การเผชิญหน้ากับท่านเจ้าคุณในห้องทำงานนั้น เป็นเหมือนจุดเปลี่ยนสำคัญของเรื่องราว ความโกรธและความไม่พอใจที่ท่านเจ้าคุณแสดงออกในตอนแรก บัดนี้ได้แปรเปลี่ยนเป็นความเข้าใจและความเสียใจ เมื่อเขาได้เห็นหลักฐานอันชัดเจนที่กวินท์และปรียานำมาแสดง "ฉัน... ขอโทษ... ที่... เข้าใจ... พวกเธอ... ผิด..." ท่านเจ้าคุณกล่าว ดวงตาของท่านฉายแววสำนึกผิด "ฉัน... มัวแต่... ห่วง... ชื่อเสียง... ของตระกูล... จน... ลืม... ไป... ว่า... ความจริง... สำคัญ... ที่สุด..." "ไม่เป็นไร... ครับ... ท่านเจ้าคุณ" กวินท์ตอบ "ตอนนี้... เรา... มี... เป้าหมาย... เดียวกัน... คือ... การเปิดโปง... ความจริง... และ... เอาผิด... กับ... คุณวิรัช..." "ฉัน... จะ... ช่วย... พวกเธอ... เอง..." ท่านเจ้าคุณยืนยัน "ฉัน... รู้จัก... ผู้ใหญ่... ใน... กรมตำรวจ... บางคน... ที่... ไว้ใจ... ได้... ฉัน... จะ... ติดต่อ... พวกเขา... ให้..." "ขอบคุณ... ครับ... ท่านเจ้าคุณ" ปรียากล่าว "เรา... จำเป็น... ต้อง... ได้รับ... ความช่วยเหลือ... จาก... ผู้มี... อำนาจ... ที่... สามารถ... จัดการ... กับ... เรื่องนี้... ได้... อย่าง... รวดเร็ว..." "คุณวิรัช... เป็น... คน... ที่... ฉลาด... และ... มี... เล่ห์เหลี่ยม... มาก..." ท่านเจ้าคุณกล่าว "เรา... ต้อง... วางแผน... อย่าง... รอบคอบ... เพื่อ... ไม่ให้... เขา... รู้ตัว... และ... หนี... ไป... ได้..." "พวกเรา... ได้... รวบรวม... หลักฐาน... สำคัญ... บางอย่าง... จาก... คอมพิวเตอร์... ของ... คุณหญิง... แล้ว... ค่ะ" ปรียาเสริม "มี... รายงาน... การซื้อขาย... ยา... จำนวนมาก... และ... หลักฐาน... การโอนเงิน... ของ... คุณวิรัช... รวมถึง... บันทึก... เสียง... ที่... ดิฉัน... เคย... ได้ยิน... ตอนที่... เขา... คุยโทรศัพท์..." "ดีมาก!" ท่านเจ้าคุณกล่าว "ข้อมูล... เหล่านี้... จะ... เป็น... ประโยชน์... อย่างยิ่ง... ในการ... เอาผิด... เขา..." "แต่... ยังมี... อีก... สิ่งหนึ่ง... ที่... เรา... ยัง... ขาด... อยู่..." กวินท์กล่าว "เรา... ต้องการ... หลักฐาน... ที่... จะ... ชี้ชัด... ว่า... คุณวิรัช... เป็น... ผู้บงการ... อยู่เบื้องหลัง... การป่วย... ของ... คุณแม่..." "เรื่อง... พยาบาลดวงใจ..." ท่านเจ้าคุณกล่าว "ฉัน... เคย... ได้ยิน... ชื่อ... ของเธอ... มาบ้าง... เธอ... เป็น... คน... ที่... มี... ความ... สามารถ... แต่... ก็... มี... ข่าวลือ... เกี่ยวกับ... พฤติกรรม... ที่... ไม่... เหมาะสม... มา... ตลอด..." "เรา... จะ... พยายาม... ตามหา... ตัว... เธอ... ให้เจอ... ค่ะ" ปรียากล่าว "ถ้า... เรา... สามารถ... เค้น... ความจริง... จาก... เธอ... ได้... เรื่องราว... ทั้งหมด... ก็... อาจจะ... คลี่คลาย..." "ฉัน... จะ... ให้... คน... ของฉัน... ช่วย... ในการ... ค้นหา... ตัว... พยาบาลดวงใจ... ด้วย..." ท่านเจ้าคุณเสนอ "เรา... จะ... ใช้... ทุก... วิถีทาง... ที่... ถูกต้อง... ตาม... กฎหมาย..." "แล้ว... เรา... จะ... นำ... หลักฐาน... ทั้งหมด... ไป... มอบ... ให้... กับ... เจ้าหน้าที่... เมื่อไหร่... คะ" ปรียาถาม "ใจเย็น... ๆ... ก่อน... ปรียา" กวินท์กล่าว "เรา... ต้อง... รอ... ให้... ท่าน... เจ้าคุณ... ติดต่อ... เจ้าหน้าที่... ที่... ไว้ใจ... ได้... ก่อน... และ... เรา... ต้อง... เตรียม... หลักฐาน... ให้... ครบถ้วน... ที่สุด..." "ถูกต้อง... กวินท์... เรา... จะ... ต้อง... มั่นใจ... ว่า... หลักฐาน... ของเรา... จะ... ไม่... ถูก... บิดเบือน... หรือ... ทำลาย..." ท่านเจ้าคุณกล่าว "เมื่อ... ทุกอย่าง... พร้อม... เรา... จะ... ดำเนินการ... พร้อมกัน... ทั้งหมด..." "แล้ว... คุณ... ทนาย... สมชาย... ล่ะคะ... ท่าน... จะ... เข้ามา... เกี่ยวข้อง... ด้วย... ไหมคะ" ปรียาถาม "ทนาย... สมชาย... เป็น... คน... ที่... ฉลาด... และ... รอบคอบ... เขา... จะ... เป็น... คน... ที่... ช่วย... เรา... ใน... การ... ดำเนินคดี... กับ... คุณวิรัช... ได้... อย่าง... ดี... ที่สุด..." ท่านเจ้าคุณกล่าว "ฉัน... จะ... ติดต่อ... เขา... ให้... เช่นกัน..." "ถ้า... เรา... สามารถ... รวบรวม... หลักฐาน... ได้... ครบถ้วน... และ... ได้รับ... ความร่วมมือ... จาก... เจ้าหน้าที่... ที่... ไว้ใจ... ได้... " กวินท์กล่าว "เรา... ก็... จะ... สามารถ... เปิดโปง... ความจริง... และ... นำ... ตัว... คุณวิรัช... มา... ลงโทษ... ได้... ใน... ที่สุด..." "และ... ถ้า... เรา... สามารถ... หา... ตัว... พยาบาลดวงใจ... ได้... เธอ... อาจจะ... ให้... ข้อมูล... สำคัญ... เกี่ยวกับ... เรื่องราว... ทั้งหมด... ที่... เกิดขึ้น..." ปรียากล่าว เสริมความหวัง "เรา... จะ... ต้อง... ทำ... ทุกอย่าง... อย่าง... ระมัดระวัง... ที่สุด..." ท่านเจ้าคุณกล่าว "เรา... ต้อง... ป้องกัน... ไม่ให้... คุณวิรัช... รู้ตัว... จนกว่า... จะ... ถึง... เวลา... ที่... เหมาะสม..." "ดิฉัน... ยัง... กังวล... เกี่ยวกับ... ความปลอดภัย... ของ... เรา... ค่ะ" ปรียากล่าว "ถ้า... คุณวิรัช... รู้... ว่า... เรา... กำลัง... จะ... เปิดโปง... เขา... เขา... อาจจะ... ทำ... อะไร... ที่... รุนแรง... กว่าเดิม..." "ไม่ต้อง... ห่วง... ปรียา" กวินท์จับมือเธอไว้ "ผม... จะ... ปกป้อง... คุณ... เอง... ผม... จะ... ไม่ยอม... ให้... ใคร... ทำอันตราย... คุณ... ได้... เด็ดขาด..." ท่านเจ้าคุณมองกวินท์และปรียาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหวัง "ฉัน... เชื่อ... ใน... ตัว... พวกเธอ... ฉัน... เชื่อ... ว่า... พวกเรา... จะ... สามารถ... เอาชนะ... ความอยุติธรรม... นี้... ได้..." "แล้ว... เรา... จะ... เริ่ม... ดำเนินการ... เมื่อไหร่... คะ" ปรียาถาม "เรา... จะ... รอ... การติดต่อ... จาก... เจ้าหน้าที่... และ... ทนาย... สมชาย... ก่อน" ท่านเจ้าคุณตอบ "เมื่อ... ทุกอย่าง... พร้อม... เรา... จะ... ลงมือ... พร้อมกัน... ทั้งหมด..." เขาหันมามองกวินท์และปรียาอีกครั้ง "ฉัน... ขอบคุณ... พวกเธอ... มาก... ที่... ช่วย... เปิดตา... ของฉัน... ให้... เห็น... ความจริง... ที่... ฉัน... เคย... หลงลืม... ไป..." "เรา... แค่... ต้องการ... ความยุติธรรม... เท่านั้น... ค่ะ" ปรียากล่าว "และ... เรา... จะ... ไม่ยอม... ให้... ความอยุติธรรม... นี้... ดำเนินต่อไป..." กวินท์มองปรียาด้วยความภาคภูมิใจ เขารู้ดีว่าเส้นทางข้างหน้ายังคงเต็มไปด้วยอุปสรรค แต่การมีปรียาเคียงข้าง ทำให้เขามีกำลังใจที่จะต่อสู้ต่อไป "เรา... จะ... ผ่านมัน... ไป... ด้วยกัน... นะ... ปรียา" กวินท์กระซิบ ปรียายิ้มตอบ เขาเห็นความมุ่งมั่นในดวงตาของเธอ เช่นเดียวกับที่เธอเห็นในดวงตาของเขา แม้ว่าความมืดจะยังคงปกคลุมอยู่ แต่แสงแห่งความหวังก็เริ่มส่องประกายอย่างริบหรี่ "ค่ะ... เรา... จะ... ผ่านมัน... ไป... ด้วยกัน..." ปรียาตอบ ทั้งสามคนยืนนิ่ง มองหน้ากันและกัน ด้วยความเข้าใจที่มากขึ้นกว่าเดิม ความหวังที่จะได้เห็นความยุติธรรมกำลังก่อตัวขึ้นในหัวใจของพวกเขา แม้ว่าเส้นทางจะยังอีกยาวไกล และเต็มไปด้วยอันตราย แต่พวกเขาก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมันไปด้วยกัน เพื่อเปิดเผยความจริงที่ถูกบิดเบือน และเพื่อนำความสงบสุขกลับคืนสู่ทุกคน