ร่างของโทมัสและอีลาร่าปรากฏขึ้นอย่างกะทันหันกลางห้องสมุดที่คุ้นเคย แต่บัดนี้มันเต็มไปด้วยความโกลาหล สิ่งที่พวกเขาเห็นจากภาพนิมิตได้กลายเป็นความจริง เพดานบางส่วนพังทลายลงมา เปลวไฟกำลังลุกไหม้ไปทั่ว และกลิ่นไหม้ของกระดาษลอยคละคลุ้งอยู่ในอากาศ "มัน... มันแย่กว่าที่เราคิดไว้มาก" โทมัสกล่าว เสียงของเขาเต็มไปด้วยความตกใจระคนผิดหวัง "เรามาช้าไป" อีลาร่ากล่าว สีหน้าของเธอเคร่งเครียด "ดูเหมือนว่า 'เงา' จะจัดการกับผู้พิทักษ์ที่นี่ไปแล้ว" พวกเขามองไปรอบๆ และเห็นภาพที่น่าสะพรึงกลัว ร่างของผู้พิทักษ์หลายคนนอนแน่นิ่งอยู่บนพื้น บางคนอยู่ในสภาพที่ดูเหมือนถูกฉีกทึ้งอย่างโหดร้าย "พวกเขา... พวกเขาพยายามปกป้องประตูผนึก" โทมัสกล่าว พลางชี้ไปยังมุมหนึ่งของห้องสมุด ซึ่งมีแท่นบูชาขนาดใหญ่ตั้งอยู่ ที่นั่นคือจุดที่ผนึกของ 'เงา' ควรจะอยู่ แต่สิ่งที่พวกเขาเห็นไม่ใช่แท่นบูชาที่สมบูรณ์อีกต่อไป มันมีรอยร้าวขนาดใหญ่ปรากฏอยู่ตรงกลาง ราวกับว่าผนึกกำลังจะแตกสลาย "ผนึกกำลังจะพังทลาย" อีลาร่ากล่าว "เราต้องรีบทำอะไรสักอย่าง ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป" "เราจะทำอะไรได้ล่ะครับ? เรายังไม่มีพลังมากพอที่จะสู้กับพวกมันโดยตรง" โทมัสถาม "เราอาจจะสู้พวกมันไม่ได้" อีลาร่าตอบ "แต่เราอาจจะสามารถ... ซ่อมแซมผนึกนั้นได้" "ซ่อมแซม... ด้วยวิธีไหนครับ?" "เราต้องใช้พลังของคัมภีร์ของคุณ" อีลาร่ากล่าว "อักขระโบราณที่คุณเห็น ไม่ใช่แค่กุญแจในการเปิดประตูมิติ แต่มันยังเป็นส่วนหนึ่งของคาถาผนึกด้วย" โทมัสหยิบคัมภีร์ขึ้นมา เขามองไปที่อักขระเหล่านั้นอย่างตั้งใจ ภาพเหตุการณ์ในหอสมุดแห่งดวงดาว และภาพผู้พิทักษ์โบราณที่กำลังทำพิธีกรรมผนึก 'เงา' ปรากฏขึ้นในหัวของเขาอีกครั้ง "ผม... ผมเข้าใจแล้ว" โทมัสกล่าว "คาถาผนึกนี้ต้องการพลังงานบริสุทธิ์ และความตั้งใจที่แน่วแน่" "คุณสามารถทำได้ โทมัส" อีลาร่าให้กำลังใจ "คุณคือความหวังเดียวของเรา" ขณะที่โทมัสกำลังรวบรวมสมาธิ ร่างสีดำหลายร่างก็ปรากฏตัวขึ้นรอบๆ แท่นบูชา พวกมันคือ 'เงา' ที่พวกเขาเผชิญหน้ามาตลอด พวกมันกำลังหัวเราะเยาะเย้ยและพยายามเร่งให้ผนึกแตกสลาย "พวกมันอยู่ที่นี่!" โทมัสอุทาน "ไม่ต้องสนใจพวกมัน" อีลาร่ากล่าว "โฟกัสไปที่คัมภีร์ของคุณ" โทมัสหลับตาลง เขาพยายามปลดปล่อยพลังงานบริสุทธิ์ที่ซ่อนอยู่ในตัวเขาออกมา มันไม่ใช่พลังงานที่สว่างไสวเหมือนที่เขาเคยใช้ในหอสมุดแห่งดวงดาว แต่มันเป็นพลังงานที่อบอุ่นและมั่นคง "ข้า... ข้าคือผู้ที่ถูกเลือก" โทมัสกล่าว ด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น "ข้าจะปกป้องความรู้ และจะผนึกพวกเจ้าอีกครั้ง!" อักขระบนคัมภีร์เริ่มเปล่งแสงสีขาวนวลออกมา มันไม่ใช่แสงสีแดงที่ดูดุดันเหมือนที่เขาเห็นก่อนหน้านี้ แสงสีขาวค่อยๆ ขยายวงกว้างออกไป ปกคลุมแท่นบูชาที่ร้าว "นั่นมัน... ไม่ใช่คาถาผนึกแบบเดิม" อีลาร่ากล่าวด้วยความประหลาดใจ "มันเหมือนกับ... คาถาที่ปรับเปลี่ยนไปตามสถานการณ์" "ผม... ผมรู้สึกได้ถึงความเชื่อมโยง" โทมัสกล่าว "เหมือนกับว่า... คัมภีร์นี้สามารถปรับเปลี่ยนการผนึกได้ตามความจำเป็น" 'เงา' ที่อยู่รอบๆ แท่นบูชาเริ่มแสดงท่าทีไม่พอใจ พวกมันพยายามเข้ามารบกวน แต่ก็ถูกพลังงานที่แผ่ออกมาจากคัมภีร์ผลักออกไป "มันได้ผล!" อีลาร่าร้อง "พลังของคัมภีร์กำลังผนึกพวกมันอยู่!" โทมัสรู้สึกถึงพลังงานที่ไหลผ่านตัวเขาไปอย่างมหาศาล เขาเห็นภาพของ 'เงา' ที่ถูกบีบคั้น และถูกดึงกลับเข้าไปในรอยร้าวบนแท่นบูชาทีละน้อย "อีกนิดเดียว!" โทมัสตะโกน เขารวบรวมพลังทั้งหมดที่มี และส่งผ่านเข้าไปในคัมภีร์ แสงสีขาวสว่างวาบขึ้นอย่างรุนแรง จนทำให้ 'เงา' ทุกตัวกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ก่อนที่จะถูกดูดเข้าไปในแท่นบูชาจนหมดสิ้น เมื่อแสงสว่างจางลง รอยร้าวบนแท่นบูชาก็หายไป เหลือเพียงพื้นผิวที่เรียบเนียน ราวกับว่าไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นมาก่อน "เรา... เราทำสำเร็จแล้วเหรอครับ?" โทมัสถามอย่างไม่เชื่อสายตา "ใช่ โทมัส" อีลาร่ากล่าว ขณะที่เธอเดินเข้าไปสำรวจแท่นบูชา "ผนึกกลับมาแข็งแรงเหมือนเดิมแล้ว" แต่แล้ว ความรู้สึกประหลาดใจก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของอีลาร่า "เดี๋ยวนะ... นี่มันไม่ใช่ผนึกเดิม" "หมายความว่าไงครับ?" "ผนึกนี้... มันแข็งแกร่งกว่าเดิมมาก" อีลาร่ากล่าว "และดูเหมือนว่า... มันจะรวมเอาความรู้บางอย่างจากคัมภีร์ของคุณเข้าไปด้วย" โทมัสขมวดคิ้ว "รวมเอาความรู้... หมายความว่ายังไงครับ?" "หมายความว่า... นอกจากจะผนึก 'เงา' แล้ว ผนึกใหม่นี้ยังเก็บงำความรู้ที่ถูกผนึกไว้ด้วย" อีลาร่าอธิบาย "และดูเหมือนว่า... คุณคือคนเดียวที่จะสามารถเข้าถึงความรู้นั้นได้" โทมัสก้มมองคัมภีร์ในมืออีกครั้ง เขาตระหนักได้ว่านี่ไม่ใช่แค่คัมภีร์ธรรมดา แต่มันคือหัวใจสำคัญในการต่อสู้กับความมืด และอาจเป็นกุญแจที่จะไขความลับของอักขระศักดิ์สิทธิ์ที่แท้จริง