เช้าวันรุ่งขึ้น 'เอริค' ตื่นขึ้นมาด้วยความสดชื่น เขาได้พักผ่อนอย่างเต็มที่หลังจากเดินทางมาหลายวัน เขาลงไปทานอาหารเช้าที่ห้องอาหารของคฤหาสน์เซอร์เรน อาหารที่เสิร์ฟเป็นอาหารชั้นเลิศ ซึ่งแตกต่างจากอาหารที่เขาเคยกินในฐานะเด็กกำพร้าอย่างสิ้นเชิง "อรุณสวัสดิ์ เจ้าหนู" เซอร์เรนกล่าวทักทายขณะที่เขากำลังจิบชา "วันนี้เจ้ามีแผนจะทำอะไร?" 'เอริค' วางช้อนส้อมลง "ข้าคิดว่าข้าควรจะเริ่มต้นจากการไปที่ห้องสมุดหลวงก่อนครับ" เขาตอบ "ข้าอยากจะลองค้นหาบันทึกเกี่ยวกับตระกูลวายุเทพดู" "เป็นความคิดที่ดี" เซอร์เรนกล่าว "ข้าจะให้การ์ดของข้าพาเจ้าไป" หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จ 'เอริค' ก็ได้พบกับการ์ดหนุ่มที่เซอร์เรนแนะนำ การ์ดคนนั้นมีชื่อว่า 'ไรอัน' เป็นชายหนุ่มร่างสูงโปร่ง ใบหน้าคมคาย และดูน่าเชื่อถือ ไรอันนำทาง 'เอริค' ผ่านถนนที่วุ่นวายของมหานครไปยังอาคารขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ใจกลางเมือง นั่นคือห้องสมุดหลวง "นี่คือห้องสมุดหลวง" ไรอันกล่าว "เป็นที่เก็บรวบรวมความรู้และบันทึกต่างๆ ของอาณาจักร" เมื่อเข้าไปข้างใน 'เอริค' ก็พบกับบรรยากาศที่แตกต่างจากภายนอกอย่างสิ้นเชิง ความเงียบสงบปกคลุมไปทั่ว มีชั้นหนังสือสูงจรดเพดานเต็มไปด้วยหนังสือและม้วนคัมภีร์มากมาย แสงแดดลอดผ่านหน้าต่างบานใหญ่ สาดส่องเป็นลำแสงลงบนพื้น สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของความรู้และประวัติศาสตร์ "ข้าจะรอเจ้าอยู่ข้างนอก" ไรอันกล่าว "หากต้องการสิ่งใด หรือต้องการความช่วยเหลือ บอกข้าได้ตลอดเวลา" 'เอริค' พยักหน้า และเดินเข้าไปยังส่วนจัดแสดงบันทึกทางประวัติศาสตร์ เขาใช้เวลาหลายชั่วโมงในการค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับตระกูลวายุเทพ แต่สิ่งที่เขาพบกลับมีน้อยนิดและไม่สมบูรณ์ บันทึกส่วนใหญ่กล่าวถึงตระกูลวายุเทพว่าเป็นตระกูลที่มีความสำคัญในอดีต แต่ก็ขาดรายละเอียดเกี่ยวกับการล่มสลายของตระกูล และข้อกล่าวหาเรื่องการกบฏ "ทำไมข้อมูลถึงน้อยขนาดนี้?" 'เอริค' พึมพำกับตัวเอง "เหมือนกับว่ามีใครบางคนพยายามจะลบประวัติศาสตร์ของตระกูลเราออกไป" ขณะที่เขากำลังจะหมดหวัง สายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นม้วนคัมภีร์เก่าแก่เล่มหนึ่งที่ซ่อนอยู่มุมหนึ่งของชั้นหนังสือ มันมีสัญลักษณ์รูปปีกนกสีฟ้าประทับอยู่บนตราผนึก "ตราผนึกนี้... ข้าคุ้นเคย" 'เอริค' รำพึง เขาหยิบม้วนคัมภีร์นั้นออกมาอย่างระมัดระวัง เมื่อเปิดออก เขาก็พบกับข้อความที่เขียนด้วยภาษาโบราณที่เขาพอจะอ่านออก "บันทึกของ 'ซีเลีย' ผู้พิทักษ์ปีก" 'เอริค' อ่านออกเสียง "ผู้ที่ครอบครองตราผนึกแห่งปีก จะสามารถเข้าถึงความจริงที่ถูกซ่อนเร้นได้" 'เอริค' รู้สึกถึงความตื่นเต้นอีกครั้ง เขาจำได้ลางๆ ถึงสัญลักษณ์รูปปีก มันมีความเกี่ยวข้องกับครอบครัวของเขาอย่างแน่นอน "ซีเลีย... ใครคือซีเลีย?" เขาถามตัวเอง เขาอ่านเนื้อหาต่อไป เขาพบว่า ซีเลียเป็นหนึ่งในผู้รับใช้ที่ภักดีที่สุดของตระกูลวายุเทพ และเป็นผู้ที่ได้รับมอบหมายให้ดูแลความลับบางอย่างเอาไว้ ข้อความในม้วนคัมภีร์กล่าวถึงแผนการร้ายที่ถูกวางขึ้นเพื่อทำลายตระกูลวายุเทพ และยังมีคำใบ้ถึงบุคคลสำคัญที่เกี่ยวข้องกับแผนการนั้น "ท่านลอร์ดเวสเปอร์..." 'เอริค' อ่านชื่อหนึ่งปรากฏขึ้นในบันทึก "ผู้นำตระกูลแห่งดวงดาว... เขา... เขาเป็นส่วนหนึ่งของการสมคบคิดนี้หรือ?" ความรู้สึกสับสนและโกรธเกรี้ยวถาโถมเข้ามา ท่านลอร์ดเวสเปอร์เป็นขุนนางที่ทรงอิทธิพลคนหนึ่งในราชสำนัก และเป็นที่เคารพนับถือของกษัตริย์ หากเขามีส่วนเกี่ยวข้องกับแผนการทำลายล้างตระกูลวายุเทพจริง นั่นหมายความว่าภัยอันตรายนั้นใหญ่หลวงกว่าที่เขาคิดไว้มาก "ข้าต้องหาข้อมูลเกี่ยวกับท่านลอร์ดเวสเปอร์ให้ได้" 'เอริค' ตั้งมั่น เขาเก็บม้วนคัมภีร์นั้นไว้อย่างดี และรีบเดินออกจากห้องสมุด เขาต้องการพบเซอร์เรนโดยเร็วที่สุด เพื่อปรึกษาเกี่ยวกับข้อมูลใหม่ที่เขาได้รับมา เมื่อมาถึงด้านนอก ไรอันก็เข้ามาทักทาย "เป็นอย่างไรบ้าง คุณหนู? ได้ข้อมูลที่ต้องการหรือไม่?" 'เอริค' พยักหน้า "ข้าได้ข้อมูลบางอย่างที่น่าสนใจมาก" เขาตอบ "แต่ข้าคิดว่าเราควรจะไปพบท่านเซอร์เรนโดยเร็วที่สุด" ไรอันมอง 'เอริค' ด้วยความสงสัยเล็กน้อย แต่ก็พยักหน้า "ตามมาทางนี้ครับ" ขณะที่พวกเขากำลังเดินกลับไปยังคฤหาสน์ 'เอริค' ก็รู้สึกได้ถึงสายตาที่กำลังจับจ้องเขาอยู่ เขาหันกลับไปมอง แต่ไม่เห็นใคร เขาจึงคิดว่าอาจจะเป็นแค่ความรู้สึกไปเอง แต่ลางสังหรณ์ที่ไม่ดีก็เริ่มก่อตัวขึ้นในใจของเขา บางที การเดินทางเข้ามาในมหานครแห่งนี้ อาจจะนำมาซึ่งอันตรายที่คาดไม่ถึงเช่นกัน