คำพูดของโซเฟียยังคงก้องอยู่ในหัวของรัญดา “เขากำลังใช้คุณ เขาไม่ได้รักคุณจริงๆ หรอก” คำพูดเหล่านั้นเหมือนน้ำเย็นที่สาดซัดเข้ามาในความรู้สึกที่กำลังก่อตัวขึ้นระหว่างเธอกับลูเซียโน่ เธอรู้สึกเหมือนถูกบีบคั้นจากทุกทิศทุกทาง ความจริงที่โซเฟียอ้างว่าเป็นสิ่งที่เธอไม่เคยคาดคิดมาก่อน มันทำให้โลกทั้งใบของเธอสั่นคลอน “คุณกำลังพูดอะไรนะคะ” รัญดาถามเสียงสั่นเครือ ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ “คุณจะมาพูดเรื่องไร้สาระอะไรตอนนี้” โซเฟียก้าวเข้ามาใกล้ขึ้นอีกนิด ใบหน้าของเธอฉายแววเวทนา “ฉันกำลังพูดถึงความจริงที่ซ่อนอยู่ รัญดา ลูเซียโน่ไม่ใช่คนที่ใสสะอาดเหมือนที่คุณคิด เขาเป็นนักธุรกิจ เป็นมาเฟีย และเขาใช้ทุกอย่างเป็นเครื่องมือ แม้กระทั่งความรู้สึก” “ไม่จริงค่ะ” รัญดาปฏิเสธเสียงแข็ง “คุณกำลังโกหก คุณกำลังพยายามจะทำลายทุกอย่าง” “ฉันทำไปเพราะหวังดี” โซเฟียกล่าว “ฉันเห็นคุณหลงเขา ฉันเห็นคุณเริ่มมีความรู้สึกให้เขา ทั้งๆ ที่เขากำลังจะพาคุณไปสู่หายนะ” “หายนะอะไรคะ” รัญดาถาม “คุณป้าคาเมเลียก็เคยเตือนดิฉันเกี่ยวกับคุณมาร์โค ท่านบอกว่าเขาอันตราย แต่ลูเซียโน่...เขาไม่เคยทำร้ายดิฉันเลย” “นั่นเพราะเขายังไม่จำเป็นต้องทำ” โซเฟียพูดเสียงเย็น “คุณยังเป็นเครื่องมือที่เขากำลังใช้งานอยู่ เขาต้องรักษาคุณไว้ให้ดีที่สุดก่อน แต่เมื่อถึงเวลาที่เขาไม่ต้องการคุณอีกต่อไป คุณจะรู้ว่าความเย็นชาของเขาเป็นอย่างไร” “คุณรู้ได้ยังไงว่าเขาจะไม่รักดิฉัน” รัญดาถามอย่างตัดพ้อ “คุณรู้จักเขาดีแค่ไหน” “ฉันรู้จักเขาดีพอ” โซเฟียตอบ “ฉันเห็นเขาเติบโตมา เห็นเขาทำทุกอย่างเพื่อให้ได้สิ่งที่เขาต้องการ เขาไม่เคยปล่อยให้เรื่องหัวใจมาขวางทางอำนาจ” “แล้วเรื่องของคุณมาร์โคที่คุณพูดถึงล่ะคะ” รัญดาพยายามเปลี่ยนประเด็น “คุณบอกว่ามันเกี่ยวกับความรักที่ถูกหักหลัง ครอบครัวที่ถูกทำลาย มันคืออะไร” โซเฟียถอนหายใจยาว “เรื่องมันซับซ้อน รัญดา มันย้อนไปถึงรุ่นพ่อแม่ของพวกเขา ลูเซียโน่และมาร์โคเคยเป็นเพื่อนสนิทกันมาก แต่แล้วก็มีเรื่องบางอย่างเกิดขึ้น ความขัดแย้งทางธุรกิจมันเป็นเพียงส่วนเล็กๆ ของปัญหาทั้งหมด” “เรื่องอะไรคะ” รัญดากระตุ้น “บอกดิฉันมาเถอะค่ะ” “มันเกี่ยวกับผู้หญิงคนหนึ่ง” โซเฟียกล่าวเสียงเบา “ผู้หญิงที่ทั้งคู่รัก และผู้หญิงคนนั้นเลือกมาร์โค แต่ลูเซียโน่ไม่ยอมรับความพ่ายแพ้ เขาใช้อิทธิพลของเขา... ทำลายทุกอย่างที่มาร์โคมี ทั้งธุรกิจ ครอบครัว และคนที่เขารัก” รัญดาอ้าปากค้าง เธอพยายามประมวลผลข้อมูลที่โซเฟียเพิ่งจะป้อนเข้ามา “คุณหมายความว่า...ลูเซียโน่เป็นต้นเหตุที่ทำให้ครอบครัวคุณมาร์โคพังเหรอคะ” “ไม่ใช่แค่พัง แต่ถูกทำลายจนไม่เหลือชิ้นดี” โซเฟียยืนยัน “มาร์โคสูญเสียทุกอย่าง เขาต้องติดคุกนานหลายปีเพราะแผนการของลูเซียโน่ ความแค้นที่เขามีมันไม่ใช่เรื่องเล็กๆ น้อยๆ เลยนะ รัญดา” “แต่ลูเซียโน่บอกว่าเขาพยายามจะปกป้องดิฉัน” รัญดาพูดเสียงแผ่วเบา “เขาบอกว่าเขาไม่อยากให้ดิฉันตกอยู่ในอันตราย” “เขาอาจจะพูดแบบนั้น” โซเฟียยิ้มอย่างขมขื่น “แต่คุณต้องถามตัวเองว่า เขาปกป้องคุณจริงๆ หรือกำลังใช้คุณเป็นเกราะป้องกันตัวเองจากมาร์โคต่างหาก” “เกราะป้องกัน?” รัญดาทวนคำ “หมายความว่ายังไง” “คุณคือสิ่งที่ลูเซียโน่ใช้เพื่อยั่วยุและควบคุมมาร์โค” โซเฟียอธิบาย “เขารู้ว่ามาร์โคมีอดีตที่เจ็บปวดกับเรื่องผู้หญิง และเขาก็รู้ว่ามาร์โคกำลังจับตาดูคุณอยู่ การที่ลูเซียโน่ใกล้ชิดกับคุณ ทำให้มาร์โครู้สึกไม่ปลอดภัย และอาจจะประมาท” “แล้วถ้าดิฉันตกอยู่ในอันตรายจริงๆ ล่ะคะ” รัญดาถามอย่างหวาดหวั่น “คุณเองก็บอกว่าคุณมาร์โคอันตราย” “อันตรายของมาร์โคคือความแค้นที่เกิดจากความอยุติธรรม” โซเฟียกล่าว “แต่ความอันตรายของลูเซียโน่คือความเย็นชาที่พร้อมจะเหยียบย่ำทุกคนเพื่ออำนาจของตัวเอง คุณต้องเลือกให้ดี รัญดา ว่าคุณจะเชื่อใคร” โซเฟียเดินจากไป ทิ้งให้รัญดายืนอยู่เพียงลำพังท่ามกลางความสับสนและความหวาดกลัว เธอหันกลับไปมองทางที่ลูเซียโน่ออกไปเมื่อเช้านี้ ภาพใบหน้าอันเคร่งขรึมและแววตาที่ลึกล้ำของเขากลับมาปรากฏขึ้นอีกครั้ง เธอเคยคิดว่าเธอเริ่มเข้าใจเขาแล้ว แต่ตอนนี้ เธอกลับไม่แน่ใจอะไรอีกเลย