ลีร่าเบิกตากว้างด้วยความตกใจระคนไม่เชื่อสายตา "ท่าน... ท่านมาได้อย่างไร!" เบื้องหน้าของเธอคือ "เอลาร่า" ผู้อาวุโสแห่งแอสเทรีย ผู้ซึ่งลีร่าคิดว่าเธอได้จากไปตลอดกาลแล้ว เอลาร่ามีใบหน้าอันสง่างาม ผมสีเงินยาวสยายไปถึงกลางหลัง ดวงตาของเธอทอประกายแห่งปัญญาและความเมตตา สวมชุดคลุมที่ทำจากเส้นใยเรืองแสงของพืชพรรณใต้พิภพ "ข้ามาเพื่อเจ้า ลีร่า" เอลาร่ากล่าวด้วยน้ำเสียงที่อ่อนโยนแต่แฝงไว้ด้วยอำนาจ "ข้าสัมผัสได้ถึงพลังงานที่เปลี่ยนแปลงไป และรู้ว่าเจ้ากำลังจะทำสิ่งยิ่งใหญ่" "แต่... ข้าคิดว่าท่าน..." ลีร่าพยายามเอ่ย แต่คำพูดก็ติดอยู่ที่ลำคอ "ข้าไม่ได้จากไปไหน ลีร่า" เอลาร่ากล่าว "ข้าเพียงแค่ถอนตัวออกจากสังคม เพื่อเฝ้าสังเกตการณ์และรอเวลาที่เหมาะสม" "รอเวลาอะไรหรือครับ" อเล็กซานเดอร์ถาม พลางก้าวออกมาจากเงามืดของต้นไม้ เขาเพิ่งเดินทางกลับมาถึงแอสเทรียหลังจากที่เขาหาเส้นทางกลับเจอ เอลาร่าหันไปมองอเล็กซานเดอร์ แววตาของเธอเต็มไปด้วยความประหลาดใจระคนชื่นชม "นักสำรวจจากโลกเบื้องบน... เจ้ากลับมาแล้ว" "ใช่ครับ" อเล็กซานเดอร์ตอบ "แต่ผมกลับมาที่นี่อีกครั้ง ไม่ใช่ในฐานะนักสำรวจ แต่ในฐานะผู้ที่เห็นความสำคัญของโลกใบนี้" "ดีแล้ว" เอลาร่ากล่าว "เพราะโลกทั้งสองใบนี้ กำลังต้องการความเข้าใจและการเชื่อมโยงกันมากกว่าที่เคย" "ท่านทราบเรื่องการเชื่อมโยงนี้ด้วยหรือครับ" ลีร่าถาม "ข้ารู้มาตลอด" เอลาร่าตอบ "พลังงานของโลกใต้พิภพและความเชื่อมโยงกับโลกเบื้องบน เป็นความลับที่บรรพบุรุษของเราได้ทิ้งไว้" "แล้วทำไมเราถึงไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อนเลย" อเล็กซานเดอร์ถาม "เพราะความกลัว" เอลาร่าตอบเสียงเครียด "เมื่อนานมาแล้ว มนุษย์ในโลกเบื้องบนได้ค้นพบทางเข้าสู่แอสเทรีย พวกเขาเห็นความอุดมสมบูรณ์และความมหัศจรรย์ของโลกเรา แต่แทนที่จะเรียนรู้และอยู่ร่วมกัน พวกเขากลับเลือกที่จะแสวงหาผลประโยชน์และครอบครอง" "พวกเขาพยายามจะทำลายทุกอย่างที่นี่" เอลาร่ากล่าวต่อ "เพื่อนำทรัพยากรไปใช้ในโลกของพวกเขาเอง บรรพบุรุษของเราจึงตัดสินใจปิดผนึกทางเข้าทั้งหมด และเก็บซ่อนความจริงเกี่ยวกับโลกใต้พิภพไว้ เพื่อปกป้องพวกเรา" "แต่เวลาเปลี่ยนไป" เอลาร่ากล่าว "แอสเทรียเริ่มอ่อนแอลง พลังงานของโลกกำลังจะสูญสลายไปหากไม่ได้รับการเยียวยา" "เมล็ดแห่งชีวิตที่ลีร่าถืออยู่ คือความหวังเดียวของเรา" เอลาร่ากล่าว พลางมองไปที่เมล็ดพันธุ์ในมือของลีร่า "มันจะช่วยฟื้นฟูพลังงานของแอสเทรีย และหากปลูกในโลกเบื้องบน มันจะช่วยสร้างความสมดุลระหว่างสองโลก" "แต่การนำเมล็ดพันธุ์นี้ออกไปนั้น เสี่ยงเกินไป" เอลาร่ากล่าว "มันอาจจะถูกทำลาย หรือถูกนำไปใช้ในทางที่ผิด" "นั่นคือเหตุผลที่ข้าต้องกลับมา" เอลาร่ากล่าว "ข้าจะช่วยให้ลีร่าสามารถนำเมล็ดพันธุ์นี้ออกไปได้อย่างปลอดภัย และจะคอยให้คำแนะนำแก่อเล็กซานเดอร์ในการเผยแพร่ความจริง" "แต่ท่านจะทำเช่นนั้นได้อย่างไร" ลีร่าถาม "ท่านไม่สามารถเดินทางไปยังโลกเบื้องบนได้" "ข้ามีวิธีของข้า" เอลาร่ากล่าว พลางยิ้มบางๆ "ข้าจะใช้พลังของข้า เพื่อส่งผ่านความรู้และประสบการณ์ของข้าไปให้พวกเจ้า" "และพวกเจ้าจะต้องระวัง" เอลาร่ากล่าว "การเปิดเผยความจริงนี้ จะนำมาซึ่งความขัดแย้งครั้งใหญ่ ผู้คนในโลกเบื้องบนบางส่วนอาจจะต่อต้าน และบางส่วนอาจจะพยายามควบคุมพลังของแอสเทรีย" "ข้าเข้าใจครับ" อเล็กซานเดอร์กล่าว "ผมจะเตรียมพร้อมสำหรับสิ่งที่จะเกิดขึ้น" "ข้าจะบอกเล่าเรื่องราวการเดินทางของข้า และไข่มุกแห่งแสงตะวันจะเป็นหลักฐาน" อเล็กซานเดอร์กล่าวเสริม "ดีมาก" เอลาร่ากล่าว "แต่ไข่มุกแห่งแสงตะวันเพียงอย่างเดียว อาจไม่เพียงพอ" "เหตุใดหรือครับ" อเล็กซานเดอร์ถาม "เพราะพลังของมันเป็นพลังงานบริสุทธิ์" เอลาร่าอธิบาย "คนทั่วไปอาจจะมองว่าเป็นเพียงอัญมณีล้ำค่า แต่พวกเขาจะไม่เข้าใจถึงความสำคัญที่แท้จริง" "แต่หินนำทาง..." อเล็กซานเดอร์พูดขึ้น "ใช่แล้ว" เอลาร่ากล่าว "หินนำทาง คือกุญแจที่จะไขความลับของพลังงานในแอสเทรีย" "กร็อก... เขาคือผู้ที่เหมาะสมที่สุดที่จะเป็นผู้พิทักษ์หินนำทาง" เอลาร่ากล่าว "แม้ว่าเขาจะจากไปแล้ว แต่จิตวิญญาณของเขายังคงอยู่ และพลังของหินจะนำทางผู้ที่คู่ควร" "ข้าจะทำหน้าที่ของข้าให้ดีที่สุด" ลีร่ากล่าว "ข้าจะปลูกเมล็ดแห่งชีวิต และจะดูแลมันอย่างดีที่สุด" "ข้าจะสนับสนุนพวกเจ้าทั้งสอง" เอลาร่ากล่าว "การเดินทางครั้งนี้ จะไม่เพียงแค่เป็นการนำความหวังมาสู่แอสเทรีย แต่จะเป็นจุดเริ่มต้นของยุคใหม่แห่งความเข้าใจและความสามัคคีระหว่างสองโลก" ทั้งสามคนยืนมองหน้ากัน พวกเขารู้ดีว่าภารกิจที่อยู่เบื้องหน้าไม่ใช่เรื่องง่าย แต่พวกเขาก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกอุปสรรค "ถึงเวลาแล้ว" เอลาร่ากล่าว "เราต้องรีบดำเนินการก่อนที่ความมืดจะกลับมาอีกครั้ง" เธอหันไปมองยังทางออกของแอสเทรีย "การเดินทางของพวกเจ้า กำลังจะเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง" ลีร่ามองดูเมล็ดแห่งชีวิตในมืออย่างตั้งใจ ส่วนอเล็กซานเดอร์ก็กระชับไข่มุกแห่งแสงตะวันและหินนำทางในมือให้แน่น เขารู้สึกถึงความรับผิดชอบอันใหญ่หลวงที่ประทับอยู่บนบ่าของเขา "เราจะทำมันให้สำเร็จ" อเล็กซานเดอร์กล่าว "เพื่อแอสเทรีย และเพื่อโลกเบื้องบน" ลีร่าเสริม เอลาร่าพยักหน้า ด้วยรอยยิ้มแห่งความหวังที่ฉายชัดบนใบหน้า เธอรู้ว่านี่คือจุดเปลี่ยนสำคัญที่จะกำหนดชะตากรรมของทั้งสองโลก