ม่านหมอกที่ปกคลุมความจริงในวังวนแห่งตระกูล

ตอนที่ 27 / 40

ตอนที่ 27 — ห้องโถงแห่งความทรงจำที่ส่องสว่าง

เมื่อก้าวผ่านประตูหินเข้าไป โสภิตากับธามก็พบว่าตัวเองได้เข้ามาอยู่ในห้องโถงที่กว้างขวางโอ่อ่า แสงสว่างที่ส่องเข้ามานั้นไม่ได้มาจากแหล่งกำเนิดใดเป็นพิเศษ แต่เหมือนกับว่ามันแผ่ออกมาจากผนัง พื้น และเพดานของห้องโถงแห่งนี้เอง แสงนั้นมีสีเหลืองทองอ่อนๆ ดูอบอุ่นและสบายตา ไม่ได้สว่างจ้าจนเกินไป แต่ก็เพียงพอที่จะมองเห็นทุกสิ่งทุกอย่างได้อย่างชัดเจน ผนังของห้องโถงนั้นไม่ได้เป็นผนังหินธรรมดา แต่เป็นผนังที่ดูเหมือนจะถูกสร้างขึ้นจากผลึกใสที่เรียงต่อกันเป็นชั้นๆ ผลึกเหล่านั้นเปล่งประกายระยิบระยับ และเมื่อมองลึกลงไปในผลึก ก็จะเห็นภาพเคลื่อนไหวบางอย่างปรากฏขึ้น ราวกับว่ามันกำลังแสดงภาพเหตุการณ์ในอดีต "ที่นี่มัน... มหัศจรรย์มากเลยครับ" ธามอุทาน เขายกมือขึ้นสัมผัสผลึกใสที่ผนังอย่างเบามือ "นี่คือ... 'หอคอยแห่งความทรงจำ' งั้นเหรอครับ?" "ใช่ค่ะ" โสภิตาตอบ เสียงของเธอเต็มไปด้วยความทึ่ง "ดูเหมือนว่า... ทุกๆ ผลึกนี่... จะเก็บรักษา... ความทรงจำ... ของสมาชิกในตระกูล... ในแต่ละยุคสมัย" เธอเดินสำรวจไปรอบๆ ห้องโถง ภาพในผลึกต่างๆ เริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ บางภาพเป็นภาพงานเฉลิมฉลองอันยิ่งใหญ่ บางภาพเป็นภาพการประชุมของเหล่าผู้นำตระกูล บางภาพก็เป็นภาพชีวิตประจำวันของคนธรรมดาในยุคสมัยที่แตกต่างกันไป "ฉันเห็น... คุณทวดของฉัน... ท่านกำลังมอบอำนาจให้แก่... ท่านปู่ของฉัน..." โสภิตาพูดพลางชี้ไปที่ผลึกผลึกหนึ่ง ภาพในนั้นเป็นภาพของชายชราผู้สูงศักดิ์ที่กำลังส่งมอบตราประจำตระกูลให้กับชายหนุ่มที่ดูสง่างาม "และนั่น... คือท่านเจ้าคุณ... ผู้ก่อตั้งตระกูลของเรา" ธามชี้ไปยังผลึกอีกอันหนึ่ง ภาพในนั้นคือชายผู้มีใบหน้าเคร่งขรึม แต่แววตาฉายแววแห่งความมุ่งมั่น เขากำลังยืนอยู่ท่ามกลางขุนนางชั้นสูง "ที่นี่... คือคลังสมบัติของความทรงจำที่แท้จริง" โสภิตากล่าว "ไม่ใช่แค่เรื่องราวของอำนาจและการปกครอง... แต่เป็นเรื่องราวของชีวิต... ของความรู้สึก... ของการตัดสินใจ... ที่หล่อหลอมให้ตระกูลของเราเป็นอย่างทุกวันนี้" ขณะที่พวกเขาสำรวจไปเรื่อยๆ สายตาของโสภิตาก็ไปสะดุดเข้ากับผลึกผลึกหนึ่งที่ตั้งอยู่กลางห้องโถง ผลึกนั้นมีขนาดใหญ่กว่าผลึกอื่นๆ และเปล่งประกายสว่างไสวเป็นพิเศษ ภาพที่ปรากฏในผลึกนั้นดูแตกต่างออกไป ไม่ใช่ภาพของบุคคล แต่เป็นภาพของโครงสร้างโบราณอันซับซ้อน คล้ายกับ 'ห้องบรรทมแห่งดารา' ที่เธอเคยเห็นในภาพวาด "ธาม... ดูนี่สิคะ" โสภิตาเรียกธามให้เข้ามาดู "นี่มัน... 'ห้องบรรทมแห่งดารา' ชัดๆ เลย!" ธามรีบเดินเข้ามาดู ภาพในผลึกนั้นทำให้เขาอึ้งไป "ไม่น่าเชื่อ... มันมีอยู่จริง... แล้ว... ในผลึกนี้... กำลังแสดงอะไรอยู่ครับ?" "ดูเหมือนว่า... นี่จะเป็นความทรงจำของ... ผู้ที่ค้นพบ... หรือผู้ที่สร้าง... 'ห้องบรรทมแห่งดารา' ขึ้นมา" โสภิตาอธิบาย "และ... ฉันคิดว่า... ฉันเห็น... สิ่งที่เราตามหา..." เธอเพ่งมองภาพในผลึกอย่างตั้งใจ "มันคือ... กลไกบางอย่าง... ที่ซ่อนอยู่... ภายในห้องนั้น... มันคือ... 'กุญแจ' ที่จะไขความลับทั้งหมด..." ทันใดนั้น ภาพในผลึกก็เริ่มเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว มันแสดงให้เห็นถึงเหตุการณ์ที่วุ่นวาย มีเสียงอื้ออึงดังมาจากในผลึก ราวกับว่ากำลังมีพายุโหมกระหน่ำ "เกิดอะไรขึ้นครับ?" ธามถาม "ดูเหมือนว่า... ความทรงจำนี้... กำลังถูก... 'บิดเบือน'... หรือ... 'ถูกรบกวน'..." โสภิตากล่าว ใบหน้าของเธอฉายแววแห่งความกังวล "ใครบางคน... กำลังพยายาม... ปกปิด... หรือเปลี่ยนแปลง... ความจริง... ที่อยู่ในความทรงจำนี้" ขณะที่เธอกำลังพูดนั้น เสียงกระซิบเบาๆ ก็ดังขึ้นในโสตประสาทของพวกเขา เสียงนั้นไม่ได้มาจากภายนอก แต่เหมือนมาจากภายในจิตใจของพวกเขาเอง "อย่า... เชื่อ... สิ่งที่... เห็น..." เสียงนั้นกระซิบ "นั่นมัน... เสียงอะไรครับ?" ธามถาม เขามองไปรอบๆ อย่างระแวง "ฉันได้ยินเช่นกันค่ะ" โสภิตาตอบ "มันคือ... 'เสียงของความลับ'... เสียงที่พยายาม... ปกปิด... ความจริง... ที่ถูกเก็บงำไว้... ที่นี่" เธอหันกลับไปมองผลึกที่แสดงภาพของ 'ห้องบรรทมแห่งดารา' อย่างตั้งใจ "ดูเหมือนว่า... เราไม่ได้แค่มาค้นหาความทรงจำ... แต่เรากำลังเผชิญหน้า... กับผู้ที่พยายาม... บิดเบือน... อดีต... และ... ปัจจุบันของเรา" "ใครกันครับ... ที่ทำแบบนั้น?" ธามถาม "ฉันไม่แน่ใจ... แต่... ฉันรู้สึกได้ว่า... มันเป็นบุคคล... ที่มีอำนาจ... และมีส่วนเกี่ยวข้อง... กับเรื่องราวทั้งหมด... ของตระกูลเรา" โสภิตาตอบ "และ... ฉันคิดว่า... 'ห้องบรรทมแห่งดารา'... ไม่ใช่แค่สถานที่... แต่เป็น 'ศูนย์กลาง'... ของการควบคุม... และการบิดเบือนความจริง..." เธอค่อยๆ เดินเข้าไปใกล้ผลึกที่แสดงภาพของ 'ห้องบรรทมแห่งดารา' มากขึ้น "เราต้อง... ค้นหา... ความจริง... ที่อยู่เบื้องหลัง... เสียงกระซิบนี้... และ... ความลับที่ถูกซ่อนอยู่ใน... 'ห้องบรรทมแห่งดารา'... ก่อนที่... มันจะสายเกินไป" ธามยืนเคียงข้างเธอ "ผมจะอยู่กับคุณ... ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น" โสภิตายิ้มให้เขาอย่างอ่อนโยน "ขอบคุณค่ะ... ธาม" เธอหันกลับไปมองภาพในผลึกอีกครั้ง ภาพนั้นเริ่มแสดงให้เห็นถึงกลไกที่ซับซ้อนภายใน 'ห้องบรรทมแห่งดารา' ซึ่งดูเหมือนจะทำงานด้วยพลังงานบางอย่างที่มองไม่เห็น "เราต้อง... หาทาง... เข้าไปในนั้น... และ... ค้นหา... 'กุญแจ'... ที่แท้จริง" แสงสว่างในห้องโถงแห่งความทรงจำเริ่มสั่นไหวเล็กน้อย ราวกับว่ากำลังมีพลังงานบางอย่างกำลังปะทะกัน ความสงบสุขของสถานที่แห่งนี้ถูกรบกวนด้วยการปรากฏตัวของความลับที่กำลังจะถูกเปิดเผย

4,288 ตัวอักษร