ชีวิตของอัญชันดำเนินไปอย่างราบรื่นและมีความหมาย เธอทุ่มเทให้กับงานที่มูลนิธิฯ อย่างเต็มกำลัง การเป็นกระบอกเสียงให้กับผู้ที่อ่อนแอ และการผลักดันให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในสังคม ทำให้เธอรู้สึกว่าชีวิตมีความสมบูรณ์มากกว่าที่เคยเป็นมา แม้ว่าภาพความทรงจำอันเลวร้ายจากคฤหาสน์ตระกูลคิมจะยังคงหลงเหลืออยู่บ้าง แต่เธอก็เรียนรู้ที่จะอยู่กับมันและใช้มันเป็นแรงผลักดันให้แข็งแกร่งขึ้น วันหนึ่ง ขณะที่เธอกำลังเดินทางกลับบ้านหลังจากเสร็จสิ้นภารกิจที่ต่างจังหวัด เธอก็ได้รับโทรศัพท์จากวิวัฒน์ "อัญชัน มีเรื่องสำคัญที่ต้องคุยด้วย" เสียงของวิวัฒน์ฟังดูเคร่งเครียดผิดปกติ "เกิดอะไรขึ้นคะคุณวิวัฒน์" อัญชันถามด้วยความกังวล "มีคนจากตระกูลคิมมาหาฉันที่มูลนิธิเมื่อช่วงบ่าย" วิวัฒน์ตอบ "เขาอ้างว่าเป็นญาติห่างๆ ของคุณคิม จีฮุน" อัญชันรู้สึกใจหายวาบ "แล้วเขาพูดว่ายังไงบ้างคะ" "เขาบอกว่า เขาเป็นตัวแทนในการเจรจา" วิวัฒน์เล่า "เขาเสนอว่าจะถอนฟ้องคดีความที่เกี่ยวข้องกับตระกูลคิมทั้งหมด แลกกับการที่มูลนิธิฯ ของเราจะหยุดการเคลื่อนไหวใดๆ ที่เกี่ยวข้องกับพวกเขา" อัญชันแทบไม่เชื่อหูตัวเอง "นี่มันเป็นไปได้ยังไงคะ" "ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน" วิวัฒน์กล่าว "แต่เขาดูจริงจังมาก" "แล้วคุณวิวัฒน์ตอบเขาว่ายังไงบ้างคะ" อัญชันถามอย่างร้อนรน "ผมบอกเขาว่า ผมต้องปรึกษาคุณก่อน" วิวัฒน์ตอบ "ผมไม่สามารถตัดสินใจเรื่องใหญ่ขนาดนี้ได้โดยพลการ" "ขอบคุณค่ะคุณวิวัฒน์" อัญชันรู้สึกโล่งใจเล็กน้อย "ฉันจะรีบกลับไปพบคุณทันทีค่ะ" เมื่ออัญชันกลับมาถึงมูลนิธิฯ เธอก็ตรงไปที่ห้องทำงานของวิวัฒน์ทันที บรรยากาศในห้องดูอึมครึมกว่าปกติ "เขาเป็นใครกันแน่คะ" อัญชันถามขึ้นทันทีที่เห็นหน้าวิวัฒน์ "ผมไม่แน่ใจครับ" วิวัฒน์ส่ายหน้า "เขาแนะนำตัวว่าชื่อ 'คุณลี' แต่ดูจากท่าทางและการแต่งกายแล้ว เขาคงเป็นคนที่ตระกูลคิมส่งมาแน่นอน" "เขามีท่าทีคุกคามไหมคะ" "ไม่เชิงคุกคามครับ" วิวัฒน์อธิบาย "แต่เขาใช้คำพูดที่ทำให้รู้สึกกดดัน เขาบอกว่า ถ้าเราไม่ยอมรับข้อเสนอนี้ ชีวิตของคุณและคนในครอบครัวของคุณอาจจะตกอยู่ในอันตราย" อัญชันยืนนิ่ง ความทรงจำในอดีตกลับมาหลอกหลอนอีกครั้ง การถูกคุกคาม การถูกข่มขู่ มันเป็นสิ่งที่เธอคิดว่าจะไม่มีวันต้องเจออีกแล้ว "เขาบอกว่าข้อเสนอของเขาคือการยุติความบาดหมางทั้งหมด" วิวัฒน์กล่าวต่อ "เขายอมรับว่าตระกูลคิมได้ทำผิดพลาดไป แต่เขาก็อ้างว่าการดำเนินคดีต่อไปจะสร้างความเสียหายให้กับทุกฝ่าย" "แต่เราจะเชื่อใจพวกเขาได้ยังไงคะ" อัญชันถาม "พวกเขาเคยทำอะไรไว้บ้าง คุณก็รู้ดี" "ผมรู้ครับ" วิวัฒน์พยักหน้า "แต่ข้อเสนอนี้มันก็มีความน่าสนใจอยู่ไม่น้อย" "น่าสนใจยังไงคะ" อัญชันเลิกคิ้ว "ถ้าเรายอมรับข้อเสนอนี้" วิวัฒน์อธิบาย "เราจะสามารถยุติคดีความที่ยืดเยื้อได้ เราจะได้ไม่ต้องเสียเวลาและทรัพยากรในการต่อสู้กับพวกเขาอีกต่อไป และคุณเองก็จะปลอดภัย" "แต่ถ้าเรายอมรับ" อัญชันแย้ง "นั่นก็เท่ากับว่าเราปล่อยให้คนผิดลอยนวลไป" "ผมเข้าใจครับ" วิวัฒน์ถอนหายใจ "มันเป็นทางเลือกที่ยากจริงๆ" "แล้วคุณคิดว่าเราควรจะทำยังไงคะ" อัญชันถาม วิวัฒน์เงียบไปครู่หนึ่ง สายตาของเขาจับจ้องไปยังรูปถ่ายของคุณตาที่วางอยู่บนโต๊ะ "ผมคิดว่า เราควรจะพิจารณาข้อเสนอนี้อย่างรอบคอบ" "คุณวิวัฒน์คะ" อัญชันมองหน้าเขาด้วยความไม่เห็นด้วย "คุณจำได้ไหมว่าเราเริ่มต้นเรื่องนี้มาทำไม" "ผมจำได้ดีครับ" วิวัฒน์กล่าว "ผมจำได้ถึงความเจ็บปวดของคุณตา จำได้ถึงความสูญเสียของคุณ" "แล้วเราจะยอมให้ทุกอย่างที่ผ่านมาสูญเปล่าได้ยังไงคะ" อัญชันถามเสียงสั่นเครือ "ผมไม่ได้บอกว่าจะยอมแพ้ครับ" วิวัฒน์อธิบาย "ผมแค่คิดว่า บางที... เราอาจจะหาทางออกอื่นที่ดีกว่านี้ได้" "ทางออกอื่น" อัญชันทวนคำ "หมายความว่ายังไงคะ" "ผมคิดว่า เราอาจจะลองใช้ประโยชน์จากข้อเสนอของพวกเขา" วิวัฒน์กล่าว "เราอาจจะขอให้พวกเขาชดเชยความเสียหายให้กับครอบครัวของคุณตาอย่างเต็มที่ และให้คำมั่นสัญญาว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้อีกต่อไป" "แต่ถ้าพวกเขาไม่ยอมทำตามข้อตกลงล่ะคะ" อัญชันถาม "นั่นคือความเสี่ยงที่เราต้องยอมรับครับ" วิวัฒน์กล่าว "แต่ผมคิดว่า การต่อสู้กับพวกเขาต่อไป อาจจะนำมาซึ่งอันตรายที่ใหญ่หลวงกว่า" อัญชันก้มหน้าลงมองพื้น เธอรู้สึกสับสนและไม่แน่ใจ การตัดสินใจครั้งนี้อาจจะส่งผลกระทบต่ออนาคตของเธอและคนรอบข้าง "คุณลี บอกว่าจะให้เวลาเราตัดสินใจถึงพรุ่งนี้เย็นค่ะ" วิวัฒน์กล่าว "เราต้องรีบหาข้อสรุป" อัญชันเงยหน้าขึ้นมองวิวัฒน์ ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความมุ่งมั่น "ไม่ว่าเราจะตัดสินใจยังไง ฉันก็ขอให้เราร่วมมือกันค่ะ" "แน่นอนครับ" วิวัฒน์ยิ้มให้ "เราจะผ่านมันไปด้วยกัน" อัญชันเดินออกจากห้องทำงานของวิวัฒน์ เธอรู้สึกหนักใจ แต่ก็ยังมีความหวังอยู่ลึกๆ เธอรู้ดีว่า การเผชิญหน้ากับอดีตนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย แต่เธอก็จะไม่ยอมแพ้ให้กับความกลัวอย่างเด็ดขาด