เงาทมิฬที่ตามล่า
เสียงปืนที่ดังสนั่นหวั่นไหว ก้องกังวานอยู่ในโสตประสาทของพิมพ์ ภาพสุดท้ายที่เธอเห็นคือเงาร่างของธามที่พุ่งเข้ามารับกระสุนแทนเธอ ก่อนที่สติของเธอจะดับวูบลงไป ความเจ็บปวดอันแสนสาหัสแล่นปราดไปทั่วร่าง พร้อมกับความรู้สึกผิดที่ถาโถมเข้ามา
เมื่อพิมพ์ลืมตาขึ้นอีกครั้ง ภาพแรกที่เธอเห็นคือเพดานสีขาวของห้องพยาบาล เสียงบี๊บของเครื่องวัดอัตราการเต้นของหัวใจดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอ กลิ่นยาและน้ำยาฆ่าเชื้อลอยอวลอยู่ในอากาศ
“ฉันอยู่ที่ไหน?” เธอพึมพำเสียงแหบพร่า
“คุณอยู่ที่โรงพยาบาลค่ะ คุณพิมพ์” เสียงหนึ่งดังขึ้นข้างๆ เธอ หญิงพยาบาลในชุดสีขาวสะอาดตาปรากฏตัวขึ้น ใบหน้าของเธอฉายแววอ่อนโยน
“คุณธามล่ะคะ? เขาเป็นยังไงบ้าง?” พิมพ์ถามอย่างร้อนรน
หญิงพยาบาลยิ้มบางๆ “คุณธามปลอดภัยดีค่ะ คุณพิมพ์... เขาได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย... แต่ก็ปลอดภัยแล้วค่ะ”
คำพูดนั้นทำให้พิมพ์ใจชื้นขึ้นมาบ้าง แต่ความรู้สึกผิดก็ยังคงกัดกินใจ “ฉัน... ฉันทำให้เขา... เป็นอันตราย...”
“อย่าคิดมากเลยนะคะ” พยาบาลปลอบ “คุณธามเขาก็พยายามปกป้องคุณเต็มที่ค่ะ”
พิมพ์หลับตาลง นึกถึงภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในห้องนิรภัย ธามที่พุ่งเข้ามารับกระสุนแทนเธอ แก้วตาที่ยืนนิ่งด้วยความตกใจ และชายปริศนาที่ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหัน
“แล้ว... ชายคนนั้นล่ะคะ? เขาเป็นใคร? เกิดอะไรขึ้นกับเขา?” พิมพ์ถาม
“ตำรวจกำลังสอบสวนอยู่ค่ะ” พยาบาลตอบ “แต่เท่าที่ทราบ... เขาถูกจับกุมตัวไปแล้ว... หลังจากที่ ‘คุณธาม’... สามารถเอาปืนไปจากเขาได้...”
พิมพ์พยักหน้าอย่างเข้าใจ... ธามได้ช่วยเธอ... และได้จัดการกับ ‘คนร้าย’... แต่เธอก็ยังคงมีคำถามมากมายค้างคาใจ
“แล้ว... ‘วิดีโอ’... นั่นล่ะคะ? มันคืออะไร?” พิมพ์ถาม
“วิดีโอนั่น...” พยาบาลตอบ “เป็น ‘ภาพลวงตา’... ที่ถูกสร้างขึ้นมา... ด้วยเทคโนโลยีขั้นสูง... เพื่อใส่ร้ายคุณธาม... และเพื่อให้แน่ใจว่า... เขาจะยอมจำนน... ต่อ ‘คนร้าย’... ค่ะ”
“หมายความว่า... สิ่งที่ฉันเห็น... มันไม่ใช่ ‘ความจริง’... เหรอคะ?” พิมพ์ถาม
“ใช่ค่ะ” พยาบาลตอบ “คุณธาม... โชคดีมาก... ที่เขารู้ทัน ‘แผนการ’... ของ ‘คนร้าย’... และเขา... สามารถ ‘เปิดโปง’... ‘ตัวการ’... ที่แท้จริง... ได้...”
“ใครคะ? ใครคือ ‘ตัวการ’... ที่แท้จริง?” พิมพ์ถามอย่างร้อนรน
พยาบาลมองพิมพ์ด้วยสายตาที่จริงจัง “ตัวการที่แท้จริง... คือ... ‘คนที่อยู่เบื้องหลัง’... ของ ‘นักธุรกิจคู่แข่ง’... ซึ่งเป็น ‘คนร้าย’... ที่ปรากฏตัวในห้องนิรภัย... เขา... คือ... ‘คน’... ที่คุณธาม... เคย... ‘ร่วมมือ’... ด้วย... ในอดีต... และเขาก็... ‘ต้องการ’... ‘หลักฐาน’... ที่จะ... ‘ทำลาย’... อัครากรุ๊ป... ให้ย่อยยับ...”
“คุณกำลังบอกว่า... ‘คนที่เคยร่วมมือ’... กับคุณธาม... คือ... ‘คนร้าย’... ที่แท้จริง?” พิมพ์ถามอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง
“ใช่ค่ะ” พยาบาลตอบ “และ... ‘คนที่ให้ข้อมูล’... แก่คุณธาม... ก็คือ... ‘ภรรยา’... ของ ‘คนร้าย’... คนนั้น... เธอ... ‘ต้องการ’... ‘เปิดโปง’... สามีของเธอ... เพราะเขา... ‘ทอดทิ้ง’... เธอ... และ... ‘ทำร้าย’... เธอ... มาตลอด...”
พิมพ์อึ้งไป... เรื่องราวทั้งหมด... มันซับซ้อนและน่าตกใจ... เกินกว่าที่เธอจะจินตนาการได้...
“แล้ว... ‘คุณแก้วตา’... ล่ะคะ? เธอมีบทบาทอะไรในเรื่องนี้?” พิมพ์ถาม
“คุณแก้วตา... ก็เป็น ‘เหยื่อ’... คนหนึ่ง... เหมือนกันค่ะ” พยาบาลตอบ “เธอ... ‘ถูกหลอก’... โดย... ‘คนร้าย’... ว่า ‘หลักฐาน’... ของเธอ... คือ... ‘สิ่งที่สำคัญที่สุด’... แต่จริงๆ แล้ว... ‘คนร้าย’... เพียงแค่... ‘ต้องการ’... ‘หลักฐาน’... ของเธอ... เพื่อ... ‘ทำลาย’... คุณธาม... อย่างสมบูรณ์...”
“แล้ว... ‘วิดีโอ’... นั่น... ใครเป็นคนสร้างขึ้นมาคะ?” พิมพ์ถาม
“วิดีโอนั่น... ถูกสร้างขึ้นมา... โดย... ‘คนร้าย’... นั่นแหละค่ะ” พยาบาลตอบ “เขา... ‘ต้องการ’... ให้คุณ... ‘เชื่อ’... ว่าคุณธาม... เป็นคนไม่ดี... และ... ‘ยอมจำนน’... ต่อเขา...”
“แล้ว... ‘นักธุรกิจคู่แข่ง’... ที่ปรากฏตัวในห้องนิรภัย... เขาคือ... ‘คนร้าย’... ตัวจริง... เหรอคะ?” พิมพ์ถาม
“ใช่ค่ะ” พยาบาลตอบ “เขาคือ... ‘คนร้าย’... ที่แท้จริง... และตอนนี้... เขาก็... ‘ถูกจับกุม’... แล้ว... พร้อมกับ... ‘ผู้สมรู้ร่วมคิด’... บางส่วน...”
พิมพ์หลับตาลง... ค่อยๆ ประมวลผลทุกอย่างที่ได้ยิน... เดิมพันหัวใจครั้งนี้... มันเต็มไปด้วย... ‘ภาพลวงตา’... และ... ‘การหลอกลวง’... ที่ซับซ้อน...
“แล้ว... คุณธาม... เขา... ‘รู้’... เรื่อง ‘วิดีโอ’... นี่... ได้ยังไงคะ?” พิมพ์ถาม
“คุณธาม... ได้รับ ‘การเตือน’... จาก... ‘ภรรยา’... ของ... ‘คนร้าย’... ค่ะ” พยาบาลตอบ “เธอ... ‘เห็น’... ‘แผนการ’... ของสามี... และ... ‘ไม่ต้องการ’... ให้ใคร... ต้อง... ‘เดือดร้อน’... ไปมากกว่านี้...”
“แล้ว... ‘ข้อความ’... ที่ฉันได้รับ... ก็มาจาก... ‘ภรรยา’... ของ... ‘คนร้าย’... คนนั้น... ใช่ไหมคะ?” พิมพ์ถาม
“ใช่ค่ะ” พยาบาลตอบ “เธอ... ‘ต้องการ’... ให้คุณ... ‘ช่วย’... คุณธาม... ในการ... ‘เปิดโปง’... สามีของเธอ...”
พิมพ์เงียบไป... เธอรู้สึกถึงความซาบซึ้ง... ต่อ ‘ภรรยา’... ของ... ‘คนร้าย’... ที่กล้าหาญ... ในการ... ‘ต่อสู้’... กับสามี... ของเธอ... เอง...
“แล้ว... ‘แก้วตา’... เธอจะทำยังไงต่อไปคะ?” พิมพ์ถาม
“คุณแก้วตา... เธอ... ‘ได้รับ’... ‘เอกสาร’... ที่เป็น ‘หลักฐาน’... การทุจริต... ของ... ‘นักธุรกิจคู่แข่ง’... แล้วค่ะ” พยาบาลตอบ “และ... ‘คุณธาม’... ก็... ‘สัญญา’... ว่าจะ... ‘ช่วยเหลือ’... เธอ... ในการ... ‘จัดการ’... กับ ‘เรื่องราว’... ในอดีต... ของเธอ...”
พิมพ์พยักหน้า... เธอเริ่มเห็น... ‘ทางออก’... ของปัญหา... และ... ‘บทสรุป’... ของเดิมพันหัวใจ...
ขณะที่เธอกำลังจะถามอะไรต่อไป... ประตูห้องพยาบาลก็ถูกเปิดออก... ธามยืนอยู่ตรงนั้น... ในชุดลำลอง... ใบหน้าของเขา... ฉายแวว... โล่งใจ... แต่ก็แฝงไปด้วย... ความเหนื่อยล้า...
“พิมพ์...” เขาเอ่ยเรียกชื่อเธอ... เสียงแหบพร่า...
พิมพ์มองธาม... หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้น... “คุณธาม...”
ธามเดินเข้ามา... เขานั่งลงข้างเตียง... จับมือของพิมพ์ไว้เบาๆ...
“คุณปลอดภัยแล้ว...” เขาพูด... น้ำเสียงเต็มไปด้วยความยินดี...
“แล้วคุณล่ะคะ?” พิมพ์ถาม “คุณ... ไม่เป็นอะไรจริงๆ เหรอคะ?”
“ผม... ปลอดภัยดี” ธามตอบ “ถึงแม้ว่า... ‘กระสุน’... มันจะเฉียดผมไปนิดเดียว... แต่มันก็... ‘ไม่เป็นอันตราย’... เท่ากับ... ‘แผนการ’... ที่ ‘คนร้าย’... สร้างขึ้นมา...”
“คุณ... ‘รู้’... เรื่อง ‘วิดีโอ’... นั้น... มาก่อนแล้ว... เหรอคะ?” พิมพ์ถาม
ธามส่ายหน้า “ไม่... ผมไม่รู้... ว่า ‘คนร้าย’... จะใช้... ‘วิธี’... ที่ ‘โหดร้าย’... ขนาดนี้... แต่ผม... ‘สงสัย’... ว่า... ‘ภรรยา’... ของเขา... จะ... ‘เตือน’... ผม... ล่วงหน้า...”
“แล้ว... ‘ภรรยา’... ของ... ‘คนร้าย’... เธอ... ‘อยู่’... ที่ไหนคะ?” พิมพ์ถาม
“เธอ... ‘ได้รับการคุ้มครอง’... จากเจ้าหน้าที่... ค่ะ” ธามตอบ “และ... ‘เอกสาร’... ที่เธอ... ‘มอบให้’... ผม... ก็จะถูก... ‘นำไปใช้’... เพื่อ... ‘เปิดโปง’... ‘ความผิด’... ของ... ‘สามี’... เธอ...!”
พิมพ์ยิ้ม... เธอรู้สึก... ‘สบายใจ’... ขึ้นมาบ้าง... แต่... เธอก็ยังคง... ‘กังวล’... เกี่ยวกับ... ‘อนาคต’... ของเธอ... และ... ‘ความสัมพันธ์’... ของเธอกับ... ธาม...
“คุณธาม...” พิมพ์เอ่ยขึ้น... “แล้ว... ‘เรื่องราว’... ของเรา... มันจะเป็นยังไงต่อไปคะ?”
ธามมองพิมพ์... ดวงตาของเขาเต็มไปด้วย... ความรัก... และ... ความมุ่งมั่น... “ผม... ‘รัก’... คุณ... พิมพ์... และผม... ‘จะไม่ยอม’... ให้ใคร... มา ‘ทำลาย’... ความรักของเรา... ได้...”
ทันใดนั้นเอง... ประตูห้องพยาบาลก็ถูกเปิดออกอีกครั้ง... คราวนี้... ไม่ใช่พยาบาล... หรือธาม... แต่เป็น... ‘หญิงสาว’... คนหนึ่ง... ที่ยืนอยู่ตรงนั้น... ใบหน้าของเธอ... ฉายแวว... ‘เสียใจ’... และ... ‘ขอโทษ’...
พิมพ์มองเธอ... ด้วยความประหลาดใจ... เพราะหญิงสาวคนนั้น... คือ... ‘แก้วตา’...!
“คุณธาม... คุณพิมพ์...” แก้วตากล่าว... น้ำเสียงของเธอ... เต็มไปด้วย... ‘ความสำนึกผิด’... “ฉัน... ‘เสียใจ’... กับทุกสิ่งทุกอย่าง... ที่เกิดขึ้น...”
พิมพ์มองแก้วตา... ความรู้สึกของเธอ... สับสน... และ... ‘ยากจะเข้าใจ’...
“ฉัน... ‘ขอโทษ’... คุณพิมพ์... ที่ฉัน... ‘หลงเชื่อ’... ‘คนร้าย’... และ... ‘ทำให้’... คุณ... ‘ตกอยู่ในอันตราย’... ค่ะ...” แก้วตาพูดต่อ...
พิมพ์เงียบไป... เธอไม่แน่ใจว่า... จะตอบสนองต่อ... คำขอโทษ... ของแก้วตา... อย่างไร...
แต่ธาม... เขาก็ได้... ‘ยื่นมือ’... ออกมา... ให้กับ... แก้วตา... “มัน... ‘จบ’... ลงแล้ว... แก้วตา... เรา... ‘เริ่มต้น’... ‘ใหม่’... กัน... เถอะ...”
พิมพ์มองธาม... และมองแก้วตา... เธอรู้สึก... ว่า... ‘บทสรุป’... ของ... ‘เดิมพันหัวใจ’... ครั้งนี้... กำลังจะ... ‘มาถึง’... อย่าง... ‘คาดไม่ถึง’...!
แต่... ท่ามกลาง... ‘ความเข้าใจ’... และ... ‘การเริ่มต้นใหม่’... ที่ดูเหมือนจะ... ‘สวยงาม’... นั้น... พิมพ์ก็สังเกตเห็น... ‘แววตา’... ของ... ‘แก้วตา’... ที่... ‘ยังคง’... ซ่อนเร้น... ‘บางสิ่ง’... บางอย่าง... ไว้...
บางสิ่ง... ที่... ‘น่าสงสัย’... และ... ‘ไม่น่าไว้วางใจ’...!
และบางที... ‘เกม’... นี้... อาจจะ... ยัง... ‘ไม่จบ’... เพียงเท่านี้... ก็เป็นได้...!
แต่... ใครคือ... ‘ผู้เล่น’... ที่แท้จริง... ของ... ‘เกม’... นี้... กันแน่...?
และ... ‘บทสรุป’... ที่แท้จริง... ของ... ‘เดิมพันหัวใจ’... ครั้งนี้... จะเป็น... ‘อย่างไร’...?
คำถาม... เหล่านั้น... ยังคง... ‘ค้างคา’... อยู่ในใจ... ของ... พิมพ์... พร้อมกับ... ‘ความรู้สึก’... ที่... ‘ไม่แน่นอน’...!
1,593 ตัวอักษร