"เจ้าต้องปกป้องเมล็ดพันธุ์!" อาร์คัสตะโกนพลางชักดาบโบราณออกมาจากฝัก ดาบนั้นเปล่งประกายสีเงินเรืองรองราวกับว่าถูกสร้างขึ้นจากแสงจันทร์ คิมหันต์สะดุ้งตื่นจากภวังค์ เขาหันกลับมามองเมล็ดพันธุ์ที่ยังคงเปล่งแสงอยู่บนพื้นดิน แล้วหันกลับไปมองเงารัตติกาลที่กำลังพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูง "ข้าพเจ้าจะทำ!" คิมหันต์ตอบรับอย่างหนักแน่น เขารู้ว่าตนเองไม่สามารถต่อสู้กับเงารัตติกาลได้อย่างมีประสิทธิภาพด้วยกำลังกายเพียงอย่างเดียว แต่เขามีพลังที่สามารถใช้ป้องกันได้ เขาตั้งท่าเตรียมรับการโจมตีอย่างรวดเร็ว พลังงานสีขาวสว่างไสวเริ่มไหลเวียนไปทั่วร่างของเขา เขาจินตนาการถึงโล่แห่งแสงที่มองไม่เห็น กำลังก่อตัวขึ้นรอบตัวเขา เงารัตติกาลพุ่งชนเข้ากับโล่พลังงานของคิมหันต์ เสียงดังสนั่นหวั่นไหวราวกับฟ้าผ่า โล่พลังงานสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง แต่ก็ยังคงต้านทานการโจมตีของเงารัตติกาลไว้ได้ "แข็งแกร่งกว่าที่ข้าคิด" เสียงแหบพร่าดังออกมาจากเงารัตติกาล มันดูประหลาดใจที่การโจมตีครั้งแรกไม่สามารถทำลายคิมหันต์ได้ ในขณะเดียวกัน อาร์คัสก็เข้าปะทะกับเงารัตติกาลอย่างดุเดือด ดาบสีเงินของเขาฟาดฟันไปในอากาศ เกิดเป็นประกายแสงสีขาวที่สาดกระจายไปทั่วบริเวณ เงารัตติกาลพยายามหลบหลีกการโจมตีของอาร์คัสอย่างคล่องแคล่ว แต่ก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ทั้งหมด มันมีรอยบาดแผลเล็กๆ ปรากฏขึ้นบนร่างที่เกิดจากพลังงานนั้น "เจ้าเป็นใครกันแน่?" เงารัตติกาลถามอาร์คัสด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความโกรธแค้น "กล้าดียังไงมาขัดขวางข้า!" "ข้าคือผู้พิทักษ์แห่งป่านี้" อาร์คัสตอบเสียงเข้ม "และเจ้าคือผู้ที่นำพาความมืดมิดมาสู่ผืนแผ่นดินนี้ เจ้าจะต้องไม่สำเร็จ!" คิมหันต์รู้สึกได้ถึงพลังงานที่ค่อยๆ หมดไปจากร่างของเขา การสร้างโล่พลังงานนั้นใช้พลังงานมหาศาล เขารู้ว่าตนเองไม่สามารถต้านทานการโจมตีของเงารัตติกาลได้นานไปกว่านี้ "ท่านอาร์คัส! พลังของผมกำลังจะหมดแล้ว!" คิมหันต์ตะโกนเตือน อาร์คัสหันมามองคิมหันต์ด้วยความเป็นห่วง "เจ้าต้องรีบปลูกเมล็ดพันธุ์นั้นให้ได้ คิมหันต์! ถ้าเจ้าทำสำเร็จ แสงแห่งบุปผาจะช่วยขับไล่เงาพวกนี้ได้!" คิมหันต์พยักหน้า เขารู้ว่าเขาต้องพยายามอีกครั้ง เขาจดจ่อสมาธิไปที่เมล็ดพันธุ์ที่ยังคงเปล่งแสงอยู่บนพื้นดิน เขาพยายามรวบรวมพลังชีวิตที่เหลืออยู่ทั้งหมด ส่งมันไปยังเมล็ดพันธุ์ "ข้าจะไม่ยอมให้เจ้าทำลายมันเด็ดขาด!" เงารัตติกาลคำรามเสียงดัง มันละทิ้งการต่อสู้กับอาร์คัสชั่วคราว และพุ่งตรงมาที่คิมหันต์อีกครั้ง "ไม่นะ!" อาร์คัสตะโกน พยายามจะเข้าขวาง แต่ก็ถูกเงารัตติกาลผลักกระเด็นออกไป คิมหันต์หลับตาลง เขาไม่ได้พยายามสร้างโล่ป้องกันอีกต่อไปแล้ว เขาใช้พลังทั้งหมดที่มี ส่งมันไปยังเมล็ดพันธุ์แห่ง 'บุปผาแห่งแสงจันทร์' "ขอพลังแห่งชีวิต จงหล่อเลี้ยงเจ้า!" คิมหันต์ตะโกนเสียงดัง ในวินาทีสุดท้าย ก่อนที่เงารัตติกาลจะเข้าถึงตัวเขา เมล็ดพันธุ์นั้นก็สว่างวาบขึ้นมาอย่างรุนแรง แสงสว่างสีขาวบริสุทธิ์สาดกระจายออกไปทั่วบริเวณ มันไม่ได้เป็นเพียงแค่แสง แต่เป็นพลังงานที่สัมผัสได้ มันแผ่ขยายออกไปอย่างรวดเร็วราวกับระลอกคลื่น เงารัตติกาลที่กำลังพุ่งเข้ามา ร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด มันพยายามถอยหนี แต่ก็สายเกินไป แสงสว่างนั้นได้แผ่คลุมตัวมันไว้ "อะ...อะไรกันนี่!" เงารัตติกาลร้องเสียงหลง "พลังนี้...มันแผดเผาข้า!" ร่างของเงารัตติกาลเริ่มสลายตัวไป กลายเป็นกลุ่มควันสีดำที่ค่อยๆ จางหายไปในอากาศ คิมหันต์ล้มลงไปกองกับพื้นด้วยความอ่อนเพลีย แต่เขาก็รู้สึกถึงความเบา สบายที่กลับคืนมา "เจ้าทำได้แล้ว คิมหันต์!" อาร์คัสกล่าวพลางรีบเข้ามาประคองเขา "เจ้าทำได้สำเร็จแล้ว!" คิมหันต์ลืมตาขึ้น มองไปยังบริเวณที่เมล็ดพันธุ์เคยอยู่ เขามองไม่เห็นเมล็ดพันธุ์อีกต่อไปแล้ว แต่เห็นเป็นหน่ออ่อนสีเขียวสดที่กำลังแทงยอดขึ้นมาจากพื้นดินเล็กๆ หน่ออ่อนนั้นเปล่งประกายเรืองรองเล็กน้อย ราวกับว่ามันกำลังดูดซับพลังงานจากแสงจันทร์ที่สาดส่องลงมา "บุปผาแห่งแสงจันทร์...มันกำลังจะเติบโต" คิมหันต์กล่าวด้วยรอยยิ้มที่เหนื่อยอ่อน "ใช่" อาร์คัสกล่าว "นี่คือจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลง"