หลังจากวันนั้น รัญดาใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการสืบหาข้อมูลเกี่ยวกับมาร์โค เธอพบว่าเขามีเครือข่ายที่กว้างขวาง และมีส่วนเกี่ยวข้องกับธุรกิจที่ผิดกฎหมายหลายอย่าง ความลับที่ค่อยๆ ถูกเปิดเผย ทำให้เธอเห็นภาพความอันตรายที่ครอบครัวของเธอกำลังเผชิญอยู่ ในขณะเดียวกัน ลูเซียโน่ก็ไม่หยุดนิ่ง เขาใช้ทีมงานที่ไว้ใจได้ในการติดตามความเคลื่อนไหวของมาร์โค และพยายามหาทางหยุดยั้งแผนการร้ายของเขา วันหนึ่ง ขณะที่รัญดากำลังนั่งทำงานอยู่ในห้องทำงานของลูเซียโน่ เธอก็ได้รับโทรศัพท์ “สวัสดีค่ะ” รัญดาตอบรับสาย “รัญดา” เสียงที่ปลายสายฟังดูอ่อนแรงและสั่นเครือ “นี่ฉันเอง โซเฟีย” รัญดาตกใจเล็กน้อย เธอไม่คิดว่าโซเฟียจะติดต่อมา “โซเฟีย” เธอพูดเสียงเบา “ฉัน...ฉันต้องการความช่วยเหลือ” โซเฟียกล่าว “ฉันรู้ว่าเธอคงโกรธฉัน แต่ตอนนี้ฉันไม่มีทางเลือกแล้ว” “เธอต้องการอะไร” รัญดาถาม พยายามควบคุมน้ำเสียงไม่ให้ออกอาการประหลาดใจ “ฉัน...ฉันรู้บางอย่างเกี่ยวกับมาร์โค” โซเฟียพูดเสียงสั่น “ฉันรู้ว่าเขากำลังจะทำอะไรบางอย่างที่อันตรายมาก” “อันตรายแค่ไหน” รัญดาถาม พยายามเก็บงำความรู้สึกตื่นเต้น “เขา...เขากำลังจะทำร้ายครอบครัวของคุณ” โซเฟียกล่าว “เขาต้องการแก้แค้น” “แก้แค้นใคร” “แก้แค้น...คุณลูเซียโน่” โซเฟียกระซิบ “เขาคิดว่าคุณลูเซียโน่เป็นคนทำให้พ่อเขาต้อง...เสียใจ” “พ่อของเขาเสียใจ?” รัญดาทวนคำ “หมายถึงใคร” “พ่อของมาร์โค” โซเฟียตอบ “ที่เสียชีวิตไปเมื่อหลายปีก่อน” “แล้วมาร์โคจะทำอะไร” รัญดาถามอย่างเร่งรีบ “ฉันไม่รู้รายละเอียดทั้งหมด” โซเฟียกล่าว “แต่ฉันรู้ว่ามันเป็นเรื่องใหญ่ และจะส่งผลกระทบต่อคุณทุกคน” “แล้วเธอจะช่วยเราได้ยังไง” รัญดาถาม “ฉัน...ฉันอยากจะบอกคุณทุกอย่าง” โซเฟียกล่าว “แต่ฉันกลัว” “กลัวใคร” “กลัวมาร์โค” โซเฟียตอบ “เขา...เขาข่มขู่ฉัน” รัญดาเงียบไปครู่หนึ่ง เธอพยายามประมวลผลข้อมูลที่ได้รับ โซเฟียดูเหมือนจะตกอยู่ในอันตรายจริงๆ “เธออยู่ที่ไหน” รัญดาถาม “ฉัน...ฉันอยู่ที่เก่า” โซเฟียตอบ “แต่ฉันไม่รู้ว่าฉันจะอยู่ที่นี่ได้อีกนานแค่ไหน” “เธอต้องหนีออกมา” รัญดาบอก “บอกที่อยู่เธอมา ฉันจะให้คนไปรับ” “ไม่ได้” โซเฟียปฏิเสธ “ถ้าฉันหนีออกมา มาร์โคจะรู้” “แล้วเธอจะทำยังไง” รัญดาถามอย่างสิ้นหวัง “ฉัน...ฉันจะพยายามหาทางติดต่อคุณอีกครั้ง” โซเฟียกล่าว “แต่ถ้าฉันหายไป...โปรดจำไว้ว่ามาร์โคคืออันตราย” “โซเฟีย!” รัญดาตะโกนเรียก แต่สายก็ถูกตัดไปแล้ว รัญดารู้สึกใจหายวาบ เธอวางโทรศัพท์ลงอย่างช้าๆ คำพูดของโซเฟียยังคงก้องอยู่ในหูของเธอ “มาร์โคกำลังจะทำร้ายครอบครัวของเรา” เธอรีบวิ่งไปหาลูเซียโน่ที่กำลังจะออกไปข้างนอก “คุณลูเซียโน่คะ” รัญดาเรียกเสียงดัง ลูเซียโน่หันมามอง “มีอะไรเหรอ รัญดา” “โซเฟียโทรมาค่ะ” รัญดาบอก “เธอ...เธอพูดว่ามาร์โคกำลังจะทำร้ายเรา” ลูเซียโน่หน้าเครียดขึ้นทันที “เธอว่ายังไงนะ” “เธอพูดว่ามาร์โคต้องการแก้แค้นคุณค่ะ” รัญดาเล่า “และเขากำลังจะทำอะไรบางอย่างที่อันตราย” “โซเฟียอยู่ที่ไหน” ลูเซียโน่ถามเสียงเข้ม “เธอไม่ยอมบอกค่ะ” รัญดาตอบ “เธอว่าเธออยู่ ‘ที่เก่า’ และเธอก็กลัวมาร์โค” ลูเซียโน่เงียบไปครู่หนึ่ง เขาเดินไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา “ฉันจะให้ทีมงานของฉันตามหาโซเฟีย” เขาบอก “และฉันจะให้คนของเราเพิ่มการรักษาความปลอดภัยรอบคฤหาสน์” “แล้วเรื่องที่มาร์โคจะทำล่ะคะ” รัญดาถาม “ฉันจะหาทางหยุดมัน” ลูเซียโน่ตอบ “ฉันจะไม่ยอมให้เขาทำร้ายใครในครอบครัวของเรา” “ดิฉันเป็นห่วงโซเฟียค่ะ” รัญดาบอก “ฉันรู้” ลูเซียโน่จับมือเธอ “แต่ตอนนี้เราต้องทำในสิ่งที่เราทำได้ก่อน” ลูเซียโน่เดินออกไป รัญดาจึงรีบโทรหาบุคคลที่เธอไว้ใจที่สุด เพื่อขอความช่วยเหลือในการสืบหาข้อมูลเกี่ยวกับมาร์โคเพิ่มเติม “ฉันต้องการข้อมูลเกี่ยวกับแผนการของมาร์โค” รัญดาบอก “และฉันต้องการรู้ว่าเขากำลังจะทำอะไร” “เราจะพยายามอย่างเต็มที่ครับ” เสียงจากปลายสายตอบรับ รัญดานั่งลงบนโซฟา เธอรู้สึกถึงความกดดันที่เพิ่มสูงขึ้น เธอรู้ว่าการต่อสู้ครั้งนี้กำลังจะเข้าสู่บทสรุป และมันอาจจะเต็มไปด้วยอันตรายที่ไม่คาดคิด