หลังจากวันนั้น อนงค์ก็รู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นภายในตัวเอง การได้พบปะญาติฝั่งบิดา ทำให้เธอรู้สึกว่าชีวิตมีความหมายมากขึ้น เธอไม่ได้รู้สึกโดดเดี่ยวอีกต่อไป ความสัมพันธ์กับมารดาผู้ให้กำเนิดก็แน่นแฟ้นยิ่งขึ้น พวกเธอใช้เวลาพูดคุยกันมากขึ้น แบ่งปันเรื่องราวต่างๆ ที่เคยปิดบังไว้ “แม่คะ” อนงค์เอ่ยขึ้นขณะนั่งทานอาหารเย็นกับมารดา “หนูดีใจนะคะที่ได้รู้จักกับคุณอาสมศักดิ์และคุณป้าสมหญิง” มารดาของอนงค์ยิ้ม “แม่ก็ดีใจที่ลูกได้เจอญาติทางฝั่งพ่อนะ” “พวกเขาใจดีกับหนูมากเลยค่ะ” อนงค์เล่า “คุณอาสมศักดิ์เล่าเรื่องของคุณพ่อให้หนูฟังเยอะเลย” “คุณสมชาย… เป็นคนดีนะ” มารดาของอนงค์กล่าว “ถึงแม้เราจะไม่ได้อยู่ด้วยกัน แต่เขาก็ยังคงห่วงใยลูกเสมอ” “หนู… หนูไม่เคยเข้าใจเลยค่ะว่าทำไมท่านถึงไม่ติดต่อมา” อนงค์กล่าว “แม่ก็ไม่แน่ใจนะอนงค์” มารดาของอนงค์ถอนหายใจ “เขาอาจจะมีเหตุผลของเขา” “แต่ตอนนี้… หนูไม่ติดใจอะไรแล้วค่ะ” อนงค์ยิ้ม “หนูมีครอบครัวที่อบอุ่นอยู่แล้ว” เธอมองไปที่คุณจิระพัฒน์ที่นั่งอยู่ข้างๆ “มีคุณ… และมีคุณแม่” คุณจิระพัฒน์ยิ้มรับ “ผมก็ดีใจนะ ที่คุณมีความสุข” “หนู… หนูอยากจะทำอะไรสักอย่างเพื่อตอบแทนคุณอาทั้งสองท่านค่ะ” อนงค์กล่าว “คุณจะทำอะไรล่ะ” มารดาของอนงค์ถาม “หนู… หนูอยากจะลองติดต่อกับทางบริษัทของคุณพ่อดูค่ะ” อนงค์กล่าว “ไม่ทราบว่าพอจะมีข้อมูลไหมคะ” มารดาของอนงค์นิ่งไปครู่หนึ่ง “บริษัทของคุณสมชาย… ชื่อ ‘อสังหาทรัพย์ จำกัด’ นะ” เธอกล่าว “แต่แม่ไม่แน่ใจว่าตอนนี้ยังดำเนินงานอยู่หรือเปล่า” “หนูจะลองค้นหาดูค่ะ” อนงค์กล่าวอย่างมุ่งมั่น วันรุ่งขึ้น อนงค์ใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับบริษัทอสังหาทรัพย์ จำกัด เธอพบว่าบริษัทดังกล่าวยังคงดำเนินงานอยู่ และเป็นบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ชั้นนำแห่งหนึ่งของประเทศ “คุณจิระพัฒน์คะ” อนงค์เอ่ยขึ้นขณะนั่งอยู่ข้างๆ สามี “หนูเจอข้อมูลบริษัทของคุณพ่อแล้วค่ะ” “จริงเหรอ” คุณจิระพัฒน์ถามด้วยความสนใจ “แล้วไงต่อ” “บริษัทชื่อ ‘อสังหาทรัพย์ จำกัด’ ค่ะ” อนงค์กล่าว “ดูเหมือนว่าบริษัทจะยังคงดำเนินงานอยู่ และมีโครงการใหญ่ๆ หลายโครงการ” “ดีจังเลย” คุณจิระพัฒน์กล่าว “แล้วคุณจะทำยังไงต่อ” “หนู… หนูอยากจะลองเข้าไปดูงานที่นั่นค่ะ” อนงค์กล่าว “เผื่อว่าหนูจะได้เรียนรู้อะไรบ้าง” “คุณแน่ใจนะ” คุณจิระพัฒน์ถาม “คุณรู้เรื่องงานด้านนี้มากแค่ไหน” “หนู… หนูไม่รู้หรอกค่ะ” อนงค์ตอบตามตรง “แต่หนูอยากจะลองดูค่ะ อย่างน้อยหนูก็ได้รู้จักกับธุรกิจของคุณพ่อ” “ผมสนับสนุนคุณเต็มที่นะอนงค์” คุณจิระพัฒน์กล่าว “ถ้าคุณต้องการอะไร บอกผมได้เลย” “ขอบคุณค่ะ” อนงค์ยิ้ม “หนูรู้สึกมีกำลังใจมากขึ้นเยอะเลย” เธอตัดสินใจที่จะเขียนจดหมายแนะนำตัวและแสดงความจำนงที่จะเข้าไปเยี่ยมชมบริษัท “ถึงท่านผู้บริหาร บริษัทอสังหาทรัพย์ จำกัด” อนงค์เริ่มต้นเขียนจดหมาย “ดิฉัน อนงค์… เป็นบุตรสาวคนเดียวของคุณสมชาย ผู้ก่อตั้งบริษัทฯ…” เธอเขียนบรรยายถึงความต้องการของเธอที่จะเรียนรู้เกี่ยวกับธุรกิจของบิดา และแสดงความเคารพต่อสิ่งที่ท่านได้สร้างไว้ หลังจากเขียนจดหมายเสร็จ อนงค์ก็รู้สึกโล่งใจ เธอส่งจดหมายดังกล่าวไปยังบริษัท พร้อมกับแนบเอกสารแนะนำตัว ไม่กี่วันต่อมา โทรศัพท์ที่บ้านก็ดังขึ้น “สวัสดีค่ะ” อนงค์รับสาย “สวัสดีค่ะ ดิฉันโทรมาจากบริษัทอสังหาทรัพย์ จำกัดค่ะ” เสียงปลายสายกล่าว “ขอเรียนสายคุณอนงค์ค่ะ” อนงค์รู้สึกใจเต้นแรง “ดิฉันอนงค์ค่ะ” “คุณอนงค์คะ ทางบริษัทได้รับจดหมายของคุณแล้วค่ะ” เสียงปลายสายกล่าว “ทางเราประทับใจในความตั้งใจของคุณมากค่ะ” “ขอบคุณค่ะ” อนงค์กล่าว “ทางเราอยากจะขอเชิญคุณเข้ามาเยี่ยมชมบริษัทของเราค่ะ” เสียงปลายสายกล่าว “เพื่อพูดคุยและให้ข้อมูลเพิ่มเติมแก่คุณ” “จริงเหรอคะ” อนงค์ถามด้วยความดีใจ “เมื่อไหร่ดีคะ” “คุณสะดวกวันไหนคะ” “วัน… วันศุกร์นี้ค่ะ” อนงค์ตอบ “เวลาไหนก็ได้ค่ะ” “ได้ค่ะ” เสียงปลายสายตอบ “เราจะนัดหมายให้คุณค่ะ” หลังจากวางสาย อนงค์ก็หันไปยิ้มให้คุณจิระพัฒน์ “เป็นยังไงบ้าง” เขาถาม “หนูจะได้เข้าไปเยี่ยมชมบริษัทคุณพ่อแล้วค่ะ” อนงค์กล่าวด้วยรอยยิ้มกว้าง “เยี่ยมเลย” คุณจิระพัฒน์กล่าว “ผมดีใจด้วยนะ” “หนู… หนูรู้สึกเหมือนมีโอกาสครั้งใหม่เข้ามาในชีวิต” อนงค์กล่าว “โอกาสที่จะได้รู้จักตัวเอง และรู้จักกับอดีตของหนู” “คุณทำได้อยู่แล้วอนงค์” คุณจิระพัฒน์ให้กำลังใจ “ผมเชื่อในตัวคุณ” วันเวลาค่อยๆ ผ่านไป อนงค์เตรียมตัวสำหรับการเข้าเยี่ยมชมบริษัทของบิดา เธอศึกษาข้อมูลต่างๆ เกี่ยวกับธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ และเตรียมคำถามที่เธออยากจะถาม “คุณแม่คะ” อนงค์เอ่ยขึ้นในวันก่อนเข้าพบ “หนูอาจจะไม่ได้กลับมาทานข้าวเย็นนะคะ” “ไม่เป็นไรจ้ะ” มารดาของอนงค์ตอบ “ไปนะลูก ขอให้โชคดี” “หนู… หนูจะพยายามทำความเข้าใจทุกอย่างให้ได้ค่ะ” อนงค์กล่าว “แม่เชื่อว่าลูกทำได้” เช้าวันศุกร์ อนงค์แต่งกายด้วยชุดที่สุภาพเรียบร้อย เธอเดินทางไปยังบริษัทอสังหาทรัพย์ จำกัด ด้วยหัวใจที่เต็มไปด้วยความหวังและความมุ่งมั่น เธอรู้ว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเล็กๆ แต่เธอพร้อมที่จะก้าวเดินต่อไปบนเส้นทางที่เธอเลือก