สมชายยืนนิ่งเหมือนถูกสาป ดวงตาเบิกกว้างจับจ้องไปยังกลุ่มคนที่เพิ่งบุกเข้ามา พวกเขาคือเจ้าหน้าที่ตำรวจ สวมเครื่องแบบสีเข้ม แววตาฉายแววเด็ดเดี่ยว ใบหน้าเคร่งขรึม ทุกการเคลื่อนไหวเต็มไปด้วยความเป็นมืออาชีพ เสียงปืนที่ดังขึ้นก่อนหน้านี้ กลายเป็นเสียงที่ปลุกเขากลับสู่ความเป็นจริง ยุติการต่อสู้ที่เกือบจะเอาชีวิตเขาและคุณวิชัยไป "จับกุมผู้ต้องสงสัยทั้งหมด! ตรวจสอบพื้นที่โดยละเอียด!" เสียงตะโกนสั่งการของผู้ชายคนหนึ่งที่สวมยศสูงกว่าคนอื่นๆ ดังขึ้นมาอย่างชัดเจน เขาคือผู้ที่ดูเหมือนจะเป็นหัวหน้าชุดปฏิบัติการนี้ กลุ่มชายฉกรรจ์ที่เคยคุกคามสมชายและคุณวิชัย ถูกใส่กุญแจมืออย่างรวดเร็ว บางคนพยายามต่อสู้ขัดขืน แต่ก็ถูกเจ้าหน้าที่ควบคุมไว้ได้อย่างง่ายดาย สมชายเห็นหัวหน้ากลุ่มของพวกเขา ซึ่งเคยตะคอกใส่เขาอย่างเกรี้ยวกราด บัดนี้ถูกจับกุมและยืนก้มหน้าด้วยสีหน้าสิ้นหวัง คุณวิชัยที่เพิ่งจะต่อสู้ตะลุมบอนกับคนร้าย ยืนหอบเหนื่อย เหงื่อไหลโทรมกาย แต่ดวงตาของเขากลับฉายแววโล่งอก "โชคดีจริงๆ ที่พวกเขามาทันเวลา" "ครับ... ผมคิดว่าเราเกือบจะแย่แล้ว" สมชายตอบเสียงสั่น เขามองไปยังกระเป๋าเดินทางที่อยู่บนพื้น ซึ่งตอนนี้มีเจ้าหน้าที่ตำรวจกำลังตรวจสอบอย่างละเอียด "เอกสารทั้งหมด... รูปถ่าย... พวกเขาจะเอาไปหมดไหมครับ" "คงจะอย่างนั้น" คุณวิชัยถอนหายใจ "หลักฐานทั้งหมดต้องถูกนำไปเพื่อการสืบสวน" เจ้าหน้าที่ตำรวจคนหนึ่งเดินเข้ามาหาพวกเขา "คุณคือ... ผู้แจ้งเหตุใช่ไหมครับ" "ไม่ครับ" คุณวิชัยส่ายหน้า "เราบังเอิญมาพบที่นี่ เรากำลังตามหาข้อมูลบางอย่างเกี่ยวกับอดีต" "บังเอิญพบ?" เจ้าหน้าที่คนนั้นมองทั้งสองคนอย่างพิจารณา "พวกคุณเข้ามาถึงในนี้ได้อย่างไร โดยไม่มีใครพบเห็น" "เรา... เราเดินตามทางเข้าไปเรื่อยๆ" สมชายอธิบาย "เราไม่ได้ตั้งใจจะเข้ามาในพื้นที่ที่มีการกระทำผิดกฎหมาย" เจ้าหน้าที่คนนั้นพยักหน้าช้าๆ "เอาล่ะครับ เพื่อความปลอดภัยของพวกคุณ ขอให้คุณทั้งสองคนไปให้ปากคำที่สถานีตำรวจด้วยครับ" สมชายมองไปที่คุณวิชัย ทั้งสองคนสบตากัน เป็นการสื่อสารโดยไม่ต้องใช้คำพูด ก่อนที่พวกเขาจะพยักหน้าตอบรับ การเดินทางไปยังสถานีตำรวจเต็มไปด้วยความเงียบ สมชายยังคงนึกถึงภาพที่เห็นในถ้ำ รูปถ่ายของบิดาของเขากับผู้หญิงที่ไม่รู้จัก เอกสารที่บ่งชี้ถึงการค้ายาเสพติดและการฟอกเงิน ชื่อของ "กิตติศักดิ์ กรุ๊ป" ที่ปรากฏในเอกสารเหล่านั้น... ทุกอย่างมันดูเหมือนจะเชื่อมโยงกันไปหมด แต่เขาก็ยังรู้สึกว่ามันยังมีอะไรบางอย่างที่ขาดหายไป เมื่อไปถึงสถานีตำรวจ พวกเขาถูกพาไปยังห้องสอบสวน เจ้าหน้าที่ตำรวจสองนายเข้ามานั่งตรงข้าม "สวัสดีครับ ผมร้อยตำรวจเอก ชัยยุทธ และนี่คือร้อยตำรวจโท ประสิทธิ์" ชายที่ดูเหมือนจะเป็นหัวหน้าแนะนำตัว "เราได้รับรายงานว่าพบกลุ่มผู้กระทำผิดเกี่ยวกับการค้ายาเสพติดในบริเวณถ้ำดังกล่าว และคุณทั้งสองเป็นพยานในที่เกิดเหตุ" "ครับ" คุณวิชัยตอบ "แต่เรื่องราวทั้งหมดมันซับซ้อนกว่านั้นมากครับ" "ซับซ้อนอย่างไรครับ" ร้อยตำรวจเอก ชัยยุทธถาม พลางหยิบสมุดบันทึกขึ้นมา "เรากำลังสืบหาความจริงเกี่ยวกับอดีตของพ่อของชายหนุ่มคนนี้ครับ" คุณวิชัยกล่าว พลางผายมือไปทางสมชาย "และเราพบหลักฐานบางอย่างที่บ่งชี้ว่าพ่อของเขาอาจมีส่วนเกี่ยวข้องกับกลุ่มผู้กระทำผิดเหล่านี้" สมชายรู้สึกประหม่า เขาไม่เคยคิดว่าตัวเองจะต้องมานั่งให้ปากคำในสถานีตำรวจแบบนี้ "ผม... ผมชื่อสมชายครับ พ่อของผมชื่อ นายสมศักดิ์" "นายสมศักดิ์" ร้อยตำรวจเอก ชัยยุทธทวนชื่อ "นามสกุลอะไรครับ" "นามสกุล... อัศวเมธี ครับ" สมชายตอบ ร้อยตำรวจเอก ชัยยุทธนิ่งไปครู่หนึ่ง เขาก้มลงมองเอกสารบางอย่างที่วางอยู่บนโต๊ะ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองสมชายอีกครั้ง แววตาของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย "นายสมศักดิ์ อัศวเมธี... ถ้าผมจำไม่ผิด คดีนี้เป็นคดีเก่าแก่มากครับ เป็นคดีที่มีชื่อเสียงพอสมควรในช่วงยุคนั้น" ร้อยตำรวจเอก ชัยยุทธกล่าว "เกี่ยวข้องกับการลักลอบขนยาเสพติดจำนวนมาก การฟอกเงิน และมีผู้ต้องหาหลายคนหลบหนีไปได้" "แล้ว... พ่อของผม... เขาถูกจับหรือเปล่าครับ" สมชายถาม เสียงสั่นเครือ "ตามเอกสารระบุไว้ว่า นายสมศักดิ์ อัศวเมธี เป็นหนึ่งในผู้ต้องหาคนสำคัญครับ แต่เขาได้เสียชีวิตไปก่อนที่จะถูกจับกุม" ร้อยตำรวจเอก ชัยยุทธตอบ "สาเหตุการเสียชีวิตระบุไว้ว่า... อุบัติเหตุ" "อุบัติเหตุ?" สมชายทวนคำ เขาจำได้ว่าครั้งหนึ่งเคยได้ยินเรื่องที่พ่อของเขาเสียชีวิตจากอุบัติเหตุ แต่รายละเอียดไม่เคยชัดเจน "อุบัติเหตุอะไรครับ" "เอกสารไม่ได้ระบุรายละเอียดมากนักครับ เพียงแต่บอกว่าเป็นการเสียชีวิตอย่างกะทันหัน" ร้อยตำรวจเอก ชัยยุทธมองไปที่สมชาย "แต่จากหลักฐานที่เราพบในถ้ำเมื่อสักครู่... รวมถึงเอกสารที่คุณนำมาให้เราดู... โดยเฉพาะอย่างยิ่งการปรากฏชื่อของ 'กิตติศักดิ์ กรุ๊ป' ซึ่งเป็นเครือข่ายใหญ่ที่เรากำลังตามแกะรอยอยู่... ทำให้เราต้องกลับมาพิจารณาคดีนี้อีกครั้ง" "กิตติศักดิ์ กรุ๊ป..." สมชายพึมพำชื่อนั้นอีกครั้ง มันคือชื่อที่เขาเห็นในเอกสารมากมายในกระเป๋าเดินทาง "ใช่ครับ" ร้อยตำรวจเอก ชัยยุทธพยักหน้า "เป็นเครือข่ายอาชญากรรมที่ใหญ่มาก มีอิทธิพลอย่างกว้างขวาง ทั้งในประเทศและต่างประเทศ เกี่ยวข้องกับยาเสพติด การฟอกเงิน การค้ามนุษย์... และเราเชื่อว่าผู้ที่เกี่ยวข้องกับเครือข่ายนี้ หลายคนยังคงมีอำนาจและอิทธิพลอยู่ในปัจจุบัน" "แล้ว... รูปถ่ายที่เจอในกระเป๋า... ผู้หญิงในรูปคือใครครับ" สมชายถาม ร้อยตำรวจเอก ชัยยุทธหยิบรูปถ่ายใบนั้นขึ้นมาดู "จากข้อมูลที่เรามี... ผู้หญิงคนนี้คือ 'อรทัย' เธอเป็นคนรักของนายสมศักดิ์ในสมัยนั้น และเธอก็เป็นหนึ่งในพยานสำคัญของคดีนี้ด้วย... แต่ต่อมาเธอได้หายตัวไปอย่างลึกลับ" "หายตัวไป?" สมชายรู้สึกใจหาย "แล้ว... หายไปไหนครับ" "เราไม่ทราบแน่ชัดครับ" ร้อยตำรวจเอก ชัยยุทธถอนหายใจ "คดีนี้ถูกปิดไปอย่างรวดเร็ว โดยมีข้อสงสัยหลายอย่างที่ยังไม่ถูกคลี่คลาย การเสียชีวิตของนายสมศักดิ์ และการหายตัวไปของอรทัย... ทำให้เราสงสัยว่าอาจมีการปกปิดความจริงบางอย่าง" "มีอะไรที่คุณพ่อของผมอาจจะซ่อนไว้... ที่ทำให้เขาต้องเสียชีวิตอย่างมีเงื่อนงำ หรือทำให้คุณอรทัยต้องหายตัวไปใช่ไหมครับ" สมชายถาม พลางมองไปที่คุณวิชัย คุณวิชัยพยักหน้า "ผมเองก็สงสัยแบบนั้น สมชาย... บางทีความลับที่พ่อของแกพยายามปกป้อง อาจจะใหญ่หลวงกว่าที่เราคิด" ร้อยตำรวจเอก ชัยยุทธมองสมชายด้วยสายตาที่สื่อถึงความเห็นใจ "คุณสมชาย... ผมเข้าใจดีว่านี่เป็นเรื่องที่กระทบกระเทือนจิตใจคุณมาก แต่จากหลักฐานที่เราพบ... รวมถึงข้อมูลที่เรามี... เราจำเป็นต้องขอความร่วมมือจากคุณในการสืบสวนคดีนี้ต่อไป" "ผมยินดีครับ" สมชายตอบทันที "ผมต้องการรู้ความจริงทั้งหมด... ไม่ว่ามันจะเจ็บปวดแค่ไหนก็ตาม"