อรณิชาเดินออกจากคฤหาสน์หรูของอเล็กซานเดอร์ ลี ด้วยหัวใจที่เต้นรัวราวกับจะหลุดออกมานอกอก แสงแดดยามบ่ายสาดส่องลงมา แต่กลับไม่สามารถขับไล่ความเย็นเยียบที่เกาะกุมจิตใจของเธอไปได้ ข้อเสนอของอเล็กซานเดอร์ยังคงดังก้องอยู่ในหู ราวกับเสียงกระซิบจากปีศาจร้ายที่ล่อลวงให้เธอตกสู่ห้วงเหวแห่งอันตราย ตลอดทางกลับบริษัท เธอพยายามคิดทบทวนสถานการณ์ทั้งหมด เจริญทรัพย์ กรุ๊ป กำลังจะล้มละลายอย่างแน่นอน หากไม่มีใครเข้ามาช่วยเหลือ เจ้าหนี้กำลังไล่บี้ทุกทิศทาง นักลงทุนถอนตัวไปทีละคน ความหวังสุดท้ายของเธอคือการเจรจาต่อรองกับอเล็กซานเดอร์ ลี แต่ใครจะไปคิดว่าเขาจะยื่นข้อเสนอที่ทั้งน่าสนใจและน่าหวาดหวั่นถึงเพียงนี้ “คุณเอมี่คะ” เสียงเรียกของ ‘รินดา’ เลขาสาวคนสนิทดังขึ้นเมื่อเธอเดินเข้ามาในห้องทำงาน “คุณเป็นยังไงบ้างคะ?” อรณิชาพยายามฝืนยิ้ม “ก็… ก็ดี” “แล้วผลการเจรจาเป็นยังไงคะ?” รินดาถามอย่างคาดหวัง อรณิชาถอนหายใจยาว “มันไม่ง่ายอย่างที่คิด” เธอกล่าว “ฉันต้องใช้เวลาคิด” “คุณเอมี่คะ” รินดาก้าวเข้ามาใกล้ “อย่าเพิ่งตัดสินใจอะไรเร็วเกินไปนะคะ บริษัทของเรามีประวัติศาสตร์ยาวนาน คุณพ่อของคุณทุ่มเททุกอย่างเพื่อสร้างมันขึ้นมา” “ฉันรู้” อรณิชาตอบเสียงเครือ “แต่ตอนนี้มันกำลังจะพังทลาย ฉันไม่รู้จะทำยังไงแล้ว” “เรายังไม่หมดหนทางหรอกค่ะ” รินดากล่าวให้กำลังใจ “บางทีเราอาจจะหาผู้ร่วมทุนรายใหม่ได้ หรือ… หรือคุณอาจจะลองเจรจาต่อรองกับคุณลีอีกครั้ง” “เจรจาอีกครั้ง?” อรณิชาส่ายหน้า “เขาเสนอทางเลือกที่ฉันไม่แน่ใจว่าจะรับได้” “ข้อเสนอแบบไหนคะ?” รินดาถามด้วยความสงสัย อรณิชาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจเล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดให้รินดาฟัง รินดาฟังอย่างตั้งใจ ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจเมื่อได้ยินข้อเสนอของอเล็กซานเดอร์ “ทำงานกับมาเฟียอย่างคุณลีเนี่ยนะคะ?” รินดากล่าวเสียงสั่น “คุณเอมี่คะ มันอันตรายเกินไปนะคะ” “ฉันก็คิดแบบนั้น” อรณิชาตอบ “แต่มันเป็นโอกาสเดียวที่จะช่วยบริษัทของเราไว้ได้” “แต่ถ้าคุณยอมรับข้อเสนอนี้ คุณก็ต้องตกอยู่ภายใต้อำนาจของคุณลีตลอดไปนะคะ” รินดาเอ่ยอย่างเป็นห่วง “คุณจะเสียอิสรภาพไป” “ฉันรู้” อรณิชาตอบ “แต่ถ้าฉันไม่ทำอะไรเลย บริษัทของฉันก็จะล่มสลายอยู่ดี” “แล้วคุณแน่ใจเหรอคะว่าคุณลีจะทำตามสัญญา?” รินดาถาม “เขาเป็นมาเฟียนะคะ เขาอาจจะหลอกใช้คุณก็ได้” “ฉันก็กังวลเรื่องนั้นเหมือนกัน” อรณิชาถอนหายใจ “แต่ฉันก็ต้องลองเสี่ยงดู” “ถ้าอย่างนั้น… คุณเอมี่คะ” รินดาตัดสินใจ “ฉันจะขอติดตามคุณไปด้วยนะคะ ฉันจะเป็นกำลังใจให้คุณ” อรณิชาส่งยิ้มให้รินดา “ขอบคุณนะรินดา อย่างน้อยก็ยังมีเธออยู่ข้างๆ ฉัน” หลังจากนั้น อรณิชาใช้เวลาตลอดทั้งคืนทบทวนข้อเสนอของอเล็กซานเดอร์ เธอรู้ดีว่าการตัดสินใจครั้งนี้จะส่งผลกระทบต่อชีวิตของเธอไปตลอดกาล แต่เธอก็ไม่สามารถปล่อยให้ความฝันของพ่อต้องสูญสลายไปได้ เช้าวันต่อมา อรณิชาตัดสินใจแล้ว เธอโทรศัพท์นัดหมายกับอเล็กซานเดอร์ ลี อีกครั้ง “ฉันพร้อมที่จะตอบรับข้อเสนอของคุณแล้วค่ะ คุณลี” เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นกว่าเดิม ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่เสียงทุ้มต่ำของอเล็กซานเดอร์จะดังขึ้น “แน่ใจนะ คุณเอมี่? นี่เป็นการตัดสินใจครั้งใหญ่” “ฉันแน่ใจค่ะ” อรณิชากล่าว “ฉันพร้อมที่จะทำงานกับคุณ” “ดีมาก” อเล็กซานเดอร์กล่าว “แล้วเจอกันที่คฤหาสน์ของผม พรุ่งนี้ตอนบ่ายโมง” อรณิชาวางสายลง เธอรู้สึกโล่งใจที่ได้ตัดสินใจได้เสียที แต่ในขณะเดียวกัน ความกังวลและความตื่นเต้นก็ปะปนกันไปหมด เธอไม่รู้ว่าอนาคตของเธอจะเป็นอย่างไร แต่เธอพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมัน เมื่อไปถึงคฤหาสน์ในวันรุ่งขึ้น อรณิชาพบว่าอเล็กซานเดอร์ได้เตรียมการทุกอย่างไว้พร้อมแล้ว เอกสารสัญญาต่างๆ ถูกวางเรียงรายอยู่บนโต๊ะในห้องทำงานของเขา “ยินดีต้อนรับสู่โลกใบใหม่ของคุณ คุณเอมี่” อเล็กซานเดอร์กล่าวขณะยื่นปากกาให้เธอ “เซ็นชื่อของคุณลงไป แล้วเราจะเริ่มต้นกัน” อรณิชาหยิบปากกาขึ้นมา มือของเธอสั่นเล็กน้อย เธอจ้องมองไปยังชื่อของอเล็กซานเดอร์ ลี ที่ปรากฏอยู่บนเอกสารด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งความหวัง ความกลัว และความไม่แน่ใจ “ฉันขอถามอะไรคุณอย่างหนึ่งได้ไหมคะ?” อรณิชากล่าว “ได้สิ” อเล็กซานเดอร์ตอบ “ทำไมคุณถึงเสนอโอกาสนี้ให้ฉัน?” อรณิชาถาม “ถ้าคุณอยากได้บริษัทของฉันจริงๆ คุณก็แค่รอให้มันล้มละลาย แล้วค่อยเข้าซื้อในราคาถูกก็ได้” อเล็กซานเดอร์ยิ้มเล็กน้อย “เพราะผมเบื่อ” เขาตอบ “ผมเบื่อที่จะต้องเจอแต่คนแบบเดิมๆ ผมต้องการความท้าทายใหม่ๆ และคุณ… คุณดูน่าสนใจดี” คำตอบนั้นทำให้อรณิชาประหลาดใจ แต่ก็ยิ่งทำให้เธอรู้สึกถึงอันตรายที่แฝงเร้นอยู่ภายใต้ท่าทีสบายๆ ของเขา “คุณจะทำงานที่นี่ในฐานะอะไร?” อรณิชาถาม “คุณจะเป็นผู้ช่วยของผม” อเล็กซานเดอร์กล่าว “คุณจะดูแลงานเอกสารบางส่วน และช่วยผมในการตัดสินใจบางเรื่อง” “แล้วบริษัทของฉันล่ะคะ?” อรณิชาถามต่อ “ผมจะส่งคนของผมเข้าไปดูแล” อเล็กซานเดอร์กล่าว “แต่คุณจะเป็นคนสุดท้ายที่ตัดสินใจ” อรณิชามองอเล็กซานเดอร์ด้วยความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูก เขาคือมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลและอันตราย แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็มีเสน่ห์บางอย่างที่ดึงดูดใจเธออย่างประหลาด “ถ้าฉันเซ็นสัญญาฉบับนี้” อรณิชากล่าว “ฉันจะไม่มีวันได้เป็นอิสระอีกเลยใช่ไหม?” “ถูกต้อง” อเล็กซานเดอร์ตอบ “แต่คุณจะได้รับทุกอย่างที่คุณต้องการ… ยกเว้นอิสรภาพ” อรณิชาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เธอรู้ดีว่านี่คือทางเลือกที่ไม่อาจปฏิเสธได้ เธอวางปากกาลงบนกระดาษ และเริ่มเซ็นชื่อของเธอลงไป “ยินดีต้อนรับสู่โลกของผม คุณอรณิชา” อเล็กซานเดอร์กล่าว พร้อมกับยื่นมือมาให้เธอจับ อรณิชาจับมือของเขา รู้สึกได้ถึงความแข็งแกร่งและความเยือกเย็นในมือของเขา เธอรู้ดีว่าชีวิตของเธอได้เปลี่ยนไปตลอดกาลแล้ว