เช้าวันรุ่งขึ้น อเล็กซานเดอร์ตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกสดชื่นอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน แสงสลัวๆ ที่ลอดผ่านช่องว่างของใบไม้ใหญ่ส่องเข้ามาในที่พัก ทำให้มองเห็นบรรยากาศรอบตัวได้อย่างชัดเจน เขาเดินออกมาจากโพรงที่พัก และพบว่าลีร่ากำลังรอเขาอยู่ "อรุณสวัสดิ์ อเล็กซานเดอร์" ลีร่าทักทาย "พร้อมจะฟังเรื่องราวของโลกใต้พิภพแล้วหรือยัง" อเล็กซานเดอร์พยักหน้า เขารู้สึกกระตือรือร้นที่จะได้เรียนรู้เกี่ยวกับสถานที่แห่งนี้ "ข้าพร้อมแล้ว" ลีร่าพาอเล็กซานเดอร์เดินไปตามทางเดินที่ปูด้วยหินสีฟ้าเรืองแสง ท่ามกลางต้นไม้นานาพันธุ์ที่มีรูปทรงแปลกตา และดอกไม้ที่ส่งกลิ่นหอมอบอวล เขาเห็นสิ่งมีชีวิตเล็กๆ ที่มีปีกเหมือนผีเสื้อแต่มีลำตัวเหมือนแมลงเกาะอยู่ตามกิ่งไม้ และยังมีสัตว์คล้ายกวางที่มีเขาเป็นคริสตัลเปล่งประกาย "โลกใต้พิภพแห่งนี้เรียกว่า 'แอสเทรีย'" ลีร่าเริ่มเล่า "มันเป็นอาณาจักรที่ซ่อนเร้นอยู่ใต้ผืนดินมานานนับพันปี ปกคลุมด้วยหินผาขนาดมหึมาที่เราเรียกว่า 'มหานครหิน' แสงสว่างที่เราเห็นนี้ มาจากพืชพรรณและแร่ธาตุต่างๆ ที่สะสมพลังงานจากแก่นโลก" "แล้วพวกท่าน... ชาวป่าเรืองแสง... มาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร" อเล็กซานเดอร์ถาม "เราถือกำเนิดขึ้นจากพลังงานของแอสเทรีย" ลีร่าตอบ "เมื่อนานมาแล้ว โลกใต้พิภพแห่งนี้เคยถูกปกครองโดยเผ่าพันธุ์ที่ทรงพลัง แต่พวกเขาได้ทำลายสมดุลของธรรมชาติ จนแอสเทรียเกือบจะดับสูญ พืชพรรณเหี่ยวเฉา สัตว์ป่าล้มตาย เรา... ชาวป่าเรืองแสง คือผู้ที่ได้รับเลือกให้มาฟื้นฟูแอสเทรีย พวกเรามีหน้าที่ดูแลป่าแห่งนี้ และรักษาความสมดุลของพลังงาน" "แล้วเผ่าพันธุ์ที่ทรงพลังที่ว่านั้นเล่า" อเล็กซานเดอร์สงสัย "พวกเขาอยู่ที่ไหน" สีหน้าของลีร่าดูเคร่งขรึมขึ้น "พวกเขาได้สูญสลายไปแล้ว เหลือเพียงตำนานเล่าขานถึงความโหดร้ายของพวกเขา เราไม่ต้องการให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย" ขณะที่พวกเขากำลังเดิน ลีร่าก็ชี้ไปยังต้นไม้ต้นหนึ่งที่มีลำต้นสีดำสนิทและมีหนามแหลมคมปกคลุมอยู่ "นี่คือต้นไม้เงาพิษ ระวังให้ดี อย่าเข้าใกล้เด็ดขาด เพียงแค่สัมผัสก็อาจทำให้ร่างกายเน่าเปื่อยได้" อเล็กซานเดอร์รีบถอยห่างออกมาด้วยความตกใจ "ร้ายกาจขนาดนั้นเลยหรือ" "ใช่แล้ว" ลีร่าพยักหน้า "แต่ก็มีประโยชน์เช่นกัน หากนำพิษของมันมาสกัดอย่างถูกวิธี จะกลายเป็นยาถอนพิษชั้นยอด" พวกเขายังคงเดินต่อไป ลีร่าอธิบายเกี่ยวกับพืชพรรณและสิ่งมีชีวิตต่างๆ ในแอสเทรียอย่างละเอียด เธอเล่าถึงดอกไม้ที่สามารถรักษาบาดแผลได้เพียงแค่สัมผัส ผลไม้ที่ทำให้มองเห็นในความมืด เห็ดที่เปล่งแสงได้ราวกับโคมไฟ และสัตว์ที่สามารถพรางตัวได้แนบเนียนจนแทบจะมองไม่เห็น "ที่นี่สวยงามมากจริงๆ" อเล็กซานเดอร์กล่าว "แต่ก็อันตรายไม่น้อยเลย" "นั่นคือธรรมชาติของแอสเทรีย" ลีร่าตอบ "ความงามและความอันตรายอยู่คู่กันเสมอ เจ้าต้องเรียนรู้ที่จะแยกแยะมันให้ออก" "แล้วเรื่องทางกลับ... ยังพอมีหวังอยู่บ้างหรือไม่" อเล็กซานเดอร์ถามอีกครั้ง เขาอดไม่ได้ที่จะคิดถึงบ้าน ลีร่ามองไปที่อเล็กซานเดอร์อย่างเห็นใจ "ทางกลับสู่โลกเบื้องบนนั้นมีอยู่จริง แต่ไม่ใช่เส้นทางที่เจ้าตกลงมา เส้นทางนั้นมีเพียงไม่กี่แห่ง และเปิดออกเพียงชั่วครู่เท่านั้น พวกมันจะปรากฏขึ้นเมื่อพลังงานบางอย่างสมบูรณ์" "พลังงานบางอย่าง? พลังงานแบบไหน" "เราไม่รู้แน่ชัด" ลีร่าตอบ "เป็นพลังงานลึกลับที่เชื่อมโยงระหว่างโลกทั้งสอง แต่มีตำนานเล่าว่า หากเราสามารถรวบรวม 'ไข่มุกแห่งแสงตะวัน' ได้ อาจจะสามารถเปิดเส้นทางนั้นได้" "ไข่มุกแห่งแสงตะวัน? มันคืออะไร" "มันเป็นอัญมณีที่หาได้ยากยิ่ง" ลีร่าอธิบาย "เชื่อกันว่ามันคือผลึกแห่งแสงที่แท้จริง ก่อกำเนิดขึ้นจากแก่นกลางของแอสเทรีย หากเจ้าต้องการไข่มุกนี้ เจ้าจะต้องเดินทางไปยัง 'ถ้ำแห่งแสงจันทรา' ซึ่งอยู่ลึกเข้าไปในอาณาเขตที่อันตรายที่สุด" อเล็กซานเดอร์นิ่งคิด เขาไม่เคยกลัวความยากลำบาก แต่การเดินทางไปยังถ้ำแห่งแสงจันทราฟังดูอันตรายอย่างยิ่ง "ถ้ำแห่งนั้น... มีอันตรายอะไรบ้าง" เขาถาม "อันตรายมีมากมาย" ลีร่ากล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจัง "มีสัตว์อสูรโบราณที่หลับใหลอยู่ และยังมีกับดักที่สร้างขึ้นโดยเผ่าพันธุ์โบราณที่ทรงพลังนั้น แต่ที่น่ากลัวที่สุดคือ 'หมอกมายา' ที่จะทำให้ผู้หลงเข้าไปสับสนและสูญเสียตัวตน" "แต่ถ้าไข่มุกนั้นเป็นทางเดียวที่ข้าจะกลับบ้านได้ ข้าก็ต้องไป" อเล็กซานเดอร์ตัดสินใจแน่วแน่ ลีร่ามองอเล็กซานเดอร์ด้วยความชื่นชม "เจ้ากล้าหาญจริงๆ อเล็กซานเดอร์ แต่เจ้าไม่สามารถไปคนเดียวได้" "ท่านจะไปด้วยหรือ" อเล็กซานเดอร์ถามด้วยความดีใจ "เราจะไปด้วย" ลีร่าตอบ "แต่ไม่ใช่แค่เรา เจ้าจะต้องมีผู้คุ้มกันอีกคนหนึ่ง" "ใครอีก" "เขาคือ 'กร็อก' นักรบผู้แข็งแกร่งที่สุดของเผ่าเรา" ลีร่าอธิบาย "เขาจะคอยปกป้องเจ้าจากอันตรายต่างๆ" เมื่อพูดถึงกร็อก อเล็กซานเดอร์ก็รู้สึกถึงความหวังที่มากขึ้น เขาเชื่อว่าหากมีลีร่าและกร็อกคอยช่วยเหลือ โอกาสที่จะได้ไข่มุกแห่งแสงตะวันและกลับบ้านก็มีมากขึ้น "แล้วเราจะเดินทางกันเมื่อไหร่" เขาถาม "พรุ่งนี้เช้า" ลีร่าตอบ "เตรียมตัวให้พร้อม เจ้าจะต้องใช้พลังทั้งหมดที่มี" ทั้งสองเดินกลับไปยังที่พัก ท่ามกลางความเงียบสงบของป่าเรืองแสง อเล็กซานเดอร์รู้สึกทั้งตื่นเต้นและกังวลใจ การผจญภัยครั้งใหม่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น และเขาไม่รู้ว่าชะตากรรมของเขาจะเป็นเช่นไรในโลกใต้พิภพแห่งนี้