หลังจากการต่อสู้ที่หอสมุดแห่งดวงดาว โทมัสและอีลาร่าก็ยังคงอยู่ที่นั่น พวกเขาทราบดีว่าแม้จะสามารถขับไล่ 'เงา' ไปได้ชั่วคราว แต่ภัยอันตรายก็ยังคงอยู่ "เราต้องหาข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับศัตรูของเรา" อีลาร่ากล่าว ขณะที่เธอกำลังค้นคว้าข้อมูลจากหนังสือที่ลอยอยู่รอบๆ "คัมภีร์ของคุณอาจจะมีเบาะแสบางอย่างที่ซ่อนอยู่" โทมัสหยิบคัมภีร์ขึ้นมา เขาพยายามเพ่งสมาธิไปที่อักขระต่างๆ เขาจำได้ว่าก่อนที่เขาจะใช้พลังแห่งแสงสว่าง มีอักขระบางตัวที่เปล่งแสงสีแดงเข้มออกมา ราวกับเป็นสัญญาณเตือน "ผมคิดว่า ผมเจออะไรบางอย่างครับ" โทมัสกล่าว "ตอนที่ผมใช้พลัง แสงสีแดงพวกนี้มันปรากฏขึ้น" อีลาร่าเดินเข้ามาดู เธอเพ่งมองอักขระเหล่านั้น ใบหน้าของเธอฉายแววครุ่นคิด "อักขระเหล่านี้... ไม่ใช่ภาษาที่เราใช้กันทั่วไป" อีลาร่ากล่าว "มันดูเหมือนจะเป็นภาษาที่เก่าแก่กว่านั้นอีก ภาษาที่ใช้กันในยุคโบราณมากๆ" "ยุคโบราณ... ยุคเดียวกับผู้พิทักษ์โบราณหรือเปล่าครับ?" โทมัสถาม "อาจจะใช่" อีลาร่าตอบ "แต่มีความแตกต่างบางอย่าง... อักขระเหล่านี้มีความดุดันมากกว่า" โทมัสพยายามใช้สมาธิของเขาเชื่อมต่อกับอักขระเหล่านั้นอีกครั้ง เขาพยายามสัมผัสถึงความรู้สึกที่แฝงอยู่ในนั้น คราวนี้เขาไม่ได้สัมผัสถึงความทรงจำ แต่สัมผัสได้ถึงความเจ็บปวด ความขัดแย้ง และความโกรธแค้น "ผม... ผมรู้สึกถึงความขัดแย้ง" โทมัสกล่าว "เหมือนกับว่าอักขระเหล่านี้มาจากส่วนที่แตกหักของประวัติศาสตร์" "ส่วนที่แตกหัก... หมายความว่าอย่างไร?" อีลาร่าถาม "เหมือนกับว่า... มีบางอย่างที่ถูกลบออกไป หรือถูกซ่อนเร้นไว้" โทมัสอธิบาย "ความรู้บางอย่างที่ไม่ได้รับการยอมรับ หรือถูกมองว่าเป็นอันตราย" "คุณกำลังจะบอกว่า... ศัตรูของเราเกี่ยวข้องกับความรู้ที่ถูกปฏิเสธหรือถูกซ่อนเร้นงั้นหรือ?" อีลาร่าถาม "ผมไม่แน่ใจครับ" โทมัสส่ายหน้า "แต่ผมรู้สึกได้ว่ามันมีความเชื่อมโยงกัน" ขณะที่พวกเขากำลังถกเถียงกัน จู่ๆ แสงสว่างจากดวงดาวรอบๆ ก็เริ่มกะพริบถี่ขึ้น บรรยากาศที่เคยสงบเงียบกลับมาตึงเครียดอีกครั้ง "เกิดอะไรขึ้นครับ?" โทมัสถาม "มีบางอย่างผิดปกติ" อีลาร่ากล่าว "เหมือนกับว่า... พลังงานในหอสมุดแห่งนี้กำลังถูกรบกวน" ทันใดนั้นเอง ภาพนิมิตอันพร่ามัวก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าพวกเขา มันเป็นภาพของสถานที่ที่คุ้นเคย แต่ดูบิดเบี้ยวและทรุดโทรม เป็นภาพของห้องสมุดขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยหนังสือที่กระจัดกระจาย และมีแสงสว่างสีแดงฉานสาดส่องเข้ามาจากรอยร้าวบนเพดาน "นั่นมัน... ห้องสมุดของเรานี่ครับ!" โทมัสอุทาน "แต่... มันเกิดอะไรขึ้น?" "นี่คือ 'รอยร้าวแห่งอดีต' โทมัส" อีลาร่ากล่าว "มันคือผลกระทบจากการกระทำในอดีตที่ส่งผลมาถึงปัจจุบัน" "แล้ว... ทำไมเราถึงเห็นมันล่ะครับ?" "เพราะพลังงานในหอสมุดแห่งนี้กำลังตอบสนองต่อ 'เงา' ที่กำลังพยายามบุกรุกเข้ามา" อีลาร่าอธิบาย "และรอยร้าวนี้... อาจจะเป็นทางเข้าของพวกมัน" โทมัสจ้องมองภาพนิมิตนั้นอย่างตั้งใจ เขาเห็นเงาสีดำทะมึนหลายร่างกำลังเคลื่อนไหวอยู่ภายในห้องสมุดที่บิดเบี้ยว ราวกับพวกมันกำลังค้นหาบางสิ่งบางอย่าง "พวกมันกำลังหาคัมภีร์!" โทมัสอุทาน "พวกมันกำลังจะบุกเข้ามาในโลกของเรา!" "เราต้องรีบไปแล้ว โทมัส" อีลาร่ากล่าว "เราต้องกลับไปที่ห้องสมุดของเรา และเตรียมพร้อมรับมือกับพวกมัน" "แต่... ที่นี่ล่ะครับ?" โทมัสถาม "ที่นี่คือที่ที่ปลอดภัยที่สุดสำหรับเราในตอนนี้" อีลาร่าตอบ "แต่เราไม่สามารถอยู่ที่นี่ได้ตลอดไป เมื่อ 'เงา' สามารถบุกรุกเข้ามาได้ถึงที่นี่ ก็หมายความว่าพวกมันแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิมมาก" โทมัสมองไปที่คัมภีร์ในมือ เขารู้สึกถึงความรับผิดชอบอันใหญ่หลวงที่แบกรับอยู่ "ผม... ผมพร้อมแล้ว" อีลาร่าพยักหน้า เธอเริ่มรวบรวมพลังงานรอบตัว "เราจะใช้พลังของหอสมุดแห่งนี้เพื่อเปิดทางกลับไปยังโลกของเรา" แสงสว่างจากดวงดาวรอบๆ เริ่มสว่างไสวขึ้นอีกครั้ง แต่คราวนี้มันดูมีความเร่งรีบและร้อนแรงกว่าเดิม โทมัสรู้สึกถึงแรงดึงดูดที่มองไม่เห็น กำลังดึงเขากลับไปยังสถานที่ที่เขาจากมา เขาได้เรียนรู้มากมายในอาณาจักรแห่งความทรงจำและหอสมุดแห่งดวงดาว แต่เขารู้ดีว่าการต่อสู้ที่แท้จริง กำลังรอเขาอยู่ที่โลกแห่งความเป็นจริง