หลังจากวางสายจากคุณก้อง ธนากรรู้สึกถึงความเร่งด่วนที่คืบคลานเข้ามา เขาหันกลับไปมองน้ำหวานที่ยืนรออยู่ด้วยสีหน้าเป็นกังวล "มีอะไรรึเปล่าคะคุณใหญ่" น้ำหวานถาม "คุณก้องโทรมาครับ" ธนากรอธิบาย "เขาบอกว่าชัชวาลกำลังจะหนีออกนอกประเทศคืนนี้ พวกเขาต้องการให้ผมช่วยอะไรบางอย่าง" "ช่วยอะไรคะ" น้ำหวานถามด้วยความเป็นห่วง "พวกเขาอยากให้ผม... สร้างสถานการณ์บางอย่าง เพื่อล่อให้ชัชวาลเผยพิรุธออกมา" ธนากรอธิบาย "ผมไม่แน่ใจว่ามันจะปลอดภัยหรือไม่" "แต่ถ้าเราปล่อยให้เขาหนีไปได้" น้ำหวานกล่าว "เขาอาจจะกลับมาอีกในอนาคต เราต้องจับเขาให้ได้ค่ะ" ธนากรมองภรรยา เขาเห็นความมุ่งมั่นในแววตาของเธอ "ผมรู้ครับ" เขาพยักหน้า "ผมจะลองทำดู" ธนากรรีบติดต่อกลับไปยังคุณก้อง "ผมจะลองทำดูครับคุณก้อง แต่ผมต้องการข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับแผนการของพวกคุณ" คุณก้องอธิบายแผนการอย่างละเอียด พวกเขาได้เตรียมทีมสกัดกั้นไว้ที่สนามบินนานาชาติ แต่ก็ยังต้องการตัวชัชวาลให้ออกมายอมรับผิด หรืออย่างน้อยก็แสดงพฤติกรรมที่น่าสงสัยออกมาให้มากที่สุด "เราจะให้คุณโทรศัพท์หาชัชวาล" คุณก้องเสนอ "และพูดบางอย่างที่อาจจะกระตุ้นให้เขาโมโห หรือทำให้เขารู้สึกว่ากำลังจะถูกเปิดโปง" ธนากรรู้สึกประหม่าเล็กน้อย การต้องเผชิญหน้ากับชัชวาลอีกครั้ง ไม่ใช่ในฐานะคู่แข่ง แต่ในฐานะผู้ที่กำลังจะถูกจับกุม มันเป็นความรู้สึกที่ซับซ้อน "ผมจะทำครับ" ธนากรตอบรับ เขากลับไปที่บ้าน และเริ่มวางแผนกับน้ำหวาน "ผมว่าผมจะโทรไปหาเขาตอนที่เขากำลังจะเดินทาง" "แล้วคุณจะพูดอะไรคะ" น้ำหวานถาม "ผมจะบอกเขาว่า... ผมมีหลักฐานเพิ่มเติมที่สามารถทำให้เขาติดคุกตลอดชีวิตได้" ธนากรอธิบาย "ผมคิดว่าเขาจะต้องตกใจและอาจจะทำอะไรที่บ้าบิ่นออกมา" "ระวังตัวด้วยนะคะคุณใหญ่" น้ำหวานเตือน "อย่าเข้าใกล้เขาเด็ดขาด" "ผมรู้ครับ" ธนากรจับมือภรรยา "ผมจะทำทุกอย่างให้เร็วที่สุด" เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม ธนากรก็นั่งลงที่โต๊ะทำงาน หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เขาพิมพ์เบอร์โทรศัพท์ของชัชวาลลงไป มือของเขาสั่นเล็กน้อยก่อนจะกดโทรออก เสียงรอสายดังขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งมีเสียงรับสาย "อะไร!" เสียงของชัชวาลดังขึ้นอย่างหงุดหงิด "ชัชวาล" ธนากรอุทาน "นายคงกำลังจะเดินทางสินะ" "แก! แกโทรมาทำไม!" ชัชวาลตะคอก "แกคิดว่าแกชนะฉันแล้วรึไง!" "ฉันไม่ได้ชนะนาย" ธนากรอธิบายด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา "แต่นายกำลังจะแพ้... แพ้ให้กับความโลภและความชั่วร้ายของตัวเอง" "แกพูดอะไรของแก!" ชัชวาลโกรธจัด "ฉันมีหลักฐานใหม่" ธนากรอธิบาย "หลักฐานที่พิสูจน์ได้ว่านายได้ทำอะไรไว้บ้าง หลักฐานที่เพียงพอที่จะทำให้นายต้องติดคุกตลอดชีวิต" ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ราวกับว่าชัชวาลกำลังประมวลผลข้อมูล "แกกำลังโกหก!" ชัชวาลตะโกน "แกไม่มีทางมีหลักฐานอะไรทั้งนั้น!" "ฉันมี" ธนากอย้ำ "และฉันกำลังจะส่งมันให้กับทางการ... เว้นเสียแต่ว่า... นายจะยอมรับผิด และให้ความร่วมมือกับฉัน" "ฝันไปเถอะ!" ชัชวาลตะคอก "แกไม่มีวันทำอะไรฉันได้!" "งั้นก็เตรียมตัวให้พร้อม" ธนากรอธิบาย "เพราะอีกไม่นาน... นายจะไม่ได้ไปไหนอีกแล้ว" หลังจากวางสาย ธนากรรู้สึกโล่งใจเล็กน้อย แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกถึงความตึงเครียดที่เพิ่มสูงขึ้น เขาหันไปมองน้ำหวาน "ผมทำแล้วครับ" ธนากรอธิบาย "หวังว่ามันจะได้ผล" "คุณใหญ่ทำได้ดีมากค่ะ" น้ำหวานกล่าว "ตอนนี้เราก็แค่รอ" เวลาผ่านไปอย่างเชื่องช้า ทั้งสองนั่งรอคอยข่าวสารจากคุณก้อง ขณะเดียวกัน ที่สนามบินนานาชาติ ทีมสกัดกั้นของกลุ่มพันธมิตรก็กำลังเตรียมการอย่างเงียบๆ ไม่นานนัก โทรศัพท์ของธนากรกดังขึ้น เป็นเบอร์ของคุณก้อง "คุณธนากร" เสียงของคุณก้องฟังดูตื่นเต้น "คุณทำได้! ชัชวาลกำลังตรงมาที่สนามบิน เราเห็นรถของเขากำลังมุ่งหน้ามาทางนี้!" "จริงเหรอครับ!" ธนากรรู้สึกดีใจ "แล้วแผนการต่อไปล่ะครับ" "เราจะสกัดกั้นเขาที่นี่" คุณก้องอธิบาย "แต่เราต้องการให้คุณ... มาช่วยยืนยันตัวตนของเขา เพื่อให้การจับกุมสมบูรณ์แบบที่สุด" ธนากรมองหน้าน้ำหวาน "ผมต้องไปครับน้ำหวาน" "ฉันไปด้วยค่ะ" น้ำหวานกล่าว "ไม่ครับ" ธนากรส่ายหน้า "มันอันตรายเกินไป คุณอยู่ที่นี่ รอข่าวผมนะครับ" "แต่..." "ผมขอร้องนะครับน้ำหวาน" ธนากรอ้อนวอน "ผมสัญญาว่าจะรีบกลับมา" น้ำหวานมองสามีด้วยความห่วงใย แต่ก็เข้าใจในความจำเป็น "ค่ะคุณใหญ่ ระวังตัวด้วยนะคะ" ธนากรกอดภรรยาอย่างแน่น ก่อนจะรีบออกเดินทางไปยังสนามบินนานาชาติ เขารู้ว่าการต่อสู้ครั้งนี้กำลังจะถึงจุดสิ้นสุดแล้ว แต่เขาก็ยังรู้สึกถึงความไม่แน่นอนบางอย่างที่แฝงเร้นอยู่ เมื่อธนากรมาถึงสนามบิน คุณก้องและทีมงานก็รอเขาอยู่แล้ว บรรยากาศเต็มไปด้วยความเร่งรีบและระมัดระวัง "เขามาแล้วครับ" คุณก้องกระซิบ "เราจะเข้าไปสกัดกั้นเขา" ธนากรเดินตามทีมของคุณก้องไปยังจุดสกัดกั้น เขาเห็นรถลีมูซีนสีดำคันหนึ่งกำลังขับเข้ามาจอด ธนากรจำรถคันนั้นได้ทันที มันคือรถของชัชวาล เมื่อประตูรถเปิดออก ชัชวาลก็ก้าวลงมายืนอยู่ตรงหน้าธนากร ดวงตาของเขาทอประกายแห่งความโกรธแค้นและความสิ้นหวัง "แก!" ชัชวาลตะโกน "แกหลอกฉัน!" "ผมไม่ได้หลอกคุณ" ธนากรอธิบาย "ผมแค่กำลังทำในสิ่งที่ถูกต้อง" เจ้าหน้าที่ตำรวจนอกเครื่องแบบหลายคนปรากฏตัวขึ้น ล้อมกรอบชัชวาลไว้ "คุณชัชวาล วัฒนา" เจ้าหน้าที่ตำรวจคนหนึ่งกล่าว "คุณถูกจับกุมในข้อหาฉ้อโกง ทุจริต และพยายามหลบหนีออกนอกประเทศ" ชัชวาลยังคงพยายามต่อสู้ขัดขืน แต่ก็ไม่สามารถหลุดพ้นไปได้ เขาถูกนำตัวขึ้นรถตำรวจไปอย่างรวดเร็ว ธนากรมองตามรถตำรวจที่แล่นออกไป เขารู้สึกถึงความโล่งใจอย่างสุดซึ้ง การต่อสู้ที่ยาวนานครั้งนี้ได้สิ้นสุดลงแล้ว "ขอบคุณมากครับคุณก้อง" ธนากรอธิบาย "ถ้าไม่ได้พวกคุณ..." "เราแค่ทำในสิ่งที่ควรทำครับคุณธนากร" คุณก้องกล่าว "นี่คือชัยชนะของความถูกต้อง" ธนากรรู้สึกอบอุ่นหัวใจเมื่อคิดถึงน้ำหวาน เขาต้องการรีบกลับไปหาเธอเพื่อบอกข่าวดีนี้ การผจญภัยครั้งนี้ทำให้เขาได้เรียนรู้ถึงคุณค่าของความซื่อสัตย์ ความกล้าหาญ และความรักที่ไม่มีวันจางหายไป บทสรุปของการต่อสู้กำลังจะมาถึง แต่ธนากรก็รู้ว่า แม้ชัชวาลจะถูกจับกุมไปแล้ว อิทธิพลของเขาก็อาจจะยังคงมีอยู่ เขาจะต้องเตรียมพร้อมสำหรับทุกสถานการณ์ที่อาจจะเกิดขึ้น เพื่อปกป้องครอบครัวและอาณาจักรธุรกิจของเขาต่อไป