สองวันผ่านไปอย่างเชื่องช้า ความตึงเครียดในบ้านวิชัยยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น ทุกคนต่างเฝ้ารอการติดต่อจากธนาวัฒน์อย่างใจจดใจจ่อ สุมาลีพยายามใช้ชีวิตตามปกติ แต่ในใจของเธอก็เต็มไปด้วยความกังวล เธอหมั่นคิดทบทวนถึงบทสนทนาเมื่อสองวันก่อน พยายามหาข้อผิดพลาด หรือโอกาสที่จะใช้เป็นข้อต่อรองเพิ่มเติม ในที่สุด โทรศัพท์ในห้องทำงานของวิชัยก็ดังขึ้น วิชัยเป็นคนรับสาย สุมาลีกับคุณหญิงมณีรีบเดินเข้ามาใกล้ "ครับคุณธนาวัฒน์" วิชัยกล่าว "เป็นอย่างไรบ้างครับ" สุมาลีลอบกลั้นหายใจ รอฟังคำตอบ "ดีครับคุณวิชัย" เสียงของธนาวัฒน์ดังมาจากปลายสาย "ผมได้พิจารณาข้อเสนอของคุณสุมาลีอย่างรอบคอบแล้ว" แววตาของวิชัยฉายประกายแห่งความหวัง "ผมยินดีที่จะยอมรับข้อเสนอของคุณสุมาลีครับ" ธนาวัฒน์กล่าวต่อ "ผมจะเข้ามาเป็นที่ปรึกษาด้านการเงินและกลยุทธ์ โดยจะไม่เข้ามามีส่วนร่วมในการบริหารงานโดยตรง" สุมาลีรู้สึกโล่งอกอย่างไม่น่าเชื่อ เธอเหลือบมองพ่อของเธอที่กำลังยิ้มกว้าง คุณหญิงมณีก็ดูจะผ่อนคลายลงกว่าเดิม "ยอดเยี่ยมเลยครับคุณธนาวัฒน์" วิชัยกล่าวอย่างดีใจ "ผมต้องขอขอบคุณคุณมากจริงๆ ที่เข้าใจและยอมรับข้อเสนอนี้" "แต่... ก็ยังมีเงื่อนไขบางประการที่ผมอยากจะขอ" ธนาวัฒน์กล่าวต่อ น้ำเสียงของเขายังคงเป็นมิตร แต่สุมาลีรู้สึกได้ถึงบางอย่างที่เปลี่ยนไป "เงื่อนไขอะไรครับ" วิชัยถาม "อย่างแรกคือ ผมจะขอค่าตอบแทนสำหรับความเป็นที่ปรึกษา เป็นเปอร์เซ็นต์จากกำไรของบริษัทหลังจากที่เราพลิกฟื้นธุรกิจได้แล้ว" ธนาวัฒน์กล่าว "และอย่างที่สอง คือผมอยากจะขอเข้าถึงข้อมูลทางการเงินและแผนธุรกิจทั้งหมด เพื่อให้ผมสามารถวิเคราะห์และให้คำแนะนำที่ดีที่สุดได้" วิชัยพยักหน้า "เรื่องค่าตอบแทน เราสามารถตกลงกันได้ครับ ส่วนเรื่องข้อมูล..." เขาลังเลเล็กน้อย "ผมจะให้คุณเข้าถึงข้อมูลที่จำเป็นในการวิเคราะห์ แต่ข้อมูลที่เป็นความลับทางการค้าบางส่วน ผมยังคงต้องขอสงวนไว้" "ผมเข้าใจครับ" ธนาวัฒน์ตอบ "เราจะหาทางตกลงกันในรายละเอียดอีกครั้ง" "ดีครับ" วิชัยกล่าว "แล้วเราจะนัดหมายวันเซ็นสัญญาอย่างเป็นทางการอีกครั้งนะครับ" บทสนทนาจบลงด้วยความรู้สึกโล่งใจที่ผสมปนเปกับความกังวลเล็กน้อย สุมาลีรู้สึกดีใจที่อย่างน้อยวิกฤตการณ์นี้ก็เหมือนจะคลี่คลายไปได้ แต่เธอก็ยังคงไม่สามารถสลัดความรู้สึกไม่สบายใจที่ค้างคาใจออกไปได้ หลังจากธนาวัฒน์วางสาย วิชัยหันมาทางสุมาลี "เธอเก่งมากเลยลูก" เขากล่าวด้วยรอยยิ้ม "เธอสามารถเจรจาต่อรองจนได้ข้อสรุปที่ดีที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้" คุณหญิงมณีเข้ามาโอบกอดสุมาลี "ฉันภูมิใจในตัวเธอมากนะลูก" สุมาลีพยายามยิ้มตอบ แต่ในใจของเธอกลับรู้สึกว่างเปล่าอย่างบอกไม่ถูก เธอรู้สึกเหมือนกำลังเดินอยู่บนเส้นด้ายบางๆ ที่พร้อมจะขาดสะบั้นได้ทุกเมื่อ วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ธนาวัฒน์ได้เริ่มเข้ามาให้คำปรึกษาตามที่ตกลงกัน เขาเข้าทำงานในบริษัทของวิชัยในฐานะที่ปรึกษาอาวุโส เขาดูมีความกระตือรือร้นในการทำงานมาก เขาใช้เวลาส่วนใหญ่ในการศึกษาข้อมูลทางการเงิน วิเคราะห์ตลาด และเสนอแนะกลยุทธ์ใหม่ๆ สุมาลีสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงในบริษัท การเข้ามาของธนาวัฒน์ทำให้บรรยากาศการทำงานดูมีชีวิตชีวาขึ้น เขาเต็มไปด้วยพลังงานและความคิดสร้างสรรค์ เขาทำให้พนักงานหลายคนรู้สึกมีกำลังใจมากขึ้น "คุณวิชัยครับ" ธนาวัฒน์กล่าวในการประชุมทีม "ผมได้วิเคราะห์ข้อมูลที่เรามีแล้ว ผมพบว่าเราสามารถลดต้นทุนการผลิตบางส่วนได้ โดยการปรับปรุงกระบวนการผลิต และหาซัพพลายเออร์รายใหม่ที่ให้ราคาดีกว่าเดิม" "ยอดเยี่ยมเลยคุณธนาวัฒน์" วิชัยกล่าว "ผมเห็นด้วยอย่างยิ่ง" "และในส่วนของการตลาด" ธนาวัฒน์พูดต่อ "ผมคิดว่าเราควรจะเน้นการสร้างแบรนด์ให้แข็งแกร่งขึ้น ผ่านช่องทางออนไลน์ และการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีกับลูกค้า" แผนงานที่ธนาวัฒน์นำเสนอมีความน่าสนใจ และดูเหมือนจะเป็นไปได้จริง เขาแสดงให้เห็นถึงความเข้าใจในธุรกิจเป็นอย่างดี สุมาลีเริ่มรู้สึกว่าเธออาจจะคิดมากเกินไป ธนาวัฒน์อาจจะไม่ได้มีเจตนาร้ายอย่างที่เธอเคยคิด เขามีความเป็นมืออาชีพ และดูเหมือนจะมีความปรารถนาที่จะช่วยเหลือธุรกิจของครอบครัวเธออย่างแท้จริง คุณหญิงมณีเองก็เริ่มคลายความกังวลลง เธอเห็นว่าสามีของเธอมีความสุขกับการทำงานมากขึ้น และดูเหมือนว่าบริษัทกำลังจะกลับมามีอนาคตที่ดีอีกครั้ง "ฉันคิดว่าเราคิดถูกแล้วนะวิชัย ที่ยอมรับข้อเสนอของคุณธนาวัฒน์" คุณหญิงมณีกล่าวกับสามี "เขาเป็นคนที่มีความสามารถจริงๆ" "ใช่" วิชัยตอบ "สุมาลีก็ช่วยเราไว้ได้มาก" สุมาลีได้ยินคำพูดของพ่อแม่ เธอรู้สึกโล่งใจ แต่ก็ยังคงมีความรู้สึกบางอย่างที่คอยกระซิบเตือนเธออยู่เสมอ ราวกับว่ามีบางสิ่งบางอย่างที่ยังคงซ่อนเร้นอยู่ภายใต้ภาพลวงตาของความยินดีที่กำลังเกิดขึ้น วันหนึ่ง ขณะที่สุมาลีกำลังตรวจสอบเอกสารในห้องทำงานของบิดา เธอได้บังเอิญเจอแฟ้มเอกสารลับที่ถูกวางทิ้งไว้บนโต๊ะ เมื่อเธอเปิดดู เธอพบว่ามันเป็นแผนธุรกิจฉบับสมบูรณ์ของบริษัท รวมถึงข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับเทคโนโลยีการผลิตที่เป็นความลับสุดยอด หัวใจของเธอเต้นระรัว เธอจำได้ว่าธนาวัฒน์เคยร้องขอเข้าถึงข้อมูลทั้งหมด และวิชัยก็ให้เขาเข้าถึงได้ แม้จะมีการสงวนข้อมูลบางส่วนไว้ แต่ดูเหมือนว่าข้อมูลที่เธอเห็นในตอนนี้ จะเป็นข้อมูลทั้งหมดที่เธอเคยกลัวว่าจะรั่วไหลไป เธอรีบปิดแฟ้มนั้น และนำกลับไปวางไว้ที่เดิมอย่างเดิม ทำให้ไม่มีใครสังเกตเห็น ความรู้สึกไม่สบายใจของเธอทวีความรุนแรงขึ้น เธอพยายามปัดความคิดนั้นออกไป แต่ภาพของข้อมูลที่เธอเห็นยังคงติดตา เธอเริ่มตั้งคำถามกับตัวเองอีกครั้ง ธนาวัฒน์กำลังทำอะไรกันแน่ เขากำลังช่วยครอบครัวของเธอจริงๆ หรือว่าเขากำลังวางแผนอะไรที่ซับซ้อนกว่านั้น ภาพลวงตาของความยินดีที่กำลังครอบคลุมบ้านวิชัย อาจเป็นเพียงฉากบังหน้าที่สวยงาม ที่ซ่อนเร้นความจริงอันโหดร้ายอยู่เบื้องหลัง