ธามเดินออกจากร้าน "Sweet Moments" ด้วยรอยยิ้มบางๆ ที่มุมปาก เขาไม่เคยคิดเลยว่าการกลับมาพบแก้มใสอีกครั้งในวันครบรอบวันเกิดของเธอ จะทำให้เขารู้สึกถึงรอยร้าวแรกในกำแพงหัวใจที่เขาสร้างขึ้นมานานนับปี "คุณประธานครับ" เสียงเลขาฯ ดังขึ้นเมื่อเขาเดินกลับมาถึงรถ "ท่านประธานใหญ่ของกลุ่มธุรกิจจากต่างประเทศ มาถึงแล้วครับ กำลังรออยู่ที่ห้องรับรอง" "อืม... ฉันจะไปเดี๋ยวนี้" ธามตอบรับ น้ำเสียงของเขายังคงแฝงแววบางอย่างที่ทำให้เลขาฯ อดสงสัยไม่ได้ เมื่อธามก้าวเข้าไปในห้องรับรองสุดหรู ชายชาวต่างชาติร่างสูงในชุดสูทสีน้ำเงินเข้ม ใบหน้าคมเข้มประดับด้วยรอยยิ้มที่ดูเป็นมิตร กำลังนั่งรออยู่ "ท่านประธานธาม ยินดีที่ได้พบครับ" ชายชาวต่างชาติทักทายก่อนเป็นอันดับแรก "เช่นกันครับ ท่านประธาน" ธามตอบรับ เขาเดินเข้าไปนั่งเก้าอี้ตรงข้าม "ผมได้ยินชื่อเสียงของ "เพลน โฮลดิ้ง" ของคุณมานานแล้วครับ" ชายชาวต่างชาติกล่าว "และผมเชื่อว่าความร่วมมือของเราในครั้งนี้ จะนำมาซึ่งผลประโยชน์มหาศาล" "ผมก็หวังเช่นนั้นครับ" ธามตอบ การสนทนาดำเนินไปอย่างราบรื่น ทั้งสองฝ่ายต่างแลกเปลี่ยนความคิดเห็นเกี่ยวกับข้อตกลงทางธุรกิจ แต่ในใจของธาม กลับมีความคิดวนเวียนอยู่กับใบหน้าของแก้มใส "ท่านประธานธาม" ชายชาวต่างชาติเอ่ยขึ้น "ผมสังเกตเห็นว่าคุณดูเหมือนจะมีเรื่องกังวลใจอยู่" ธามเงยหน้าขึ้นมอง "ผม... เพียงแค่นึกถึงเรื่องบางอย่างครับ" "เรื่องธุรกิจ หรือเรื่องส่วนตัวครับ" ชายชาวต่างชาติถาม ใบหน้าของเขายังคงประดับด้วยรอยยิ้ม "ทั้งสองอย่างครับ" ธามตอบอย่างตรงไปตรงมา "ผมเข้าใจดีครับ" ชายชาวต่างชาติกล่าว "ในโลกธุรกิจ การตัดสินใจบางครั้งอาจส่งผลกระทบต่อเรื่องส่วนตัวได้" ธามมองเขาอย่างพิจารณา "ท่านประธาน... ท่านมีความคิดเห็นเกี่ยวกับธุรกิจอสังหาริมทรัพย์อย่างไรบ้างครับ" "ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์... เป็นธุรกิจที่น่าสนใจทีเดียวครับ" ชายชาวต่างชาติกล่าว "โดยเฉพาะในกรุงเทพฯ ที่กำลังเติบโตอย่างรวดเร็ว" "ผมกำลังมีปัญหาเกี่ยวกับธุรกิจอสังหาริมทรัพย์เล็กๆ แห่งหนึ่งครับ" ธามกล่าว "เป็นร้านเบเกอรี่ที่ผมรู้จัก" "โอ้... น่าสนใจครับ" ชายชาวต่างชาติเลิกคิ้วขึ้น "แล้วท่านประธานจะให้ผมช่วยได้อย่างไรครับ" "ผมอยากจะเสนอให้กลุ่มธุรกิจของท่าน... เข้ามาลงทุนในร้านเบเกอรี่แห่งนี้แทน" ธามกล่าว ชายชาวต่างชาติเลิกคิ้วขึ้นด้วยความประหลาดใจ "ท่านประธาน... กำลังจะบอกว่า ท่านต้องการจะให้ผม... ซื้อร้านเบเกอรี่ของคุณ แทนที่จะเป็นการร่วมทุนในโครงการใหญ่ของเราอย่างนั้นเหรอครับ" "ไม่ครับ" ธามส่ายหน้า "ผมหมายถึง... ผมอยากให้ท่านเข้ามาลงทุนในที่ดินบริเวณนั้น เพื่อพัฒนาเป็นโครงการใหญ่ แต่... โดยที่ร้านเบเกอรี่ของคุณแก้มใส ยังคงอยู่ตรงนั้น" "แต่... ตามข้อมูลที่ผมทราบ โครงการของผมถูกวางแผนไว้แล้วว่าจะต้องรื้อถอนอาคารเดิมทั้งหมด" ชายชาวต่างชาติกล่าว "ผมรู้" ธามกล่าว "แต่ผมอยากจะขอเปลี่ยนแปลงแผนการนั้น" "เปลี่ยนแปลง... อย่างไรครับ" "ผมอยากจะให้ร้านเบเกอรี่ของคุณแก้มใส... ยังคงอยู่" ธามกล่าว "และผม... จะเป็นผู้ลงทุนส่วนหนึ่งในโครงการนี้ร่วมกับท่าน" ชายชาวต่างชาติพยักหน้าช้าๆ "ท่านประธานกำลังจะบอกว่า ท่านต้องการจะปกป้องร้านเบเกอรี่ของคุณแก้มใส... โดยใช้ "เพลน โฮลดิ้ง" เป็นส่วนหนึ่งในการลงทุนของผมอย่างนั้นเหรอครับ" "ใช่ครับ" ธามตอบ "ฉันจะรับผิดชอบค่าใช้จ่ายส่วนที่เพิ่มขึ้น เพื่อรักษาพื้นที่ร้านเบเกอรี่แห่งนั้นไว้" "เป็นข้อเสนอที่น่าสนใจมากครับ" ชายชาวต่างชาติกล่าว "แต่... ทำไมท่านประธานถึงต้องการจะทำเช่นนั้นครับ" ธามเงียบไปครู่หนึ่ง "เพราะ... ผู้หญิงคนนั้นคือคนสำคัญของผม" ชายชาวต่างชาติยิ้มกว้าง "ผมเข้าใจแล้วครับ" "ถ้าท่านตกลง" ธามกล่าว "ผมจะลงนามในสัญญาร่วมทุนในโครงการใหญ่ของเราทันที" "ข้อเสนอนี้... ไม่ใช่ข้อเสนอทางธุรกิจเสียทีเดียว แต่ผมก็ยอมรับครับ" ชายชาวต่างชาติกล่าว "ผมจะปรับแผนการลงทุนของเราใหม่ เพื่อให้ร้านเบเกอรี่ของคุณ... ยังคงอยู่" "ขอบคุณครับ" ธามกล่าวด้วยน้ำเสียงที่ผ่อนคลายลง หลังจากที่การเจรจาธุรกิจกับนักลงทุนต่างชาติเสร็จสิ้นลง ธามก็รีบเดินทางกลับไปที่ร้าน "Sweet Moments" อีกครั้ง เมื่อเขาไปถึงร้าน พบว่าแก้มใสยังคงอยู่ที่ร้าน เธออยู่ในชุดกันเปื้อนสีชมพูอ่อน กำลังจัดวางขนมปังบนชั้น "แก้มใส" ธามเรียกเธอ แก้มใสหันมามอง "ธาม! กลับมาแล้วเหรอคะ" "ฉันมีข่าวดีจะบอกคุณ" ธามกล่าว "ปัญหาเรื่องร้านของคุณ... ฉันจัดการให้เรียบร้อยแล้ว" แก้มใสตาเบิกกว้าง "จริงเหรอคะ! คุณจัดการยังไงคะ" "กลุ่มนักลงทุนต่างชาติ... จะยังคงดำเนินการก่อสร้างโครงการของพวกเขาต่อไป" ธามกล่าว "แต่... พวกเขาจะปรับแผนการก่อสร้าง เพื่อให้ร้านของคุณยังคงอยู่ตรงนี้" "ไม่... ไม่จริงน่า" แก้มใสอุทานด้วยความดีใจ "แล้ว... แล้วเรื่องค่าเช่าที่เขาจะปรับขึ้นล่ะคะ" "ฉัน... จะเป็นคนดูแลเรื่องนั้นเอง" ธามกล่าว แก้มใสอึ้งไป "คุณ... คุณจะรับภาระเรื่องนี้เองเหรอคะ" "ใช่" ธามตอบ "ถือว่า... เป็นการชดเชยให้กับความผิดพลาดในอดีตของฉัน" "ความผิดพลาด... คุณหมายถึงเรื่องที่คุณหายไปเหรอคะ" แก้มใสถาม ธามพยักหน้า "และ... ทุกๆ อย่าง" "แต่... ฉันไม่เข้าใจ" แก้มใสกล่าว "ทำไมคุณถึงต้องทำขนาดนี้เพื่อฉัน" ธามเดินเข้าไปใกล้เธอ ดวงตาคมกริบของเขามองเข้าไปในดวงตาคู่สวยของเธอ "เพราะ... แก้มใส... คุณคือผู้หญิงเพียงคนเดียวที่ทำให้กำแพงในหัวใจของฉัน... เริ่มพังทลายลง" แก้มใสยืนนิ่ง เธอไม่รู้จะตอบอะไรดี คำพูดของธามทำให้หัวใจของเธอเต้นแรงอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน "ฉัน... ไม่รู้จะขอบคุณคุณยังไงดี" แก้มใสกล่าว น้ำเสียงของเธอสั่นเครือ "ไม่ต้องการคำขอบคุณ" ธามกล่าว "แค่... ให้ฉันได้อยู่ตรงนี้... เพื่อดูแลคุณ" แก้มใสเงยหน้ามองเขา ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งความประหลาดใจ ความยินดี และความหวัง "ธาม..." แก้มใสเรียกชื่อเขาเบาๆ "ฉัน... ชอบที่คุณเรียกชื่อฉันแบบนี้" ธามกล่าว "เหมือนตอนที่เราเด็กๆ" แก้มใสยิ้มออกมาเล็กน้อย น้ำตาหยดหนึ่งไหลลงมาอาบแก้ม "ฉัน... ก็ชอบเหมือนกันค่ะ" แก้มใสตอบ ธามมองใบหน้าของเธออย่างอ่อนโยน เขารู้สึกเหมือนได้พบกับแสงสว่างอีกครั้ง หลังจากที่อยู่ในความมืดมิดมานานแสนนาน "นี่คือ... โซนรัก... ฉบับด่วน" ธามกล่าว "ที่หัวใจของฉัน... ยอมเปิดประตูให้คุณ" แก้มใสได้แต่มองเขาด้วยความรู้สึกที่ยากจะบรรยาย การกลับมาของธามในครั้งนี้ ได้เปลี่ยนแปลงทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตของเธอไปแล้ว.