กลีบกุหลาบสีเลือดที่ร่วงโรยบนเส้นทางชีวิต

ตอนที่ 18 / 40

รอยแผลเป็นแห่งอดีต

เสียงปืนที่ดังขึ้น ราวกับจะฉีกกระชากความสงบสุขที่เคยมี ร่างของใครบางคนล้มลงไปกองกับพื้น เลือดสีแดงสดสาดกระเซ็น สร้างภาพอันน่าสะพรึงกลัว นลินกรีดร้อง หัวใจเต้นรัว ราวกับจะทะลุออกมานอกอก เธอมองไปที่ร่างนั้น พยายามเพ่งมองให้ชัด ในความมืดสลัวของห้อง และ ความตกใจที่เกาะกินจิตใจ “ใคร ทำ?” แอนดริว ตะโกน พร้อม รีบ วิ่ง เข้าไป ดู ร่าง ที่ นอน แน่นิ่ง อยู่ บน พื้น คุณหญิงปัทมา ยืน นิ่ง ใบหน้า ซีดเผือด แต่ แววตา กลับ ฉาย แวว บางอย่าง ที่ ทำ ให้นลิน ขนลุก “ไม่ใช่ ฉัน!” เธอ แก้ตัว เสียง สั่น “ฉัน ไม่ได้ ทำ!” นลิน พยายาม เพ่งมอง ใบหน้า ของ ร่าง ที่ นอน อยู่ บน พื้น ดวงตา ของ เธอ เบิก กว้าง เมื่อ เธอ จำ ได้ … นั่น มัน … ไม่ใช่ ใคร อื่น ใด … แต่ เป็น … ร่าง ของ … ตำรวจ! นายตำรวจ ที่ เคย เข้ามา สอบสวน เรื่อง การตาย ของ ลุงสมศักดิ์! “คุณ เห็น อะไร ไหม ลิน?” แอนดริว ถาม เขา กำลัง พยายาม ตรวจ ชีพจร ของ นายตำรวจ คนนั้น “ฉัน เห็น …” นลิน พูด “เขา ถูก ยิง …” “คุณหญิง ครับ” แอนดริว พูด เสียง สั่น “เขา เสีย ชีวิต แล้ว” ความ เงียบ เข้า ปกคลุม ห้อง มี เพียง เสียง สะอื้น เบาๆ ของ นลิน เท่านั้น ที่ ดัง ขึ้น นี่ มัน เกิด อะไร ขึ้น กัน แน่? ทำไม ตำรวจ ถึง ต้อง มา เสีย ชีวิต ที่นี่? และ ใคร เป็น คน ทำ? “เรา ต้อง รีบ ไป!” แอนดริว พูด “ก่อน ที่ ใคร จะ มา เห็น!” “แต่ … พินัยกรรม!” นลิน พูด พร้อม กำ พินัยกรรม ใน มือ ไว้ แน่น “ตอนนี้ เรื่อง นั้น ไม่ สำคัญ แล้ว ลิน!” แอนดริว พูด “เรา ต้อง หนี ไป ให้ เร็ว ที่สุด!” คุณหญิงปัทมา รีบ พูด “แอนดริว พูด ถูก หนู นลิน เรา ต้อง รีบ ไป แล้ว เดี๋ยว ฉัน จะ อธิบาย ทุกอย่าง ให้ ฟัง ตอน ที่เรา ไป ถึง ที่ ปลอดภัย แล้ว” นลิน มอง หน้า คุณหญิงปัทมา ด้วย ความ ไม่ ไว้ใจ แต่ ใน สถานการณ์ แบบนี้ เธอ ก็ ไม่มี ทางเลือก อื่น แล้ว ทั้ง สาม คน รีบ ออกจาก บ้าน ของ ลุงสมศักดิ์ ไป อย่าง รวดเร็ว พวกเขา นั่ง รถ ของ แอนดริว ขับ ออก ไป ตาม ถนน ที่ มืดมิด ของ ค่ำคืน ที่ เต็ม ไปด้วย อันตราย ใน รถ มี แต่ ความ เงียบ ที่ อึดอัด นลิน นั่ง อยู่ เบาะ หลัง ข้างๆ คุณหญิงปัทมา ส่วน แอนดริว ขับ รถ ด้วย สีหน้า เคร่งเครียด “คุณหญิง ครับ” แอนดริว เริ่ม พูด “เมื่อ กี้ … มัน เกิด อะไร ขึ้น กัน แน่?” คุณหญิงปัทมา ถอนใจ ยาว “ฉัน ก็ ไม่ รู้ เหมือนกัน แอนดริว” เธอ พูด “แต่ ฉัน คิด ว่า … คง มี ใคร บางคน ต้องการ จะ ปิดปาก เขา … และ … ไม่ ต้องการ ให้ ความจริง เกี่ยว กับ เรื่อง ของ พ่อ ของ ฉัน กับ แม่ ของ หนู หลุด ออก ไป” นลิน ฟัง แล้ว ก็ ยิ่ง สับสน “หมาย ความ ว่า ไง คะ? แม่ ของ ฉัน กับ พ่อ ของคุณหญิง … พวกเขา มี ความสัมพันธ์ กัน จริง หรือ?” “ใช่ จ๊ะ หนู นลิน” คุณหญิงปัทมา ตอบ “แม่ ของ เธอ เป็น เมีย น้อย ของ พ่อ ของ ฉัน และ … เธอ ก็ เป็น คนที่ อยาก ได้ ทุกอย่าง ที่ ฉัน มี” เธอ หยุด ไป ครู่หนึ่ง “และ … พินัยกรรม ที่ พ่อ ของ ฉัน เขียน ไว้ นั่น … จริงๆ แล้ว มัน มี เจตนา จะ ยก มรดก ทั้งหมด ให้ กับ … ฉัน ต่างหาก!” นลิน อ้าปากค้าง “อะไร นะคะ? แต่ ใน พินัยกรรม มัน เขียน ชื่อ ฉัน นะ!” “นั่น เป็น เพราะ … ลุงสมศักดิ์!” คุณหญิงปัทมา พูด “เขา เป็น คนที่ เปลี่ยน แปลง พินัยกรรม ฉบับ นั้น … เขา เป็น คน ที่ พยายาม จะ ปกป้อง เธอ จาก ฉัน … เขา รู้ ว่า ฉัน จะ ไม่ ยอม ให้ ใคร มา แย่ง สมบัติ ของ พ่อ ของ ฉัน ไป … เขา เลย แอบ เปลี่ยน ชื่อ ใน พินัยกรรม ให้ เป็น ชื่อ ของ หนู แทน!” นลิน รู้สึก เหมือน โลก ทั้งใบ ของ เธอ กำลัง จะ พังทลาย ลุงสมศักดิ์ … คนที่ เธอ คิด ว่า เป็น แค่ คนรับใช้ ของ ครอบครัว กลับ เป็น คนที่ พยายาม จะ ช่วย เธอ มา ตลอด แล้ว การตาย ของ เขา ล่ะ? มัน เป็น อุบัติเหตุ จริง หรือ? หรือ ว่า… เป็น ฝีมือ ของ คุณหญิง ปัทมา? “แล้ว ทำไม ลุงสมศักดิ์ ถึง ต้อง ทำ แบบ นั้น คะ?” นลิน ถาม “ทำไม เขา ถึง ต้อง ปกป้อง ฉัน?” คุณหญิงปัทมา มอง นลิน ด้วย สายตา ที่ อ่อนโยน ลง เล็กน้อย “เพราะ … เขา รัก เธอ เหมือน ลูก จ๊ะ หนู นลิน” เธอ พูด “เขา เป็น คนที่ เลี้ยงดู แม่ ของ เธอ มา ตั้งแต่ เด็ก … และ เขา ก็ รัก แม่ ของ เธอ มาก ด้วย … แต่ … แม่ ของ เธอ ดัน ไป หลงรัก พ่อ ของ ฉัน … และ … ก็ เลย ทิ้ง ลุงสมศักดิ์ ไป…” นลิน รู้สึก เหมือน กำลัง จะ เป็น ลม เรื่องราว มัน ซับซ้อน และ เจ็บปวด เกินกว่า ที่ เธอ จะ รับ ไหว ความ สัมพันธ์ ที่ ซับซ้อน ของ ครอบครัว ความ ลับ ที่ ถูก ซ่อน ไว้ มา นาน มัน กำลัง ถาโถม เข้า มา สู่ ชีวิต ของ เธอ “แล้ว ทำไม คุณ ถึง ไม่ ยอม ให้ ฉัน ได้ พินัยกรรม คะ?” นลิน ถาม “ทำไม คุณ ถึง ต้อง อยาก ได้ มัน ขนาด นั้น?” “เพราะ ถ้า ฉัน ได้ พินัยกรรม ฉบับ นั้น คืน … ฉัน ก็ จะ ได้ ถือ ครอง ทุกอย่าง ที่ เป็น ของ พ่อ ของ ฉัน … และ … ฉัน ก็ จะ ได้ มี อำนาจ เหนือ กว่า ใคร ทั้งหมด … รวม ถึง … แก!” คุณหญิงปัทมา พูด พร้อม ยิ้ม อย่าง เหยียดหยาม นลิน มอง แอนดริว เขา สบ ตา เธอ ด้วย แววตา ที่ เต็ม ไปด้วย ความ เป็นห่วง และ ความ ผิดหวัง เขา รู้ ว่า เธอ กำลัง ตก อยู่ใน อันตราย แต่ เขา ก็ ไม่ สามารถ ทำ อะไร ได้ ทันใดนั้น เสียง ไซเรน ของ รถ ตำรวจ ก็ ดัง ขึ้น มา จาก ด้าน หลัง !

795 ตัวอักษร

แชร์ตอนนี้ให้เพื่อน