"ผู้พิทักษ์แห่งความทรงจำ... ที่ถูกผนึกไว้... ได้ตื่นขึ้น!" เสียงจากลูกแก้วคริสตัลประกาศก้อง ก่อนที่มันจะเงียบหายไปอีกครั้ง ทิ้งไว้เพียงเสียงสั่นสะเทือนของพื้นหินที่ดังขึ้นเรื่อยๆ เศษฝุ่นและเศษปูนร่วงหล่นลงมาจากเพดานอย่างไม่ขาดสาย โจเซฟและบาร์นาบัสยืนนิ่ง มองไปรอบตัวด้วยความตกตะลึง "นี่มันหมายความว่ายังไงกันแน่?" โจเซฟถาม เสียงของเขาเต็มไปด้วยความประหลาดใจระคนหวาดหวั่น "ข้าเพิ่งจะผ่านการทดสอบในความทรงจำของข้ามาแท้ๆ!" "ข้าก็ไม่แน่ใจนัก" บาร์นาบัสตอบ เขาพยายามทรงตัวอยู่บนพื้นหินที่กำลังสั่นไหว "แต่ดูเหมือนว่า... การปลุกความทรงจำของเจ้า... อาจจะไปปลุกสิ่งอื่นที่ถูกผนึกไว้ด้วย" ทันใดนั้นเอง ผนังด้านหนึ่งของห้องโถงก็เริ่มสั่นไหวอย่างรุนแรงยิ่งกว่าเดิม แผ่นหินขนาดใหญ่หลายแผ่นค่อยๆ เลื่อนเปิดออก เผยให้เห็นความมืดมิดเบื้องหลัง และจากความมืดนั้นเอง ร่างเงาขนาดมหึมาก็ค่อยๆ ปรากฏตัวขึ้น มันคือสิ่งมีชีวิตที่โจเซฟไม่เคยเห็นมาก่อน ร่างกายของมันถูกห่อหุ้มด้วยเกราะสีดำสนิท ราวกับทำจากหินภูเขาไฟที่เย็นตัวแล้ว ดวงตาของมันเรืองแสงสีแดงฉานราวกับถ่านที่กำลังคุโชน แขนทั้งสองข้างของมันใหญ่โตแข็งแกร่งราวกับเสาหิน และเมื่อมันก้าวออกมาจากความมืดนั้น พื้นห้องโถงก็ยิ่งสั่นสะเทือนราวกับจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ "นี่มัน... อะไรกันเนี่ย!" โจเซฟอุทาน ใบหน้าของเขาซีดเผือด เขาไม่เคยจินตนาการมาก่อนเลยว่าจะมีสิ่งมีชีวิตที่น่าเกรงขามถึงเพียงนี้อยู่บนโลก "มันคือ... ผู้พิทักษ์แห่งความทรงจำ" บาร์นาบัสกล่าวเสียงแหบพร่า มือของเขาที่กำดาบแน่นจนขาวซีด "เหมือนกับที่เสียงนั้นกล่าว มันถูกผนึกไว้... และตอนนี้มันเป็นอิสระแล้ว" ร่างมหึมานั้นค่อยๆ หันมามองโจเซฟและบาร์นาบัส ดวงตาสีแดงเพลิงของมันจับจ้องมาที่พวกเขา ราวกับกำลังประเมินศัตรู "ข้า... ข้าไม่เคยรู้มาก่อนว่าจะมีสิ่งมีชีวิตแบบนี้อยู่" โจเซฟกล่าว "มันถูกสร้างขึ้นมาเพื่ออะไร?" "เพื่อปกป้อง... และเพื่อกักขัง" บาร์นาบัสอธิบาย "มันถูกสร้างขึ้นมาเพื่อรักษาความสมดุล... หรือบางที... เพื่อกักเก็บความลับบางอย่างเอาไว้" ผู้พิทักษ์แห่งความทรงจำนั้นค่อยๆ ก้าวเข้ามาใกล้ พวกมันมีอยู่ด้วยกันถึงสามตน แต่ละตนมีรูปลักษณ์ที่น่าสะพรึงกลัวไม่แพ้กัน "พวกมัน... กำลังมาหาเรา" โจเซฟกล่าว เขาเห็นว่าพวกมันไม่ได้โจมตีทันที แต่เหมือนกำลังสำรวจ "พวกมันอาจจะกำลังทดสอบเรา" บาร์นาบัสคาดเดา "หรือบางที... พวกมันก็กำลังรอคำสั่ง" "คำสั่งจากใคร?" โจเซฟถาม "ข้าไม่รู้" บาร์นาบัสส่ายหน้า "แต่ถ้ามันเป็นผู้พิทักษ์... มันก็ต้องมีผู้ที่มันยอมรับ" ทันใดนั้นเอง ผู้พิทักษ์ตนแรกก็ยกแขนข้างหนึ่งขึ้น มันไม่ได้โจมตี แต่กลับชี้ไปยังลูกแก้วคริสตัลที่ยังคงวางอยู่บนแท่นบูชา "ดูเหมือนว่า... พวกมันกำลังสนใจลูกแก้ว" โจเซฟสังเกต "อาจจะใช่" บาร์นาบัสกล่าว "แต่เราไม่สามารถปล่อยให้พวกมันเข้าใกล้ลูกแก้วได้" "แล้วเราจะทำอย่างไร?" โจเซฟถาม "เราจะสู้กับพวกมันได้อย่างไร? พวกมันใหญ่โตมโหฬารขนาดนี้!" "เราอาจจะต้องต่อสู้... แต่ไม่ใช่ด้วยกำลังเพียงอย่างเดียว" บาร์นาบัสกล่าว "เราต้องใช้ปัญญา... และความเชื่อมั่นของเรา" ขณะที่พวกเขากำลังหารือกัน ผู้พิทักษ์ตนหนึ่งก็เริ่มเคลื่อนไหว มันก้าวเข้ามาใกล้โจเซฟมากขึ้นเรื่อยๆ พื้นดินสั่นสะเทือนทุกครั้งที่มันก้าว "มันมาทางนี้!" บาร์นาบัสร้องเตือน โจเซฟถอยหลังไปเล็กน้อย เขาไม่รู้ว่าจะรับมือกับสิ่งมีชีวิตตรงหน้าได้อย่างไร "เจ้า... เจ้าคิดว่าข้าเป็นอะไร?" โจเซฟถามผู้พิทักษ์เสียงสั่น ร่างมหึมานั้นหยุดนิ่ง มันเงยหน้ามองโจเซฟ และดวงตาสีแดงฉานของมันก็ดูเหมือนจะฉายภาพบางอย่างให้โจเซฟเห็น โจเซฟเห็นภาพของอดีตที่เขาเพิ่งจะสัมผัสมา ภาพของบาทหลวงเอเลียสที่กำลังมอบสาส์นลับให้เขา ภาพของการฝึกฝนอันยากลำบาก และภาพของตัวเขาเองที่กำลังเผชิญหน้ากับความกลัวในจิตใจ "เจ้า... ได้เห็นความจริงแล้ว" เสียงลึกๆ ดังออกมาจากลำคอของมัน มันเป็นเสียงที่ไม่ได้มาจากปาก แต่เหมือนมาจากทั่วทั้งร่าง "ความจริง... อะไร?" โจเซฟถาม "ความจริง... ของผู้ถูกเลือก" ผู้พิทักษ์กล่าว "เจ้าคือผู้สืบทอด... ผู้พิทักษ์แห่งแสง... และผู้ที่จะนำพาสาส์น... ไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์" โจเซฟเบิกตากว้าง เขาไม่คาดคิดเลยว่าผู้พิทักษ์ตนนี้จะพูดเช่นนั้น "แต่... ข้าก็เป็นมนุษย์ธรรมดา" โจเซฟกล่าว "เจ้าไม่ใช่... มนุษย์ธรรมดา" ผู้พิทักษ์ตอบ "เจ้ามีสายเลือดของเหล่าเทวา... เจ้าคือการผสมผสาน... ระหว่างโลกนี้และโลกอื่น" "แต่ข้า... ข้าไม่เข้าใจ" โจเซฟกล่าว "ทำไมข้าถึงต้องเผชิญหน้ากับสิ่งเหล่านี้?" "เพราะ... โลกกำลังตกอยู่ในอันตราย" ผู้พิทักษ์กล่าว "ความมืด... กำลังคืบคลานเข้ามา... และมีเพียงผู้ที่มีสายเลือดบริสุทธิ์... และจิตใจที่แข็งแกร่ง... เท่านั้น ที่จะสามารถต่อกรกับมันได้" "ข้า... ข้าจะรับใช้ท่าน" โจเซฟกล่าว ด้วยความรู้สึกที่ท่วมท้น เขาไม่รู้ว่าเขาจะสามารถทำได้หรือไม่ แต่เขาก็พร้อมที่จะลอง "เจ้าไม่ได้จะรับใช้ข้า" ผู้พิทักษ์กล่าว "เจ้าจะรับใช้... ชะตากรรมของโลก" ทันใดนั้นเอง ผู้พิทักษ์อีกสองตนก็เดินเข้ามาใกล้ พวกมันไม่ได้แสดงท่าทีก้าวร้าว แต่กลับยืนขนาบข้างโจเซฟ ราวกับจะให้การคุ้มครอง "พวกมัน... กำลังยอมรับเจ้า" บาร์นาบัสกล่าวด้วยความประหลาดใจ "ข้า... ข้าไม่รู้ว่าทำไม" โจเซฟกล่าว "แต่ข้ารู้สึกได้ถึงพลังบางอย่าง... ที่ไหลเวียนอยู่ในตัวข้า" "นั่นคือพลัง... ที่เจ้าเพิ่งค้นพบ" บาร์นาบัสกล่าว "พลังแห่งผู้พิทักษ์" "แล้ว... สาส์นลับล่ะ?" โจเซฟถาม "ข้าต้องทำอย่างไรต่อไป?" "สาส์นลับ... คือหน้าที่ของเจ้า" ผู้พิทักษ์กล่าว "เจ้าต้องนำมัน... ไปยังสถานที่ที่กำหนด... และปลดปล่อยพลังของมัน... ก่อนที่ความมืด... จะกลืนกินทุกสิ่ง" "แต่... สถานที่นั้นอยู่ที่ไหน?" โจเซฟถาม "เมื่อเจ้าพร้อม... เจ้าจะได้รับรู้" ผู้พิทักษ์ตอบ "ตอนนี้... จงเรียนรู้ที่จะควบคุมพลังของเจ้า... และเตรียมพร้อม... สำหรับการเดินทางที่แท้จริง" โจเซฟมองไปยังลูกแก้วคริสตัลอีกครั้ง มันยังคงวางนิ่งอยู่บนแท่นบูชา แต่เขารู้สึกได้ว่ามันมีความหมายมากกว่าที่เคยเป็นมา "ข้า... ข้าพร้อมแล้ว" โจเซฟกล่าว ด้วยความมุ่งมั่นที่เต็มเปี่ยม "ดีมาก" ผู้พิทักษ์กล่าว "บัดนี้... จงไป... และทำหน้าที่ของเจ้า" เมื่อคำพูดนั้นจบลง ร่างของผู้พิทักษ์ทั้งสามก็เริ่มเลือนหายไปในอากาศ ราวกับไม่เคยมีตัวตนอยู่มาก่อน ผนังที่เคยถูกเปิดออกก็ค่อยๆ เลื่อนปิดกลับเข้าที่อย่างเงียบเชียบ ห้องโถงกลับสู่สภาพปกติอีกครั้ง เหลือเพียงโจเซฟ บาร์นาบัส และลูกแก้วคริสตัลที่ยังคงวางอยู่บนแท่นบูชา "ข้า... ข้ายังคงรู้สึกเหมือนฝันไป" โจเซฟกล่าว "มันไม่ใช่ความฝัน" บาร์นาบัสกล่าว "มันคือจุดเริ่มต้น... ของการเดินทางครั้งใหม่" โจเซฟพยักหน้า เขารู้สึกถึงความรับผิดชอบอันใหญ่หลวงที่ประทับลงบนบ่า แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็รู้สึกถึงความหวังและความมุ่งมั่นที่ไม่เคยมีมาก่อน