ตอนที่ 1 — ค่ำคืนแห่งการปรากฏตัว
แสงไฟสีทองสาดส่องลงมายังลานกว้างของงานกาล่าดินเนอร์หรูหรา เสียงดนตรีบรรเลงคลอเคล้ากับเสียงพูดคุยเจื้อยแจ้วของผู้คนในชุดราตรีและสูทผูกเนคไท ระยิบระยับไปด้วยอัญมณีล้ำค่า รินดา ดาราสาวดาวรุ่งของวงการบันเทิงไทย ก้าวเดินออกมาจากรถลีมูซีนคันยาว ท่ามกลางสายตาของเหล่าช่างภาพที่รัวชัตเตอร์ไม่ยั้ง เธอสวมชุดราตรีสีน้ำเงินเข้มปักเลื่อมราวกับท้องฟ้ายามค่ำคืน แสงไฟสะท้อนเป็นประกายงดงาม ผมยาวสลวยถูกรวบขึ้นอย่างสง่า รับกับใบหน้าที่แต่งแต้มอย่างประณีต รอยยิ้มบางๆ ที่มุมปาก ทำให้เธอดูราวกับนางพญาที่มาเยือนโลกมนุษย์
“คุณรินดาครับ ทางนี้ครับ” เสียงช่างภาพคนหนึ่งตะโกนเรียก เธอหันไปยิ้มรับ ก่อนจะเดินเข้าไปในงานด้วยท่าทีมั่นคง
ภายในงาน สังคมชั้นสูงและผู้ทรงอิทธิพลต่างจับจ้องมาที่เธอเป็นตาเดียว รินดาเป็นที่รู้จักในวงกว้าง ไม่ใช่แค่ในฐานะนักแสดงมากฝีมือ แต่ยังรวมถึงข่าวคราวเกี่ยวกับชีวิตส่วนตัวที่มักตกเป็นข่าวหน้าหนึ่งอยู่เสมอ โดยเฉพาะอย่างยิ่งความสัมพันธ์ที่คลุมเครือกับนักธุรกิจหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลที่ไม่มีใครเคยเห็นหน้าค่าตาชัดเจน
“ยินดีด้วยนะคะคุณรินดา ผลงานของคุณปีนี้ยอดเยี่ยมจริงๆ” คุณหญิงอรทัย ผู้จัดละครชื่อดัง เอ่ยทักทายพลางยกแก้วแชมเปญขึ้น รินดาพยักหน้ารับ “ขอบคุณค่ะคุณหญิง”
“ถ้ามีบทดีๆ ที่เหมาะกับรินดาอีก อย่าลืมเรียกใช้นะคะ” คุณหญิงอรทัยกล่าวด้วยรอยยิ้ม
ขณะที่รินดากำลังสนทนากับผู้คน เธอก็รู้สึกถึงสายตาคู่หนึ่งที่จ้องมองมาอย่างไม่วางตา เป็นสายตาที่ทรงพลังและเย็นชาจนน่าขนลุก เธอหันไปมองตามสัญชาตญาณ พบชายคนหนึ่งยืนอยู่ท่ามกลางเงามืดของเสาต้นใหญ่ เขาสวมสูทสีดำสนิท ดูภูมิฐานและน่าเกรงขาม ใบหน้าของเขาคมเข้ม มีรอยแผลเป็นจางๆ เหนือคิ้วข้างซ้าย ดวงตาของเขามีแววอันตรายแฝงอยู่ ทำให้เธอรู้สึกราวกับถูกจับจ้องโดยสัตว์ป่าที่กำลังล่าเหยื่อ
“คุณรินดาคะ เชิญทางนี้ค่ะ ท่านประธานอยากจะเรียนเชิญไปร่วมโต๊ะ” หญิงสาวชุดดำคนหนึ่งเดินเข้ามาเชิญ รินดาผงะเล็กน้อย ก่อนจะตอบรับ
เมื่อเดินไปถึงโต๊ะวีไอพี เธอก็พบว่ามีชายหนุ่มคนหนึ่งนั่งรออยู่แล้ว เขาคือ “ภาม” เจ้าของธุรกิจอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่ ผู้มีอำนาจล้นเหลือในวงการธุรกิจและยังเป็นที่ร่ำลือกันว่าเป็น “มาเฟีย” ผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในเงามืดของเมืองนี้ ภามมีใบหน้าหล่อเหลาคมสัน ดวงตาของเขามีประกายเยือกเย็น แต่ก็แฝงไปด้วยเสน่ห์ที่ยากจะปฏิเสธ
“สวัสดีครับคุณรินดา” ภามกล่าวเสียงทุ้มนุ่ม พลางลุกขึ้นยืนเล็กน้อยเพื่อทักทาย “ผมนั่งรอคุณอยู่นานแล้ว”
“สวัสดีค่ะคุณภาม” รินดาตอบรับด้วยรอยยิ้มที่ประดิษฐ์ขึ้น เธอไม่แน่ใจว่าควรจะรู้สึกอย่างไรกับสายตาที่มองเธออย่างประเมินค่าของเขา
“ผมนั่งดูคุณตั้งแต่คุณก้าวเข้ามาในงานแล้ว คุณสวยมากจริงๆ” ภามกล่าวชมตรงๆ ไม่มีการอ้อมค้อม “ผมเป็นแฟนคลับของคุณนะ”
รินดาแอบแปลกใจ แต่ก็อดรู้สึกดีไม่ได้ “ขอบคุณค่ะ”
“ผมได้ยินมาว่าช่วงนี้คุณกำลังมีปัญหา” ภามกล่าวเปลี่ยนเรื่องอย่างรวดเร็ว ท่าทีของเขาดูจริงจังขึ้น “เกี่ยวกับข่าวปลอมที่ปล่อยออกมา”
รินดาชะงักไปเล็กน้อย เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เธอพยายามเก็บเป็นความลับมากที่สุด เธอไม่เข้าใจว่าเขารู้ได้อย่างไร “คุณ… คุณทราบเรื่องนี้ได้อย่างไรคะ”
“ผมรู้ทุกเรื่องที่เกิดขึ้นในเมืองนี้ คุณรินดา” ภามตอบด้วยน้ำเสียงเรียบๆ แต่แฝงไปด้วยความมั่นใจ “และผมก็รู้ว่าใครเป็นคนอยู่เบื้องหลัง”
รินดารู้สึกใจเต้นแรง ข่าวลือที่ว่าเธอมีปัญหากับนักธุรกิจคู่แข่งที่พยายามทำลายชื่อเสียงของเธอเป็นเรื่องจริง และมันกำลังบานปลายจนส่งผลกระทบต่องานของเธอ
“ผมอยากจะช่วยคุณ” ภามกล่าวต่อ “ผมจะไม่ปล่อยให้ใครหน้าไหนมาทำลายคุณง่ายๆ”
“ช่วย… ช่วยฉัน?” รินดาเอ่ยถามด้วยความไม่เชื่อ “ทำไมคุณต้องช่วยฉันด้วยคะ”
“เพราะผมต้องการ” ภามตอบสั้นๆ ดวงตาของเขาสบประสานกับดวงตาของเธอ “ผมไม่ชอบเวลาที่มีใครมาก่อกวนสิ่งที่ผมสนใจ”
รินดารู้สึกถึงความร้อนผ่าวที่แก้ม นี่เป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึกประหม่าต่อหน้าใครบางคน โดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อหน้าชายหนุ่มลึกลับคนนี้
“ผมจะจัดการเรื่องนี้ให้เอง คุณแค่ไม่ต้องกังวลอะไรอีก” ภามกล่าวพลางยกแก้วแชมเปญขึ้น “และหลังจากนี้ ถ้ามีใครกล้ามาแตะต้องคุณอีก ผมจะไม่ปล่อยให้เขาคนนั้นรอดไปได้ง่ายๆ แน่นอน”
รินดาจ้องมองเขาอย่างลึกซึ้ง ความรู้สึกบางอย่างก่อตัวขึ้นในใจเธอ เป็นความรู้สึกที่เธอไม่เคยสัมผัสมาก่อน ความรู้สึกที่ผสมปนเปกันระหว่างความกลัว ความประหลาดใจ และความรู้สึกปลอดภัยอย่างประหลาด
“คุณ… คุณจะทำจริงๆ เหรอคะ” เธอถามเสียงแผ่ว
“แน่นอน” ภามตอบพลางยิ้มมุมปาก “ผมไม่เคยพูดเล่น”
ค่ำคืนนั้น รินดาไม่สามารถลืมสายตาและคำพูดของภามได้เลย เธอรู้สึกราวกับว่ามีบางสิ่งบางอย่างกำลังเปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิง ชายลึกลับผู้ทรงอิทธิพลคนนี้ กำลังเข้ามามีบทบาทในชีวิตของเธออย่างที่ไม่เคยคาดคิดมาก่อน และความรู้สึกบางอย่างที่ก่อตัวขึ้นในใจเธอ ก็เป็นสัญญาณเตือนถึงอันตรายและความปรารถนาที่กำลังจะตามมา
3,925 ตัวอักษร