เซราฟิน่าสูดลมหายใจลึก เธอรู้สึกถึงพลังงานอันบริสุทธิ์ไหลเวียนเข้าสู่ร่าง ราวกับว่าสายน้ำเย็นฉ่ำกำลังชะล้างความเหนื่อยล้าและความหวาดกลัวทั้งหมดออกไป แสงสีฟ้าอ่อนจากอัญมณีแห่งดาราสาดส่องกระทบใบหน้าของเธอ ทำให้ผิวของเธอดูเรืองรองราวกับถูกเคลือบด้วยแสงจันทร์ ดวงตาที่เคยเต็มไปด้วยความกังวล บัดนี้กลับฉายแววแห่งความมุ่งมั่นและพลังที่ถูกปลุกขึ้นมาใหม่ เธอสัมผัสได้ถึงกระแสธารแห่งความทรงจำโบราณที่ไหลบ่าเข้ามาในจิตใจ เป็นภาพของผู้คนในอดีตกาลที่เฉลิมฉลองการค้นพบอัญมณีเม็ดนี้ การอธิษฐานขอพรเพื่อสันติสุขและความเจริญรุ่งเรืองของอาณาจักรจันทรา ทุกสิ่งทุกอย่างเชื่อมโยงกันเป็นหนึ่งเดียวผ่านอัญมณีเม็ดนี้ "จงปลดปล่อยมันออกมา เซราฟิน่า" เสียงของผู้เฒ่าแห่งเผ่าดารากระตุ้นเตือนเธออีกครั้ง "พลังแห่งสายเลือดแห่งจันทราของเจ้าคือสิ่งที่จะเชื่อมต่อโลกแห่งมนุษย์เข้ากับพลังงานแห่งดวงดาวอีกครั้ง จงใช้มันเพื่อรักษาพันธสัญญาที่บรรพบุรุษของเจ้าได้ทำไว้" ลีออนยืนมองเซราฟิน่าด้วยความทึ่ง เขาไม่เคยเห็นใครมีพลังอันน่าอัศจรรย์เช่นนี้มาก่อน ร่างกายของเธอเปล่งประกายราวกับเทพธิดาแห่งดวงจันทร์ที่ลงมาจุติบนโลกมนุษย์ เขาเห็นถึงความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในตัวเธอ ไม่ใช่แค่พลังที่เพิ่มขึ้น แต่เป็นความมั่นใจ ความสงบ และความเข้าใจในโชคชะตาของตนเอง "เซราฟิน่า...เจ้าทำได้" เขากล่าวให้กำลังใจ เซราฟิน่าลืมตาขึ้น เธอยิ้มให้ลีออน "ข้าทำได้" เธอกล่าว "ข้าเข้าใจแล้ว...คำสาปนี้...ไม่ใช่แค่การลงโทษ...แต่มันคือการทดสอบ...เพื่อดูว่าสายเลือดแห่งจันทรา...จะสามารถรักษา...พันธสัญญา...ที่เคยให้ไว้...ได้หรือไม่..." เธอหลับตาลงอีกครั้ง พลังแห่งจันทราภายในตัวเธอระเบิดออกมารุนแรงกว่าเดิม แสงสีฟ้าอ่อนจากอัญมณีแห่งดาราเริ่มสว่างจ้าขึ้นเรื่อยๆ จนกลืนกินแสงสว่างอื่นๆ ทั้งหมดในบริเวณนั้น แท่นหินโบราณเริ่มสั่นสะเทือนเบาๆ ราวกับว่ามันกำลังตอบสนองต่อพลังงานอันมหาศาลที่กำลังถูกปลดปล่อยออกมา เศษเสี้ยวของแสงดาวที่เคยล่องลอยอยู่ภายในอัญมณี เริ่มรวมตัวกันเป็นรูปร่างที่ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ ก่อตัวเป็นรูปดวงจันทร์เสี้ยวอันสง่างามที่ส่องแสงสีฟ้าสว่างไสว "ระวัง!" ลีออนร้องเตือน เมื่อเขาสัมผัสได้ถึงพลังงานที่กำลังก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว "มันกำลังจะ...!" ในชั่วพริบตา แสงสีฟ้าอันเจิดจ้าก็ระเบิดออกไปรอบทิศทาง พลังงานบริสุทธิ์ที่แผ่ออกมานั้นรุนแรงเสียจนทำให้ทั้งลีออนและเซราฟิน่าต้องหลับตาลงโดยสัญชาตญาณ แต่แทนที่จะรู้สึกเจ็บปวด พวกเขากลับรู้สึกถึงความสงบและความอบอุ่นที่แผ่ซ่านไปทั่วร่าง ราวกับว่าแสงนั้นกำลังโอบกอดพวกเขาไว้ เมื่อแสงเริ่มจางลง เซราฟิน่าค่อยๆ ลืมตาขึ้น เธอเห็นอัญมณีแห่งดาราเปล่งประกายอย่างสง่างามอยู่บนแท่นหิน แต่บัดนี้มันดูเบาบางลงเล็กน้อย และที่สำคัญที่สุด...มันได้หลุดออกจากแท่นหินแล้ว! มันลอยคว้างอยู่เหนือแท่นหินเพียงเล็กน้อย ส่องแสงระยิบระยับราวกับจะเชิญชวนให้ใครสักคนเข้ามาคว้ามันไป "มัน...หลุดออกมาแล้ว!" ลีออนอุทานด้วยความดีใจ "เซราฟิน่า...เจ้าทำสำเร็จ!" เซราฟิน่าเดินเข้าไปใกล้ เธอเอื้อมมือออกไปสัมผัสกับอัญมณีแห่งดาราอีกครั้ง คราวนี้ไม่มีสิ่งใดขวางกั้น เธอสามารถจับต้องมันได้อย่างเต็มที่ เมื่อนิ้วของเธอสัมผัสกับพื้นผิวอันเรียบลื่นของอัญมณี เธอก็รู้สึกถึงพลังงานอันบริสุทธิ์ที่ไหลเข้าสู่มือของเธออย่างไม่ขาดสาย ราวกับว่าอัญมณีเม็ดนี้กำลังมอบพลังทั้งหมดให้กับเธอ "ข้า...ข้ารู้สึกถึง...คำสาป...ที่กำลังคลายตัว..." เซราฟิน่ากล่าว พลางมองไปรอบๆ หุบเขาแห่งเงา "แสง...เริ่มกลับมา...แล้ว..." ทั่วทั้งหุบเขาที่เคยเต็มไปด้วยความมืดมิดและน่าสะพรึงกลัว บัดนี้กำลังถูกเติมเต็มด้วยแสงสีฟ้าอ่อนๆ ที่ส่องประกายออกมาจากอัญมณีแห่งดารา แสงนั้นค่อยๆ ขับไล่เงามืดที่เคยปกคลุมอยู่ให้จางหายไป พืชพรรณสีดำสนิทและบิดเบี้ยวเริ่มคืนสู่สภาพเดิม เปลี่ยนเป็นสีเขียวสดใส ใบไม้เริ่มกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง อากาศที่เคยเย็นเยียบและหนักอึ้ง บัดนี้กลับอบอุ่นและสดชื่นราวกับฤดูใบไม้ผลิ "นี่มัน...น่าทึ่งมาก" ลีออนกล่าว พลางมองไปรอบๆ ตัวอย่างไม่อยากเชื่อสายตา "มันเหมือนกับว่า...ทั้งอาณาจักร...กำลังถูกฟื้นฟู...ไปพร้อมๆ กับ..." "ใช่...ลีออน" เซราฟิน่าตอบ "นี่คือพลังที่แท้จริงของอัญมณีแห่งดารา...มันไม่ใช่แค่สิ่งที่เก็บกักพลังงาน...แต่มันคือศูนย์รวมแห่งชีวิต...และความสมดุล...ของธรรมชาติ...เมื่อพันธสัญญาถูกเติมเต็ม...มันก็ย่อม...ปลดปล่อย...พลัง...แห่งการเยียวยา...ออกมา..." เสียงของผู้เฒ่าแห่งเผ่าดาราดังขึ้นในความคิดของเซราฟิน่าอีกครั้ง "เจ้านี่แหละ...เซราฟิน่า...คือผู้ที่สืบทอด...เจตนารมณ์...แห่งบรรพบุรุษ...เจ้าได้พิสูจน์แล้วว่า...สายเลือดแห่งจันทรา...ยังคงแข็งแกร่ง...และ...คู่ควร...กับ...พลัง...นี้..." "ขอบคุณท่านผู้เฒ่า" เซราฟิน่าตอบกลับด้วยความรู้สึกขอบคุณอย่างสุดซึ้ง "แต่ทุกสิ่ง...ก็เพราะท่าน...ที่คอยชี้นำ...และ...มอบ...กำลังใจ...ให้ข้า..." "ภารกิจของเจ้า...ยังไม่จบ...เซราฟิน่า" ผู้เฒ่ากล่าว "การนำอัญมณีกลับไป...และ...การปลดปล่อย...พลัง...แห่งการเยียวยา...ไปทั่วอาณาจักร...คือ...ขั้นตอน...ต่อไป...แต่...จงระวัง...อสูรเงา...มัน...จะไม่ยอม...ปล่อย...ของ...ที่มัน...ครอบครอง...ไปง่ายๆ...แน่..." เซราฟิน่าพยักหน้ารับคำ เธอรู้สึกได้ถึงพลังอันมหาศาลที่อยู่ในมือของเธอ แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็รับรู้ถึงอันตรายที่ยังคงคุกคามอยู่ อสูรเงาที่เคยพยายามเข้ามาขัดขวางการเดินทางของพวกเขา คงจะไม่ยอมหยุดอยู่แค่นี้แน่ "เราต้องรีบกลับไปอาณาจักรแล้ว" เซราฟิน่ากล่าว "ก่อนที่อสูรเงาจะรู้ว่าเราทำอะไรสำเร็จ" "เข้าใจแล้ว" ลีออนตอบ เขาเดินเข้ามาใกล้เซราฟิน่า และยื่นมือออกไปสัมผัสกับอัญมณีแห่งดาราที่อยู่ในมือของเธอ "มันอุ่น...และ...ทรงพลัง...จริงๆ" "มันคือหัวใจของอาณาจักร" เซราฟิน่ากล่าว "เราต้องปกป้องมัน...และนำมันกลับไป...เพื่อเยียวยา...ทุกสิ่ง..." เธอค่อยๆ กุมอัญมณีแห่งดาราไว้ในมือแน่น รู้สึกถึงพลังงานที่ไหลเวียนผ่านตัวเธออย่างต่อเนื่อง แสงสีฟ้าอ่อนๆ จากอัญมณีส่องสว่างนำทางพวกเขาออกจากหุบเขาแห่งเงา ที่ซึ่งเคยเป็นสถานที่แห่งความสิ้นหวัง บัดนี้กลับกลายเป็นจุดเริ่มต้นแห่งความหวังครั้งใหม่