โทมัสและอีลาร่าวิ่งหนีไปตามทางเดินที่พังทลายของหอสมุดแห่งดวงดาว เสียงคำรามของ 'เงา' ดังไล่ตามมาติดๆ ก้อนหินและเศษไม้หล่นลงมาจากเพดานเป็นระยะๆ ราวกับว่าโครงสร้างทั้งหมดกำลังจะพังทลายลงมา "มันตามมาแล้ว!" โทมัสตะโกน ขณะที่เขามองเห็นกลุ่มควันสีดำที่บิดเบี้ยว กำลังไล่ตามมาไม่ห่าง "เราต้องหาที่ซ่อน!" อีลาร่ากล่าว "ผนึกที่เพิ่งสร้างขึ้นมันยังอ่อนแอเกินไป เรายังรับมือกับมันโดยตรงไม่ได้" พวกเขาเลี้ยวเข้าไปในห้องที่ดูเหมือนจะเป็นห้องเก็บคัมภีร์ขนาดเล็ก ประตูไม้โบราณที่เคยแข็งแรง บัดนี้มีร่องรอยของการถูกทำลาย บ่งบอกว่า 'เงา' ได้สำรวจที่นี่มาก่อนแล้ว "ดูเหมือนพวกมันจะเคยเข้ามาที่นี่แล้ว" อีลาร่ากล่าวอย่างผิดหวัง "แต่หวังว่ามันจะยังคงมีบางอย่างที่เราใช้ประโยชน์ได้" ทั้งสองคนรีบเข้าไปในห้อง และปิดประตูลงอย่างระมัดระวัง หวังว่าบานประตูที่ผุพังนี้จะสามารถถ่วงเวลาได้บ้าง "ฉันรู้สึกได้ถึงพลังงานบางอย่างที่นี่" โทมัสกล่าว พลางกวาดตามองไปรอบๆ เขาเห็นชั้นวางหนังสือที่ว่างเปล่า และชั้นวางที่เต็มไปด้วยคัมภีร์ที่ชำรุดเสียหาย "นี่อาจจะเป็นห้องส่วนตัวของบรรณารักษ์คนก่อน" อีลาร่าคาดเดา "เขาอาจจะซ่อนบางสิ่งไว้ที่นี่" โทมัสเดินเข้าไปใกล้ชั้นหนังสือที่ดูเหมือนจะยังคงสภาพดีที่สุด เขายกคัมภีร์เล่มหนึ่งขึ้นมา พิจารณาอักขระที่สลักอยู่บนปก "อักขระเหล่านี้... มันดูแตกต่างจากที่อื่น" โทมัสกล่าว "มันไม่ใช่ภาษาโบราณที่ฉันเคยเห็น" "ให้ฉันดูหน่อย" อีลาร่าเข้ามาดูใกล้ๆ "นี่คือ 'อักขระแห่งความทรงจำ' เป็นภาษาที่ใช้บันทึกความรู้สึก ประสบการณ์ และความทรงจำของผู้คน" "ความทรงจำ?" โทมัสทวนคำ "แล้วมันเกี่ยวอะไรกับ 'เงา' หรือการผนึก?" "ฉันไม่แน่ใจ" อีลาร่าตอบ "แต่ 'เงา' คือสิ่งที่เกิดจากความทรงจำที่เลวร้าย หากเราสามารถควบคุมหรือเปลี่ยนแปลงความทรงจำเหล่านั้นได้ บางทีเราอาจจะสามารถจัดการกับมันได้" ทันใดนั้น เสียงทุบประตูดังขึ้นอย่างรุนแรง ประตูไม้เริ่มสั่นคลอน และมีรอยร้าวปรากฏขึ้น "พวกมันกำลังจะเข้ามาแล้ว!" โทมัสอุทาน "เรารีบหากุญแจไขความลับของอักขระนี้กัน" อีลาร่ากล่าว "ฉันรู้สึกว่ามันจะเชื่อมโยงกับ 'แก่นแท้' ของมิติที่ถูกผนึกที่เราตามหาอยู่" โทมัสพยักหน้า เขารีบเปิดคัมภีร์ออก อักขระแห่งความทรงจำปรากฏขึ้นต่อหน้าเขา เขาพยายามอ่านมันอย่างตั้งใจ พยายามทำความเข้าใจความหมายที่ซ่อนอยู่ "ที่นี่บอกว่า... 'ความทรงจำที่ถูกผนึกไว้ จะกลายเป็นโซ่ตรวนที่ผูกมัดวิญญาณ' " โทมัสอ่านออกเสียง "นั่นอาจจะเป็นสาเหตุที่ทำให้ 'เงา' มีพลังมาก" อีลาร่ากล่าว "พวกมันคือความทรงจำที่ถูกผนึก และไม่สามารถปลดปล่อยตัวเองได้" "แล้วถ้าเราปลดปล่อยพวกมัน...?" โทมัสถาม "นั่นอาจจะเป็นอันตรายมากกว่า" อีลาร่าตอบ "หากพวกมันเป็นอิสระโดยปราศจากการควบคุม พลังของพวกมันอาจจะทำลายทุกสิ่งได้" เสียงทุบประตูดังขึ้นอีกครั้ง บานประตูเริ่มปริแตกมากขึ้น "เราต้องการบางอย่างที่จะใช้เชื่อมต่อกับอักขระเหล่านี้" โทมัสกล่าว "บางสิ่งที่สะท้อนความทรงจำ" อีลาร่ากวาดตามองไปรอบๆ ห้อง สายตาของเธอไปหยุดอยู่ที่วัตถุชิ้นหนึ่งที่ตั้งอยู่บนแท่นบูชาขนาดเล็ก มันคือกระจกเงาโบราณที่ขอบเป็นลายแกะสลักที่ซับซ้อน "กระจกบานนี้" อีลาร่ากล่าว "มันถูกสร้างขึ้นเพื่อสะท้อนความทรงจำที่แท้จริงของผู้ที่มองมัน" เธอหยิบกระจกบานนั้นมาอย่างระมัดระวัง ผิวหน้าของกระจกดูขุ่นมัว ราวกับไม่เคยถูกเช็ดมานาน "ลองดูสิ โทมัส" อีลาร่าส่งกระจกให้เขา "มองเข้าไปในนั้น และนึกถึงความทรงจำที่ทรงพลังที่สุดของคุณ" โทมัสรับกระจกมา เขามองเข้าไปในนั้น ภาพสะท้อนของเขาดูเลือนราง ไม่ชัดเจน เขาหลับตาลง และพยายามนึกถึงความทรงจำที่มีความสุขที่สุดในชีวิต นั่นคือตอนที่เขาได้ค้นพบหนังสือโบราณเล่มแรกในชีวิต ทันใดนั้น ภาพในกระจกก็เริ่มชัดเจนขึ้น แสงสีขาวนวลสว่างออกมาจากกระจก ราวกับมันกำลังปลดปล่อยพลังงานที่ถูกกักเก็บไว้ "อักขระพวกนี้... มันเริ่มตอบสนองแล้ว!" โทมัสอุทาน "ดีมาก!" อีลาร่ากล่าว "ส่งพลังงานจากกระจกนี้เข้าไปในคัมภีร์!" โทมัสพยายามตั้งสมาธิ เขาเอากระจกเงาไปวางไว้ใกล้ๆ คัมภีร์ แสงสีขาวนวลจากกระจกส่องเข้าไปยังอักขระโบราณบนหน้ากระดาษ อักขระเหล่านั้นเริ่มเปล่งแสงสีทองอ่อนๆ ขึ้นมา "มันกำลังทำงาน!" อีลาร่ากล่าว "พลังงานแห่งความทรงจำที่ถูกปลดปล่อย กำลังเชื่อมต่อกับอักขระศักดิ์สิทธิ์" แต่แล้ว เสียงคำรามของ 'เงา' ก็ดังขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับการพังทลายของประตูไม้ บานประตูถูกผลักออกจนหลุดออกจากบานพับ กลุ่มควันสีดำขนาดใหญ่พุ่งเข้ามาในห้อง "เจ้าหนูโง่!" เสียงของ 'เงา' ดังขึ้น "คิดว่าจะหนีข้าพ้นรึ?" "เราจะหนีไปไหนได้อีก!" โทมัสตอบกลับอย่างเด็ดเดี่ยว "เราจะสู้!" เขาเงยหน้ามองอีลาร่า "เราจะใช้พลังนี้จัดการกับมัน!" "ใช่" อีลาร่ากล่าว "เราจะใช้มันเพื่อสร้างพันธนาการแห่งความทรงจำใหม่ ให้กับเจ้าเงาตัวร้ายนี่!" โทมัสกุมคัมภีร์ในมือแน่น แสงจากกระจกเงาเริ่มสว่างจ้าขึ้นเรื่อยๆ อักขระโบราณบนหน้ากระดาษเรืองรองราวกับดวงดาว ดวงตาสีแดงฉานของ 'เงา' จ้องมองมาที่พวกเขาด้วยความโกรธแค้น