บรรยากาศในเซฟเฮาส์เต็มไปด้วยความตึงเครียด แต่ก็แฝงไว้ด้วยความหวัง ภัทร เอมอร และภีม กำลังระดมสมองเพื่อวางแผนขั้นสุดท้าย พวกเขามีหลักฐานชิ้นสำคัญในมือที่ได้มาจากสนามบิน แต่การเผชิญหน้ากับผู้บงการที่แท้จริงนั้น ยังคงเป็นความท้าทายที่ยิ่งใหญ่ "คุณธนาทัตเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งเท่านั้น" ภัทรกล่าวขณะที่เขากำลังลากเส้นเชื่อมโยงบนกระดานไวท์บอร์ด "เราต้องสาวให้ถึงคนที่อยู่เบื้องหลังเขา" "จากรายชื่อในเอกสารการประชุมลับ และการเคลื่อนไหวทางการเงินที่ซับซ้อน" ภีมวิเคราะห์ "ผมคิดว่าผู้บงการน่าจะเป็นนักธุรกิจใหญ่คนหนึ่ง ที่มีอิทธิพลทางการเมืองสูง" "และดูเหมือนว่าจะเป็นคนที่ธนาทัตให้ความเคารพและเชื่อใจมากที่สุด" เอมอรเสริม "เพราะเอกสารเหล่านั้น เป็นข้อมูลที่ละเอียดอ่อนมาก ยากที่ใครจะเข้าถึงได้" "ใครกันแน่" ภัทรถามเสียงเข้ม "ใครคือคนที่อยู่เบื้องหลังทั้งหมด" "ผมมีข้อมูลบางอย่างที่น่าจะเป็นประโยชน์ครับ" ภีมกล่าว "ผมได้สืบเรื่องประวัติของบริษัทที่เกี่ยวข้องกับการทุจริตเหล่านี้ และพบว่ามีบริษัทหนึ่งที่ถูกจัดตั้งขึ้นมาอย่างมีเงื่อนงำ โดยมีผู้ถือหุ้นหลักเป็นบุคคลปริศนา ที่ไม่เคยปรากฏตัวต่อสาธารณะ" "บุคคลปริศนา… หมายความว่าอย่างไร" เอมอรสงสัย "หมายความว่า… เราไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับตัวตนของเขาเลย" ภีมตอบ "แต่ข้อมูลการโอนเงินและการลงทุนทั้งหมด ชี้ไปที่บุคคลคนนี้" ภัทรขมวดคิ้ว เขาเริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวต่างๆ เข้าด้วยกัน "ถ้าเป็นแบบนั้นจริง… คนคนนี้ต้องเป็นคนที่ฉลาดและมีอำนาจมาก" "ผมคิดว่า… เราควรจะลองเผชิญหน้ากับธนาทัตอีกครั้ง" เอมอรเสนอ "บางที… เขาอาจจะยอมให้ข้อมูลบางอย่างกับเรา ถ้าเราแสดงให้เขาเห็นว่าเรามีหลักฐานมากพอ" "เป็นความคิดที่ดี" ภัทรเห็นด้วย "แต่เราต้องแน่ใจว่าเราจะไม่ตกหลุมพรางของเขา" "ผมจะเตรียมการรักษาความปลอดภัยอย่างเต็มที่ครับ" ภีมรับปาก "เราจะควบคุมสถานการณ์ไม่ให้บานปลาย" การนัดหมายครั้งใหม่ถูกกำหนดขึ้นที่ร้านอาหารหรูแห่งหนึ่งใจกลางเมือง สถานที่ที่ดูเหมือนจะปลอดภัย แต่ก็แฝงไว้ด้วยอันตราย ภัทรและเอมอรเดินทางไปถึงก่อนเวลาเล็กน้อย พวกเขานั่งลงที่โต๊ะมุมสุด ซึ่งเป็นจุดที่มองเห็นทางเข้าออกได้ชัดเจน "คุณแน่ใจนะเอมอร" ภัทรถามขณะที่เขากำลังจิบน้ำเปล่า "ว่าเธอจะรับมือไหว" "ฉันต้องทำค่ะ" เอมอรตอบเสียงหนักแน่น "เพื่อพ่อของฉัน และเพื่อความจริง" ไม่นานนัก ธนาทัตก็ปรากฏตัวขึ้น เขาดูดีขึ้นกว่าครั้งก่อนที่สนามบิน สีหน้าเรียบเฉย แต่ดวงตาของเขาฉายแววบางอย่างที่ยากจะคาดเดา "คุณมาแล้ว" ภัทรกล่าวทักทาย "ผมก็ต้องมา" ธนาทัตตอบ "เมื่อคุณบอกว่ามีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย" "เรามีหลักฐานบางอย่างที่คุณอาจจะสนใจ" เอมอรกล่าว เธอวางกองเอกสารที่เตรียมไว้ลงบนโต๊ะ ธนาทัตเหลือบมองเอกสารเหล่านั้น แววตาของเขาฉายแววตกใจเล็กน้อย แต่เขาก็พยายามเก็บอาการ "คุณได้มันมาได้อย่างไร" ธนาทัตถามเสียงเย็น "ผมคิดว่าผมได้จัดการเรื่องนี้เรียบร้อยแล้ว" "คุณจัดการได้แค่บางส่วนเท่านั้น" ภัทรกล่าว "เอกสารเหล่านี้… พิสูจน์ให้เห็นถึงการทุจริต การบิดเบือนกฎหมาย และการฟอกเงินจำนวนมหาศาล" "คุณกำลังกล่าวหาผมหรือ" ธนาทัตถาม "เรากำลังกล่าวหาคนที่อยู่เบื้องหลังคุณ" เอมอรตอบ "คนที่ใช้คุณเป็นเครื่องมือ" ธนาทัตเงียบไป เขากำลังประมวลผลข้อมูลที่เอมอรและภัทรนำเสนอ "คุณต้องการอะไร" ธนาทัตถามเสียงเบา "ต้องการเงิน? ต้องการอำนาจ?" "เราต้องการความยุติธรรม" ภัทรตอบ "และเราต้องการให้คนที่อยู่เบื้องหลังคุณ ได้รับผลกรรมที่สาสม" "คุณคิดว่าคุณจะทำอะไรผมได้" ธนาทัตเย้ยหยัน "คุณไม่มีหลักฐานที่ชัดเจนเพียงพอที่จะมัดตัวผมได้" "เรามีหลักฐานที่เชื่อมโยงคุณกับ… คนปริศนาคนนั้น" เอมอรกล่าว "คนที่คุณให้ความเคารพมากที่สุด" คำพูดของเอมอรทำให้ธนาทัตชะงักไปอย่างเห็นได้ชัด เขาหันไปมองเอมอรด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความไม่เชื่อ "คุณรู้เรื่อง… เขาได้อย่างไร" ธนาทัตถาม เสียงของเขาแฝงความสั่นเครียด "เราสืบมาทั้งหมดแล้ว" ภัทรกล่าว "เรามีข้อมูลเกี่ยวกับการจัดตั้งบริษัทลับ การโอนเงิน และการประชุมลับ ที่เชื่อมโยงคุณกับเขา" ธนาทัตเงียบไปนาน เขาค่อยๆ มองเอกสารบนโต๊ะทีละแผ่น แววตาของเขาเต็มไปด้วยความสับสนและความขัดแย้ง "คุณ… กำลังจะทำอะไร" ธนาทัตถาม "เราจะเปิดโปงความจริงทั้งหมด" ภัทรตอบ "แต่… เราก็พร้อมที่จะให้โอกาสคุณ" "โอกาสอะไร" ธนาทัตถาม "ร่วมมือกับเรา" ภัทรกล่าว "ให้ข้อมูลเกี่ยวกับคนที่อยู่เบื้องหลังคุณ แลกกับอิสรภาพของคุณ" ธนาทัตเงยหน้าขึ้นมองภัทรและเอมอร ดวงตาของเขากำลังต่อสู้กับความรู้สึกภายใน "ผม… ผมจะทำแบบนั้นไม่ได้" ธนาทัตกล่าวเสียงแผ่ว "เขา… เขาจะฆ่าผม" "ถ้าคุณไม่ทำอะไรเลย… คุณก็จะถูกดำเนินคดีอยู่ดี" เอมอรบอก "อย่างน้อย… การร่วมมือกับเรา อาจจะทำให้คุณได้รับโทษที่เบาลง" ธนาทัตหลับตาลง เขาครุ่นคิดอย่างหนัก เขาเห็นภาพใบหน้าของคนที่อยู่เบื้องหลังเขาแวบเข้ามาในความคิด ภาพของอำนาจที่น่าเกรงขาม ภาพของความโหดร้ายที่เขาเคยเห็น "คุณ… แน่ใจเหรอว่าคุณจะทำได้" ธนาทัตถาม "เขา… เขาแข็งแกร่งมาก" "เราก็ไม่ธรรมดาเหมือนกัน" ภัทรยิ้มเล็กน้อย "บอกมาเถอะธนาทัต… ใครคือคนที่อยู่เบื้องหลังคุณ" ธนาทัตสูดหายใจเข้าลึกๆ เขาตัดสินใจครั้งสำคัญในชีวิต "คนที่อยู่เบื้องหลังผม… ก็คือ…"