บรรยากาศในห้องรับแขกของคฤหาสน์ธนากุลเต็มไปด้วยความตึงเครียด คุณธีระ คุณจันทร์เจ้า ธาม และโสภิตา นั่งรวมกันอยู่ตรงนั้น โดยมีคุณธีระเป็นผู้เริ่มต้นบทสนทนา "วันนี้... เรา... ได้... มา... นั่ง... คุย... กัน... เพื่อ... หา... ทาง... ออก... จาก... ปัญหา... ที่... เรา... กำลัง... เผชิญ... อยู่..." คุณธีระกล่าวเสียงเคร่งขรึม "อย่างที่... ธาม... ได้... รู้... แล้ว... จาก... แม่... ของ... เขา... เรื่องราว... ใน... อดีต... ของ... ธีรภัทร... และ... ความ... ผิด... พลาด... ของ... พ่อ... ได้... สร้าง... ปัญหา... ใหญ่... หลวง... ให้... กับ... ครอบครัว... ของ... เรา..." คุณจันทร์เจ้าเสริมด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนแต่แฝงด้วยความหนักแน่น "ดิฉัน... ขอโทษ... โสภิตา... อีกครั้ง... นะคะ... ที่... ทำให้... เธอ... ต้อง... เข้ามา... เกี่ยวข้อง... กับ... เรื่องราว... ที่... ยุ่งยาก... ซับซ้อน... แบบนี้..." "ไม่เป็นไรค่ะ คุณอา" โสภิตาตอบ "หนูเข้าใจค่ะ และหนูก็พร้อมที่จะช่วยเหลือเต็มที่ค่ะ" ธามหันไปมองโสภิตาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความซาบซึ้ง "ขอบคุณนะโสภิตา" "เอาล่ะ... เรา... มา... ว่ากัน... เรื่อง... ธุรกิจ... ที่... กำลัง... มี... ปัญหา... กัน... ดีกว่า..." คุณธีระกล่าว "โครงการ... ที่... พ่อ... ลงทุน... ไป... ล่าสุด... มัน... ไม่... เป็น... ไป... ตาม... ที่... คาด... หวัง... ไว้... เลย..." "แล้ว... ปัญหา... ที่... แท้จริง... ของ... โครงการ... นี้... คือ... อะไร... คะ... คุณอา?" โสภิตาถาม "มี... บาง... สิ่ง... ที่... พ่อ... ไม่... ได้... เปิดเผย... กับ... นัก... ลงทุน... คน... อื่นๆ..." คุณธีระกล่าว "เป็น... ความ... เสี่ยง... ที่... แฝง... อยู่... ใน... โครงการ... ซึ่ง... หาก... ถูก... เปิดเผย... ออก... ไป... อาจ... ทำให้... นัก... ลงทุน... ถอน... ตัว... ทั้งหมด..." "คุณพ่อ... พยายาม... ปกปิด... เรื่อง... นี้... มา... ตลอด... ครับ" ธามกล่าวเสริม "แต่... ตอนนี้... มัน... เริ่ม... จะ... ควบคุม... ไม่... ได้... แล้ว..." "แล้ว... ธีรภัทร... เขา... ทราบ... เรื่อง... นี้... ด้วย... หรือ... คะ?" โสภิตาถาม "ทราบ... ค่ะ..." คุณจันทร์เจ้าตอบ "เขา... พยายาม... จะ... หา... ทาง... แก้ไข... ปัญหา... นี้... ด้วย... ตัว... เอง... โดย... ไม่... บอก... คุณ... ธีระ... แต่... การ... กระทำ... ของ... เขา... ก็... ยิ่ง... ทำให้... เรื่องราว... ซับซ้อน... ขึ้น... ไป... อีก..." "เขา... ได้... ทำ... การ... ซื้อ... หุ้น... บาง... ส่วน... ของ... บริษัท... คู่แข่ง... ไป... ค่ะ..." คุณธีระกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด "โดย... หวัง... ว่า... จะ... ใช้... อิทธิพล... นั้น... ต่อรอง... ให้... พวกเขา... หยุด... การ... ขัดขวาง... โครงการ... ของ... เรา... แต่... การ... กระทำ... นั้น... กลับ... เป็น... การ... เปิดเผย... จุดอ่อน... ของ... เรา... ให้... กับ... คู่แข่ง... ทราบ..." "หมายความว่า... ธีรภัทร... ไป... สร้าง... ปัญหา... เพิ่ม... ให้... กับ... คุณพ่อ... อย่าง... นั้น... หรือ... คะ?" โสภิตาถาม "ไม่... ไม่ใช่... อย่างนั้น... เสีย... ทีเดียว..." คุณจันทร์เจ้ากล่าว "ธีรภัทร... เขา... แค่... ต้องการ... ปกป้อง... ครอบครัว... และ... ธุรกิจ... ของ... คุณ... ธีระ... แต่... เขา... อาจจะ... ยัง... ขาด... ประสบการณ์... ใน... การ... แก้ไข... ปัญหา... ที่... ซับซ้อน... แบบ... นี้..." "แล้ว... ตอนนี้... เรา... ควร... จะ... ทำ... อย่างไร... คะ... คุณอา?" โสภิตาถาม "พ่อ... คิดว่า... เรา... ควร... จะ... เปิดเผย... ความจริง... ทั้งหมด... ต่อ... นัก... ลงทุน... คน... อื่นๆ..." คุณธีระกล่าว "และ... หา... ทาง... เจรจา... กับ... บริษัท... คู่แข่ง... โดย... ตรง..." "แต่... ถ้า... เรา... เปิดเผย... ความจริง... นัก... ลงทุน... ก็... อาจ... ถอน... ตัว... ทั้งหมด... นะครับ... คุณพ่อ..." ธามกล่าว "นั่น... คือ... สิ่ง... ที่... พ่อ... กังวล... ที่สุด..." คุณธีระกล่าว "แต่... ถ้า... เรา... ไม่... เปิดเผย... พวกเขา... ก็... จะ... รู้... ใน... ที่สุด... และ... เมื่อ... ถึง... ตอนนั้น... เรา... ก็... จะ... เสีย... ทั้ง... ความ... ไว้เนื้อเชื่อใจ... และ... ธุรกิจ... ไป..." "หนู... มี... ความ... คิด... เห็น... อย่าง... หนึ่ง... ค่ะ..." โสภิตาเอ่ยขึ้น "ถ้า... เรา... สามารถ... หา... ทาง... ออก... ที่... จะ... ทำให้... โครงการ... นี้... ประสบ... ความสำเร็จ... ได้... จริงๆ... โดย... ไม่... ต้อง... พึ่ง... เงิน... ลงทุน... จาก... ภายนอก... ล่ะ... คะ?" ทุกคนหันมามองโสภิตาด้วยความสนใจ "หมายความว่า... อย่างไร... โสภิตา?" คุณธีระถาม "หนู... ได้... ศึกษา... เกี่ยวกับ... โครงการ... นี้... มา... บ้าง... ค่ะ..." โสภิตาอธิบาย "และ... หนู... คิดว่า... มี... ช่อง... ทาง... ที่... เรา... จะ... สามารถ... ปรับ... ปรุง... และ... พัฒนา... โครงการ... นี้... ให้... มี... ศักยภาพ... มาก... ขึ้น... ได้... โดย... ไม่... ต้อง... พึ่ง... เงิน... ลงทุน... จาก... ภายนอก..." "เธอ... หมายถึง... การ... ใช้... เงิน... ทุน... ส่วนตัว... ของ... เรา... เอง... หรือ... โสภิตา?" คุณจันทร์เจ้าถาม "ใช่ค่ะ คุณอา" โสภิตาตอบ "หนู... มี... เงิน... ทุน... ส่วนตัว... จำนวน... หนึ่ง... ที่... ได้... รับ... มา... จาก... ครอบครัว... ของ... หนู... และ... หนู... คิดว่า... มัน... อาจจะ... เพียงพอ... ที่จะ... เข้า... ไป... แก้ไข... จุด... อ่อน... ของ... โครงการ... นี้... ได้..." ทุกคนในห้องเงียบไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังประมวลผลสิ่งที่โสภิตาเพิ่งกล่าวออกมา "เธอ... จริงจัง... หรือ... โสภิตา?" คุณธีระถามด้วยน้ำเสียงที่ไม่เชื่อหูตัวเอง "จริงจังค่ะ คุณอา" โสภิตาตอบ "หนู... อยากจะ... ช่วย... ธาม... และ... ช่วย... ครอบครัว... ของ... ธาม... ใน... การ... ผ่านพ้น... วิกฤต... นี้... ไป... ให้... ได้..." ธามมองไปที่โสภิตาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความซาบซึ้ง และความรัก "โสภิตา... เธอ... ทำ... เพื่อ... ผม... มาก... เกินไป... แล้ว..." "นี่... ไม่ใช่... แค่... เพื่อ... คุณ... ธาม... ค่ะ..." โสภิตาตอบ "นี่... คือ... การ... ปกป้อง... ความ... จริงใจ... และ... การ... แก้ไข... ความ... ผิดพลาด... ใน... อดีต... ด้วย... ค่ะ..." คุณธีระถอนหายใจยาว "พ่อ... ไม่... รู้... จะ... ขอบคุณ... เธอ... อย่างไร... ดี... โสภิตา... การ... เสียสละ... ของ... เธอ... ใน... ครั้งนี้... มัน... มี... ค่า... มาก... จริงๆ..." "หนู... แค่... ทำ... ใน... สิ่ง... ที่... หนู... คิดว่า... ถูกต้อง... ค่ะ... คุณอา..." โสภิตาตอบ "ถ้า... อย่างนั้น... เรา... ก็... จะ... ลอง... ทำ... ตาม... แผน... ของ... โสภิตา... ดู..." คุณธีระกล่าว "เรา... จะ... ใช้... เงิน... ทุน... ส่วนตัว... ของ... เธอ... ใน... การ... ปรับปรุง... และ... พัฒนา... โครงการ... นี้... และ... เมื่อ... มัน... ประสบ... ความสำเร็จ... เรา... จะ... หา... ทาง... ชดเชย... ให้... กับ... เธอ... อย่าง... เต็มที่..." "ขอบคุณ... ค่ะ... คุณอา..." โสภิตาตอบ "หนู... เชื่อว่า... เรา... จะ... ทำ... ได้... สำเร็จ..." ธามกำมือของโสภิตาแน่น "เรา... จะ... ทำ... มัน... ไป... ด้วยกัน... นะ... โสภิตา..." "ค่ะ... ธาม..." โสภิตาตอบ พร้อมกับรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความหวัง