สมชายเล่าต่อด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ “คุณวรุฒเป็นคนทะเยอทะยานมากครับ เขาอยากได้ที่ดินแปลงนั้นมานานแล้ว เพราะมันเป็นทำเลทองสำหรับการพัฒนาโครงการใหญ่ แต่ติดที่ว่าชาวบ้านไม่ยอมขายให้ง่ายๆ เลยวางแผนที่จะใช้ช่องโหว่ทางกฎหมาย และสร้างความแตกแยกในหมู่บ้าน” ทัพฟ้าตั้งใจฟังอย่างใจจดใจจ่อ “ช่องโหว่ทางกฎหมายอะไร?” “คืออย่างนี้ครับ” สมชายอธิบาย “คุณวรุฒได้ว่าจ้างทนายความที่เชี่ยวชาญด้านกฎหมายที่ดิน พวกเขาไปสืบหาประวัติของที่ดินแปลงนี้ และพบว่าในอดีต มีประเด็นเรื่องกรรมสิทธิ์ที่ยังไม่ชัดเจนอยู่บางส่วน ถึงแม้ว่าชาวบ้านส่วนใหญ่จะใช้ที่ดินนั้นมานาน แต่ในทางเอกสาร บางส่วนยังเป็นของหลวงที่ถูกทิ้งร้างไปนานแล้ว คุณวรุฒเห็นช่องนี้ จึงวางแผนจะยื่นเรื่องขอครอบครองที่ดินส่วนนั้น และใช้เป็นข้ออ้างในการขยายเขตโครงการของเขาให้ใหญ่ขึ้น ซึ่งจะส่งผลกระทบต่อที่ดินของชาวบ้านคนอื่นๆ ด้วย” “แล้วข่าวลือเรื่องฟอกเงินล่ะ?” ทัพฟ้าถามต่อ เขาเริ่มเห็นภาพรวมของแผนการอันชั่วร้ายนี้ “อันนั้นเป็นแผนสำรองครับ” สมชายตอบ “ถ้าแผนหลักเรื่องการยึดครองที่ดินไม่สำเร็จ คุณวรุฒก็เตรียมจะปล่อยข่าวลือเพื่อทำลายชื่อเสียงของคุณ เพื่อให้ชาวบ้านไม่ไว้ใจคุณ และหันไปสนับสนุนเขาแทน เขาจ้างนักข่าวอิสระบางคน และใช้บัญชีโซเชียลมีเดียปลอมจำนวนมาก เพื่อกระจายข่าวสาร” ทัพฟ้ากำหมัดแน่น “แล้วใครคือคนส่งอีเมลฉบับนั้น?” “ผมไม่แน่ใจว่าเป็นคนเดียวกันที่ทำเรื่องนี้หรือเปล่าครับ” สมชายเอ่ย “แต่คุณวรุฒมีทีมงานที่คอยจัดการเรื่องเอกสารลับๆ และการสื่อสารที่ต้องการปกปิดตัวตน คนที่ส่งอีเมล อาจจะเป็นคนในทีมของเขา หรือไม่ก็เป็นคนที่เขาจ้างวานมาโดยเฉพาะ” “คุณมีหลักฐานอะไรมายืนยันคำพูดของคุณบ้าง?” ทัพฟ้าถามอย่างตรงไปตรงมา สมชายล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อ และหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลออกมาวางบนโต๊ะ “นี่ครับ เป็นสำเนาเอกสารการติดต่อระหว่างคุณวรุฒกับทนายความของเขาที่เกี่ยวข้องกับการยื่นคำร้องขอครอบครองที่ดินหลวง และบันทึกการประชุมที่ผมแอบถ่ายไว้ เป็นหลักฐานที่แสดงให้เห็นถึงแผนการทั้งหมด” ทัพฟ้าหยิบซองเอกสารขึ้นมา เขารู้สึกถึงน้ำหนักของความจริงที่อยู่ในนั้น “แล้วทำไมคุณถึงตัดสินใจมาบอกผม?” “ผมทนไม่ไหวแล้วครับ” สมชายตอบเสียงเศร้า “ผมเห็นความเดือดร้อนของชาวบ้าน และผมก็ไม่เห็นด้วยกับวิธีการของคุณวรุฒ เขาเป็นคนโหดเหี้ยมและไม่สนว่าจะต้องเหยียบหัวใครเพื่อให้ได้ในสิ่งที่ต้องการ ผมลาออกจากงานมาได้สองสามวันแล้วครับ เพราะทนรับไม่ได้กับสิ่งที่เขาทำ” “ผมเข้าใจ” ทัพฟ้าพูด “ผมจะให้ทนายของผมตรวจสอบเอกสารเหล่านี้ และถ้ามันเป็นจริงตามที่คุณว่า ผมจะให้ค่าตอบแทนที่คุณต้องการ และจะดูแลเรื่องความปลอดภัยของคุณอย่างดีที่สุด” “ขอบคุณมากครับคุณทัพฟ้า” สมชายกล่าวด้วยความโล่งใจ “ผมหวังว่าคุณจะสามารถหยุดยั้งแผนการของคุณวรุฒได้” หลังจากสมชายจากไป ทัพฟ้านั่งนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง เขามองเอกสารในมือ พลางนึกถึงใบหน้าของอัญชัน ภาพของรอยยิ้มที่ใสซื่อ และแววตาที่เต็มไปด้วยความหวังของเธอ ทำให้เขามีกำลังใจที่จะต่อสู้ต่อไป “ฉันจะไม่ยอมให้ใครมาทำลายความสุขของเธอ และของชาวบ้านที่นี่เด็ดขาด” เขากล่าวกับตัวเอง เขาโทรศัพท์หาทนายความทันที เพื่อแจ้งเรื่องที่เกิดขึ้น และขอนัดหมายเพื่อตรวจสอบเอกสารทั้งหมด “ผมมีข้อมูลสำคัญที่จะช่วยพลิกสถานการณ์ได้ครับ” เขากล่าว ทนายความของเขามีสีหน้าตกใจ แต่ก็เชื่อมั่นในตัวทัพฟ้า “ผมจะรีบดำเนินการทันทีครับคุณทัพฟ้า” ในช่วงเวลาเดียวกัน ในออฟฟิศหรูหราของบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ วรุฒกำลังนั่งหน้าเครียด จิบกาแฟดำอย่างอารมณ์เสีย “ไอ้สมชาย ไอ้คนทรยศ” เขาพึมพำ “คุณวรุฒครับ” เลขาคนสนิทเดินเข้ามา “มีข่าวว่าคุณทัพฟ้ากำลังจะเปิดโปงแผนการของเราครับ” วรุฒปาแก้วกาแฟลงบนพื้นอย่างแรง “เป็นไปไม่ได้! ฉันระวังทุกอย่างแล้ว ทำไมมันถึงรั่วไหลไปได้!” “เบื้องต้นเรากำลังตรวจสอบอยู่ครับ” เลขาตอบ “แต่คาดว่าน่าจะเป็นคนในที่เราเคยสงสัย” “หาตัวมันให้เจอ!” วรุฒตะคอก “แล้วจัดการมันซะ อย่าให้เหลือร่องรอย!” “ครับคุณวรุฒ” เลขาตอบรับเสียงสั่น วรุฒเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปเห็นวิวเมืองอันกว้างใหญ่ เขากำหมัดแน่น “ทัพฟ้า ฉันจะไม่ยอมให้นายมาขัดขวางแผนการของฉันเด็ดขาด ไม่ว่าราคาเท่าไหร่ก็ตาม!” แผนการที่ซับซ้อนกำลังดำเนินไปอย่างเร่งรีบ ทั้งสองฝ่ายต่างก็กำลังวางกลยุทธ์เพื่อเอาชนะ หมากตัวสำคัญอย่างสมชายได้ถูกเดินไปแล้ว และผลลัพธ์ของเกมการเมืองครั้งนี้ จะเป็นอย่างไรต่อไป ยังคงเป็นปริศนาที่รอการคลี่คลาย