เวลาหลายปีที่ผ่านไป ได้พัดพาเอาความทรงจำอันเจ็บปวดหลายอย่างให้เลือนรางลงไป เหลือเพียงบทเรียนอันล้ำค่าที่หล่อหลอมให้เอมิกากลายเป็นผู้หญิงที่แข็งแกร่ง เปี่ยมไปด้วยเมตตา และมีมุมมองต่อชีวิตที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น เธอใช้ชีวิตอย่างมีความสุขกับการทำงาน การช่วยเหลือผู้อื่น และการสร้างสรรค์สิ่งดีๆ ให้กับสังคม วันหนึ่ง ขณะที่เธอกำลังเตรียมตัวสำหรับการประชุมสำคัญเกี่ยวกับโครงการช่วยเหลือเด็กกำพร้าในต่างจังหวัด เธอก็ได้รับโทรศัพท์จากโรงพยาบาล "คุณหมอเอมิกาคะ มีเคสฉุกเฉินค่ะ คนไข้มีอาการปวดหน้าอกรุนแรง ชีพจรเต้นผิดปกติ สัญญาณชีพไม่คงที่ค่ะ" เอมิกาตอบรับทันที "ผมกำลังไปครับ" เธอรีบแต่งกายด้วยชุดกาวน์สีขาว และมุ่งหน้าไปยังห้องฉุกเฉินทันที เมื่อไปถึง เธอก็เห็นทีมแพทย์กำลังเร่งมือช่วยชีวิตคนไข้ชายสูงอายุคนหนึ่ง ใบหน้าซีดเซียว ดวงตาเบิกกว้างอย่างหวาดกลัว "เป็นไงบ้างคะ" เอมิกาถามหัวหน้าทีมแพทย์ "อาการหนักครับคุณหมอ เรากำลังพยายามประคับประคองอยู่ครับ" เอมิกาเดินเข้าไปใกล้ สัมผัสชีพจรของผู้ป่วยอย่างรวดเร็ว เธอประเมินสถานการณ์ และเริ่มสั่งการด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นและเยือกเย็น "เตรียมยาอะดรีนาลีนและยาละลายลิ่มเลือดให้พร้อมค่ะ เราต้องรีบให้ยาเพื่อลดภาวะหัวใจขาดเลือด" ทีมแพทย์ทุกคนปฏิบัติตามคำสั่งอย่างรวดเร็ว เอมิกาเองก็ลงมือช่วยเหลืออย่างเต็มที่ เธอไม่ปล่อยให้ความเหนื่อยล้า หรือความกังวลใดๆ มาบั่นทอนสมาธิของเธอได้ หลังจากผ่านไปกว่าหนึ่งชั่วโมง สถานการณ์ก็เริ่มคงที่ สัญญาณชีพของผู้ป่วยเริ่มดีขึ้น ความดันโลหิตกลับมาเป็นปกติ หัวใจเต้นเป็นจังหวะสม่ำเสมอ "คุณหมอครับ… โล่งอกไปทีครับ… คิดว่า… จะ… เสีย… คนไข้… แล้ว… ซะ… อีก" หัวหน้าทีมแพทย์ถอนหายใจด้วยความโล่งอก เอมิกาพยักหน้า "เตรียมนำผู้ป่วยเข้าห้องไอซียูครับ เราต้องเฝ้าสังเกตอาการอย่างใกล้ชิด" หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจในห้องฉุกเฉิน เอมิกาก็กลับมาที่ห้องทำงานของเธอ เธอรู้สึกเหนื่อยอ่อนเล็กน้อย แต่ก็มีความพึงพอใจในผลงานของตนเอง "คุณหมอคะ… คนไข้… คนนั้น… เขา… เป็น… ใคร… เหรอคะ" พยาบาลสาวถามด้วยความสงสัย เอมิกาหยุดชะงักไปเล็กน้อย "เขา… เป็น… นักธุรกิจ… ค่ะ… ชื่อ… คุณ… วัฒนา" "อ๋อ… ค่ะ" พยาบาลสาวพยักหน้า "เขา… ดู… ร่ำรวย… ดี… นะคะ" เอมิกาไม่ได้เอ่ยอะไรต่อ เธอรู้ว่าความรวยไม่ได้เป็นเครื่องการันตีถึงสุขภาพที่ดีเสมอไป วันรุ่งขึ้น ขณะที่เอมิกากำลังอ่านรายงานทางการแพทย์ของคนไข้ คุณวัฒนา เธอก็พบข้อมูลบางอย่างที่น่าสนใจ "น่าประหลาดใจ… เขา… เป็น… โรคหัวใจ… มา… นาน… แล้ว… แต่… ทำไม… เพิ่ง… จะ… มี… อาการ… รุนแรง… ขนาดนี้… ได้" เธอพึมพำกับตัวเอง เธอตัดสินใจที่จะสืบค้นข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับประวัติทางการแพทย์ของคุณวัฒนา เธอใช้เวลาหลายชั่วโมงในการค้นหาข้อมูลในฐานข้อมูลของโรงพยาบาล และในที่สุด เธอก็พบสิ่งที่เธอตามหา แฟ้มประวัติทางการแพทย์ของคุณวัฒนา ระบุว่าเขาเคยมีประวัติการรักษาโรคหัวใจที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่งเมื่อหลายปีก่อน และในแฟ้มนั้น ยังมีชื่อแพทย์ผู้ทำการรักษาอยู่ด้วย เมื่อเอมิกาเห็นชื่อแพทย์คนนั้น หัวใจของเธอก็แทบจะหยุดเต้น "ดร. ภาคิน… " เธอเอ่ยชื่อนั้นออกมาเบาๆ ความรู้สึกที่เธอคิดว่าได้ลบล้างไปจนหมดสิ้นแล้ว กลับปะทุขึ้นมาอีกครั้งอย่างรุนแรง ความทรงจำในอดีตหวนกลับมา ภาพของภาคินในมาดของมาเฟียผู้เหี้ยมโหด ภาพของเขาในชุดกาวน์ของแพทย์ที่เธอเคยเห็นในโรงพยาบาลแห่งนั้น "นี่… มัน… เป็น… ไป… ได้… อย่างไร… กัน" เธอถามตัวเองด้วยความสับสน เธอจำได้ว่าภาคินเคยบอกเธอว่าเขาต้องการเริ่มต้นชีวิตใหม่ เขาบอกว่าเขาไปเป็นครูสอนหนังสือในที่ห่างไกล "เขา… กลับ… มา… เป็น… หมอ… อีก… ครั้ง… แล้ว… เหรอ" เอมิการู้สึกราวกับโลกทั้งใบกำลังหมุนคว้าง เธอไม่แน่ใจว่าควรจะรู้สึกอย่างไรกับเรื่องนี้ดี ความโกรธแค้น ความเสียใจ ความสับสน ความผิดหวัง หรือแม้กระทั่งความดีใจเล็กๆ ที่เขาได้กลับมาทำอาชีพที่เขารัก เธอตัดสินใจที่จะหาคำตอบด้วยตัวเอง เธอติดต่อไปยังโรงพยาบาลที่ระบุในแฟ้มประวัติของคุณวัฒนา และขอข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับประวัติการรักษาของเขา หลังจากรอคอยอยู่ไม่นาน เธอก็ได้รับคำตอบ "คุณหมอครับ… จากข้อมูลที่เรารวบรวมได้… พบว่า… ดร. ภาคิน… เคย… ทำงาน… ที่นี่… จริงครับ… แต่… เขา… ได้… ลาออก… ไป… เมื่อ… สอง… ปี… ที่แล้ว… ครับ… หลังจาก… นั้น… เรา… ก็… ไม่… ได้… รับ… ข่าว… จาก… เขา… อีก… เลย… ครับ" คำตอบนั้นยิ่งทำให้เอมิกาสับสนมากขึ้น "แล้ว… ใคร… คือ… คน… ที่… รักษา… คุณ… วัฒนา… กัน… แน่" เธอเริ่มสงสัยว่าอาจจะมีใครบางคนแอบอ้างเป็นภาคินหรือไม่ หรือว่าภาคินได้เปลี่ยนชื่อ และกลับมาทำงานในวงการแพทย์อย่างลับๆ เธอรู้ดีว่าการค้นหาความจริงเรื่องนี้ อาจจะพาเธอกลับไปสู่โลกที่เธอพยายามจะหลีกหนีมาตลอด แต่ในขณะเดียวกัน ความสงสัยใคร่รู้ และความปรารถนาที่จะเข้าใจทุกสิ่งทุกอย่างให้กระจ่าง ก็ดึงดูดเธอเข้าไป เธอรู้ดีว่าการตัดสินใจของเธอในครั้งนี้ อาจจะส่งผลกระทบต่อชีวิตของเธออย่างใหญ่หลวง ม่านแห่งกาลเวลาที่ปิดกั้นเรื่องราวในอดีต กำลังจะถูกเปิดออกอีกครั้ง และเอมิกาก็ไม่แน่ใจว่า เธอพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับความจริงที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังม่านนั้นหรือไม่ เธอสูดหายใจลึกๆ พยายามรวบรวมสติ "ไม่ว่า… ความจริง… จะ… เป็น… อย่างไร… ฉัน… จะ… ต้อง… รู้… ให้… ได้" เธอกล่าวกับตัวเองเสียงหนักแน่น การเดินทางเพื่อค้นหาความจริงครั้งใหม่ กำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว และครั้งนี้ มันอาจจะนำพาเธอไปสู่จุดที่คาดไม่ถึง