ภัทรหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู เป็นเบอร์ของทนายสมชาย เขาหยิบหูฟังมาสวมอย่างรวดเร็ว "ว่าไงครับคุณสมชาย" "คุณภัทรครับ ผมมีข่าว… เป็นข่าวที่ไม่ค่อยดีนัก" เสียงทนายสมชายฟังดูอึดอัด "มีอะไรครับ" ภัทรถามอย่างใจเย็น พลางเหลียวไปมองลลิสาที่นั่งฟังอยู่ข้างๆ ด้วยสีหน้ากังวล "ผมได้รับข้อมูลจากแหล่งข่าวภายในศาลครับว่า… การไต่สวนคดีของคุณลลิสาจะถูกเร่งให้เร็วขึ้นกว่ากำหนดเดิมมากครับ" "เร่งขึ้น? ทำไมล่ะ" ภัทรเลิกคิ้ว "ผมยังไม่ทราบสาเหตุที่แน่ชัดครับ แต่มีข่าวลือหนาหูว่า… มีแรงกดดันจากผู้มีอำนาจบางคน ต้องการให้คดีนี้ตัดสินโดยเร็วที่สุด" ลลิสาหน้าซีดเผือดเมื่อได้ยินเช่นนั้น "หมายความว่า… ฉันจะต้องขึ้นศาลเร็วๆ นี้เหรอคะ" "ใช่ครับคุณลลิสา" ภัทรหันไปตอบเธอ "คุณสมชายครับ มีใครที่น่าจะอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้บ้างครับ" "ตอนนี้ยังบอกได้ไม่ชัดเจนครับคุณภัทร แต่จากข้อมูลที่ผมได้มา… ดูเหมือนว่าจะมีนักธุรกิจใหญ่คนหนึ่งที่กำลังกว้านซื้อหุ้นของบริษัทคุณลลิสาอยู่เงียบๆ ครับ" "นักธุรกิจใหญ่? ใครครับ" ภัทรเร่งถาม "คุณธนาทัตครับ" ภัทรขมวดคิ้วแน่น "คุณธนาทัต… ผมว่าแล้ว" เขาหันไปมองลลิสา "ลลิสา คุณรู้จักคุณธนาทัตดีแค่ไหน" ลลิสาส่ายหน้าช้าๆ "ไม่เลยค่ะ ฉันเคยได้ยินชื่อเสียงของเขาในวงการธุรกิจบ้าง แต่ไม่เคยมีโอกาสได้รู้จักเป็นการส่วนตัวเลยค่ะ" "เขาเป็นคู่แข่งทางธุรกิจของคุณวินเมื่อห้าปีก่อน เกี่ยวกับเรื่องที่ดิน" ภัทรเสริม "และตอนนี้ เขากำลังพยายามเข้าซื้อหุ้นบริษัทของคุณ" "ทำไมเขาต้องทำแบบนั้นคะ" ลลิสาถามด้วยความไม่เข้าใจ "ผมคิดว่าเขาต้องการจะครอบครองบริษัทของคุณทั้งหมด และกำจัดคุณให้พ้นทาง เพื่อที่เขาจะได้ทำในสิ่งที่เขาต้องการได้อย่างเต็มที่" ภัทรวิเคราะห์ "และอาจจะเพื่อปกปิดความผิดบางอย่างที่เขาก่อไว้" "แต่… ผมจะทำยังไงดีคะ" ลลิสาเริ่มรู้สึกหวาดกลัว "ถ้าศาลเร่งพิจารณาคดี แล้วมีพยานเท็จเข้ามา… ฉันอาจจะติดคุกจริงๆ" "ไม่ต้องห่วง ผมจะหาทางจัดการเรื่องนี้เอง" ภัทรพูดอย่างมั่นใจ "คุณสมชายครับ ผมต้องการข้อมูลเกี่ยวกับความเคลื่อนไหวทางธุรกิจของคุณธนาทัตให้ละเอียดกว่านี้ โดยเฉพาะการกว้านซื้อหุ้นของบริษัทคุณลลิสา ว่ามีใครเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่บ้าง และเขามีความเชื่อมโยงกับใครในบริษัทบ้าง" "ครับคุณภัทร ผมจะรีบดำเนินการให้ทันที" ทนายสมชายรับคำ ภัทรตัดสายแล้วหันมาหาลลิสา "ลลิสา ผมรู้ว่าตอนนี้คุณคงกำลังสับสนและหวาดกลัว แต่ผมอยากให้คุณพยายามเข้มแข็งไว้นะ" "ฉัน… ฉันจะพยายามค่ะ" ลลิสาตอบรับเสียงสั่น "ผมสงสัยว่าเอมอร พี่สาวของคุณ อาจจะมีส่วนรู้เห็นกับเรื่องนี้ด้วย" ภัทรเอ่ยขึ้นอย่างอ้อมๆ "คุณพอจะทราบไหมว่าทำไมวินถึงโอนเงินจำนวนมากให้เอมอร" ลลิสาเงียบไปชั่วครู่ เธอพยายามย้อนนึกถึงบทสนทนาที่เคยมีกับวิน "ก่อนที่… ก่อนที่เขาจะเสียไป… เขาเคยพูดเป็นนัยๆ ถึงเรื่องที่ต้องแก้ไขบางอย่างเกี่ยวกับครอบครัวของฉันค่ะ เขาบอกว่า… มีเรื่องที่เขาต้องจัดการเพื่อปกป้องฉัน" "ปกป้องคุณ? ปกป้องจากอะไร" ภัทรถาม "ฉันไม่แน่ใจค่ะ เขาไม่ได้อธิบายอะไรมากไปกว่านั้น เขาแค่บอกว่า… เขากำลังพยายามแก้ไขความผิดพลาดในอดีตของครอบครัวเรา" "ความผิดพลาดในอดีตของครอบครัวคุณ? หมายถึงครอบครัวของคุณ หรือครอบครัวของวิน" ภัทรถาม "ครอบครัวของฉันค่ะ" ลลิสาตอบ "เขาเคยบอกว่า… พ่อกับแม่ของฉันมีเรื่องที่ต้องชดใช้บางอย่าง และเขาก็อยากจะช่วยแก้ไขเรื่องนั้นให้" "พ่อแม่ของคุณ?" ภัทรขมวดคิ้ว "แล้วเอมอรเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ยังไง" "ฉันไม่รู้จริงๆ ค่ะ" ลลิสาตอบอย่างหนักใจ "ฉันไม่เคยคิดเลยว่าพี่เอมอรจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องทั้งหมดนี้" ภัทรครุ่นคิดตามคำพูดของลลิสา ความผิดพลาดในอดีตของครอบครัว… การที่วินพยายามแก้ไข… การที่เอมอรได้รับเงิน… และการที่ธนาทัตกำลังเข้ามามีบทบาท… ทุกอย่างเริ่มปะติดปะต่อกันเป็นภาพที่น่ากลัว "บางที… วินอาจจะกำลังพยายามแก้ไขปัญหาบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับเอมอรก็ได้" ภัทรตั้งสมมติฐาน "และธนาทัตอาจจะกำลังใช้ประโยชน์จากปัญหานี้ เพื่อให้ตัวเองได้เปรียบ" "แต่… แต่ฉันยังไงก็ไม่อยากเชื่อว่าพี่เอมอรจะทรยศฉัน" ลลิสาพยายามยืนยัน "เราสนิทกันมากนะคะ" "ผมเข้าใจ" ภัทรตอบ "แต่บางครั้ง ความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดที่สุด ก็อาจจะถูกบั่นทอนด้วยเรื่องเงินและความโลภได้ง่ายที่สุดเช่นกัน" ขณะที่ภัทรกำลังจะพูดอะไรต่อ เสียงเคาะประตูก็แว่วเข้ามา ทำให้ทั้งสองคนสะดุ้ง "ใครน่ะ" ภัทรตะโกนถาม "ผมเองครับคุณภัทร ผมอร เลขาฯ ของคุณครับ" เสียงอรดังมาจากด้านนอก ภัทรหันไปมองลลิสา สีหน้าของเขาสื่อถึงความไม่สบายใจ "คุณอร มาทำไมตอนนี้" เขาถามก่อนจะลุกไปเปิดประตู อรยืนอยู่หน้าประตูด้วยสีหน้ากังวล "คุณภัทรคะ… มีคนกำลังมาที่นี่ครับ" "ใคร" ภัทรถามเสียงเฉียบขาด "เป็น… เป็นคุณเอมอรค่ะ" อรตอบ "เธอ… เธอตามหาคุณลลิสามาค่ะ"