แสงแดดยามบ่ายสาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างห้องทำงานของแพรวา แต่กลับไม่สามารถขับไล่ความรู้สึกหนาวเย็นที่เกาะกุมหัวใจของเธอไปได้ ภาพใบหน้าซีดเซียวของคุณวิชัย รูปถ่ายรอยสักบนข้อมือ และคำพูดของมาเฟียหนุ่มคนนั้น ยังคงวนเวียนอยู่ในความคิดของเธอ “คุณวิชัย… เขาบอกว่ามีหลักฐานบางอย่าง” แพรวาพึมพำกับตัวเอง “แต่เขาไม่ได้บอกว่าหลักฐานนั้นอยู่ที่ไหน” เธอหยิบกระเป๋าเอกสารใบเก่าขึ้นมา เปิดดูเอกสารต่างๆ ที่เธอเก็บรวบรวมมาตลอดการสืบสวน มีทั้งบันทึกการสัมภาษณ์ พยานหลักฐานบางส่วน และข้อมูลต่างๆ ที่เธอได้มาจากแหล่งข่าวที่ไม่เปิดเผยชื่อ “แล้วคนที่ฆ่าคุณวิชัย… เป็นใครกันแน่” เธอถามตัวเอง พลางไล้นิ้วไปบนรูปถ่ายรอยสักที่เธอแอบถ่ายเอาไว้ “รอยสักรูปนกฮูก… สัญลักษณ์ของกลุ่ม ‘นกฮูก’ ที่นำโดย ‘อัลฟ่า’ ” ความคิดของเธอสับสนวุ่นวาย เธอรู้สึกเหมือนกำลังเดินอยู่ในเขาวงกตที่ไม่มีทางออก เสียงเคาะประตูห้องทำงานดังขึ้น เป็นจังหวะสั้นๆ ที่คุ้นเคย “เข้ามาได้ค่ะ” แพรวาตอบ ประตูเปิดออก เผยให้เห็นใบหน้ายิ้มแย้มของเจนนี่ เพื่อนร่วมงานของเธอ “เป็นไงบ้างแพรวา” เจนนี่ถาม “วันนี้ดูเหม่อๆ ไปนะ มีอะไรไม่สบายใจเหรอ” แพรวาพยายามฝืนยิ้ม “เปล่า ไม่มีอะไรจ้ะ แค่คิดงานนิดหน่อย” “ฉันเข้าใจ” เจนนี่นั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม “ถ้ามีอะไรอยากคุย ก็บอกฉันได้นะ” “ขอบคุณนะเจนนี่” แพรวาตอบ “เธอเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉันจริงๆ” “แน่นอนอยู่แล้ว” เจนนี่ตอบ “ว่าแต่… งานคดีคุณวิชัยเป็นยังไงบ้าง มีความคืบหน้าอะไรไหม” แพรวาลังเลเล็กน้อย เธออยากจะเล่าทุกอย่างให้เจนนี่ฟัง แต่ก็รู้ดีว่าข้อมูลบางอย่างนั้นอันตรายเกินกว่าจะเปิดเผยให้กับใครได้ “ก็… มีข้อมูลใหม่เข้ามาบ้าง” แพรวาตอบเลี่ยงๆ “แต่ยังไม่แน่ใจว่ามันจะนำไปสู่เบาะแสที่ชัดเจนหรือเปล่า” “โอ้โห น่าสนใจจัง” เจนนี่ตาเป็นประกาย “เล่าให้ฉันฟังหน่อยสิ” “มันค่อนข้างซับซ้อนนะ” แพรวาพยายามหาคำพูด “มีเรื่องของกลุ่มคนลึกลับ ที่อยู่เบื้องหลังการตายของคุณวิชัย” “กลุ่มคนลึกลับ?” เจนนี่เลิกคิ้ว “หมายถึงพวกมาเฟีย หรืออะไรทำนองนั้นเหรอ” “ประมาณนั้นแหละ” แพรวาตอบ “พวกเขามีสัญลักษณ์เฉพาะตัว และทำงานกันอย่างลับๆ” “โห ฟังดูเหมือนในหนังเลย” เจนนี่พูด “แล้วเธอได้ข้อมูลนี้มาจากไหน” แพรวาชะงักไป เธอจะบอกเจนนี่ได้อย่างไรว่าเธอได้ข้อมูลนี้มาจากมาเฟียตัวจริง ที่เป็นเจ้าพ่อค้ายาผู้มีอิทธิพล “ก็… ได้มาจากแหล่งข่าวที่เชื่อถือได้น่ะ” แพรวาโกหก “เขาเป็นคนในวงการ” “ว้าว! สุดยอดไปเลย” เจนนี่ปรบมือ “ถ้าอย่างนั้น เราก็ใกล้จะจับตัวคนร้ายได้แล้วสินะ” “ก็หวังว่าจะเป็นอย่างนั้น” แพรวากล่าว ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์ของแพรวาก็ดังขึ้น เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู เป็นเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย “ใครโทรมาเหรอ” เจนนี่ถาม “ไม่รู้ค่ะ” แพรวาตอบ “เป็นเบอร์แปลกๆ” เธอรับสาย “สวัสดีค่ะ” ปลายสายเป็นเสียงผู้ชายที่ฟังดูเรียบๆ แต่แฝงไปด้วยความเย็นชา “คุณแพรวาใช่ไหม” “ใช่ค่ะ ฉันแพรวาเองค่ะ” “ผมชื่อ ‘ไค’ ” เขาแนะนำตัว “ผมเป็น… เพื่อนของคุณวิชัย” แพรวาอึ้งไป “คุณ… คุณเป็นเพื่อนของคุณวิชัย?” “ใช่” เสียงของ ‘ไค’ ยังคงราบเรียบ “ผมได้ยินข่าวการตายของคุณวิชัยแล้ว และผมก็รู้ว่าคุณกำลังสืบสวนเรื่องนี้อยู่” “คุณ… คุณรู้ได้อย่างไรคะ” “ผมมีคนคอยจับตาดูอยู่เสมอ” ‘ไค’ ตอบ “โดยเฉพาะเรื่องที่เกี่ยวกับคุณวิชัย” “แล้ว… คุณโทรมาหาฉันทำไมคะ” แพรวาถามอย่างระแวง “ผมมีข้อมูลบางอย่างที่อาจจะเป็นประโยชน์กับคุณ” ‘ไค’ พูด “ข้อมูลเกี่ยวกับคนที่อยู่เบื้องหลังการตายของคุณวิชัย” หัวใจของแพรวาเต้นแรง เธอรู้สึกเหมือนกำลังเดินเข้าไปในกับดัก แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็ปฏิเสธข้อมูลนี้ไม่ได้ “คุณ… คุณจะให้ข้อมูลอะไรคะ” “ผมจะบอกคุณว่าใครคือ ‘อัลฟ่า’ ” ‘ไค’ พูด “และผมจะบอกคุณว่า ‘นกฮูก’ นั้น แท้จริงแล้วไม่ใช่กลุ่มคนเดียว” แพรวาอึ้งไปอีกครั้ง “ไม่ใช่กลุ่มคนเดียว?” “ใช่” ‘ไค’ ตอบ “มันเป็นเครือข่ายที่ใหญ่กว่าที่คุณคิด และ ‘อัลฟ่า’ ก็เป็นเพียงหมากตัวหนึ่งในกระดานที่ใหญ่กว่านั้น” “แล้ว… ใครคือ ‘อัลฟ่า’ ที่แท้จริงคะ” แพรวาถามอย่างกระตือรือร้น “ผมจะบอกคุณ… แต่คุณต้องมาพบผม” ‘ไค’ กล่าว “ผมไม่สะดวกที่จะพูดเรื่องนี้ผ่านโทรศัพท์” “เราจะพบกันที่ไหนคะ” “ผมจะส่งที่อยู่ให้คุณ” ‘ไค’ ตอบ “คุณมาคนเดียวเท่านั้นนะ ห้ามบอกใครเด็ดขาด” “เข้าใจค่ะ” แพรวากล่าว “แล้วเจอกันค่ะ” เธอวางสายโทรศัพท์ หัวใจของเธอเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้นและความหวาดกลัว “เกิดอะไรขึ้นแพรวา” เจนนี่ถาม เมื่อเห็นสีหน้าของเธอ “ก็… มีคนโทรมา” แพรวาตอบ “เขาบอกว่าเขารู้ว่าใครคือ ‘อัลฟ่า’ และอยากจะนัดเจอฉัน” “จริงเหรอ! สุดยอดเลย” เจนนี่กระโดดขึ้น “แล้วเธอจะไปไหม” “ไปสิ” แพรวาตอบ “แต่ฉันต้องไปคนเดียว” “ระวังตัวด้วยนะแพรวา” เจนนี่กล่าวอย่างเป็นห่วง “ฉันรู้สึกไม่ค่อยดีเลย” “ไม่ต้องห่วงฉันหรอก” แพรวายิ้มให้ “ฉันเอาตัวรอดเก่งจะตายไป” เธอเก็บกระเป๋าเอกสาร และลุกขึ้นยืน “ฉันต้องไปแล้ว” “ขอให้โชคดีนะ” เจนนี่กล่าว แพรวาเดินออกจากห้องทำงาน เธอรู้สึกได้ถึงอันตรายที่กำลังคืบคลานเข้ามา แต่เธอก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมัน