ความเงียบเข้าปกคลุมห้องทำงานของท่านเจ้าคุณ บรรยากาศเต็มไปด้วยความตึงเครียดและความสงสัย กวินท์และปรียากำลังครุ่นคิดถึงข้อมูลใหม่ที่เพิ่งค้นพบ จมอยู่ในห้วงความคิดอันซับซ้อน "ถ้าจดหมายฉบับนั้น... เป็นลายมือของคุณวิรัชจริง... และคุณแม่... ส่งให้เขา... ก็หมายความว่า... คุณแม่... ไว้ใจเขา... มากกว่าใครๆ..." กวินท์เอ่ยขึ้นอย่างช้าๆ "แต่... ถ้าท่านไว้ใจ... แล้วทำไม... คุณวิรัช... ถึงเข้าไปพัวพัน... กับเรื่องราว... ที่ดูเหมือนจะเป็น... การทำร้ายคุณแม่... ล่ะคะ" ปรียาถาม "นั่นแหละ... คือประเด็นสำคัญ..." กวินท์ตอบ "เป็นไปได้ไหมว่า... คุณวิรัช... อาจจะถูก... บังคับ... หรือถูก... ล่อลวง... ให้ทำในสิ่งที่... เขาไม่ต้องการ... หรือบางที... เขาอาจจะ... กำลังพยายาม... จะปกป้อง... คุณแม่... จากภัยอันตราย... ที่ใหญ่กว่า..." "ภัยอันตราย... ที่ใหญ่กว่า... คุณวิรัช... หรือคะ" ปรียาถามด้วยความฉงน "ผมก็ไม่แน่ใจ" กวินท์ถอนหายใจ "แต่ถ้าคุณวิรัช... รู้เรื่อง... การซื้อขายยาผิดกฎหมาย... ของบริษัท 'อรุณรุ่ง'... และรู้ว่า... มันมีอันตราย... เขาอาจจะ... พยายามจะ... เข้าไปแทรกแซง... หรือปกป้อง... คุณแม่... จากการเข้าไปพัวพัน... กับเรื่องนี้..." "แล้ว... ใบเสร็จค่าเช่าห้องของดิฉัน... มันจะเกี่ยวข้องกับคุณวิรัช... ในสถานการณ์แบบนี้ได้อย่างไรคะ" ปรียาถาม "ถ้าคุณวิรัช... พยายามจะ... ปกป้องคุณแม่... และคุณ... บังเอิญ... ไปรู้... ความลับบางอย่าง... ที่อาจจะเป็นภัย... ต่อคุณแม่... หรือต่อแผนการของเขา... เขาก็อาจจะ... จำเป็นต้อง... กำจัดคุณ... เพื่อความปลอดภัย... ของคุณแม่..." กวินท์กล่าว "แต่... ดิฉันไม่เคย... รู้... หรือเห็น... อะไร... ที่เกี่ยวข้องกับ... เรื่องยา... หรือเรื่องผิดกฎหมาย... เลยนะคะ" ปรียาตอบเสียงหนักแน่น "บางที... คุณอาจจะ... มีหลักฐาน... บางอย่าง... ที่คุณเอง... ก็ไม่รู้ตัว..." กวินท์อธิบาย "เช่น... อาจจะเป็น... ข้อความ... หรือรูปภาพ... ที่อยู่ใน... โทรศัพท์... หรือคอมพิวเตอร์... ที่คุณ... เคยใช้... หรืออาจจะเป็น... เอกสาร... ที่คุณ... เก็บไว้... โดยไม่รู้... ถึงความสำคัญของมัน..." "ดิฉัน... ไม่เคย... คิด... ว่าเอกสาร... หรือของใช้ส่วนตัว... จะมีความสำคัญ... ถึงขนาดนั้น..." ปรียาเอ่ยด้วยความประหลาดใจ "ในโลกของคนร้าย... ทุกอย่าง... สามารถกลายเป็น... หลักฐาน... ได้ทั้งสิ้น..." กวินท์กล่าว "และถ้าคุณวิรัช... หรือใครก็ตาม... ที่อยู่เบื้องหลัง... รู้ว่า... คุณ... อาจจะเป็น... กุญแจสำคัญ... ในการเปิดโปง... ความจริง... พวกเขาก็จะ... พยายาม... กำจัดคุณ... ให้เร็วที่สุด..." เขากวาดสายตาอ่านเอกสารอีกแผ่นหนึ่ง "นี่เป็น... โฉนดที่ดิน... ที่ระบุชื่อ... บริษัท 'อรุณรุ่ง'... เป็นเจ้าของ... และที่น่าสนใจ... ก็คือ... ที่ดินแปลงนี้... อยู่ใกล้กับ... โรงพยาบาล... ที่คุณแม่... เคยรักษาตัวอยู่..." "ที่ดิน? แล้วมัน... เกี่ยวข้องอะไร... กับเรื่องราวทั้งหมด... คะ" ปรียาถาม "ผมไม่แน่ใจ" กวินท์ตอบ "แต่บางที... ที่ดินแปลงนี้... อาจจะเป็น... สถานที่... ที่ใช้... ในการกระทำผิด... หรืออาจจะเป็น... แหล่งที่มา... ของเงินทุน... สำหรับ... การกระทำผิด... ของบริษัท 'อรุณรุ่ง'..." "แล้ว... ใบเสร็จค่าเช่าห้องของดิฉัน... มันจะเชื่อมโยง... กับที่ดินแปลงนี้... ได้อย่างไรคะ" ปรียาถาม "ถ้าคุณวิรัช... หรือใครก็ตาม... ที่อยู่เบื้องหลัง... ต้องการจะ... สร้างความเสียหาย... ให้กับคุณ... หรือทำให้คุณ... ดูผิด... พวกเขาก็อาจจะ... ใช้ใบเสร็จค่าเช่าห้อง... เป็นหลักฐาน... เพื่อเชื่อมโยงคุณ... กับสถานที่... หรือบุคคล... ที่เกี่ยวข้อง... กับการกระทำผิด..." กวินท์อธิบาย "อาจจะเป็นไปได้ว่า... พวกเขา... ต้องการจะ... สร้างเรื่อง... ให้ดูเหมือนว่า... คุณ... มีความเกี่ยวข้อง... กับเรื่องราว... ที่เกิดขึ้น... ที่ดินแปลงนั้น... หรือเกี่ยวข้อง... กับกิจกรรม... ที่ผิดกฎหมาย... ที่เกิดขึ้น... ที่นั่น..." "แต่... ดิฉันไม่เคย... ไปที่นั่น... เลยนะคะ" ปรียาเอ่ยเสียงหนักแน่น "ผมเชื่อคุณ" กวินท์กล่าว "แต่ในโลกของคนร้าย... พวกเขาไม่สนหรอกว่าคุณ... ทำจริงหรือไม่... พวกเขาสนเพียงแค่... จะทำอย่างไร... ให้คุณ... ดูผิด... และถ้ามีหลักฐาน... ที่ดูเหมือน... จะเชื่อมโยงคุณ... กับเรื่องราว... พวกเขาก็จะใช้มัน... ให้เป็นประโยชน์..." เขาหยิบเอกสารอีกฉบับหนึ่งขึ้นมา "นี่เป็น... จดหมาย... ที่คุณพ่อ... เคยเขียนถึง... ทนายความ... เกี่ยวกับ... การคัดค้าน... การซื้อขาย... ที่ดิน... แปลงดังกล่าว..." "คุณพ่อ... คัดค้าน... การซื้อขายที่ดิน... ของบริษัท 'อรุณรุ่ง' หรือคะ" ปรียาถามด้วยความตื่นเต้น "ใช่" กวินท์ตอบ "และเหตุผล... ที่ท่านคัดค้าน... ก็คือ... ท่านสงสัย... ว่าการซื้อขาย... ที่ดินแปลงนี้... อาจจะ... เกี่ยวข้อง... กับการฟอกเงิน... หรือการกระทำผิด... ทางกฎหมายอื่นๆ..." "แสดงว่า... คุณพ่อท่านชาย... รู้เรื่อง... คุณวิรัช... และบริษัท 'อรุณรุ่ง'... มาตลอด..." ปรียาพึมพำ "ใช่" กวินท์ตอบ "และดูเหมือนว่า... การตัดสินใจของคุณพ่อ... ที่จะต่อต้าน... การซื้อขายที่ดิน... อาจจะเป็นสาเหตุ... ที่ทำให้... ท่าน... ถูกทำร้าย... หรือถูกทำให้ล้มป่วย..." "แล้ว... ใบเสร็จค่าเช่าห้องของดิฉัน... มันจะเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้... ได้อย่างไรคะ" ปรียาถาม "ถ้าคุณวิรัช... หรือใครก็ตาม... ที่อยู่เบื้องหลัง... ต้องการจะ... กำจัดคุณ... หรือทำให้คุณ... ดูผิด... พวกเขาก็อาจจะ... ใช้ใบเสร็จค่าเช่าห้อง... เป็นหลักฐาน... เพื่อเชื่อมโยงคุณ... กับเรื่องราว... ที่เกิดขึ้น... ที่ดินแปลงนั้น... หรือเกี่ยวข้อง... กับการคัดค้านของคุณพ่อ..." กวินท์อธิบาย "อาจจะเป็นไปได้ว่า... พวกเขา... ต้องการจะ... สร้างเรื่อง... ให้ดูเหมือนว่า... คุณ... เข้าไปพัวพัน... กับการต่อต้านของคุณพ่อ... หรือเกี่ยวข้อง... กับการกระทำผิด... ที่คุณพ่อ... พยายามจะเปิดโปง..." "แต่... ดิฉันไม่เคย... รู้จัก... หรือเกี่ยวข้อง... กับเรื่องที่ดิน... หรือเรื่องที่คุณพ่อ... เคยต่อต้าน... เลยนะคะ" ปรียาเอ่ยด้วยความรู้สึกสับสน "ผมรู้" กวินท์กล่าว "แต่บางที... คุณอาจจะ... มีความเชื่อมโยง... ที่คุณเอง... ก็ไม่ทราบ... หรือบางที... คุณอาจจะ... เป็นเป้าหมาย... ที่ถูกเลือก... เพื่อ... สร้างความเดือดร้อน... ให้กับผม... หรือครอบครัวของผม..." แสงจันทร์สาดส่องเข้ามาในห้องทำงานอย่างแผ่วเบา ราวกับจะปลอบประโลมแต่ก็ยิ่งทำให้ความมืดมิดรอบตัวยิ่งเด่นชัดขึ้น "เราต้องหาทาง... พิสูจน์ความบริสุทธิ์ของเรา... ให้ได้" กวินท์กล่าวอย่างมุ่งมั่น "เราต้องเปิดโปง... คนที่อยู่เบื้องหลัง... และทำให้ความจริง... ปรากฏ..." "ค่ะท่านชาย" ปรียาพยักหน้า "ดิฉันจะทำทุกอย่าง... ที่จะช่วยท่านชาย..." "ขอบคุณนะปรียา" กวินท์มองเธอด้วยความรู้สึกที่ยากจะบรรยาย "ผมรู้สึก... ขอบคุณ... ที่คุณ... อยู่เคียงข้างผม... ในช่วงเวลาที่ยากลำบากแบบนี้..." ทั้งสองคนก้มหน้าก้มตาค้นคว้าเอกสารต่อไป โดยไม่รู้เลยว่า... อันตรายที่แท้จริง... กำลังคืบคลานเข้ามาใกล้... มากขึ้นทุกขณะ...