในหัวใจของผมด้วย” คำพูดหวานๆ ของเมฆาทำให้แสงดาวหน้าแดงอีกครั้ง เธอหัวเราะเบาๆ อย่างเขินอาย “เอาล่ะครับ” เมฆาเอ่ย “เรากลับหมู่บ้านกันเถอะครับ วันนี้มีเรื่องที่ต้องจัดการอีกหลายอย่าง” “ค่ะ” แสงดาวตอบรับ ทั้งสองคนเดินกลับลงจากเนินเขา มือยังคงประสานกันแน่น ความสุขและความมั่นใจเต็มเปี่ยมอยู่ในหัวใจ ขณะที่เดินกลับลงมา พวกเขาเห็นชาวบ้านบางส่วนกำลังช่วยกันเก็บกวาดสิ่งของที่กระจัดกระจายอยู่บริเวณรอบๆ ลานกว้างของหมู่บ้าน “สวัสดีครับทุกท่าน” เมฆาทักทาย “เป็นอย่างไรกันบ้างครับ” “สวัสดีครับคุณเมฆา” ผู้ใหญ่บ้านตอบ “เรากำลังช่วยกันเก็บของครับ ตอนนี้ทุกคนก็สบายใจกันแล้วที่เรื่องทุกอย่างจบลง” “ดีครับ” เมฆากล่าว “หลังจากนี้ ผมจะขอหารือกับทุกท่านเรื่องแผนพัฒนาอย่างเป็นทางการนะครับ” “ยินดีครับคุณเมฆา” ผู้ใหญ่บ้านตอบด้วยรอยยิ้ม “เราพร้อมที่จะร่วมมือกับคุณเต็มที่” แสงดาวมองดูภาพชาวบ้านที่กำลังทำงานกันอย่างแข็งขัน เธอรู้สึกภูมิใจในหมู่บ้านของเธอ และรู้สึกขอบคุณเมฆาที่ไม่เพียงแต่เข้ามาช่วยเหลือ แต่ยังให้เกียรติและเห็นคุณค่าของชาวบ้านทุกคน “คุณเมฆาคะ” แสงดาวเอ่ยขึ้น “ฉันอยากจะขอบคุณคุณอีกครั้งนะคะ” “ผมบอกแล้วไงครับ ว่าผมต่างหากที่ต้องขอบคุณคุณ” เมฆาตอบ “คุณทำให้ผมรู้จักความหมายของคำว่าบ้าน และครอบครัว” “ฉันหวังว่าคุณจะมีความสุขที่นี่นะคะ” แสงดาวกล่าว “ผมจะมีความสุขแน่นอนครับ ถ้ามีคุณอยู่ข้างๆ” เมฆาตอบ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความจริงจัง แสงดาวยิ้มรับ รู้สึกถึงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านไปทั่วร่าง “เอาล่ะครับ” เมฆากล่าว “ผมขอตัวไปคุยกับผู้ใหญ่บ้านสักครู่ แล้วจะกลับมานะครับ” “ค่ะ” แสงดาวตอบ เมฆาเดินไปคุยกับผู้ใหญ่บ้านอย่างออกรส ส่วนแสงดาวก็เดินเข้าไปสมทบกับชาวบ้านคนอื่นๆ ช่วยกันเก็บกวาด บรรยากาศในหมู่บ้านกลับมาคึกคักอีกครั้ง แสงแดดของยามเช้าที่สาดส่องลงมา ยังคงสร้างความอบอุ่น แต่ในหัวใจของแสงดาว กลับมีความอบอุ่นยิ่งกว่านั้น เธอเหลียวมองไปทางเมฆาที่กำลังหัวเราะอย่างสนุกสนานกับผู้ใหญ่บ้านและชาวบ้านคนอื่นๆ ภาพนั้นทำให้เธอรู้สึกถึงความสุขที่แท้จริง ความสุขที่ไม่ได้มาจากความร่ำรวย หรืออำนาจใดๆ แต่มาจากความรัก ความผูกพัน และการได้อยู่เคียงข้างคนที่รัก เธอรู้ว่าจากนี้ไป ชีวิตของเธอจะไม่มีวันเหมือนเดิมอีกแล้ว อดีตที่เจ็บปวดได้ผ่านพ้นไปแล้ว และอนาคตที่สดใสกำลังรอเธออยู่ข้างหน้า