แสงแดดยามเช้าสาดส่องลอดม่านไม้ไผ่เข้ามาในห้องนอนของตะวัน เขาค่อยๆ ลืมตาขึ้น รู้สึกถึงความสงบภายในที่ค่อยๆ เติมเต็มเข้ามาในทุกวัน การมีโฮมสเตย์ทำให้ชีวิตของเขามีสีสันมากขึ้น ได้พบปะผู้คนหลากหลาย ได้เรียนรู้วิธีการจัดการ และที่สำคัญที่สุด เขาได้ทำในสิ่งที่พ่อเคยฝัน "อรุณสวัสดิ์ครับแม่" ตะวันกล่าวทักทายเมื่อเดินออกมาเจอแม่ที่กำลังจัดดอกไม้ใส่แจกันอยู่ "อรุณสวัสดิ์จ้ะลูก" แม่ตอบ "วันนี้มีแขกเข้าพักกี่ห้องแล้วนะ" "มีเต็มหมดเลยครับแม่" ตะวันยิ้ม "ห้องที่สามก็ซ่อมแอร์เสร็จแล้วเมื่อวานนี้" "ดีแล้วลูก" แม่กล่าว "แต่ลูกก็อย่าหักโหมนะ พักผ่อนบ้าง" "ผมรู้ครับแม่" ตะวันตอบ "ผมมีเวลาพักผ่อนอยู่แล้ว" หลังจากทานอาหารเช้า ตะวันและน้ำก็เริ่มเตรียมงานสำหรับวันใหม่ น้ำกำลังจัดเตรียมผ้าปูที่นอนชุดใหม่ ส่วนตะวันก็กำลังตรวจสอบความเรียบร้อยของสวนผักที่ใช้เป็นวัตถุดิบสำหรับอาหารเช้า "คุณตะวันคะ" น้ำเดินเข้ามาหา "มีโทรศัพท์เข้ามาค่ะ เป็นคุณลุงจากกรุงเทพฯ ที่เคยมาพักเมื่อเดือนก่อนน่ะค่ะ" "อ้อ คุณลุงสมชาย" ตะวันจำได้ "มีอะไรหรือเปล่า" "เขาบอกว่า… อยากจะขอให้คุณตะวันช่วยหาซื้อผลผลิตทางการเกษตรบางอย่างไปให้หน่อยค่ะ" น้ำบอก ตะวันรับโทรศัพท์มาพูดคุยกับคุณลุงสมชาย "สวัสดีครับคุณลุงสมชาย ไม่ทราบว่าโทรมามีอะไรให้ผมรับใช้ครับ" "ตะวัน… ดีใจจังที่ได้คุยด้วย" เสียงของคุณลุงสมชายดังมาจากปลายสาย "คืออย่างนี้นะลุงอยากจะขอรบกวนหน่อย พอดีลุงอยากได้ข้าวไรซ์เบอร์รี่ไปฝากเพื่อนที่ต่างประเทศน่ะ เห็นว่าข้าวที่นี่ปลูกเองอร่อยมาก แล้วก็ไม่สารเคมีด้วย" "ได้เลยครับคุณลุง" ตะวันตอบทันที "ผมยินดีมากครับ" "แล้วจะสั่งได้เยอะแค่ไหนล่ะ" คุณลุงสมชายถาม "ตอนนี้ผมมีพร้อมส่งอยู่ประมาณ 50 กิโลกรัมครับคุณลุง" ตะวันคำนวณในใจ "ถ้าคุณลุงต้องการมากกว่านี้ ผมอาจจะต้องใช้เวลาเตรียมสักหน่อยครับ" "50 กิโลกรัมกำลังดีเลยจ้ะ" คุณลุงสมชายตอบ "งั้นฝากจัดส่งให้ที่บ้านลุงได้เลยนะ เดี๋ยวลุงจะโอนเงินไปให้ก่อน" หลังจากวางสายจากคุณลุงสมชาย ตะวันก็หันไปบอกน้ำ "น้ำ เดี๋ยวเราไปเตรียมข้าวไรซ์เบอร์รี่ใส่กระสอบนะ แล้วก็แพ็คให้เรียบร้อย" "ได้ค่ะคุณตะวัน" น้ำตอบ การได้รับคำสั่งซื้อจากลูกค้าเก่าไม่ใช่เรื่องแปลก แต่สำหรับตะวันแล้ว มันมีความหมายมากกว่านั้น มันคือการยืนยันว่าผลิตภัณฑ์ทางการเกษตรของเขามีคุณภาพดีจริง และเป็นที่ยอมรับของผู้บริโภค "แม่ครับ" ตะวันเดินเข้าไปหาแม่ที่กำลังนั่งพักผ่อนอยู่ "วันนี้ผมได้ออเดอร์ข้าวไรซ์เบอร์รี่จากคุณลุงสมชายด้วยนะครับ" "จริงเหรอ" แม่ยิ้ม "ดีจังเลยลูก" "ครับ" ตะวันตอบ "ผมว่าเราน่าจะลองขยายตลาดไปสู่การส่งออกดูบ้างนะครับแม่" "ส่งออกเลยเหรอ" แม่มองตะวันด้วยความทึ่ง "ลูกคิดว่าเราทำได้เหรอ" "ผมคิดว่าเราทำได้ครับแม่" ตะวันตอบอย่างมั่นใจ "เรามีวัตถุดิบที่ดี มีกระบวนการผลิตที่ได้มาตรฐาน ถ้าเราลองศึกษาเรื่องการตลาดและการขนส่งเพิ่มเติม ผมเชื่อว่าเราไปถึงจุดนั้นได้" แม่มองตะวันด้วยความภาคภูมิใจ "แม่เชื่อลูกนะ" ตะวันใช้เวลาช่วงบ่ายศึกษาข้อมูลเกี่ยวกับการส่งออกสินค้าเกษตร เขาติดต่อสอบถามข้อมูลจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง และหาข้อมูลเกี่ยวกับตลาดต่างประเทศ เขาพบว่าการส่งออกนั้นมีกฎระเบียบและมาตรฐานที่ต้องปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด ซึ่งเป็นเรื่องท้าทาย แต่ตะวันก็พร้อมที่จะเรียนรู้ ในขณะเดียวกัน แม่ก็กำลังเตรียมอาหารกลางวันสำหรับแขกที่เข้าพัก เสียงผัดผัก เสียงสับกระเทียม เสียงเครื่องปรุงต่างๆ ดังมาจากในครัว สร้างบรรยากาศที่อบอุ่นและน่ารับประทาน "คุณตะวันคะ" น้ำเดินเข้ามา "แขกห้องสองถามว่ามีกิจกรรมอะไรให้ทำบ้างไหมคะ" "กิจกรรมเหรอ" ตะวันคิด "อืม… ตอนนี้ก็คงมีแค่การเดินเล่นชมสวน หรือไม่ก็ช่วยทำกิจกรรมกับเราในไร่นิดหน่อย" "เขาอยากลองเก็บผักด้วยตัวเองน่ะค่ะ" น้ำบอก "ได้เลย" ตะวันตอบ "งั้นเดี๋ยวช่วงบ่าย เราพาเขาไปเก็บผักที่แปลงของเราดีกว่า" ตะวันพานักท่องเที่ยวกลุ่มเล็กๆ ไปยังแปลงผักที่เขาปลูกไว้ เขาอธิบายถึงวิธีการปลูกผักแต่ละชนิด การดูแลรักษา และความสำคัญของการใช้ปุ๋ยอินทรีย์ "นี่คือมะเขือเทศเชอร์รี่ครับ" ตะวันชี้ไปที่ต้นมะเขือเทศเล็กๆ ที่มีลูกสีแดงสดใส "เวลาเก็บ ให้ค่อยๆ บิดที่ขั้วนะครับ มันจะหลุดออกมาง่ายๆ" นักท่องเที่ยวพากันตื่นเต้นกับการได้ลงมือเก็บผักด้วยตัวเอง พวกเขาหัวเราะและพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน "สดจริงๆ เลยค่ะ" หญิงสาวคนหนึ่งพูด พลางชิมมะเขือเทศเชอร์รี่ที่เพิ่งเก็บมา "รสชาติหวานอร่อยมาก" "นี่แหละครับเสน่ห์ของการปลูกผักด้วยตัวเอง" ตะวันยิ้ม "ได้สัมผัสกับธรรมชาติจริงๆ" การได้เห็นรอยยิ้มและความสุขของนักท่องเที่ยว ทำให้ตะวันรู้สึกเติมเต็มอย่างบอกไม่ถูก เขาตระหนักว่าสิ่งที่เขากำลังทำอยู่ ไม่ใช่แค่การทำธุรกิจ แต่เป็นการแบ่งปันความสุข ความรู้ และวิถีชีวิตที่ดีงามให้กับผู้อื่น เมื่อตกเย็น ตะวันได้คุยกับแม่เกี่ยวกับแผนการขยายตลาด "แม่ครับ" ตะวันกล่าว "ผมว่าเราน่าจะลองจัดโปรโมชั่นพิเศษสำหรับนักท่องเที่ยวที่สนใจสั่งซื้อผลผลิตของเรากลับบ้านนะครับ" "โปรโมชั่นอะไรเหรอ" แม่ถาม "เช่น ซื้อครบ 1,000 บาท แถมฟรีน้ำผลไม้สกัดเย็น 1 ขวด หรือ ซื้อข้าวสาร 10 กิโลกรัม แถมฟรีไข่ไก่ 1 แผง" ตะวันเสนอ "ไอเดียดีนะลูก" แม่เห็นด้วย "แม่ว่านักท่องเที่ยวต้องชอบแน่ๆ" ตะวันรู้สึกมีความสุขกับความก้าวหน้าของเขาและครอบครัว เขารู้ว่ายังมีอุปสรรคอีกมากรออยู่ข้างหน้า แต่เขาก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมัน เพราะเขามีแม่ที่คอยสนับสนุน มีความทรงจำดีๆ ของพ่อเป็นแรงผลักดัน และมีผืนดินแห่งนี้ที่เป็นบ้านที่อบอุ่นของเขา