ตอนที่ 15 — ปริศนาแห่งหอคอย
หลังจากผ่านการต่อสู้กับหมีป่ามาได้ โจเซฟและบาร์นาบัสก็เดินมาตามเส้นทางที่มืดมิดจนกระทั่งมันสิ้นสุดลง เบื้องหน้าของพวกเขาคือทางขึ้นบันไดที่คดเคี้ยว ทอดยาวขึ้นไปยังยอดเขาที่ปกคลุมไปด้วยหิมะ
"นั่นไง... หอคอยแห่งปัญญา" บาร์นาบัสกล่าว พลางชี้ไปยังสิ่งก่อสร้างขนาดมหึมาที่ตั้งตระหง่านอยู่บนยอดเขา "มันดูยิ่งใหญ่กว่าที่ข้าจินตนาการไว้เสียอีก"
หอคอยแห่งนั้นสร้างขึ้นจากหินสีขาวบริสุทธิ์ ดูราวกับจะเสียดฟ้า ท้องฟ้าเหนือหอคอยเป็นสีฟ้าครามสดใส ตัดกับยอดเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะขาวโพลน
"เราต้องปีนขึ้นไปที่นั่น" โจเซฟกล่าว "หวังว่าทางเข้าจะไม่ยากเกินไป"
ทั้งสองเริ่มปีนป่ายบันไดหินขึ้นไป อากาศเริ่มเบาบางลงทุกขณะ และอุณหภูมิก็ลดต่ำลงอย่างรวดเร็ว
เมื่อมาถึงบริเวณฐานของหอคอย พวกเขาก็พบกับประตูบานใหญ่ที่ทำจากโลหะสีทองอร่าม ประตูนั้นไม่มีลูกบิดหรือร่องรอยของกลไกใดๆ มีเพียงจารึกภาษาโบราณที่สลักอยู่รอบๆ
"นี่คือทางเข้าสินะ" บาร์นาบัสกล่าว "แล้วเราจะเปิดมันได้อย่างไร?"
โจเซฟเดินเข้าไปใกล้ประตู และลองสัมผัสจารึกเหล่านั้น มือของเขาลูบไล้ไปตามตัวอักษรที่ดูราวกับมีชีวิต แสงสีขาวนวลจากน้ำค้างแห่งแสงในมือของเขาก็เปล่งประกายออกมามากขึ้น เมื่อสัมผัสกับจารึก
"ข้าสัมผัสได้ถึงพลังงานบางอย่าง" โจเซฟกล่าว "มันเหมือนกับ... ปริศนา"
ทันใดนั้น แสงสีทองก็สว่างวาบขึ้นมาจากจารึกเหล่านั้น และปรากฏเป็นรูปภาพต่างๆ ลอยขึ้นมากลางอากาศ รูปภาพเหล่านั้นแสดงถึงเหตุการณ์ต่างๆ ในอดีต ตั้งแต่การสร้างโลก การกำเนิดของเหล่าเอลฟ์ ไปจนถึงการต่อสู้กับพลังแห่งความมืด
"นี่มัน... ประวัติศาสตร์ของเรา" เอลารอนที่เดินทางตามมาถึงบริเวณฐานหอคอยในเวลาไล่เลี่ยกัน กล่าวด้วยความประหลาดใจ "ข้าไม่เคยเห็นภาพเหล่านี้มาก่อน"
"ท่านหัวหน้าเผ่า!" โจเซฟอุทานด้วยความดีใจ "ท่านมาถึงแล้ว!"
"ข้าจะคอยช่วยเหลือเจ้าจากภายนอก ตามที่สัญญากันไว้" เอลารอนกล่าว "แต่ข้าไม่สามารถเข้าไปในหอคอยได้"
"แต่ถ้าท่านสามารถเห็นภาพเหล่านี้ได้..." โจเซฟกล่าว "บางที ท่านอาจจะช่วยไขปริศนาได้"
เอลารอนพยักหน้า "ข้าจะพยายาม"
โจเซฟมองไปยังรูปภาพที่ลอยอยู่กลางอากาศ เขาพยายามทำความเข้าใจความหมายของมันอย่างสุดความสามารถ แต่ดูเหมือนว่ามันจะซับซ้อนเกินกว่าที่เขาจะเข้าใจได้ในทันที
"ข้าเห็นภาพ... การสร้างน้ำค้างแห่งแสง" โจเซฟกล่าว "และภาพ... การต่อสู้ของนักบวชในอดีต"
"และข้าเห็นภาพ... การเสียสละของเหล่าเอลฟ์" เอลารอนเสริม "ดูเหมือนว่า ปริศนานี้จะเกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์ และการตัดสินใจที่สำคัญ"
ขณะที่พวกเขากำลังครุ่นคิด จู่ๆ ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาจากภายในหอคอย
"ผู้ใดที่ต้องการจะเข้ามา จงแสดงให้ข้าเห็นถึงความคู่ควร" เสียงนั้นดังกังวาน ราวกับมาจากทุกทิศทาง "ความรู้ที่แท้จริง ไม่ได้มาจากการครอบครอง แต่มาจากการเข้าใจ และการเสียสละ"
"เสียงนั้นคืออะไร?" บาร์นาบัสถาม
"ข้าคิดว่า นั่นคือผู้เฝ้าหอคอย" โจเซฟตอบ "เราต้องไขปริศนาให้ได้ เพื่อพิสูจน์ความคู่ควร"
โจเซฟกลับไปมองที่รูปภาพอีกครั้ง เขาพยายามรวบรวมความรู้ที่เขายังหลงเหลืออยู่ และเชื่อมโยงกับสิ่งที่เอลารอนเห็น
"การเสียสละ..." โจเซฟทวนคำ "การเสียสละเพื่อผู้อื่น... เพื่อแสงสว่าง"
พลันนั้นเอง เขาจำได้ถึงคำสอนของท่านบิชอปในอดีต เกี่ยวกับความหมายที่แท้จริงของศรัทธา และพลังของการอุทิศตน
"ข้าเข้าใจแล้ว!" โจเซฟร้องออกมา "คำตอบอยู่ที่นี่!"
เขาหันไปหาเอลารอน "ท่านหัวหน้าเผ่า โปรดจงฟังข้าให้ดี"
โจเซฟเริ่มอธิบายสิ่งที่เขาเข้าใจเกี่ยวกับปริศนา รูปภาพต่างๆ ที่ปรากฏขึ้น ไม่ใช่แค่เหตุการณ์ในอดีต แต่เป็นบทเรียนที่ต้องเรียนรู้
"ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้น ล้วนมีความหมาย" โจเซฟกล่าว "ตั้งแต่การสร้างน้ำค้างแห่งแสง ไปจนถึงการต่อสู้กับราชาแห่งเงา การเสียสละของพวกเรา คือสิ่งที่จะพิสูจน์ความคู่ควร"
เขาค่อยๆ ยกน้ำค้างแห่งแสงขึ้น แสงสว่างสีขาวนวลเปล่งประกายออกมาอย่างเจิดจรัส มันส่องกระทบกับจารึกบนประตู และรูปภาพที่ลอยอยู่กลางอากาศ
"ข้าขออุทิศพลังนี้ เพื่อพิสูจน์ความตั้งใจอันบริสุทธิ์ของข้า" โจเซฟกล่าวด้วยเสียงอันหนักแน่น "ข้าต้องการความรู้ ไม่ใช่เพื่อตนเอง แต่เพื่อปกป้องทุกชีวิต และนำพาสาส์นลับนี้ไปสู่จุดหมาย"
ทันใดนั้น ประตูสีทองอร่ามก็ค่อยๆ แง้มออก พร้อมกับเสียงดังกึกก้อง "เจ้าผ่านบททดสอบแรกแล้ว"
โจเซฟมองไปยังบาร์นาบัส และเอลารอนด้วยรอยยิ้ม "เราทำได้"
"ไปเถอะ" เอลารอนกล่าว "ข้าจะรอเจ้าอยู่ที่นี่"
โจเซฟและบาร์นาบัสสบตากัน ก่อนที่จะก้าวเท้าเข้าไปในหอคอยแห่งปัญญา ทิ้งให้เอลารอนยืนมองอยู่ภายนอก ด้วยความหวังที่เต็มเปี่ยมในดวงตา
3,637 ตัวอักษร