เอมิกาเดินตรงไปยังห้องเก็บเอกสารของโรงพยาบาลอย่างรวดเร็ว หัวใจของเธอเต้นแรงด้วยความกังวล เธอต้องการจะตรวจสอบข้อมูลบางอย่างเกี่ยวกับคดีเก่าๆ ที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจของครอบครัวเธอเมื่อหลายปีก่อน เธอใช้เวลาหลายชั่วโมงในการค้นหาเอกสารเก่าที่ถูกเก็บไว้ในห้องที่เต็มไปด้วยฝุ่น และในที่สุด เธอก็พบแฟ้มเอกสารที่ชื่อว่า ‘คดีล้มละลาย’ เมื่อเปิดอ่าน เธอพบว่ามีข้อมูลบางอย่างที่เธอไม่เคยรู้มาก่อนเกี่ยวกับคู่แข่งทางธุรกิจของพ่อ เธอพบว่ามีกลุ่มอิทธิพลบางกลุ่มเข้ามาเกี่ยวข้องกับการล้มละลายของบริษัทพ่อเธออย่างลับๆ และชื่อหนึ่งที่ปรากฏซ้ำๆ ในเอกสารเหล่านั้น คือชื่อของ ‘มาเฟียไร้ใจ’ ภาพในอดีตผุดขึ้นมาอีกครั้ง ความทรงจำที่เธอพยายามจะลืมเลือน ความทรงจำในคืนที่พ่อของเธอถูกจับกุม ข้อหาฉ้อโกง และการล้มละลายของบริษัทอย่างไม่คาดฝัน “เป็นไปไม่ได้” เธอพึมพำ “ธาม... เขาไม่มีทางทำแบบนั้น” แต่หลักฐานในมือกลับชี้ชัดไปที่เขา เธอจำได้ว่าตอนที่พ่อของเธอมีปัญหา ธามเป็นคนที่เข้ามาปลอบโยนเธอ เป็นคนที่บอกว่าจะช่วยเธอ แต่สุดท้ายเขากลับหายไป “เขา... เขาเป็นคนทำลายครอบครัวฉันจริงๆ หรือ” น้ำตาเริ่มคลอเบ้า เธอรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังพังทลายลงอีกครั้ง ความเจ็บปวด ความแค้นที่เคยคิดว่าจะดับไปแล้ว บัดนี้กลับลุกโชนขึ้นมาอย่างรุนแรง เย็นวันนั้น เอมิกากลับไปที่คฤหาสน์ของธามอีกครั้ง เธอต้องหาคำตอบให้ได้ “ฉันขอดูผลตรวจเลือดของนายท่านค่ะ” เอมิกาบอกเดชาเมื่อเขามาเปิดประตู เดชาขมวดคิ้วเล็กน้อย “เมื่อเช้าคุณหมอก็ตรวจไปแล้วนี่ครับ” “ฉันอยากจะตรวจละเอียดกว่านี้” เอมิกากล่าวเสียงหนักแน่น “มีอะไรบางอย่างที่ฉันสงสัย” เดชายังคงลังเล แต่เมื่อเห็นความมุ่งมั่นในแววตาของเอมิกา เขาก็จำต้องยอม “ก็ได้ครับ แต่อย่าให้นายท่านรู้” เอมิกาพยักหน้า เธอเดินตรงไปยังห้องของธามอย่างรวดเร็ว และพบว่าเขากำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่บนเตียง “ผลตรวจเลือดของคุณเสร็จแล้วค่ะ” เอมิกาบอก พลางยื่นหลอดเลือดที่บรรจุเลือดของธามให้เดชา “คุณแน่ใจนะว่าต้องการตรวจ” ธามถามเสียงเรียบ “ฉันต้องการความมั่นใจ” เอมิกาตอบ เดชาเดินออกไปพร้อมกับหลอดเลือด ก่อนจะกลับมาพร้อมกับผลการตรวจ “เป็นอย่างไรบ้าง” ธามถาม เอมิกาอ่านผลอย่างละเอียด ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเมื่อเห็นบางอย่าง “มียาบางชนิดตกค้างอยู่ในเลือดของคุณ” เธอพูดเสียงสั่น “ยาอะไร” ธามถาม “ฉันไม่แน่ใจ” เอมิกากล่าว “แต่เป็นยาที่ทำให้มึนงง และอาจมีผลต่อระบบประสาท” ธามมองเธออย่างประหลาดใจ “ผมไม่เคยทานยาอะไรแบบนั้น” “คุณแน่ใจเหรอคะ” เอมิกาถาม “เมื่อคืนคุณบอกว่าคุณแค่หกล้ม แต่รอยฟกช้ำที่มุมปากของคุณ...” ธามเงียบไป เขาหลบสายตาของเธอ “มีใครทำร้ายคุณหรือเปล่าคะ” เอมิกาถาม พลางก้าวเข้าไปใกล้ “บอกฉันสิ” ธามมองเธอ แววตาของเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวด “ผม... ไม่อยากพูดถึงเรื่องนั้น” “แต่คุณต้องพูด!” เอมิกาตะคอก “ฉันเป็นหมอของคุณ!” “คุณเคยเป็นมากกว่านั้น” ธามพูดเบาๆ คำพูดนั้นทำให้เอมิกาชะงัก “คุณหมายความว่ายังไง” “ผมรู้ว่าคุณกำลังสงสัยอะไร” ธามกล่าว “เรื่องธุรกิจของพ่อคุณ” เอมิกาตกใจ “คุณรู้ได้ยังไง” “ผมรู้ทุกอย่าง” ธามตอบ “ผมรู้ว่าคุณกำลังคิดว่าผมเป็นคนทำลายครอบครัวคุณ” “แล้วคุณใช่ไหม!” เอมิกาตะคอก น้ำตาไหลอาบแก้ม “คุณทำลายทุกอย่างของฉัน!” ธามมองเธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเศร้า “ผมไม่ได้ทำ” “แล้วใคร!” เอมิกาถาม “ถ้าไม่ใช่คุณ แล้วใคร!” “บางที... เรื่องมันอาจจะซับซ้อนกว่าที่คุณคิด” ธามกล่าว “บางที... คนที่คุณไว้ใจที่สุด อาจจะเป็นคนที่คุณต้องสงสัย” คำพูดของธามทำให้เอมิกาสับสนยิ่งกว่าเดิม เธอไม่เข้าใจว่าเขากำลังหมายถึงใคร และทำไมเขาถึงพูดแบบนั้น “คุณกำลังพูดถึงใคร” เอมิกาถาม ธามเงียบไป เขาหลบสายตาของเธออีกครั้ง ราวกับกำลังต่อสู้กับอดีตที่ตามหลอกหลอน “ผม... ไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้” เขาพูดเสียงแผ่ว “อย่างน้อยก็ตอนนี้” เอมิกามองเขาอย่างเจ็บปวด เธอรู้ว่าเธอไม่มีทางได้คำตอบจากเขาในตอนนี้แน่ๆ แต่อย่างน้อย เธอก็รู้แล้วว่าธามไม่ได้เป็นคนทำลายครอบครัวเธอจริงๆ หรือนี่คือโอกาสที่เธอจะได้รู้ความจริง และล้างมลทินให้กับชื่อเสียงของครอบครัวเธอ?