"คู่ควรอย่างนั้นหรือ?" อเล็กซานเดอร์ถามสวนกลับ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ "ท่านหลอกลวงพวกเรา หลอกให้พวกเราเชื่อใจ แล้วตอนนี้ท่านกลับบอกว่าพวกเราคู่ควรอย่างนั้นหรือ? สิ่งที่ท่านทำมันไม่ใช่การทดสอบ แต่มันคือการทรยศ!" ผู้นำเงายิ้มเยาะ "คำว่า 'คู่ควร' ของข้า... มันมีความหมายลึกซึ้งกว่าที่เจ้าจะเข้าใจ ข้าต้องการผู้ที่แข็งแกร่งพอที่จะควบคุมพลังแห่ง 'ศิลาแห่งแสง' ได้อย่างแท้จริง ไม่ใช่เพียงผู้ที่สามารถปลุกพลังของมันได้ชั่วคราว" "แล้วทำไมท่านไม่บอกเราตรงๆ ล่ะ?" ลีร่าถาม เธอพยายามควบคุมความโกรธที่พุ่งพล่านในใจ "ทำไมต้องสร้างภาพลวงตา ทำไมต้องทำให้พวกเราหวาดกลัวและสิ้นหวัง?" "เพราะความหวังและความสิ้นหวัง... คือเครื่องมือที่ดีที่สุดในการวัดค่าของจิตใจ" ผู้นำเงาตอบ ดวงตาของเขาสะท้อนแสงสีดำมืด "หากเจ้ายังคงมีความหวังแม้ในยามที่สิ้นหวังที่สุด... หากเจ้ายังคงมีศรัทธาในตัวของกันและกัน... แม้ในยามที่ความมืดพยายามจะกลืนกินทุกสิ่ง... นั่นแหละคือผู้ที่คู่ควร" เขาค่อยๆ ชูกล่องไม้โบราณขึ้นมาไว้ในมือ "นี่คือ 'ศิลาแห่งแสง'... เกือบจะสูญเสียพลังไปทั้งหมดแล้ว... หากเจ้าไม่สามารถเติมเต็มพลังให้มันได้... โลกทั้งใบจะตกอยู่ในความมืดนิรันดร์" "แล้วเราจะเติมเต็มพลังให้มันได้อย่างไร?" อเล็กซานเดอร์ถาม ขณะที่สายตาของเขาก็จับจ้องไปที่กล่องไม้โบราณนั้นอย่างไม่วางตา "เจ้าจะต้องมอบ 'แสงสว่าง' ที่แท้จริงของเจ้าให้กับมัน" ผู้นำเงาตอบ "ไม่ใช่แสงที่มาจากพลังวิเศษ... แต่เป็นแสงที่มาจากจิตวิญญาณ... ความเสียสละ... และความรัก" ลีร่าและอเล็กซานเดอร์มองหน้ากันอีกครั้ง พวกเขารู้สึกถึงภาระอันใหญ่หลวงที่กำลังจะตกอยู่บนบ่าของพวกเขา "หมายความว่า... เราต้องสละบางสิ่งบางอย่างไปอย่างนั้นหรือ?" ลีร่าถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา "ถูกต้อง" ผู้นำเงาพยักหน้า "แต่การสละครั้งนี้... จะไม่ใช่การสูญเสีย... หากเจ้าทำได้อย่างถูกต้อง... มันจะเป็นการเริ่มต้นใหม่" "แล้วท่าน... ท่านไม่คิดจะช่วยพวกเราเลยอย่างนั้นหรือ?" อเล็กซานเดอร์ถามด้วยความสงสัย ผู้นำเงาหัวเราะเบาๆ "ข้าได้ช่วยเหลือพวกเจ้ามาตลอด... เพียงแต่เจ้าไม่เคยรู้ตัว... ตอนนี้... ถึงเวลาที่พวกเจ้าจะต้องพิสูจน์ตัวเองแล้ว" เขายื่นกล่องไม้โบราณให้กับลีร่า "ข้าจะมอบหน้าที่นี้ให้แก่เจ้า... เพราะเจ้าคือผู้ที่ข้าเห็น 'แสงสว่าง' ในตัวมากที่สุด" ลีร่ารับกล่องไม้มาด้วยมือที่สั่นเทา เธอมองเข้าไปในกล่อง เห็น 'ศิลาแห่งแสง' ที่อ่อนแสงลงอย่างเห็นได้ชัด แสงสีทองอันอบอุ่นที่เคยเปล่งประกาย บัดนี้เหลือเพียงริ้วแสงจางๆ ที่กำลังจะมอดดับ "ข้า... ข้าจะพยายามอย่างเต็มที่" เธอกล่าว พร้อมกับกัดฟันแน่น "ดีมาก" ผู้นำเงากล่าว "แต่จำไว้... เจ้าจะต้องตัดสินใจเพียงลำพัง... การตัดสินใจของเจ้า... จะกำหนดชะตากรรมของทุกสรรพสิ่ง" ทันใดนั้นเอง ผนังด้านหลังของวิหารก็ค่อยๆ แยกออก เผยให้เห็นอุโมงค์ที่มืดมิดและทอดยาวออกไปไกลสุดลูกหูลูกตา "นั่นคือ... 'ใจกลางแห่งความมืด'..." ผู้นำเงากล่าว "ข้า... จะรอเจ้าอยู่ที่นั่น... หากเจ้าสามารถนำ 'แสงสว่าง' กลับคืนมาได้..." ร่างของผู้นำเงาก็ค่อยๆ เลือนหายไปในอากาศ เหลือเพียงลีร่าและอเล็กซานเดอร์ยืนอยู่เพียงลำพัง ท่ามกลางความเงียบอันน่าอึดอัดของวิหารโบราณ "เราจะทำอย่างไรดี ลีร่า?" อเล็กซานเดอร์ถาม เสียงของเขาดูเครียดขึ้น ลีร่ามองไปยังกล่องในมือของเธอ "ข้าไม่รู้... แต่เราต้องลอง... เราต้องหาทางกลับบ้าน... และเราต้องช่วยโลกใบนี้" เธอสูดหายใจลึกๆ "ข้าว่า... เราควรจะเตรียมตัวให้พร้อม... แล้วค่อยเดินทางไปยัง 'ใจกลางแห่งความมืด'" "แต่ที่นั่น... มันอันตรายมากนะ" อเล็กซานเดอร์กล่าว "เรารู้" ลีร่าตอบ "แต่เราไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว" ทั้งสองคนเริ่มสำรวจข้าวของที่พวกเขามีอยู่ ตรวจสอบอาวุธ และเตรียมยาปรุงพิเศษที่พวกเขาได้รวบรวมมาตลอดการเดินทาง พวกเขาตระหนักดีว่า การเดินทางครั้งนี้อาจจะเป็นครั้งสุดท้ายที่พวกเขาจะได้มีชีวิตรอดกลับไป "ดูเหมือนว่า... ทุกอย่างที่เราเจอมา... คือการเตรียมความพร้อมสำหรับบททดสอบสุดท้ายนี้" ลีร่ากล่าว "ใช่... บางที... ผู้นำเงาอาจจะไม่ได้โหดร้ายอย่างที่เราคิด... เขาอาจจะกำลังพยายามสอนบทเรียนที่สำคัญที่สุดให้เราก็ได้" อเล็กซานเดอร์เสริม "แต่การหลอกลวง... มันก็คือการหลอกลวงอยู่ดี" ลีร่าพึมพำ "ข้าหวังว่า... สิ่งที่เรากำลังจะทำ... มันจะคุ้มค่ากับสิ่งที่เราต้องเสียไป" "เราต้องเชื่อมั่นในตัวเราเอง... และในกันและกัน" อเล็กซานเดอร์ยื่นมือมาตบบ่าเธอเบาๆ "ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น... เราจะผ่านมันไปด้วยกัน" ลีร่ามองไปที่ดวงตาของอเล็กซานเดอร์ เธอรู้สึกถึงความอบอุ่นและความมั่นคงที่ส่งผ่านมา เขาคือเพื่อนแท้เพียงคนเดียวของเธอในโลกที่แปลกประหลาดและอันตรายแห่งนี้ "ขอบคุณนะ อเล็กซานเดอร์" เธอตอบพร้อมกับส่งยิ้มให้เขา "เราไปกันเถอะ" ทั้งสองคนหันหลังให้กับแท่นบูชาที่ว่างเปล่า และก้าวเข้าไปในอุโมงค์อันมืดมิด ทิ้งไว้เบื้องหลังเพียงเสียงสะท้อนของฝีเท้าที่ค่อยๆ จางหายไปในความมืดมิด...