โอลิเวียถอยหลังอย่างรวดเร็ว หลบเลี่ยงการโจมตีอันรุนแรงของเงาสีดำ เธอสัมผัสได้ถึงความเย็นยะเยือกที่แผ่ซ่านออกมาจากร่างของมัน ราวกับว่ามันกำลังดูดกลืนทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัว "เจ้า... จะไม่สามารถ... ต่อต้าน... ข้าได้..." เสียงทุ้มต่ำของเงาสีดำดังขึ้นอีกครั้ง "เจ้า... ยังอ่อนแอ... เกินไป..." "ข้าอาจจะอ่อนแอ... แต่ข้า... มีพลังแห่งความจริง... อยู่ข้างกาย!" โอลิเวียตะโกนตอบ เธอหลับตาลง สูดลมหายใจลึกๆ และพยายามเชื่อมต่อกับพลังงานรอบตัว ในขณะที่เงาสีดำกำลังจะโจมตีเธออีกครั้ง ภาพของสวนแห่งแสงจันทร์ก็ปรากฏขึ้นในความคิดของเธอ ภาพของดอกไม้ที่เปล่งประกาย ดอกไม้ที่สื่อสารกับดวงดาว ภาพของผู้นำแห่งเผ่าพันธุ์พฤกษาที่มอบภูมิปัญญาและความแข็งแกร่งให้เธอ "ข้า... ไม่ได้อยู่คนเดียว..." โอลิเวียพึมพำกับตัวเอง "ข้า... มีธรรมชาติ... อยู่เคียงข้าง..." เธอเงยหน้าขึ้น สัมผัสได้ถึงพลังงานบางอย่างที่กำลังไหลเวียนเข้ามาในตัวเธอ มันไม่ใช่พลังงานที่รุนแรง แต่เป็นพลังงานที่อ่อนโยนและมั่นคง ราวกับว่าพฤกษาทุกต้นกำลังส่งกำลังใจมาให้เธอ "เจ้า... กำลังทำอะไร...?" เงาสีดำถามด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความสงสัย "ข้า... กำลังค้นหา... พลังที่แท้จริงของข้า!" โอลิเวียตอบ เธอเงยหน้าขึ้น เผชิญหน้ากับเงาสีดำด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น ทันใดนั้น ร่างกายของโอลิเวียก็เริ่มเปล่งแสงสีเขียวอ่อนๆ ออกมา แสงนั้นไม่ได้รุนแรงเหมือนแสงอาทิตย์ แต่เป็นแสงที่อบอุ่นและอ่อนโยน มันค่อยๆ แผ่ขยายออกไปรอบๆ ตัวเธอ "นี่มัน... เป็นไปไม่ได้!" เงาสีดำอุทานด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ "เจ้า... ไม่ควรจะมี... พลังแห่งชีวิต... ได้ขนาดนี้!" โอลิเวียยิ้มบางๆ "ข้า... ได้เรียนรู้... จากสวนแห่งแสงจันทร์... พวกเขา... สอนข้า... ถึงความเชื่อมโยง... ระหว่างทุกสรรพสิ่ง..." แสงสีเขียวอ่อนๆ ที่เปล่งประกายจากตัวโอลิเวีย เริ่มสัมผัสกับเงาสีดำ มันไม่ได้ทำลายเงา แต่กลับค่อยๆ ชำระล้างความมืดมิดออกไป ราวกับว่าแสงแห่งชีวิตกำลังเยียวยาบาดแผลที่ถูกสร้างขึ้นโดยพลังงานแห่งความตาย กลุ่มคนจากอาณาจักรเงียบงัน ที่ยืนมองเหตุการณ์อยู่ เริ่มมีแววตาที่เปลี่ยนไป พวกเขารู้สึกถึงความอบอุ่นที่แผ่ซ่านเข้ามา ไม่ใช่ความอบอุ่นทางกายภาพ แต่เป็นความอบอุ่นทางจิตใจ "นี่มัน... เกิดอะไรขึ้น?" "ข้ารู้สึก... ดีขึ้น... อย่างประหลาด..." "นี่คือ... พลังที่แท้จริง... ที่เรา... ควรจะจำได้..." ชายหัวหน้ากลุ่มมองโอลิเวียด้วยความตะลึง "เจ้า... คือผู้ที่... จะนำทางเรา... ใช่หรือไม่?" โอลิเวียหันไปมองเขา "ข้า... จะพยายาม... ทำให้ดีที่สุด..." เงาสีดำที่กำลังอ่อนแรงลง เริ่มส่งเสียงคำรามด้วยความโกรธแค้น "เจ้า... จะต้อง... ชดใช้... สำหรับการกระทำของเจ้า!" แต่โอลิเวียไม่หวาดกลัวอีกต่อไป เธอสัมผัสได้ถึงพลังที่ไหลเวียนอยู่ในตัวเธอ มันไม่ใช่พลังที่ใช้ในการต่อสู้ แต่เป็นพลังที่ใช้ในการเยียวยาและสร้างสรรค์ "ข้า... ไม่ได้ต้องการ... ทำร้ายท่าน..." โอลิเวียกล่าวกับเงาสีดำ "แต่ข้า... จะไม่ยอมให้ท่าน... ทำร้าย... ผู้บริสุทธิ์... อีกต่อไป..." เธอรวบรวมพลังทั้งหมดที่มี ส่งแสงสีเขียวอ่อนๆ ออกไปอย่างเต็มที่ แสงนั้นโอบล้อมเงาสีดำไว้ ราวกับว่ามันกำลังโอบกอดร่างที่สิ้นหวัง "ปล่อยข้า... ไป!" เงาสีดำร้องโหยหวน "เจ้า... ไม่เข้าใจ... พลังที่แท้จริง... ของข้า..." "พลังของท่าน... คือการทำลาย... และการควบคุม..." โอลิเวียตอบ "แต่พลังของข้า... คือการสร้าง... และการเยียวยา..." แสงสีเขียวอ่อนๆ ค่อยๆ สว่างจ้าขึ้น จนสว่างจนแทบจะมองไม่เห็นเงาสีดำอีกต่อไป เมื่อแสงนั้นจางหายไป เงาสีดำก็หายไปเช่นกัน เหลือเพียงความว่างเปล่า กลุ่มคนจากอาณาจักรเงียบงัน ยืนนิ่งด้วยความตกตะลึง พวกเขาไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่พวกเขาก็รู้สึกได้ถึงการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญ "มัน... หายไปแล้ว..." ชายชราคนหนึ่งกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ "ใช่... ข้ารู้สึก... เหมือน... ถูกปลดปล่อย..." หญิงสาวคนหนึ่งกล่าว โอลิเวียเดินเข้าไปหาพวกเขา "ท่านทุกคน... ได้รับการปลดปล่อยแล้ว... แต่... จงอย่าลืม... ความทรงจำ... ที่ท่านได้กลับคืนมา... และจงระวัง... มายา... ที่อาจจะ... กลับมาหลอกหลอน... อีกครั้ง..." "แล้ว... เราจะทำอย่างไรต่อไป...?" ชายหัวหน้ากลุ่มถาม "จงอยู่ด้วยกัน... และช่วยเหลือซึ่งกันและกัน..." โอลิเวียตอบ "จงเป็นแสงสว่าง... ให้แก่กันและกัน... และจงอย่า... ยอมให้ใคร... มาบิดเบือน... ความจริง... ของพวกท่าน..." เธอหันไปมองเส้นทางที่ทอดยาวออกไป เบื้องหน้าของเธอคือความไม่แน่นอน แต่เธอก็รู้สึกถึงความแข็งแกร่งและความหวังที่มากขึ้น "ถึงเวลาแล้ว... ที่ข้าจะต้อง... ไปต่อ..." โอลิเวียกล่าว "ภารกิจของข้า... ในอาณาจักรนี้... ยังไม่จบสิ้น... แต่ข้า... ได้เรียนรู้... สิ่งที่สำคัญ... อย่างมาก..." เธอเดินจากไป ทิ้งให้ผู้คนจากอาณาจักรเงียบงัน ยืนมองตามด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งความหวัง ความสงสัย และความขอบคุณ โอลิเวียรู้ดีว่า นี่เป็นเพียงการเริ่มต้นของการต่อสู้ครั้งใหญ่ พลังแห่งการบิดเบือนและความเกลียดชังยังคงมีอยู่ และเธอจะต้องเผชิญหน้ากับมันอีกครั้งในไม่ช้า แต่คราวนี้ เธอไม่ได้ไปเพียงลำพังอีกต่อไป เธอมีพลังแห่งธรรมชาติ และพลังแห่งความจริง เป็นเครื่องนำทาง