แสงตะวันยามบ่ายคล้อยทาบทอลงบนผืนฟ้าสีคราม ภัทรนั่งอยู่ในรถคันหรู จอดอยู่ห่างจากอาคารสำนักงานของบริษัท "ดารารุ่งเรือง" เพียงไม่กี่สิบเมตร สายตาของเขากำลังจับจ้องไปที่อาคารสูงระฟ้าแห่งนั้นอย่างไม่คลาดสาย "รายงานมา" ภัทรพูดผ่านชุดหูฟังบลูทูธ "คุณธนาทัตอยู่ที่ห้องทำงานชั้นบนสุดครับคุณภัทร เขากำลังประชุมกับผู้บริหารคนสนิท" เสียงของลูกน้องคนสนิทดังตอบกลับมา "มีใครเข้าออกบ้าง" "มีผู้หญิงคนหนึ่งเพิ่งเดินเข้าไปครับ ผมจำหน้าเธอได้ เธอคือคุณเอมอร สุเมธา พี่สาวของคุณลลิสาครับ" ภัทรเลิกคิ้วขึ้น "แน่ใจนะ" "แน่ใจครับคุณภัทร" ภัทรเม้มปากแน่น เขาไม่แปลกใจเท่าไรนักที่เอมอรจะมีความเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ ข้อมูลที่ได้มาเกี่ยวกับเอมอรนั้นมีหลายอย่างที่น่าสงสัย การที่เธอได้รับเงินจำนวนมากจากวิน ทั้งๆ ที่บริษัทของเธอก็ไม่ได้มีปัญหาทางการเงินอะไร "เฝ้าต่อไป แล้วรายงานผมทุกความเคลื่อนไหว" ภัทรออกคำสั่งก่อนจะตัดสาย เขาครุ่นคิดถึงแผนการร้ายที่อาจจะกำลังเกิดขึ้น เขาอดสงสัยไม่ได้ว่าเอมอรมีส่วนรู้เห็นกับการตายของวินหรือไม่ และการที่เธอไปพบธนาทัตในตอนนี้มีจุดประสงค์อะไรกันแน่ ทันใดนั้น โทรศัพท์ของเขาก็ดังขึ้น ปลายสายคือทนายสมชาย "คุณภัทรครับ ผมมีข่าวร้าย" เสียงสมชายฟังดูเครียด "มีอะไร" ภัทรถาม "ผมเพิ่งได้รับแจ้งจากแหล่งข่าวในวงการทนายความครับว่า… มีการเตรียมพยานเท็จขึ้นมาเพื่อปรักปรำคุณลลิสาในคดีนี้ครับ" "ใครเป็นคนเตรียม" ภัทรถามเสียงเฉียบขาด "ยังไม่ทราบแน่ชัดครับ แต่คาดว่าเป็นฝีมือของคนที่มีอำนาจพอสมควร และมีเป้าหมายที่จะทำลายบริษัทของคุณลลิสาอย่างถอนรากถอนโคน" ภัทรหลับตาลง เขาเริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวได้ในใจ "คุณสมชายครับ ช่วยสืบหาข้อมูลเกี่ยวกับบริษัท 'ดารารุ่งเรือง' และคุณธนาทัตให้ละเอียดกว่านี้ด้วยนะครับ ผมต้องการทราบทุกอย่างเกี่ยวกับพวกเขา" "ครับคุณภัทร" ภัทรตัดสายแล้วถอนหายใจยาว เขาหันไปมองอาคารสำนักงานของธนาทัตอีกครั้ง แผนการร้ายที่เริ่มจะเผยออกมานั้นน่ากลัวกว่าที่เขาคิดไว้เสียอีก เขาตัดสินใจว่าต้องรีบดำเนินการบางอย่าง เขาโทรศัพท์หาลลิสา "ฮัลโหลค่ะคุณภัทร" เสียงลลิสาฟังดูเหนื่อยอ่อน "คุณลลิสาครับ คุณอยู่ที่ไหน" "อยู่ที่บ้านค่ะ" "คุณต้องรีบออกจากบ้านเดี๋ยวนี้" ภัทรออกคำสั่งเสียงเข้ม "แล้วไปหาผมที่คอนโดของผม" "ทำไมคะ เกิดอะไรขึ้น" ลลิสาถามด้วยความตกใจ "ไม่มีเวลาอธิบายครับ คุณต้องเชื่อผม" ภัทรเร่ง "ผมจะส่งที่อยู่ให้คุณ" ภัทรส่งที่อยู่คอนโดของเขาให้ลลิสา แล้วรีบขับรถมุ่งหน้าไปยังคอนโดของเขาเอง เขารู้สึกเป็นห่วงความปลอดภัยของเธอเป็นอย่างมาก ไม่นานนัก ลลิสาก็มาถึงคอนโดของภัทร เธอเดินเข้ามาด้วยสีหน้าหวาดวิตก "เกิดอะไรขึ้นคะคุณภัทร" ลลิสาถามเมื่อเข้ามาในห้อง "คุณต้องระวังตัวให้มากๆ นะครับลลิสา" ภัทรกล่าว "มีคนกำลังพยายามจะใส่ร้ายคุณให้ถึงที่สุด" "หมายความว่ายังไงคะ" ลลิสาถามด้วยความสับสน ภัทรเล่าเรื่องพยานเท็จที่กำลังจะถูกเตรียมขึ้นมาให้ลลิสาฟัง ลลิสาทั้งตกใจและเสียใจ "เป็นไปไม่ได้… ใครกันจะทำเรื่องแบบนี้" "ผมกำลังสืบหาอยู่ครับ" ภัทรตอบ "แต่ตอนนี้ คุณต้องอยู่ที่นี่กับผมก่อน ปลอดภัยที่สุด" ลลิสาพยักหน้า เธอรู้สึกขอบคุณภัทรที่คอยดูแลเธอเสมอ "คุณภัทรคะ… ฉันรู้สึกเหมือนมีใครบางคนกำลังจับตามองฉันอยู่ตลอดเวลา" ลลิสาเอ่ยเสียงสั่น "ผมรู้ครับ" ภัทรกล่าว "แต่คุณไม่ต้องกังวล ผมจะปกป้องคุณเอง" ภัทรมองเข้าไปในดวงตาของลลิสา เขารู้สึกถึงความผูกพันที่ก่อตัวขึ้นระหว่างพวกเขา แม้สถานการณ์จะเลวร้ายเพียงใด เขาก็จะไม่มีวันปล่อยมือจากเธอ "คุณลลิสาครับ" ภัทรเอ่ยเสียงนุ่ม "ผมอยากจะขอให้คุณช่วยผมอีกอย่างหนึ่ง" "อะไรคะ" "ผมอยากให้คุณเล่าเรื่องในอดีตของคุณทั้งหมดให้ผมฟังอีกครั้ง เรื่องของคุณกับพี่สาวของคุณ เรื่องความสัมพันธ์ของคุณกับคุณวิน… ทุกอย่างที่คุณจำได้" ลลิสาเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า "ค่ะ ฉันจะเล่าทุกอย่างให้คุณฟัง" ภัทรรู้ดีว่าการสืบสวนครั้งนี้ไม่ง่ายเลย แต่เขามั่นใจว่าด้วยความช่วยเหลือของลลิสา และด้วยสัญชาตญาณของเขา เขาจะสามารถคลี่คลายปมปริศนาทั้งหมดนี้ได้สำเร็จ และนำความยุติธรรมกลับคืนมาได้.