พลอยยืนนิ่งอยู่ที่หน้าประตู ใบหน้าของเธอซีดเผือด ดวงตาเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ยากจะอ่านออก ผมรู้สึกได้ถึงแรงกดดันที่กลับมาเกาะกินหัวใจอีกครั้ง ความสงบที่ผมเพิ่งค้นพบเหมือนจะถูกลมพายุพัดพาไปจนเกือบหมดสิ้น "เห็นอะไร... พลอย?" ผมถาม พยายามควบคุมน้ำเสียงให้เป็นปกติที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ถึงอย่างนั้น ผมก็ยังรู้สึกได้ถึงความสั่นเล็กๆ ที่เล็ดลอดออกมา "ฉัน... ฉันอยู่แถวนั้นพอดี" พลอยสูดลมหายใจเข้าลึกๆ "ฉันเห็นรถของคุณ... ก่อนที่มันจะ... ก่อนที่มันจะเกิดอุบัติเหตุ" หัวใจของผมเต้นรัวอย่างบ้าคลั่ง ภาพความทรงจำในวันนั้นฉายซ้ำในหัวผมอย่างรวดเร็ว ผมจำได้ถึงเสียงล้อบดกับถนน เสียงกระจกแตก และความเจ็บปวดที่ถาโถมเข้ามา "แล้ว... แล้วคุณเห็นอะไรอีก?" ผมถาม เฝ้ารอคำตอบด้วยความหวาดหวั่น "ฉันเห็น... คนอีกคน" พลอยพูดออกมาเบาๆ "ไม่ใช่คุณ... และไม่ใช่คุณแม่" คำพูดของเธอทำให้ผมชะงักไปทันที "คนอีกคน?" ผมทวนคำ "หมายความว่าไง?" "คือ... ตอนที่รถของคุณกำลังจะเสียหลัก ฉันเห็นเงาคนอีกคนอยู่ในรถด้วย" พลอยอธิบาย "เขา... เขานั่งอยู่เบาะหลัง" ผมอึ้งไป ความคิดในหัวตีกันยุ่งเหยิง เงาคนอีกคน? เป็นไปไม่ได้! ผมจำได้ว่าวันนั้นมีเพียงผมและคุณแม่ในรถเท่านั้น ผมเป็นคนขับ และคุณแม่นั่งอยู่ข้างๆ ผม "คุณแน่ใจนะ พลอย?" ผมถาม พยายามหาเหตุผลมาหักล้างสิ่งที่เธอพูด "บางทีคุณอาจจะจำสับสนก็ได้นะ" "ฉันแน่ใจ! ฉันเห็นชัดเจน" พลอยยืนยันเสียงหนักแน่น "ฉันเห็นเขา... เขากำลังคว้าอะไรบางอย่าง... ก่อนที่รถจะพลิกคว่ำ" "คว้าอะไร?" ผมถามด้วยความสงสัย "ฉันไม่แน่ใจ... มันเร็วมาก" พลอยส่ายหน้า "แต่มันเหมือน... เหมือนเขากำลังพยายามจะทำอะไรบางอย่างกับเข็มขัดนิรภัยของคุณ... หรือไม่ก็... บางอย่างที่อยู่บนคอนโซลหน้ารถ" ผมยืนนิ่งราวกับถูกสาป ภาพอุบัติเหตุครั้งนั้นกลับมาหลอกหลอนอีกครั้ง แต่คราวนี้มันมาพร้อมกับรายละเอียดที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน ผมพยายามนึกย้อนกลับไปในวันนั้น ทุกเสี้ยววินาทีที่ผมสามารถจดจำได้ "คุณ... คุณไม่เคยบอกเรื่องนี้กับใครมาก่อนเลยเหรอ พลอย?" ผมถาม "ฉัน... ฉันไม่แน่ใจว่าตัวเองเห็นอะไรกันแน่" พลอยยอมรับ "ตอนแรกฉันคิดว่าอาจจะเป็นภาพหลอนจากการตกใจ หรือไม่ก็... ฉันอาจจะจำผิดไปเอง" "แล้วทำไมวันนี้ถึงมาบอกฉันล่ะ?" ผมถาม "เพราะฉันเห็นคุณ... เห็นคุณที่กำลังพยายามก้าวผ่านมันไป" พลอยมองผมตรงๆ "ฉันรู้ว่ามันเป็นเรื่องยากสำหรับคุณ... แต่ฉันก็ไม่อยากให้คุณใช้ชีวิตอยู่กับความเข้าใจผิด" ผมรู้สึกถึงความสับสนและความโกรธที่เริ่มปะทุขึ้นภายใน ความทรงจำที่ผมพยายามจะลบเลือนกลับถูกขุดขึ้นมาอีกครั้ง ราวกับว่ามันยังมีบางอย่างที่ผมไม่เคยรู้ "คุณ... หมายความว่ายังไง... กับความเข้าใจผิด?" ผมถาม "ฉันหมายถึง... อาจจะมีใครบางคน... ที่เกี่ยวข้องกับอุบัติเหตุครั้งนั้น... ที่คุณไม่เคยรู้มาก่อน" พลอยพูด "ฉัน... ฉันไม่อยากให้คุณแบกรับความรู้สึกผิดทั้งหมดไว้คนเดียว" ผมยืนนิ่ง คิดทบทวนคำพูดของพลอยทั้งหมด ภาพของคุณแม่ที่นั่งอยู่ข้างๆ ผมในวันนั้นยังคงชัดเจนในความทรงจำ แต่ถ้ามีคนอื่นอยู่ในรถจริงๆ... คนคนนั้นเป็นใคร? และเขาทำอะไร? "คุณ... เห็นหน้าเขาไหม พลอย?" ผมถาม "ไม่ชัดเจนเลยค่ะ" พลอยตอบ "เขาดูเหมือนจะบังแดดอยู่... และทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมาก" ผมหลับตาลง สูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามสงบสติอารมณ์ "ขอบคุณนะ พลอย... ที่มาบอกฉัน" ผมพูด "ฉัน... ฉันต้องการเวลาคิดนิดหน่อย" พลอยพยักหน้า "ฉันเข้าใจค่ะ" เธอตอบ "ถ้าคุณต้องการอะไร... หรืออยากจะคุย... โทรหาฉันได้เสมอนะ" เธอเดินจากไป ทิ้งให้ผมยืนอยู่คนเดียวท่ามกลางความสับสนและความไม่แน่นอน ผมมองกลับไปยังภาพวาดที่ยังไม่เสร็จ มันดูเหมือนจะถูกบดบังด้วยเงาของอดีตอีกครั้ง ผมเดินกลับไปนั่งที่โต๊ะทำงาน หยิบพู่กันขึ้นมา แต่ก็วางลงอย่างรวดเร็ว ผมรู้สึกว่าผมไม่สามารถวาดรูปต่อไปได้ในตอนนี้ ความคิดเกี่ยวกับ 'คนอีกคน' ในรถมันวนเวียนอยู่ในหัวผมไม่หยุด ผมเดินไปหยิบอัลบั้มรูปภาพเก่าๆ ขึ้นมา เปิดดูรูปถ่ายของคุณแม่ ผมมองใบหน้าของท่านที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม ผมจำได้ว่าวันนั้นคุณแม่กำลังจะไปหาญาติที่ต่างจังหวัด ท่านตื่นเต้นมาก ท่านเตรียมของฝากไว้เต็มไปหมด ผมพลิกดูรูปถ่ายอื่นๆ... รูปผมตอนเด็กๆ... รูปครอบครัว... จนกระทั่งมาถึงรูปถ่ายที่ผมไม่เคยสังเกตมาก่อน มันเป็นรูปที่ถ่ายเมื่อหลายปีก่อนในงานเลี้ยงครอบครัว มีญาติๆ มารวมตัวกันหลายคน ผมมองไปที่ใบหน้าของทุกคน ทันใดนั้น สายตาของผมก็หยุดอยู่ที่ใบหน้าของชายคนหนึ่ง เขาดูคุ้นๆ แต่ผมก็นึกไม่ออกว่าเขาเป็นใคร เขาไม่ใช่ญาติสนิทที่ผมรู้จักดี ผมจ้องมองใบหน้านั้นอยู่นาน จนกระทั่งสมองของผมประมวลผลได้ถึงความเชื่อมโยงบางอย่าง... ความเชื่อมโยงกับใบหน้าของชายชราที่ผมเพิ่งพบเจอในห้องแสดงงานศิลปะ! ผมรีบหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา ค้นหาภาพถ่ายของชายชราคนนั้นจากโซเชียลมีเดีย... และใช่! เขาคือคนคนเดียวกัน! ชายชราที่พูดคุยกับผมเรื่องศิลปะ... เขาคือคนที่พลอยเห็นในรถวันนั้น! ความจริงที่ถูกซ่อนเร้น... มันกำลังจะถูกเปิดเผย