เมษาใช้เวลาหลายวันหลังจากกลับถึงกรุงเทพฯ เพื่อปรับตัวให้เข้ากับชีวิตประจำวันอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันแตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง เธอไม่ได้รู้สึกกดดันหรือไร้ทิศทางเหมือนเมื่อก่อนอีกแล้ว ความสงบที่ได้จากการเดินทางยังคงอยู่ในใจของเธอ เป็นเหมือนเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจที่ทำให้เธอสามารถเผชิญหน้ากับความท้าทายต่างๆ ที่รออยู่เบื้องหน้าได้ เธอใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการจัดระเบียบชีวิตและที่พักของตนเอง ลังไม้ใบเก่าที่เต็มไปด้วยรูปถ่ายและจดหมายของมารดาถูกนำมาวางไว้ในมุมที่เธอสามารถมองเห็นได้ทุกวัน ภาพวาดสีน้ำอันงดงามของมารดาถูกนำไปใส่กรอบอย่างดี และแขวนไว้เหนือหัวเตียง ทุกครั้งที่มอง ภาพเหล่านั้นราวกับจะกระซิบบอกเธอถึงความรักที่ไม่เคยจางหายไป และเตือนสติให้เธอรู้ว่าเธอไม่ได้อยู่เพียงลำพัง "มันคงจะดีถ้าหนูได้ลองทำอะไรที่เกี่ยวกับศิลปะจริงๆ จังๆ" เมษาพึมพำกับตัวเองขณะนั่งจิบกาแฟยามเช้า ดวงตาเหม่อลอยออกไปนอกหน้าต่าง มองดูรถราที่เคลื่อนตัวไปมาบนท้องถนน "แม่เองก็ชอบวาดรูป... บางที... นั่นอาจจะเป็นสิ่งที่หนูตามหามาตลอดก็ได้" ความคิดนี้จุดประกายความหวังและความตื่นเต้นในใจของเธอ เธอเริ่มค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับคอร์สเรียนศิลปะ สตูดิโอวาดภาพ และแกลเลอรี่ต่างๆ ที่น่าสนใจ การได้เห็นผลงานของศิลปินคนอื่นๆ ทำให้เธอรู้สึกมีแรงบันดาลใจอย่างมาก เธอหยิบสมุดบันทึกเล่มใหม่ขึ้นมาอีกครั้ง และเริ่มเขียนลงไปในหน้ากระดาษสีครีม "วันนี้... หนูตัดสินใจแล้วว่าอยากจะลองเดินตามความฝันของแม่... เดินตามความฝันที่ถูกซ่อนเอาไว้ในใจของหนูเอง... การเรียนรู้ศิลปะ... การได้สร้างสรรค์ผลงาน... มันไม่ใช่แค่การเติมเต็มเวลาว่าง... แต่มันคือการค้นพบ 'ตัวตน' ที่แท้จริงของหนู" ในอีกไม่กี่วันต่อมา เมษาได้ตัดสินใจไปเยี่ยมคุณป้าที่เธอไม่เคยได้ติดต่อมานานหลายปี คุณป้าเป็นน้องสาวของมารดา เธออาศัยอยู่ในบ้านเก่าแก่แถบชานเมือง ที่เต็มไปด้วยต้นไม้นานาชนิด และสวนดอกไม้ที่สวยงาม เมษากำลังจะขับรถออกจากคอนโด เธอยกหูโทรศัพท์ขึ้นมากดเบอร์ของคุณป้า "สวัสดีค่ะคุณป้า หนูเมษานะคะ" เธอเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงที่แสดงถึงความตื่นเต้น "หนูสบายดีค่ะ... แล้วคุณป้าล่ะคะ... สบายดีไหมคะ" "อ้อ เมษาหลานรัก! คุณป้าสบายดีจ้ะ เป็นอย่างไรบ้างช่วงนี้ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ" เสียงของคุณป้าดังมาตามสาย ฟังดูอบอุ่นและเป็นมิตร "หนูสบายดีค่ะคุณป้า... จริงๆ แล้ว... วันนี้หนูตั้งใจจะแวะไปเยี่ยมคุณป้าน่ะค่ะ... ไม่ทราบว่าคุณป้าสะดวกไหมคะ" "ได้สิลูก! คุณป้าดีใจมากที่จะได้เจอกับหลานรัก ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ มาได้เลยจ้ะ คุณป้าอยู่บ้านทั้งวัน" "ขอบคุณมากค่ะคุณป้า... หนูจะรีบไปนะคะ" เมษารู้สึกดีใจที่ได้รับคำเชิญ เธอรู้สึกว่าการได้พูดคุยกับญาติผู้ใหญ่ที่เคยใกล้ชิดกับมารดา อาจจะช่วยให้เธอเข้าใจเรื่องราวในอดีตได้มากขึ้น เมื่อมาถึงบ้านของคุณป้า เมษาก็พบกับบรรยากาศที่คุ้นเคย ต้นไม้ใหญ่ที่แผ่กิ่งก้านสาขาให้ร่มเงา สวนดอกไม้หลากสีสันที่ส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ โชยมาตามลม ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม ราวกับเวลาไม่เคยเดินหน้าไปเลย "เมษา! มาแล้วเหรอจ๊ะ หลานรัก" คุณป้าเดินออกมาต้อนรับด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม "มาๆ เข้าบ้านก่อนสิ" เมษาก้มลงกราบคุณป้าด้วยความเคารพ "สวัสดีค่ะคุณป้า หนูคิดถึงคุณป้ามากเลยนะคะ" "โอ้โห... ดูสิ... โตเป็นสาวแล้วนะเราเนี่ย" คุณป้ากอดเมษาไว้แน่น "เข้ามาข้างในก่อนสิ เดี๋ยวคุณป้าชงน้ำสมุนไพรให้ดื่มนะ" เมษานั่งลงบนโซฟาตัวเก่าที่คุ้นเคย เธอกวาดสายตามองไปรอบๆ ห้องรับแขกที่เต็มไปด้วยรูปถ่ายเก่าๆ ของครอบครัว รูปของเธอกับมารดาในวัยเด็ก รูปของมารดากับคุณป้าตอนสาวๆ ทุกอย่างเต็มไปด้วยความทรงจำ "เป็นอย่างไรบ้างล่ะจ๊ะช่วงนี้" คุณป้าถามพลางยื่นแก้วน้ำสมุนไพรให้ "เห็นเงียบหายไปนานเลย คุณป้าเป็นห่วงนะ" "หนูสบายดีค่ะคุณป้า... จริงๆ แล้ว... หนูเพิ่งจะกลับจากการเดินทางค่ะ" เมษาตอบ "หนูได้อะไรหลายๆ อย่างจากการเดินทางครั้งนี้มากเลยค่ะ" "เดินทาง? ไปไหนมาล่ะลูก" คุณป้าเลิกคิ้วอย่างสงสัย "ไปหลายที่เลยค่ะคุณป้า... ไปทะเล... ไปภูเขา... ไปเจอผู้คนมากมาย... มันทำให้หนูได้คิดทบทวนเรื่องราวต่างๆ ของชีวิต... ได้ค้นพบตัวเองมากขึ้นค่ะ" คุณป้าพยักหน้าอย่างเข้าใจ "ดีแล้วจ้ะ... บางที... ชีวิตเราก็ต้องการการพักผ่อน... แล้วก็การมองย้อนกลับไป... เพื่อที่จะก้าวต่อไปข้างหน้าได้อย่างมั่นคง" "คุณป้าคะ... หนูอยากจะถามเรื่องคุณแม่น่ะค่ะ" เมษาเอ่ยขึ้นมาหลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง "คุณแม่เคยเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับความฝันของท่านให้คุณป้าฟังบ้างไหมคะ" เมื่อได้ยินดังนั้น ใบหน้าของคุณป้าก็พลันมีรอยยิ้มปรากฏขึ้น "เรื่องแม่ของเธอน่ะเหรอ... โอ๊ย... แม่ของเธอน่ะ... มีความฝันเยอะแยะไปหมดเลยนะ"