หลายวันผ่านไป นิลพยายามปรับตัวให้เข้ากับชีวิตประจำวันตามปกติ แม้จะภายนอกดูเหมือนทุกอย่างจะกลับมาเหมือนเดิม แต่ภายในใจของเขากลับเต็มไปด้วยความกังวลและความระแวดระวัง เขารู้สึกราวกับมีเงาบางอย่างกำลังติดตามเขาอยู่ตลอดเวลา แม้จะมองไม่เห็นก็ตาม เขาเริ่มฝึกฝนการใช้พลังของ 'ดวงตาแห่งมังกร' อย่างสม่ำเสมอ เขาทำตามคำแนะนำในภาพวาดโบราณอย่างเคร่งครัด เริ่มต้นจากการทำสมาธิ เพื่อให้จิตใจสงบและมีสมาธิ การเชื่อมโยงกับธรรมชาติ การสัมผัสกับพลังงานรอบตัว เพื่อให้เกิดความสมดุล "ต้องค่อยๆ เป็น ค่อยๆ ไป" เขาเตือนตัวเองเสมอ "การเร่งรีบอาจนำมาซึ่งหายนะ" ในระหว่างการฝึกฝน เขาสัมผัสได้ถึงพลังงานบางอย่างที่ไหลเวียนเข้ามาในร่างกายเมื่อเขาสวมแหวนสีเลือด และถือ 'ดวงตาแห่งมังกร' ในมือ พลังนั้นมีความร้อนแรง แต่ก็ให้ความรู้สึกมั่นคงมากขึ้นเรื่อยๆ เขาสามารถควบคุมเปลวไฟสีแดงเล็กๆ ให้ปรากฏขึ้นที่ปลายนิ้วได้แล้ว แม้จะยังไม่ทรงพลังเท่ากับตอนที่เขาใช้มันต่อสู้กับ 'ทายาทเงา' "ดีขึ้นมากแล้ว" นิลพึมพำกับตัวเอง เขาเริ่มมีความมั่นใจมากขึ้น แต่ก็ยังคงตระหนักถึงอันตรายที่อาจเกิดขึ้นได้เสมอ สารวัตรชาญได้ติดต่อกลับมาหาเขา "นิล ฉันได้ข้อมูลมาบางส่วนเกี่ยวกับองค์กร 'ทายาทเงา' พวกเขาเป็นกลุ่มลัทธิที่เชื่อในอำนาจมืด และเชื่อว่าตนเองมีสิทธิ์ที่จะครอบครองพลังโบราณ เพื่อนำมาซึ่งระเบียบใหม่ของโลก" "ระเบียบใหม่ของโลก?" นิลถามด้วยความสงสัย "ใช่ พวกเขาเชื่อว่าโลกในปัจจุบันเสื่อมทรามเกินไป และพวกเขาจะต้องใช้อำนาจมืดนี้เพื่อชำระล้างและสร้างโลกใหม่ขึ้นมา" สารวัตรชาญอธิบาย "พวกเขามีเครือข่ายที่ค่อนข้างใหญ่ และมีสมาชิกที่ได้รับการฝึกฝนพลังพิเศษมาอย่างดี" "แล้ว... มีข้อมูลเกี่ยวกับ 'ราชาแห่งเงา' บ้างไหมครับ?" นิลถามถึงบุคคลที่กาฬเสียดกล่าวถึง สารวัตรชาญเงียบไปครู่หนึ่ง "เรื่องนี้ยังเป็นปริศนาอยู่ ข้อมูลเกี่ยวกับ 'ราชาแห่งเงา' ยังไม่ชัดเจนนัก แต่มีข่าวลือว่าเขาเป็นผู้นำสูงสุดของ 'ทายาทเงา' และเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด" "ผมรู้สึกไม่ค่อยสบายใจเลยครับ" นิลกล่าว "ผมกลัวว่าพวกเขาจะตามหาผมเจอ" "นั่นคือเหตุผลที่ฉันต้องเตือนคุณ" สารวัตรชาญกล่าวเสียงเข้ม "ข้อมูลล่าสุดบ่งชี้ว่า 'ทายาทเงา' กำลังเคลื่อนไหวอย่างหนักเพื่อค้นหาสถานที่ที่ 'ดวงตาแห่งมังกร' ถูกซ่อนไว้ พวกเขาอาจจะรู้แล้วว่าคุณคือผู้ครอบครองมัน" ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์ของคุณนายมาลีก็ดังขึ้น นิลรีบกดรับ "นิล! เกิดเรื่องแล้ว!" เสียงของคุณนายมาลีสั่นเครือไปด้วยความตื่นตระหนก "มีคนบุกเข้ามาในบ้าน!" "คุณนาย! ใจเย็นๆ นะครับ!" นิลพยายามพูดให้คุณนายมาลีสงบลง "คุณอยู่ที่ไหน?" "ฉันกำลังหลบอยู่ในห้องนิรภัย" คุณนายมาลีตอบ "พวกเขา... พวกเขาใส่ชุดสีดำเหมือนที่คุณบอกเลย!" "ผมจะไปเดี๋ยวนี้ครับ!" นิลรีบวางสาย เขารู้สึกได้ถึงความเย็นยะเยือกที่แล่นไปทั่วร่างกาย นี่มันเป็นสัญญาณที่เลวร้ายที่สุด "สารวัตรชาญครับ เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ! พวก 'ทายาทเงา' บุกเข้าไปในบ้านของคุณนายมาลี!" "อะไรนะ!" สารวัตรชาญอุทานด้วยความตกใจ "ฉันจะรีบไปที่นั่นเดี๋ยวนี้! นิล คุณต้องรีบไปช่วยคุณนายมาลี อย่าให้พวกเขาทำอะไรคุณนายได้!" นิลไม่รอช้า เขารีบคว้าเสื้อแจ็คเก็ต และกล่องที่เก็บ 'ดวงตาแห่งมังกร' แล้ววิ่งออกจากคอนโดทันที หัวใจของเขาเต้นระรัวด้วยความกังวล เขาขับรถด้วยความเร็วสูง มุ่งหน้าไปยังคฤหาสน์ของคุณนายมาลี เมื่อไปถึง นิลเห็นภาพที่น่าตกใจกว่าที่คิดไว้ ด้านนอกคฤหาสน์มีรถตู้สีดำจอดอยู่หลายคัน และมีชายชุดดำประมาณห้าถึงหกคนกำลังเดินวนเวียนอยู่รอบๆ บริเวณนั้น บางคนกำลังพยายามงัดแงะประตูหลังคฤหาสน์ "แย่แล้ว!" นิลพึมพำ เขาจอดรถห่างออกไปเล็กน้อย แล้วแอบย่องเข้าไปใกล้ "พวกแกจะทำอะไรกับบ้านของฉัน!" เสียงตะโกนดังขึ้น นิลหันไปมอง เห็นสารวัตรชาญยืนเผชิญหน้ากับกลุ่มชายชุดดำกลุ่มหนึ่งอยู่ "สารวัตรชาญ!" นิลอุทานอย่างประหลาดใจ "นิล! มานี่เร็ว!" สารวัตรชาญตะโกนกลับ "รีบไปช่วยคุณนายมาลี!" นิลไม่ลังเล เขาวิ่งอ้อมไปทางด้านหลังของคฤหาสน์ พยายามหาทางเข้าไปโดยไม่ให้พวกชายชุดดำสังเกตเห็น เขาจำได้ว่ามีประตูกระจกบานเล็กๆ อยู่ตรงมุมสวนหลังบ้าน ในขณะที่เขากำลังจะวิ่งเข้าไป ชายชุดดำคนหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าเขาอย่างกะทันหัน ดวงตาของเขาสะท้อนแสงสีแดงจางๆ ราวกับมีไฟลุกไหม้ "แก... แกคือคนที่ขโมย 'ดวงตาแห่งมังกร' ไป!" ชายชุดดำกล่าวด้วยน้ำเสียงแหบพร่า "แกจะหนีไปไหนไม่ได้อีกแล้ว!" นิลผงะไปเล็กน้อย เขาไม่คิดว่าจะมีใครตามมาถึงที่นี่ได้เร็วขนาดนี้ "คุณเป็นใคร?" "ข้าคือผู้พิทักษ์แห่งเงา!" ชายชุดดำกล่าว "และข้าจะนำอัญมณีนั้นกลับคืนมา!" ชายชุดดำพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว นิลหลบการโจมตีได้อย่างหวุดหวิด เขาสัมผัสได้ถึงพลังงานที่แผ่ออกมาจากชายคนนี้ มันแตกต่างจากพลังของ 'ทายาทเงา' ที่เขาเคยเจอมาก่อน มันมีความดิบเถื่อนและอันตรายกว่า "แกยังอ่อนหัดเกินไป!" ชายชุดดำเย้ยหยัน "แกไม่สามารถควบคุมพลังนั้นได้หรอก!" นิลกัดฟัน เขาคว้ากล่อง 'ดวงตาแห่งมังกร' มาไว้ในอ้อมแขนแน่น เขาเริ่มรู้สึกถึงพลังที่ไหลเวียนเข้ามาจากอัญมณี แม้จะอยู่ในกล่องก็ตาม "ผมไม่รู้ว่าคุณเป็นใคร แต่ผมไม่ยอมให้คุณเอาอัญมณีนี้ไปเด็ดขาด!" นิลกล่าวอย่างแน่วแน่ "แกจะเสียใจ!" ชายชุดดำตะคอก พร้อมกับปล่อยลำแสงสีดำพุ่งเข้าใส่นิล นิลยกแขนข้างหนึ่งขึ้นบัง เขาจดจ่อไปที่ 'ดวงตาแห่งมังกร' ในอ้อมแขน พยายามรวบรวมพลัง "เปลวไฟแห่งมังกร จงปรากฏ!" เขากล่าว แสงสีแดงร้อนแรงสว่างวาบขึ้น ปะทะเข้ากับลำแสงสีดำ เกิดเป็นการปะทะกันของพลังที่รุนแรง เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วบริเวณ