เช้าวันรุ่งขึ้น บรรยากาศในห้องประชุมบอร์ดบริหารเต็มไปด้วยความตึงเครียด ผู้ถือหุ้นคนสำคัญทุกคนมารวมตัวกัน แต่กลับมีที่ว่างหนึ่งที่นั่ง ซึ่งไม่มีใครคาดคิดว่าใครจะเป็นเจ้าของ ธนากรนั่งอยู่บนเก้าอี้ประธาน ใบหน้าเรียบเฉย แต่แววตาฉายประกายแห่งความไม่สบายใจ เขาเหลือบมองกวินตราที่นั่งอยู่ข้างๆ ซึ่งเธอก็ดูประหม่าไม่แพ้กัน “เอาล่ะครับ” ธนากรเริ่มการประชุม “วันนี้เรามีวาระสำคัญ...คือการแนะนำผู้ถือหุ้นใหญ่รายใหม่ของเรา” เสียงซุบซิบดังขึ้นในห้องประชุม ทุกคนต่างคาดเดาไปต่างๆ นานา แต่ไม่มีใครคิดถึงชื่อนั้น ทันใดนั้น ประตูห้องประชุมก็เปิดออกอีกครั้ง คราวนี้เป็นชายร่างสูงโปร่ง สวมสูทสีดำสนิท ใบหน้าหล่อคม แต่แฝงไปด้วยรอยยิ้มเยือกเย็น เขาคือ...ศรัณย์ เสียงอุทานดังระงมไปทั่วห้อง ทุกสายตามองไปยังศรัณย์ด้วยความตกตะลึง โดยเฉพาะกวินตรา เธอเบิกตากว้างแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง “สวัสดีครับทุกท่าน” ศรัณย์กล่าวทักทายด้วยรอยยิ้ม “ผมคือ...ศรัณย์...ผู้ถือหุ้นใหญ่คนใหม่ของบริษัทของเรา” ธนากรมองศรัณย์ด้วยความไม่เชื่อ เขาไม่คิดว่าศรัณย์จะกล้าเข้ามาในที่แบบนี้ และที่สำคัญ...เขาทำได้อย่างไร “คุณ...เข้ามาได้อย่างไร?” ธนากรถามเสียงลอดไรฟัน ศรัณย์หัวเราะ “ผมซื้อหุ้นมาครับ...ซื้อมาเยอะมาก...จนผมกลายเป็นคนที่มีอำนาจมากที่สุดในที่แห่งนี้” เขาเดินไปที่ที่นั่งว่าง ซึ่งตอนนี้กลายเป็นที่ของเขา “คุณ...คุณมันบ้าไปแล้ว!” ธนากรตะคอก “บ้า?” ศรัณย์ยิ้ม “ผมแค่ทำในสิ่งที่ผมต้องการ...และตอนนี้...ผมต้องการทวงคืนในสิ่งที่ผมคิดว่าผมควรจะได้” เขามองตรงไปที่กวินตรา “รวมถึง...คุณด้วย” กวินตราสั่นสะท้าน เธอไม่คิดว่าศรัณย์จะทำอะไรได้ถึงขนาดนี้ “คุณกำลังทำอะไร!” ธนากรตะคอกอีกครั้ง “นี่มันเป็นบริษัทของผม!” “อ้อ...ใช่” ศรัณย์พยักหน้า “แต่ต่อไปนี้...ผมจะเป็นคนตัดสินใจทุกอย่าง” เขาหันไปมองผู้ถือหุ้นคนอื่นๆ “ผมมีแผนการใหม่...สำหรับบริษัทของเรา...แผนที่จะทำให้เรา...รวยยิ่งกว่าเดิม” “แผนการอะไร?” หนึ่งในผู้ถือหุ้นถามด้วยความสงสัย “แผนการที่จะ...กำจัดคู่แข่งทั้งหมด...และผูกขาดตลาด” ศรัณย์กล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความทะเยอทะยาน ธนากรขมวดคิ้วแน่น นี่ไม่ใช่แค่การทวงคืนความรัก แต่เป็นการทำลายธุรกิจของเขา “ผมจะไม่ยอมให้คุณทำลายทุกอย่าง!” ธนากรประกาศกร้าว ศรัณย์หัวเราะ “คุณคงลืมไปแล้วสินะ...ว่าอำนาจอยู่ที่ใคร” เขาโบกมือให้พนักงานคนหนึ่ง “เชิญนำเอกสารที่ผมเตรียมไว้...มาให้ท่านประธานพิจารณาได้เลย” พนักงานคนหนึ่งเดินเข้ามาพร้อมกับแฟ้มเอกสารหนา เขาวางลงตรงหน้าธนากร “นี่คือข้อเสนอ...ของคุณ” ศรัณย์ยิ้ม “หากคุณยอมทำตาม...ผมจะปล่อยคุณไป...และปล่อยกวินตราไป” ธนากรมองแฟ้มเอกสารนั้นด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย เขาเห็นข้อเสนอที่ดูเหมือนจะดี แต่รู้ดีว่ามันคือกับดัก “และถ้าผมไม่ยอมล่ะ?” ธนากรเอ่ยถาม ศรัณย์ยิ้ม “ถ้าคุณไม่ยอม...ผมจะทำให้ชีวิตของคุณ...และชีวิตของกวินตรา...กลายเป็นฝันร้าย...ที่คุณจะไม่มีวันตื่น” เขาหันไปทางกวินตรา “คุณ...จะให้เขาเลือกไหม...ที่รัก?” กวินตรามองธนากรด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความกังวล เธอไม่ต้องการให้ธนากรต้องตกอยู่ในอันตรายเพราะเธอ “อย่าทำอะไรโง่ๆ นะ กวินตรา” ธนากรกระซิบ “ผมจะจัดการเรื่องนี้เอง” แต่กวินตรารู้ดีว่าสถานการณ์กำลังจะเลวร้ายลงทุกขณะ เธอเห็นความมุ่งร้ายในแววตาของศรัณย์ และรู้ว่าเขาพร้อมจะทำทุกอย่าง “ฉัน...ฉันจะตอบแทนคุณ...” กวินตราเอ่ยขึ้นเสียงสั่น “ถ้าคุณปล่อยคุณธนากรไป...” ศรัณย์หัวเราะ “คุณจะตอบแทนผม? ด้วยอะไรล่ะ? ความรักที่คุณเคยมีให้ผม...มันหมดไปแล้วนี่?” “ฉัน...ฉันจะให้ทุกอย่างที่ฉันมี...เพื่อแลกกับชีวิตของเขา!” กวินตราตะโกน ธนากรมองกวินตราด้วยความตกใจ “กวินตรา! ไม่นะ!” ศรัณย์ยิ้มมุมปาก “น่าสนใจ...ผมจะให้โอกาสคุณ...คิดดูให้ดี...” เขาหันไปทางผู้ถือหุ้นคนอื่นๆ “เอาล่ะ...ผมขอเวลา...ในการปรับปรุงบริษัทของเรา...ไม่เกินหนึ่งเดือน...ผมจะทำให้ทุกคนเห็น...ว่าผมคือคนที่ใช่...” การประชุมจบลง ทิ้งไว้เพียงความสับสน ความโกรธ และความหวาดกลัว ธนากรมองกวินตราด้วยความรู้สึกที่ยากจะบรรยาย เขาเห็นความเสียสละในตัวเธอ และนั่นทำให้เขารู้ว่าเขาต้องทำทุกอย่างเพื่อปกป้องเธอ “เราจะผ่านเรื่องนี้ไปด้วยกันนะ” ธนากรกระชับมือของเธอ แต่กวินตรากลับส่ายหน้าเบาๆ “ฉันกลัวค่ะ...ฉันกลัวว่าครั้งนี้...เราจะสู้เขาไม่ได้” ศรัณย์เดินออกจากห้องประชุมไปด้วยรอยยิ้มแห่งชัยชนะ เขารู้ดีว่าแผนการของเขากำลังจะเริ่มขึ้น และเป้าหมายสุดท้ายของเขา...คือการครอบครองทุกสิ่งทุกอย่าง