'เอริค' ปิดหนังสือลงช้าๆ หัวใจของเขาเต้นแรงด้วยความตื่นเต้นและหวัง ความทรงจำเกี่ยวกับ 'ดาบแห่งจักรพรรดิ' ที่ผุดขึ้นมา มันคือเบาะแสสำคัญที่จะนำไปสู่ความจริง 'ถ้าข้าสามารถหามันเจอได้... บางทีข้าอาจจะสามารถพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตระกูลวายุเทพได้' เขาตัดสินใจทันที เขาต้องเดินทางไปยังนครหลวงให้ได้ "ข้าต้องไปนครหลวง" เขาพูดกับตัวเองเสียงหนักแน่น เมื่อกลับมาถึงที่พัก 'เอริค' ก็รีบเก็บข้าวของที่จำเป็นใส่ย่ามเก่าๆ มีเพียงดาบ 'เงาราตรี' และหนังสือประวัติศาสตร์ของตระกูลเท่านั้น ที่เขาให้ความสำคัญเป็นพิเศษ "แกจะไปไหน?" หญิงรับจ้างถามเมื่อเห็นเขากำลังจะออกไป "ข้า... ข้าจะไปหางานทำที่อื่นครับ" 'เอริค' ตอบเสียงอ้อมแอ้ม "งาน? ที่ไหน? แกมันก็แค่เด็กกำพร้า จะไปทำงานที่ไหนได้!" นางสบถ "กลับไปทำงานที่โรงเตี๊ยมซะ!" "ข้า... ข้าไปไม่ได้แล้วครับ" 'เอริค' กล่าวเสียงหนักแน่น "ข้าต้องไปตามหาครอบครัวของข้า" "ครอบครัว? แกไม่มีครอบครัวหรอก! อย่ามาเพ้อเจ้อ!" "ข้ามีครับ!" 'เอริค' ยันตัวขึ้นยืนเผชิญหน้ากับนาง "ข้าคือเอริค วายุเทพ! และข้าจะกลับไปทวงทุกสิ่งทุกอย่างที่ถูกพรากไป!" เมื่อพูดจบ 'เอริค' ก็ไม่รอช้า เขารีบวิ่งออกจากบ้านไป ทิ้งให้หญิงรับจ้างยืนอึ้งอยู่กับที่ 'เอริค' วิ่งไปตามตรอกซอกซอยต่างๆ อย่างไม่คิดชีวิต เขาไม่รู้ว่าปลายทางจะพาเขาไปที่ไหน รู้เพียงว่าเขาต้องไปให้ถึงนครหลวงให้เร็วที่สุด ตลอดการเดินทาง 'เอริค' พยายามรวบรวมสมาธิ เขาหลับตาลงและนึกถึงแผนที่ของอาณาจักรที่เคยเห็นในอดีต เขานึกถึงเส้นทางที่จะไปยังนครหลวง และพยายามจดจำลักษณะภูมิประเทศต่างๆ "ข้าต้องไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ..." เขาพึมพำกับตัวเอง เมื่อออกมานอกเมือง 'เอริค' ก็พบกับทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ที่ทอดตัวยาวสุดลูกหูลูกตา ท้องฟ้าแจ่มใส แสงแดดอบอุ่นสาดส่องลงมา แต่ถึงกระนั้น ความกังวลก็ยังคงเกาะกินหัวใจของเขา "ข้าจะไปถึงนครหลวงได้อย่างไร..." เขาถามตัวเอง ขณะที่กำลังครุ่นคิด จู่ๆ เขาก็ได้ยินเสียงฝีเท้าม้าดังมาจากด้านหลัง "หยุดอยู่ตรงนั้น!" เสียงตะโกนดังขึ้น 'เอริค' หันไปมอง ก็เห็นทหารม้าสองนายกำลังควบม้าเข้ามาหาเขา ชุดเครื่องแบบสีน้ำเงินเข้มของพวกเขาบ่งบอกว่าเป็นทหารหลวง "เจ้าหนู เจ้าออกมาจากเมืองโดยไม่ได้รับอนุญาตนะ" ทหารนายหนึ่งกล่าวเสียงเข้ม 'เอริค' รู้สึกได้ถึงความอันตราย "ข้า... ข้าจะไปหางานทำครับ" "โกหก! เราเห็นเจ้าหนีออกมาจากบ้าน! เจ้าเป็นใครกันแน่!" ทหารอีกนายถามอย่างสงสัย 'เอริค' รู้ว่าเขาไม่สามารถเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงได้ในตอนนี้ "ข้า... ข้าเป็นเด็กกำพร้าครับ" "เด็กกำพร้า? ที่นี่ไม่มีเด็กกำพร้าเร่ร่อนนะ" ทหารนายหนึ่งพูดพลางลงจากหลังม้า "จับตัวมันไป!" 'เอริค' พยายามวิ่งหนี แต่ด้วยร่างกายที่อ่อนแอ ทำให้เขาไม่สามารถสู้แรงของทหารได้ เขาถูกจับตัวและถูกมัดมือไพล่หลัง "พวกเจ้าจะจับข้าไปไหน?" เขาถามเสียงสั่น "ไปที่ค่ายทหารสิ! แล้วเราจะสอบสวนเจ้า!" ระหว่างทาง 'เอริค' แอบมองไปยังย่ามของเขา เขาเห็นหนังสือประวัติศาสตร์ของตระกูลวายุเทพถูกวางทับอยู่บนดาบ 'เงาราตรี' ความคิดหนึ่งผุดขึ้นมาในหัว 'ข้าต้องหาวิธีเอามันออกมาให้ได้' เมื่อมาถึงค่ายทหาร 'เอริค' ถูกนำตัวเข้าไปในห้องสอบสวน ทหารสองนายเข้ามานั่งตรงหน้าเขา "บอกมาซิ เจ้าหนู เจ้าเป็นใครกันแน่?" ทหารนายหนึ่งถาม 'เอริค' สูดลมหายใจเข้าลึกๆ "ข้า... ข้าไม่มีอะไรจะบอก" "เจ้าคิดว่าจะปิดบังเราได้งั้นรึ?" ทหารอีกนายยิ้มเยาะ "เรามีวิธีมากมายที่จะทำให้คนพูดออกมา" พลัน 'เอริค' ก็สังเกตเห็นบางอย่างที่แขวนอยู่บนผนัง มันคือดาบเล่มหนึ่งที่ส่องประกายสีทองอร่าม ดาบเล่มนั้น... มันคือ 'ดาบแห่งจักรพรรดิ'! "นั่นมัน..." 'เอริค' อุทานออกมาอย่างตกตะลึง ทหารทั้งสองนายหันไปมองที่ดาบเล่มนั้น "อ้อ... เจ้ารู้จักมันรึ? มันคือดาบแห่งจักรพรรดิ อาวุธศักดิ์สิทธิ์ของอาณาจักร" 'เอริค' รู้สึกได้ถึงพลังอันยิ่งใหญ่ที่แผ่ออกมาจากดาบเล่มนั้น "ข้า... ข้าต้องการจะดูมันใกล้ๆ" "ดูรึ?" ทหารนายหนึ่งหัวเราะ "เจ้าไม่มีสิทธิ์ที่จะแตะต้องมันด้วยซ้ำ!" แต่แล้ว สิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น จู่ๆ ดาบ 'เงาราตรี' ที่ 'เอริค' แอบซ่อนไว้ในย่าม ก็เริ่มสั่นสะเทือน มันเปล่งแสงสีดำทะมึนออกมาอย่างน่าอัศจรรย์ "นี่มันอะไรกัน!" ทหารทั้งสองนายอุทานด้วยความตกใจ แสงสีดำจากดาบ 'เงาราตรี' พุ่งตรงไปยังดาบแห่งจักรพรรดิ เกิดเป็นแรงปะทะที่รุนแรง ทำให้ห้องสอบสวนสั่นสะเทือนไปทั้งห้อง 'เอริค' รู้สึกได้ถึงพลังที่หลั่งไหลเข้ามาในร่าง เขาค่อยๆ ดึงดาบ 'เงาราตรี' ออกมา และด้วยพลังที่เหลือเชื่อ ดาบที่มัดมือเขาอยู่ก็ขาดสะบั้นลง "เป็นไปไม่ได้!" ทหารทั้งสองนายตะโกน 'เอริค' ไม่รอช้า เขารีบคว้าดาบ 'เงาราตรี' และพุ่งเข้าไปคว้าดาบแห่งจักรพรรดิมาไว้ในมือ ทันทีที่มือของเขาสัมผัสกับดาบแห่งจักรพรรดิ ความทรงจำทั้งหมดก็หลั่งไหลเข้ามาในหัวของเขาอย่างฉับพลัน ภาพของบิดาที่ถูกใส่ร้าย ภาพของมารดาที่ถูกสังหาร ภาพของปราสาทที่ถูกเผาไหม้... "ข้า... ข้าจำได้ทุกอย่างแล้ว!" 'เอริค' ตะโกนก้อง "ข้าคือเอริค วายุเทพ! และข้าจะทวงคืนความยุติธรรมให้ตระกูลของข้า!"