ตอนที่ 3 — บรรยากาศที่น่าอึดอัดในดินเนอร์หรู
หลายวันต่อมา ลลิลก็พบว่าชีวิตของเธอเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เธอได้เซ็นสัญญาเป็นหัวหน้าทีมออกแบบให้กับแบรนด์แฟชั่นใหม่ของคิรากรแล้ว ได้พบกับทีมงานที่เขาสรรหามาให้ ซึ่งล้วนแต่เป็นมืออาชีพในวงการ แต่ถึงกระนั้น เธอก็ยังคงรู้สึกถึงแรงกดดันบางอย่างที่มองไม่เห็น
ค่ำคืนนี้เป็นงานเลี้ยงต้อนรับเธออย่างเป็นทางการ จัดขึ้นที่คฤหาสน์ส่วนตัวของคิรากร ซึ่งตั้งอยู่นอกเมือง บรรยากาศภายในงานเต็มไปด้วยผู้คนที่มีชื่อเสียงในวงการสังคมและธุรกิจ ลลิลสวมชุดราตรีสีน้ำเงินเข้มที่ขับผิวขาวผ่องของเธอให้โดดเด่นยิ่งขึ้น เธอยืนอยู่ข้างๆ คิรากร ผู้ซึ่งเป็นเจ้าของงาน เขาอยู่ในชุดทักซิโด้สีดำสนิท ดูสง่างามและน่าเกรงขาม
“ทุกคนครับ” เสียงของคิรากรดังขึ้นเรียกความสนใจจากแขกเหรื่อทั้งหมด “วันนี้ผมรู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่ง ที่ได้ต้อนรับทุกท่านเข้าสู่งานเลี้ยงต้อนรับหัวหน้าทีมออกแบบคนใหม่ของเรา คุณลลิล ชานน”
เสียงปรบมือดังขึ้น ลลิลยิ้มรับอย่างสุภาพ เธอรู้สึกได้ถึงสายตาหลายคู่ที่จับจ้องมาที่เธอ ทั้งด้วยความชื่นชมและความสงสัย
“คุณลลิลคือผู้ที่มีพรสวรรค์อย่างแท้จริง” คิรากรพูดต่อ น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ “เธอจะนำพาแบรนด์ของเราไปสู่ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ และผมมั่นใจว่าผลงานของเธอจะสร้างความประทับใจให้กับทุกคน”
หลังจากกล่าวเปิดงาน คิรากรก็หันมาหาลลิล “เป็นอย่างไรบ้างครับ รู้สึกตื่นเต้นไหม”
“ก็… นิดหน่อยค่ะ” ลลิลตอบ ยิ้มบางๆ “คนเยอะมากเลยนะคะ”
“นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น” คิรากรกล่าว “คุณจะได้พบปะผู้คนเหล่านี้อีกมากมายในอนาคต” เขาจับที่ข้อศอกของเธออย่างแผ่วเบา “มาครับ ผมจะแนะนำคุณให้รู้จักกับบุคคลสำคัญบางคน”
คิรากรพาเธอเดินไปตามกลุ่มแขกเหรื่อต่างๆ เขาแนะนำเธอให้กับนักธุรกิจ นักการเมือง และบุคคลมีชื่อเสียงมากมาย ลลิลพยายามทำความรู้จักทุกคนอย่างเป็นธรรมชาติที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่เธอก็ยังคงรู้สึกถึงสายตาของคิรากรที่คอยจับจ้องเธออยู่ตลอดเวลา
“คุณลลิลครับ” ชายวัยกลางคนท่าทางภูมิฐานคนหนึ่งทักทายเธอ “ผมคือคุณกิตติ เป็นเจ้าของบริษัทส่งออกรายใหญ่ ผมประทับใจในผลงานของคุณมากครับ”
“ขอบคุณค่ะคุณกิตติ” ลลิลยกแก้วแชมเปญขึ้นเล็กน้อย “ดิฉันก็หวังว่าจะได้ร่วมงานกับคุณในอนาคตนะคะ”
“แน่นอนครับ” คุณกิตติยิ้ม “ถ้ามีอะไรให้ผมช่วย บอกได้เลยนะ”
ขณะที่พวกเขากำลังสนทนา คิรากรก็ยืนอยู่ข้างๆ เขาไม่ได้พูดอะไรมากนัก แต่การปรากฏตัวของเขาทำให้บทสนทนาดูมีความสำคัญมากขึ้น ลลิลรู้สึกได้ถึงความพยายามของเขาที่จะแสดงความเป็นเจ้าของในตัวเธอ
“คุณคิรากรคะ” หญิงสาวสวยคนหนึ่งในชุดราตรีสีแดงสด เดินเข้ามาทักทาย “ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะ”
“คุณอรดา” คิรากรหันไปมอง “ใช่ครับ ไม่ได้เจอกันนานเลย”
“ท่านประธานมากับใครคะ” เธอเหลือบมองมาที่ลลิล “เห็นเพิ่งเปิดตัวโปรเจ็กต์ใหม่”
“นี่คุณลลิล หัวหน้าทีมออกแบบของผมครับ” คิรากรแนะนำ “คุณลลิล นี่คุณอรดา นักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์รุ่นใหม่ไฟแรง”
“สวัสดีค่ะคุณอรดา” ลลิลกล่าวทักทาย
“สวัสดีค่ะคุณลลิล ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ” คุณอรดาตอบ พลางยิ้มอย่างมีเลศนัย “ได้ยินกิตติศัพท์มานานแล้วค่ะ ว่าคุณเป็นนักออกแบบที่เก่งมากๆ”
“ขอบคุณค่ะ” ลลิลตอบอย่างสุภาพ
บทสนทนาเป็นไปอย่างอึดอัดเล็กน้อย ลลิลรู้สึกได้ถึงความตึงเครียดระหว่างคุณอรดาและคิรากร ราวกับว่าพวกเขามีความสัมพันธ์บางอย่างที่ซับซ้อนกว่าแค่คนรู้จัก
“คุณคิรากรคะ คืนนี้คุณดูพิเศษจังเลยค่ะ” คุณอรดาพูดพลางมองสำรวจเขา “นึกว่าจะมากับ… คนอื่นเสียอีก”
“ผมมากับทีมงานของผมครับ” คิรากรตอบเรียบๆ สายตาของเขาก็จับจ้องมาที่ลลิล “และวันนี้ ผมก็ต้องการให้ความสนใจทั้งหมดอยู่ที่โปรเจ็กต์ใหม่ของผม”
คำพูดของคิรากรเหมือนจะตั้งใจบอกเป็นนัยให้คุณอรดารู้ว่า ลลิลคือคนที่เขาสนใจในขณะนี้ ลลิลรู้สึกไม่สบายใจอย่างมาก เธอกำลังตกอยู่ในสถานการณ์ที่เธอไม่คุ้นเคย
“คุณลลิลคะ” คุณอรดาหันมาหาเธอ “ดิฉันว่าคุณควรจะระวังตัวหน่อยนะคะ คุณคิรากรเป็นคน… มีรสนิยม”
คำพูดนั้นทำให้ลลิลรู้สึกหนาวสะท้าน เธอไม่เข้าใจความหมายที่แท้จริง แต่ก็สัมผัสได้ถึงคำเตือนบางอย่าง
“ผมว่าพอแล้วนะครับ คุณอรดา” คิรากรแทรกขึ้นมา น้ำเสียงของเขากลายเป็นเย็นชา “คุณลลิลคงต้องการพักผ่อน”
คิรากรจับที่แขนของลลิลอีกครั้ง คราวนี้แน่นกว่าเดิมเล็กน้อย “ขอตัวนะครับ คุณอรดา”
เขาพาเธอเดินออกมาจากกลุ่มนั้น ทิ้งให้คุณอรดาอยู่ที่เดิมด้วยใบหน้าที่บึ้งตึง
“คุณคิรากรคะ” ลลิลถามเมื่อเดินออกมาไกลพอสมควร “คุณอรดาเขาหมายความว่าอย่างไรคะ”
“อย่าไปใส่ใจเลยครับ” คิรากรตอบ “เธอเป็นพวกชอบพูดจาให้คนอื่นเข้าใจผิด”
“แต่… มันทำให้ดิฉันรู้สึกไม่สบายใจ” ลลิลเอ่ย
“ผมขอโทษด้วยนะครับ” คิรากรกล่าว “แต่ผมจะคอยดูแลคุณเอง” เขาหยุดเดิน แล้วหันมาสบตาเธอ “จำไว้นะครับ คุณลลิล คุณอยู่ภายใต้การคุ้มครองของผม”
คำพูดของเขาในครั้งนี้ ฟังดูหนักแน่นและมีความหมายมากกว่าครั้งไหนๆ ลลิลรู้สึกได้ถึงพลังอำนาจที่แผ่ออกมาจากตัวเขา ราวกับว่าเธอถูกล้อมกรอบด้วยความอันตรายที่มองไม่เห็น การปรากฏตัวของเธอในงานเลี้ยงนี้ ไม่ได้เป็นเพียงการเปิดตัวในฐานะนักออกแบบเท่านั้น แต่ยังเป็นการประกาศอย่างเป็นนัยว่า เธอคือผู้หญิงที่มาเฟียผู้นี้ ‘จับจ้อง’ อยู่
4,120 ตัวอักษร