เสียงกระแทกดังสนั่นหวั่นไหวที่ประตูหอคอยแห่งดวงดาว ทำเอาเรย์สะดุ้ง เขาหันขวับไปมอง เห็นเงาตะคุ่มๆ ขนาดมหึมา กำลังพยายามพังประตูเข้ามา "พวกแก... มาเร็วกว่าที่ข้าคิด" เรย์กล่าวอย่างระแวง เขาหันกลับไปมองแสงแห่งดวงดาวที่ยังคงลอยนิ่งอยู่กลางอากาศ พลังงานอันอบอุ่นของมันแผ่ซ่านไปทั่วร่างกายของเขา ทำให้เขารู้สึกถึงความแข็งแกร่งที่ไม่เคยมีมาก่อน "อัลมา... ท่านอาจารย์... ผมได้รับพลังแล้ว" เรย์พึมพำ "ผมจะทำตามที่ท่านบอก" เสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้รุนแรงกว่าเดิม จนผนังหอคอยสั่นสะเทือน "เปิดประตูซะ ทายาทแห่งจอมเวทย์!" เสียงทุ้มต่ำอันชั่วร้ายดังลอดเข้ามา "จอมมารเงาได้เดินทางมาถึงแล้ว! เจ้าไม่มีทางหนีไปไหนได้!" เรย์สูดลมหายใจลึก เขาหลับตาลง รวบรวมพลังงานทั้งหมดที่มี พลังงานแห่งดวงดาวที่ไหลเวียนอยู่ในตัวเขาเริ่มก่อตัวเป็นแสงสว่างเจิดจ้า "ข้า... จะไม่ยอมให้พวกแกทำลายที่นี่!" เรย์ตะโกนก้อง เขาสัมผัสได้ถึงพลังของบรรพบุรุษที่กำลังหล่อหลอมรวมกับพลังของเขาเอง ความรู้สึกถึงอำนาจที่ยิ่งใหญ่ค่อยๆ ก่อตัวขึ้น "ออกมาให้หมด!" เรย์เปล่งเสียงท้าทาย ทันใดนั้น ประตูหอคอยแห่งดวงดาวก็เปิดออกเอง เผยให้เห็นร่างของจอมมารเงาที่ยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้า มันมีขนาดใหญ่โตมโหฬาร ดวงตาสีแดงฉานจ้องมองมาที่เรย์ด้วยความแค้นเคือง "เจ้า... กล้าดีอย่างไร... ที่จะปลุกพลังแห่งดวงดาวขึ้นมา!" จอมมารเงาคำราม "ข้าคือผู้สืบทอด!" เรย์ตอบโต้ "และข้าจะใช้พลังนี้... เพื่อขับไล่ความมืดมิดของเจ้าไป!" เรย์ยกมือขึ้น แสงแห่งดวงดาวที่อยู่รอบตัวเขาพุ่งรวมเป็นลำแสงสีขาวบริสุทธิ์ ลำแสงนั้นพุ่งเข้าใส่จอมมารเงาอย่างรวดเร็ว "กรรรร!" จอมมารเงาร้องด้วยความเจ็บปวด เมื่อแสงนั้นปะทะเข้ากับร่างของมัน เหล่าเงาทหารบริวารที่อยู่เบื้องหลังจอมมารเงา พยายามจะเข้ามาขวางกั้น แต่ก็ถูกแสงสว่างของเรย์สลายไปในพริบตา "นี่เป็นเพียงการเริ่มต้น!" จอมมารเงาประกาศกร้าว พลังงานสีดำมืดปะทุออกจากร่างของมัน พยายามจะกลืนกินลำแสงของเรย์ การต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดกำลังจะเริ่มต้นขึ้น เรย์ยืนหยัดเผชิญหน้ากับจอมมารเงาอย่างไม่หวั่นเกรง พลังแห่งดวงดาวในตัวเขากำลังถูกปลุกขึ้นมาอย่างเต็มที่ "ข้าจะปกป้องโลกใบนี้... ด้วยพลังที่ข้าได้รับมา!" เรย์กล่าว แสงสว่างเจิดจ้าสาดส่องไปทั่วบริเวณ ทะเลทรายอันแห้งแล้งกลับเต็มไปด้วยพลังงานอันบริสุทธิ์ "เจ้า... จะต้องชดใช้... สำหรับการปลุกพลังนี้ขึ้นมา!" จอมมารเงาคำราม "ไม่มีทาง!" เรย์ตอบโต้ "ข้าจะส่งเจ้ากลับไปสู่ความว่างเปล่า... ที่ที่เจ้าควรจะอยู่!" เรย์รวบรวมพลังทั้งหมดที่มี พลังแห่งดวงดาวเปล่งประกายเจิดจ้ายิ่งกว่าเดิม มันส่องสว่างไปทั่วท้องฟ้าราวกับดวงอาทิตย์ดวงใหม่ "ถึงเวลาแล้ว... ที่ความมืดมิดจะต้องสิ้นสุดลง!" เรย์ประกาศก้อง เขาปลดปล่อยพลังงานทั้งหมดออกมา พุ่งเข้าใส่จอมมารเงาอย่างไม่ลังเล "อ๊าาาาา!" เสียงกรีดร้องของจอมมารเงาดังก้องไปทั่วบริเวณ แสงสว่างอันเจิดจ้ากลืนกินทุกสิ่งทุกอย่าง เมื่อแสงจางลง เรย์ก็ทรุดตัวลงคุกเข่าด้วยความอ่อนล้า ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยเหงื่อ แต่แววตาของเขายังคงฉายประกายแห่งชัยชนะ "ข้า... ทำได้แล้ว" เขาพึมพำ เบื้องหน้าเขา... ไม่มีเงาของจอมมารเงาอีกต่อไป มีเพียงผืนทรายที่ว่างเปล่า "แต่... นี่คงเป็นแค่จุดเริ่มต้น" เรย์รู้สึกได้ถึงบางอย่าง "จอมมารเงา... อาจจะยังไม่ถูกทำลายอย่างสมบูรณ์" เขารู้ดีว่าการต่อสู้ที่แท้จริงเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้น และเขาก็ต้องเตรียมพร้อมสำหรับทุกสิ่งที่กำลังจะมาถึง "อัลมา... ข้าจะหาทางช่วยท่านให้ได้" เรย์กล่าว พลางมองไปยังทิศที่อัลมาเคยต่อสู้อย่างกล้าหาญ เขาหยิบม้วนกระดาษของอัลมาออกมาอ่านอีกครั้ง ข้อความแห่งความหวัง และความรับผิดชอบอันยิ่งใหญ่ "ข้าจะแข็งแกร่งขึ้น" เรย์กล่าวอย่างแน่วแน่ "เพื่อที่จะสามารถปกป้องทุกสิ่งทุกอย่างที่ข้ารัก... และเพื่อชัยชนะของความดี"