ชายฉกรรจ์สองคนพุ่งเข้ามาทางสุมาลีอย่างรวดเร็ว หนึ่งในนั้นคว้าแขนของสุมาลีไว้แน่น ทำให้เธอเสียหลัก "ปล่อยฉันนะ!" สุมาลีพยายามสะบัดแขน แต่ชายคนนั้นมีแรงมาก คุณวิภาฉวยโอกาสนี้ผลักสุมาลีอย่างแรง "ออกไปจากที่นี่ซะ!" อารักษ์รีบวิ่งเข้ามาหา แต่ก็ถูกชายฉกรรจ์อีกคนเข้ามาขวางไว้ การ์ดรักษาความปลอดภัยของงานก็เริ่มเข้ามาควบคุมสถานการณ์ ทำให้เกิดความโกลาหลเล็กน้อย "คุณวิภา! นี่มันอะไรกัน!" สุมาลีตะโกนถามด้วยความโกรธ "ฉันไม่รู้ว่าคุณพูดเรื่องอะไร" คุณวิภาตอบเสียงเย็นชา "แต่คุณกำลังก่อความวุ่นวายที่นี่" ท่ามกลางความสับสนวุ่นวายนั้นเอง จู่ๆ ก็มีเสียงตะโกนดังขึ้นจากมุมหนึ่งของแกลเลอรี่ "หยุดนะ!" ทุกคนหันไปมองตามเสียง เป็นชายในชุดสูทสีเข้มที่เดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว เขามีสีหน้าเคร่งเครียด และดูเหมือนจะเป็นเจ้าของแกลเลอรี่ "เกิดอะไรขึ้นที่นี่" เขาถามด้วยน้ำเสียงดุ "ผมไม่ยอมให้ใครมาสร้างปัญหาในงานของผม" "ชายคนนั้นเป็นคนของฉันเอง" คุณวิภาพูดขึ้นอย่างรวดเร็ว "เขาแค่พยายามจะกันคนที่ก่อกวนออกไป" "ก่อกวนเหรอครับ" สุมาลีสวนกลับทันที "คุณวิภาต่างหากที่พยายามจะทำร้ายดิฉัน" "คุณกำลังพูดพล่อยๆ" คุณวิภาตอบโต้ "คุณต่างหากที่เข้ามาหาเรื่องฉันก่อน" เจ้าของแกลเลอรี่มองสุมาลีและคุณวิภาสลับกันด้วยความไม่แน่ใจ "ผมขอให้ทุกคนใจเย็นๆ ก่อน" ในจังหวะที่ทุกคนกำลังสับสนนั้นเอง อารักษ์ก็ฉวยโอกาสที่ชายฉกรรจ์คนแรกเผลอ ดึงสุมาลีออกมาได้สำเร็จ "เราต้องไปกันเดี๋ยวนี้" อารักษ์กระซิบข้างหูสุมาลี สุมาลีพยักหน้าตอบรับ เธอหันไปมองคุณวิภาที่ยืนหน้าเสียอยู่ ก่อนจะเดินตามอารักษ์ออกไปจากแกลเลอรี่ทันที เมื่อออกมาถึงรถ สุมาลีก็ยังคงมีอาการตกใจเล็กน้อย "คุณวิภาทำเกินไปจริงๆ" สุมาลีกล่าว "เธอพยายามจะปิดปากฉัน" "ผมเองก็ไม่คิดว่าเธอจะกล้าทำถึงขนาดนี้" อารักษ์ตอบ "แผนการของพวกเขาคงใกล้จะสำเร็จเต็มทีแล้ว" "เราต้องเร่งมือ" สุมาลีกล่าว "เราต้องเปิดโปงเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด" "ผมได้ส่งข้อมูลทั้งหมดที่รวบรวมได้ให้กับทางเจ้าหน้าที่แล้ว" อารักษ์บอก "ตอนนี้ก็เหลือแค่รอผล" "แต่การรอคอยมันช่างทรมานเหลือเกิน" สุมาลีถอนหายใจ "ฉันกลัวว่ากว่าที่เจ้าหน้าที่จะดำเนินการอะไรได้ ทุกอย่างอาจจะสายเกินไป" "ผมเข้าใจความรู้สึกของคุณครับ" อารักษ์ปลอบ "แต่เราได้ทำเต็มที่แล้ว" ขณะที่ทั้งสองกำลังพูดคุยกันนั้นเอง โทรศัพท์ของอารักษ์ก็ดังขึ้น เป็นสายจากเจ้าหน้าที่ตำรวจที่เขาได้ประสานงานไว้ "เป็นไงบ้างครับ" อารักษ์ถามทันทีที่รับสาย ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงเร่งรีบ "คุณอารักษ์ครับ เราได้รับข้อมูลของคุณแล้ว และกำลังจะดำเนินการเข้าจับกุมคุณวิภา และคุณวาสนา ในข้อหาร่วมกันวางแผนก่อกวนความสงบ และพยายามติดสินบนเจ้าหน้าที่" "แล้วคุณสมชายล่ะครับ" อารักษ์ถามต่อ "เรากำลังตามหาตัวคุณสมชายอยู่ครับ แต่คาดว่าเขาน่าจะพยายามหลบหนี" เจ้าหน้าที่ตอบ "ดีครับ" อารักษ์กล่าว "ผมจะรีบแจ้งข่าวนี้ให้คุณสุมาลีทราบ" เมื่อวางสายจากเจ้าหน้าที่ อารักษ์ก็หันไปมองสุมาลีด้วยรอยยิ้ม "ข่าวดีครับสุมาลี" สุมาลีเงยหน้าขึ้นมองอารักษ์ด้วยความหวัง "มีอะไรเหรอคะ" "เราสำเร็จแล้ว" อารักษ์กล่าว "เจ้าหน้าที่กำลังจะเข้าจับกุมคุณวิภา และคุณวาสนา" สุมาลีหลับตาลง สูดลมหายใจเข้าลึกๆ ราวกับจะปลดปล่อยความตึงเครียดที่สะสมมานาน "ขอบคุณนะคะอารักษ์" เธอพูดเสียงสั่น "ขอบคุณที่อยู่เคียงข้างฉันเสมอ" "นี่คือหน้าที่ของผมครับ" อารักษ์ยิ้ม "และผมก็ดีใจที่ได้เห็นคุณชนะ" ในขณะเดียวกัน ที่บ้านของคุณวิภา เจ้าหน้าที่ตำรวจได้บุกเข้าจับกุมเธอ คุณวิภาพยายามจะต่อสู้ขัดขืน แต่ก็ไม่สามารถหลุดพ้นไปได้ "พวกแกจะเสียใจ!" คุณวิภาตะโกนก้อง ส่วนคุณวาสนา ก็ถูกจับกุมได้ที่บ้านพักส่วนตัวของเธอเช่นกัน เธอมีท่าทีสงบกว่าคุณวิภา แต่แววตาฉายไปด้วยความแค้นเคือง การเปิดโปงครั้งนี้ เป็นจุดสิ้นสุดของการต่อสู้ที่ยาวนานของสุมาลี ภาพลวงตาของความสุขที่ซ่อนเร้นความทุกข์ กำลังจะถูกสลายไป พร้อมกับการเปิดเผยความจริงที่อยู่เบื้องหลัง