ธนากรมองศรัณย์ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น เขาหยิบปากกาขึ้นมา และกำลังจะเซ็นเอกสาร แต่ในวินาทีสุดท้าย เขาก็หยุดมือ “เดี๋ยวก่อน” ธนากล่าว “ผมมีข้อเสนออีกอย่างหนึ่ง” ศรัณย์เลิกคิ้ว “ข้อเสนออะไร?” “ผมจะยอมยกหุ้นทั้งหมดให้คุณ” ธนากล่าว “แต่มีเงื่อนไขคุณต้องยอมปล่อยกวินตราไปและสัญญาว่าจะไม่ทำร้ายเธออีก” ศรัณย์หัวเราะ “คุณคิดว่าผมจะยอมข้อเสนอนี้เหรอ?” “ผมรู้ว่าคุณรักกวินตรา” ธนากล่าว “และผมเชื่อว่าคุณคงไม่อยากเห็นเธอต้องลำบาก” กวินตราบังเกิดความหวัง เธอจ้องมองศรัณย์ด้วยสายตาที่อ้อนวอน ศรัณย์มองกวินตราอยู่ครู่หนึ่ง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความสับสน “ถ้าอย่างนั้นผมก็ยอม” ศรัณย์กล่าว “ผมจะปล่อยเธอไปแต่คุณต้องยอมทำตามที่ผมบอกทุกอย่าง” “ตกลง” ธนากรรีบตอบรับ ทันใดนั้น ประตูห้องก็ถูกเปิดออก ตำรวจจำนวนหนึ่งพร้อมกับคุณชายพิพัฒน์และทนายความของธนากร ก็ปรากฏตัวขึ้น “จับเขา!” คุณชายพิพัฒน์ตะโกน ศรัณย์ตกตะลึง เขารู้ตัวว่าถูกหลอก “คุณคุณหลอกผม!” ศรัณย์ตะโกน “ใช่” ธนากล่าว “เราหลอกคุณ” “คุณเตรียมหลักฐานทั้งหมดไว้แล้ว” ทนายความกล่าว “คุณศรัณย์คุณถูกจับในข้อหาพยายามฉ้อโกงและกักขังหน่วงเหนี่ยว” ศรัณย์พยายามจะต่อสู้ แต่ก็ถูกตำรวจจับกุมตัวไป เมื่อศรัณย์จากไป กวินตราก็รีบเข้าไปกอดธนากร “ขอบคุณค่ะ!” เธอร้องไห้ “คุณช่วยฉันไว้!” “ผมสัญญาแล้วว่าจะปกป้องคุณ” ธนากรกอดเธอไว้แน่น “แล้วบริษัทล่ะคะ?” กวินตราถาม “เราจะจัดการเอง” คุณชายพิพัฒน์กล่าว “ไม่ต้องห่วง” ธนากรรู้สึกโล่งใจที่ทุกอย่างจบลง เขารักกวินตรา และเขาจะไม่มีวันยอมให้ใครมาทำร้ายเธอ “เราจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยกันนะ” ธนากรกระซิบ กวินตรร้องไห้ “ฉันรักคุณ” “ผมก็รักคุณ” ธนากรตอบ ทั้งสองคนมองหน้ากันด้วยรอยยิ้มแห่งความสุข หลังจากเหตุการณ์นั้น บริษัทก็กลับมาเป็นปกติ ธนากรกลับมาบริหารงาน และกวินตราก็ยังคงอยู่เคียงข้างเขา แต่ในใจลึกๆ ธนากรรู้ว่าเรื่องราวของเขากับกวินตราเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น