ภาพของหอสมุดแห่งดวงดาวที่เคยรุ่งเรือง บัดนี้ปรากฏขึ้นต่อหน้าโทมัสและอีลาร่า แต่สภาพของมันนั้นน่าหดหู่ยิ่งนัก เพดานบางส่วนพังทลายลงมา เศษซากของหนังสือโบราณกระจายเกลื่อนกลาดไปทั่ว เปลวไฟที่เคยลุกไหม้ได้มอดดับไปแล้ว เหลือเพียงเขม่าดำและกลิ่นไหม้ที่ยังคงคละคลุ้งอยู่ในอากาศ "มัน... แย่กว่าที่ฉันคิดไว้เสียอีก" อีลาร่ากล่าว เสียงของเธอเต็มไปด้วยความผิดหวัง "เราจะสามารถซ่อมแซมมันได้จริงๆ หรือครับ?" โทมัสถาม "เราต้องทำ" อีลาร่าตอบ "ที่นี่คือศูนย์กลางแห่งความรู้โบราณ หากมันถูกทำลายไป โอกาสในการปกป้องโลกใบนี้ก็จะยิ่งน้อยลง" พวกเขาก้าวเข้าไปในหอสมุดอย่างระมัดระวัง พยายามเหยียบย่ำไปบนเศษซากต่างๆ โดยไม่ให้เกิดเสียงดัง "ดูเหมือนว่า 'เงา' จะได้เข้าไปถึงภายในนี้ด้วย" อีลาร่ากล่าว ขณะที่เธอกวาดตามองไปรอบๆ "แต่โชคดีที่ผนึกของพวกมันถูกกักขังไว้ในมิติที่ถูกผนึกแล้ว" "แล้ว... ผู้พิทักษ์ที่นี่ล่ะครับ? พวกเขายังอยู่ไหม?" โทมัสถาม อีลาร่าส่ายหน้า "ฉันไม่แน่ใจ" เธอกล่าว "แต่จากสภาพของที่นี่... ฉันเกรงว่าพวกเขาคงจะไม่รอด" ทั้งสองคนเดินเข้าไปยังส่วนที่ลึกที่สุดของหอสมุด ซึ่งเป็นที่ตั้งของแท่นบูชาที่เคยใช้ผนึก 'เงา' ร่องรอยของสงครามยังคงปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจน "ที่นี่คือจุดที่ผนึกถูกโจมตี" อีลาร่ากล่าว "รอยร้าวที่เห็น... มันเป็นสัญลักษณ์ของความอ่อนแอที่เกิดขึ้น" โทมัสเดินเข้าไปใกล้แท่นบูชา เขายกคัมภีร์ขึ้นมา และเริ่มพิจารณาอักขระที่อยู่บนหน้ากระดาษ "อักขระพวกนี้... มันสามารถช่วยซ่อมแซมผนึกนี้ได้ใช่ไหมครับ?" โทมัสถาม "ใช่" อีลาร่าตอบ "แต่ไม่ใช่แค่การซ่อมแซมธรรมดา" "หมายความว่ายังไงครับ?" "อักขระเหล่านี้... มันเชื่อมโยงกับอดีต" อีลาร่ากล่าว "มันสามารถดึงพลังงานจากอดีต มาหล่อเลี้ยงและเสริมสร้างผนึกในปัจจุบันได้" โทมัสเงยหน้ามองอีลาร่า ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความสงสัย "พลังงานจากอดีต... มันเป็นไปได้อย่างไรครับ?" "นั่นคือความลับของคัมภีร์นี้" อีลาร่าอธิบาย "มันไม่ได้เก็บแค่ความรู้ แต่ยังเก็บร่องรอยของกาลเวลาเอาไว้ด้วย" "แล้ว... เราจะดึงพลังงานจากอดีตมาได้อย่างไรครับ?" "คุณต้องใช้พลังของคุณในการเชื่อมต่อกับอักขระเหล่านั้น" อีลาร่ากล่าว "แล้วจินตนาการถึงช่วงเวลาที่ผนึกนี้แข็งแกร่งที่สุด" โทมัสพยักหน้า เขาหลับตาลง และเริ่มรวบรวมสมาธิ เขานึกถึงภาพของผู้พิทักษ์โบราณที่กำลังทำพิธีกรรมผนึก 'เงา' เขานึกถึงความศักดิ์สิทธิ์ และพลังงานที่แผ่ออกมาจากแท่นบูชา "ผม... ผมรู้สึกได้ถึงบางอย่าง" โทมัสกล่าว "พยายามต่อไป โทมัส" อีลาร่าให้กำลังใจ "จงเชื่อมต่อกับช่วงเวลานั้น" ทันใดนั้นเอง ร่างของโทมัสก็เริ่มสั่นสะท้าน ภาพของอดีตก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา มันไม่ใช่ภาพที่เขานึกถึง แต่มันเป็นภาพที่ชัดเจน และสมจริงยิ่งกว่า เขาเห็นตัวเองกำลังยืนอยู่หน้าแท่นบูชาแห่งนี้ แต่ในอดีต เขาเห็นผู้พิทักษ์หลายคนกำลังทำพิธีกรรม และพวกเขาดูเหมือนจะกำลังเผชิญหน้ากับบางสิ่งบางอย่างที่น่ากลัว "นี่มัน... นี่มันอะไรกันครับ?" โทมัสถามด้วยความตกใจ "นี่คือ 'รอยร้าวแห่งอดีต'" อีลาร่ากล่าวด้วยน้ำเสียงที่เคร่งเครียด "มันคือช่วงเวลาที่ผนึกกำลังจะแตกสลายในอดีต" "แต่... ทำไมผมถึงเห็นสิ่งนี้ล่ะครับ? ผมควรจะเห็นตอนที่ผนึกแข็งแกร่งที่สุดไม่ใช่หรือ?" "บางที... คัมภีร์ของคุณอาจจะกำลังบอกอะไรบางอย่างแก่เรา" อีลาร่ากล่าว "บางที... การซ่อมแซมผนึกนี้ อาจจะต้องอาศัยการแก้ไขข้อผิดพลาดในอดีตด้วย" โทมัสพิจารณาอักขระบนคัมภีร์อีกครั้ง เขาเริ่มเข้าใจในสิ่งที่อีลาร่ากล่าว อักขระเหล่านี้ไม่ใช่แค่เครื่องมือ แต่เป็นกุญแจที่จะไขปริศนาที่ซับซ้อน "ผม... ผมคิดว่าผมเข้าใจแล้วครับ" โทมัสกล่าว "ผนึกนี้มันไม่ได้มีแค่การป้องกัน 'เงา' จากภายนอก แต่มันยังต้องป้องกันจากภายในด้วย" "ถูกต้อง" อีลาร่าเห็นด้วย "และในอดีต... บางทีอาจจะมีใครบางคนพยายามจะทำลายผนึกจากภายใน" "แล้ว... เราจะแก้ไขสิ่งที่เกิดขึ้นในอดีตได้อย่างไรครับ?" โทมัสถาม "เราไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอดีตได้" อีลาร่ากล่าว "แต่เราสามารถเรียนรู้จากมัน และนำบทเรียนนั้นมาปรับใช้ในปัจจุบัน" โทมัสพยักหน้า เขากลับไปให้ความสนใจกับอักขระโบราณอีกครั้ง คราวนี้เขามองเห็นความเชื่อมโยงระหว่างอดีต ปัจจุบัน และอนาคต "ผมจะลองทำดูครับ" โทมัสกล่าว เขาเริ่มร่ายอักขระโบราณอีกครั้ง แต่คราวนี้เป็นการร่ายที่แตกต่างออกไป เขาไม่ได้เพียงแค่ดึงพลังงานจากอดีต แต่เขากำลังพยายามผสานมันเข้ากับพลังงานในปัจจุบัน "ผม... ผมรู้สึกได้ถึงบางอย่างที่กำลังเปลี่ยนแปลง" โทมัสกล่าว รอยร้าวบนแท่นบูชาเริ่มสว่างวาบขึ้นมา และค่อยๆ หายไป ราวกับว่ามันกำลังถูกซ่อมแซมจากภายใน "สำเร็จแล้ว!" อีลาร่าอุทาน "แต่มันยังไม่เสร็จสมบูรณ์" โทมัสกล่าว "เรายังต้องเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้กับมันอีก" เขาหยิบคัมภีร์ขึ้นมา และเริ่มอ่านอักขระที่อยู่บนหน้ากระดาษอีกครั้ง คราวนี้เป็นการอ่านที่เต็มไปด้วยความเข้าใจ และความมั่นใจ "อักขระเหล่านี้... มันไม่ได้เป็นเพียงแค่ภาษา" โทมัสกล่าว "มันคือการเชื่อมต่อระหว่างทุกสิ่งทุกอย่าง" เขาหลับตาลง และรวบรวมพลังงานทั้งหมดที่มี ผสานมันเข้ากับอักขระโบราณเหล่านั้น "ผม... ผมเห็นแล้ว" โทมัสกล่าว "ผมเห็นทางที่จะทำให้ผนึกนี้แข็งแกร่งตลอดไป" อีลาร่ามองโทมัสด้วยความชื่นชม "คุณทำได้ดีมาก โทมัส" โทมัสลืมตาขึ้น ดวงตาของเขาฉายแววแห่งความมุ่งมั่น "เราต้องทำให้สำเร็จ" เขากล่าว "เพื่อปกป้องความรู้โบราณ และเพื่อปกป้องโลกใบนี้" อีลาร่าพยักหน้า "ใช่ เราต้องทำ" ทั้งสองคนเริ่มทำงานร่วมกันอีกครั้ง โทมัสใช้คัมภีร์ในการเชื่อมต่อกับอดีต และอีลาร่าใช้พลังของเธอในการเสริมสร้างผนึกในปัจจุบัน ไม่นานนัก รอยร้าวบนแท่นบูชาก็หายไปจนหมดสิ้น และผนึกก็กลับมาแข็งแกร่งดังเดิม "เราทำได้แล้ว" โทมัสกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความโล่งอก "ใช่ เราทำได้" อีลาร่าตอบ "แต่จำไว้ โทมัส การเดินทางของเรายังไม่จบสิ้น" "หมายความว่ายังไงครับ?" "คัมภีร์ของคุณ... ยังมีปริศนาอีกมากที่ซ่อนอยู่" อีลาร่ากล่าว "และ 'เงา' ก็อาจจะยังมีพันธมิตรอื่นๆ อีก" โทมัสพยักหน้า เขาเข้าใจในสิ่งที่อีลาร่ากล่าว แม้ว่าพวกเขาจะสามารถเอาชนะศัตรูที่อยู่ตรงหน้าได้ แต่ภัยคุกคามที่แท้จริงก็ยังคงอยู่ "แล้ว... เราจะไปที่ไหนต่อครับ?" โทมัสถาม "เราต้องค้นหาความหมายที่แท้จริงของอักขระในคัมภีร์ของคุณ" อีลาร่ากล่าว "และเราต้องเตรียมพร้อมสำหรับภัยคุกคามที่กำลังจะมาถึง" โทมัสหยิบคัมภีร์ขึ้นมา เขามองไปที่อักขระเหล่านั้นอีกครั้ง คราวนี้เขาไม่ได้มองด้วยความกลัว แต่ด้วยความสงสัย และความหวัง "ผม... ผมพร้อมที่จะเรียนรู้แล้วครับ" โทมัสกล่าว อีลาร่าพยักหน้า เธอกระตุ้นพลังของเธออีกครั้ง "ไปกันเถอะ" เธอกล่าว "ยังมีอีกหลายสิ่งที่เราต้องเผชิญหน้า"