บรรยากาศในห้องลับใต้ดินกลับมามีความเคลื่อนไหวอีกครั้ง หลังจากที่เอมิกาตกลงที่จะร่วมมือกับธาม แผนการที่ซับซ้อนและเต็มไปด้วยความเสี่ยงกำลังจะถูกจุดประกายขึ้น "เราจะเริ่มจากตรงไหน" เอมิกาถาม ขณะที่เธอยืนอยู่ข้างธาม จ้องมองไปยังแผนที่เมืองที่กางอยู่บนโต๊ะ "ภาคิน… ตอนนี้เขากำลังระแวง" ธามกล่าว "เขาอาจจะกำลังสงสัยว่า… เราทั้งสองคน… รู้ความจริงบางอย่าง… หรืออาจจะกำลังสงสัยว่า… เรากำลังวางแผนอะไรบางอย่างอยู่" "แล้วเราจะใช้ประโยชน์จากความระแวงนั้นได้อย่างไร" เอมิกาถาม "เราจะทำให้เขาเชื่อว่า… ความจริงที่เขาพยายามปกปิด… มันกำลังจะถูกเปิดเผย" ธามตอบ "เราจะสร้างข่าวลือ… ปล่อยข้อมูลบางส่วน… ให้รั่วไหลออกไป… เพื่อกดดันเขา" "ข่าวลือแบบไหน" "ข่าวลือเกี่ยวกับการทุจริต… การคอรัปชัน… การฟอกเงิน… ที่เกี่ยวข้องกับกลุ่มของเขา… เราจะทำให้เขากลัวว่า… กำลังจะมีใครบางคน… นำหลักฐานทั้งหมดไปมอบให้กับเจ้าหน้าที่" ธามอธิบาย "แล้ว… เรามีหลักฐานมากพอที่จะทำให้เขาเชื่ออย่างนั้นหรือ" เอมิกาถาม "เรามีหลักฐาน… เพียงพอที่จะสร้างความสงสัย… และความหวาดกลัว… ให้กับเขา" ธามกล่าว "ส่วนเรื่องที่ซับซ้อนกว่านั้น… เราจะใช้มัน… เป็นหมากเด็ด… ในภายหลัง" "แล้ว… ใครจะเป็นคนปล่อยข่าวลือพวกนั้น" "นั่นคือส่วนที่คุณจะต้องเข้ามามีบทบาท" ธามหันมามองเอมิกา "คุณคือคนที่… ภาคิน… ยังคงไว้ใจ… คุณคือคนที่… สามารถเข้าถึงตัวเขาได้… โดยที่เขาไม่สงสัย" เอมิกาขมวดคิ้ว "คุณอยากให้ฉัน… กลับไปหาเขาอย่างนั้นหรือ" "ใช่" ธามตอบ "แต่ไม่ใช่ในฐานะ… แพทย์หญิงผู้เย็นชา… ที่เคยรักษาเขา… คุณจะต้องกลับไปในฐานะ… ผู้หญิงที่อ่อนแอ… ที่กำลังตกอยู่ในอันตราย… และต้องการความช่วยเหลือจากเขา" "แต่… ฉัน… ฉันไม่คิดว่าฉันจะทำได้" เอมิกากล่าว "การต้องเผชิญหน้ากับเขา… การต้องแกล้งทำเป็น… อ่อนแอ… มัน… มันยากเกินไป" "ผมรู้ว่ามันยาก" ธามกล่าว "แต่คุณต้องทำ… เพื่อพ่อแม่ของคุณ… เพื่อความยุติธรรม… และเพื่อ… เพื่อที่เราจะสามารถ… จบเรื่องนี้ได้" เขาเดินเข้าไปใกล้เอมิกา วางมือลงบนบ่าของเธอ "ผมจะอยู่เคียงข้างคุณ… ตลอดเวลา… คุณไม่ต้องกลัว… เราจะทำทุกอย่าง… เพื่อให้คุณปลอดภัย" เอมิกาหลับตาลง เธอพยายามสูดลมหายใจลึกๆ พยายามข่มความรู้สึกหวาดกลัวและขยะแขยงที่ผุดขึ้นมาในใจ "ฉัน… ฉันจะพยายาม" "ดีมาก" ธามยิ้ม "ตอนนี้… เรามาวางแผนกัน… ว่าคุณจะเข้าหาเขา… ในรูปแบบไหน… และจะพูดอะไร… เพื่อให้เขา… เชื่อใจคุณ" ทั้งสองคนใช้เวลาหลายชั่วโมงในการวางแผนอย่างละเอียด ทุกคำพูด ทุกการกระทำ ถูกพิจารณาอย่างรอบคอบ เพื่อให้แผนการนี้ประสบความสำเร็จ "คุณจะต้องทำให้เขาเชื่อว่า… คุณกำลังถูกใครบางคน… ตามล่า" ธามกล่าว "คุณจะต้องบอกเขาว่า… คุณได้รับอันตราย… และคุณต้องการความคุ้มครองจากเขา" "แล้ว… ถ้าเขาถามถึง… เอกสารพวกนั้นล่ะ" เอมิกาถาม "คุณจะต้องปฏิเสธ… อย่างสิ้นเชิง" ธามกล่าว "คุณจะต้องบอกว่า… คุณไม่รู้เรื่องอะไรเลย… คุณแค่รู้สึกว่า… มีคนกำลังจะทำร้ายคุณ… และเขาคือคนเดียว… ที่คุณไว้ใจ… ที่จะช่วยคุณได้" "แล้ว… ถ้าเขาพยายามจะ… " เอมิกาหยุดพูด เธอไม่กล้าที่จะเอ่ยคำนั้นออกมา "ผมจะเตรียมการไว้แล้ว" ธามกล่าว "เมื่อคุณส่งสัญญาณ… ทีมของเราจะเข้าช่วยเหลือทันที… คุณไม่ต้องกังวลเรื่องนั้น" เอมิกามองหน้าธาม เธอเห็นความมุ่งมั่นและจริงใจในแววตาของเขา มันทำให้เธอรู้สึกอุ่นใจขึ้นมาบ้าง "ฉัน… ฉันหวังว่า… แผนการนี้… จะได้ผล" "มันจะได้ผล" ธามยืนยัน "เราจะทำให้ภาคิน… ติดกับดัก… ที่เราวางไว้" วันต่อมา… เอมิกาได้พบกับภาคินอีกครั้งที่คฤหาสน์ของเขา เธอสวมชุดเรียบง่าย แต่ดูดีเกินกว่าจะเป็นคนธรรมดาทั่วไป ใบหน้าของเธอซีดเซียว แต่แววตาฉายชัดถึงความตื่นตระหนก "คุณภาคินคะ" เธอเอ่ยทักทายเสียงสั่นเครือ ภาคินหันมามองเธอ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความสงสัย แต่ก็มีความยินดีที่ได้เห็นเธออีกครั้ง "คุณหมอเอมิกา… มาที่นี่ได้อย่างไร… ผมนึกว่าคุณจะ… ไม่มาหาผมอีกแล้วเสียอีก" "ฉัน… ฉันมีเรื่อง… สำคัญมาก… ที่จะมาบอกคุณค่ะ" เอมิกากล่าว เธอพยายามควบคุมเสียงไม่ให้สั่น แต่ก็ทำได้ยาก "เรื่องสำคัญอะไร" ภาคินถาม เขาก้าวเข้ามาใกล้เธอมากขึ้น "มีอะไรผิดปกติหรือเปล่า" "ฉัน… ฉันรู้สึกเหมือน… มีคนกำลังตามล่าฉันอยู่ค่ะ" เอมิกากล่าว เธอแสร้งทำเป็นน้ำตาคลอ "ฉันไม่รู้ว่าใคร… แต่ฉันรู้สึกได้… ว่าฉันตกอยู่ในอันตราย" ภาคินมองเธออย่างพิจารณา "คุณแน่ใจหรือ" "ค่ะ" เอมิกาพยักหน้า "ฉัน… ฉันไม่รู้จะหันหน้าไปหาใคร… นอกจากคุณ… คุณคือคนเดียว… ที่ฉันไว้ใจ… ที่จะช่วยฉันได้" คำพูดนั้นทำให้ภาคินยิ้มอย่างมุมปาก "คุณหมอ… คุณกำลังทำให้ผม… รู้สึกดีใจนะ" "แต่… ฉันกลัวจริงๆ ค่ะ" เอมิกากล่าว "ฉันรู้สึกเหมือน… ถ้าฉันไม่ได้รับความช่วยเหลือ… ฉันอาจจะ… " เธอพูดไม่จบประโยค ปล่อยให้น้ำตาไหลลงมาอย่างแสร้งทำ ภาคินก้าวเข้ามาใกล้เธออีกครั้ง วางมือลงบนไหล่ของเธอ "ไม่ต้องกลัว… ผมจะปกป้องคุณเอง… ผมจะไม่ยอมให้ใคร… มาทำร้ายคุณได้" เอมิกามองหน้าเขา เธอเห็นแววตาที่เปลี่ยนไป… แววตาที่เต็มไปด้วยความปรารถนา… และความเจ้าเล่ห์… ที่เธอเคยรู้จักดี… หัวใจของเธอเต้นแรง… แต่ครั้งนี้… มันไม่ใช่เพราะความรัก… แต่เป็นเพราะความกลัว… และความหวัง… ว่าแผนการนี้… จะประสบความสำเร็จ… และเธอ… จะได้แก้แค้น… ให้กับพ่อแม่ของเธอ… และทุกคนที่ต้องตกเป็นเหยื่อ… ของมาเฟียอย่างเขา…